« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
هماهنگی توسط محمد (M.JAVAD)
‫پارتی، بی پارتی!
‫تو کابینت هم وِیفِر هست
‫شماره‌های اضطراری رو هم زدم به یخچال.
‫باشه. باشه. وایسا، چی؟
‫شماره‌های اضطراریو زدی ‫به یخچال؟ منظورت چیه؟
‫راستش، خودم هم نمی‌دونم.
‫انقدر فیلم دیدم که با رفتن والدین شروع میشه
‫که یهو از دهنم پرید.
‫مطمئنی نمی‌خوای با ما بیای؟
‫نه. از اینجا برو.
‫هزار تا کار دارم که عقب انداختم.
‫مطمئنی ریک؟ می‌دونم... ‫می‌دونم یه سفر دریایی
‫رو کاغذ، به نظر جذاب نمیاد.
‫ولی رو کاغذ، هیچی جذاب به نظر نمیاد.
‫کاغذه دیگه.
‫مورتی، دارم سعی می‌کنم محترمانه برخورد کنم،
‫اما به محض این که شما برین، احتمالش
‫هست که یه ماجرا مثل ‫"ریک-خیارشوری" پیش بیاد.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫زیرلیوانیِ یونی، فعال شد.
‫خیلی‌خب. بیارش.
‫آغاز فرآیند جوان‌سازیِ "بهترین دوست."
‫ببخشید؟ این اسمو من گذاشتم؟
‫فرآیند، اسم نداشت.
‫دوست داری چی صداش کنی؟
‫مکث، تشخیص داده شد.
‫نوع مکث: سنگین!
‫شمارش معکوس تا حاملگی از مکث: پنج، چهار...
‫وای خدای بزرگ!
ارائه‌ای از وبسایت والا مووی
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com
« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
‫اَه!
‫خیلی‌خب داداش. بازگشتت به فاضلاب خیر باشه.
‫مشکل چیه؟
‫در حال پردازش.
‫شیء مفقود.
‫در: ذهن.
‫اسم شیء رو بگو.
‫ذهن.
‫کلافگی: پیش‌بینی میشود.
‫بقا: مطلوب است.
‫- توضیح: آغاز میشود. ‫- علّاف نکن.
‫ذهن سوژه،‌ جابجا شده
‫درون ذهن سوژه، توسط ذهن سوژه!
‫بقا: مطلوب است. غلامم: به غایت!
‫پیشنهاد: موجود است. ارضای فیزیکی، ممکن است.
‫پیشنهاد میدی که برام ساک بزنی؟
‫خاطرت: عزیز است.
‫وسط مرگِ این بابا، از بین نمیبرمت.
‫کص‌کلک‌بازی در نیار.
‫چطور ممکنه یه ذهن توسط ‫خودش تو خودش مخفی باشه؟
‫نظر: ذهن هوشیار، منتقل شده به...
‫ذهن ناخودآگاه. باشه. میرم تو.
‫نظر: نرو تو!
‫گزینه؟
‫شیء: سوژه‌ی جایگزین
‫باشه. باشه. برم یه خط زمانی دیگه،
‫یه نسخه دیگه از دوستمو بردارم بیارم.
‫اینجوری نمیشه.
‫باید خودم برم توش و بیارمش.
‫توالی: "برم توش و بیارمش" تنظیم شد.
‫فرآیند: تبدیل کاربر به فکر.
‫تزریق فکر به ذهن.
‫میزان خطر: غیر قابل قبول.
‫اگه مردم، باتریت اندازه 600 سال شارژ داره.
‫میزان مقبولیت خطر: افزایش یافت!
‫آره. می‌دونستم باهام هم‌نظری.
‫حالا 50% احتمال در نظیر که دروغ میگم
‫و مطمئن شو برمیگردم.
‫- کون، شناسایی شد! ‫- کون به کون میگه لات سولاخ!
‫بزن بریم!
‫عه دمش گرم. لباسام تنمن.
‫مطمئن بودم برای یه سوژه‌ی هنری
‫مثل این، باید حتما کون‌لخت باشم.
‫ای بابا. خیلی نامردین!
‫اَه!
‫این چیه؟ زرده تخم مرد بالغ؟
‫شرکت‌کنندگان در جشنواره
‫"بردینگ پلازا فلارگابارگ!" توجه!
‫من بدجوری بالام!
‫بهم اطلاع دادن که یه توهم‌زای
‫غیرقانونی رو به رایگان توزیع می‌کنی.
‫آخه نمی‌دونم چند بدم!
‫خودم هم پول پاش ندادم. میکشی؟
‫پایه‌اتم برادر.
‫من ریک هستم.
‫در فرهنگ من، نامگذاری حکم قفس داره.
‫دوستام بهم میگن "مرد پرنده‌ای."
‫فرهنگت بد تو کونت کرده. نه؟
‫همین طوره.
‫دختر جون! اون آقا-مُرغه رو می‌بینی؟
‫اینجا ازش یه نسخه پیرتر ندیدی؟
‫چی؟ اوه!
‫آه. آره. دم دستشوییه.
‫کشتن ما، اون زنو زنده نمی‌کنه!
‫مرسی که گفتی. ولی من الان،
‫فاز "انتقام" دارم، نه فاز "نتیجه."
‫اطلاعات کلیدیِ ماموریت امشب رو
‫ازم پینهون کردی.
‫ای بابا! دو کلمه از مادر عروس!
‫زر نزن. کمک کن کارمو بکنم،
‫من هم کمک می‌کنم کارتو بکنی.
‫"من"هایی که موی علمی-تخیلی دارنو بکش.
‫بعضیمون هنوز سیاره‌هایی ‫داریم که نیاز به محافظت دارن.
‫بعضیمون هم نداریم.
‫باید مبارزه کنیم.
‫"بی‌عاطفه"، مروت سرش نمیشه.
‫من یه پیشنهاد دارم،
‫ولی عوضش می‌تونیم بیخودی داد و بیداد کنیم.
‫اگه منو میشناسی... که بهت میخوره میشناسی...
‫- قطعا می‌دونی کارت تمومه. ‫- می‌دونم چرا ماشه رو نکشیدی.
‫می‌خوای بدونی چرا پیر و لختم.
‫می‌خوای بدونی چرا همه ‫خاطراتت قبل از مرد پرنده...
‫تا این حد پرنده‌طور و بی‌معنیه.
‫واقعا چرا تولد 9 سالگیمو تو درخت کاج گرفتن؟
‫ناراحت نشی... ولی تو یه خاطره از منی
‫که بهترین دوستمون خلقش ‫کرده، و داری اینو میفهمی
‫چون تا جایی که یادشه، تو باهوشی.
‫اونقدر باهوش، که بدونم ‫"خاطره" نمی‌تونه این کارو بکنه:
‫شلیک کردن حفره‌های سبز رو یادشه،
‫اما یادش نیست به کجا وصل میشدن.
‫خب، قضیه من چیه؟ من خردمندم؟
‫اختیار دارم؟
‫- کی داره؟ ‫- کی داره؟
‫هی!
‫وایسادم یه اسکنر فراشناختی سرهم کنم
‫که بتونم ردّ خودآگاه ‫رو-به-زوال مرد پرنده‌ای رو بزنم
‫بدون این که زیاد درگیر این ‫کص-شعریات چارلی کافمنی بشم!
‫ایول. بریم بچه رو نجات بدیم.
‫خالا که فهمیدم زندگیم همش
‫دروغه، من هم ببر دیگه!
‫وای! واقعا 35 سالته‌ها!
‫هی، اونجا رو ببین.
‫سپس، با هم در درّیه خونین
‫ایستادگی خواهیم کرد.
‫تو چجور غذایی دوست داری؟
‫غلات میپسندم، اما گاهی، بهم
‫تخم‌دوست هم گفتن.
‫من که واقعا تخمتو دوست دارم.
‫حالمو به هم زدی تَمی.
‫مرد پرنده‌ای! منم.
‫- خود من، نه خاطره من! ‫- می‌دونم.
‫این هم می‌دونی که تو کمایی
‫و اگه با من نیای، میمیری؟
‫ننه‌سگ!
‫ببخشید. مامورم و معذور.
‫البته خوشم میاد!
‫خدای من! اون ریک سانچزه؟
‫- ریک سانچز! ‫- سانچز!
‫- از اون متنفریم! ‫- خیلی بدی!
‫سطله، حرکت بجایی بود.
‫یه لحظه، باعث شدی از خودم خوشم بیاد.
‫از سرت میوفته. بذار خودم انجامش بدم. باشه؟
‫اونقدر اعتماد به نفست ضعیفه که حاضر نیستی
‫از یه خاطره شکست‌ناپذیر از خودت کمک بگیری؟
‫آی!
‫ممکنه هردومون این تو بمیریم؟
‫داریم به مغز دوستمون آسیب میزنیم؟
‫هیچکدوم از قوانینو نمی‌دونم.
‫قانون اول: "اگه مرد پرنده‌ای رو ‫از دست ندم، همش درست میشه."
‫قانون دوم تا پنجاهم: "نمیر"
‫خوبه! نسبتِ سود به ضررت رفت بالا!
‫ریکِ خاطره‌ای جوون
‫و مایه‌ی عبرتِ حیفِ حقیقتش از آینده!
‫بریم برای شکار مرد پرنده‌ای!
‫این دیگه "قدش زدن" داره ‫پفیوز هَپَلیِ آرمانگرا؟
‫وضعیت: "ایده‌آل به نظر نمی‌آید."
‫خطر: بالا!
‫وجود: زیر سوال!
‫مشورت: لازم است!
‫سلام آقا. عصر بخیر.
‫آه، با من حرف میزنین؟
‫بله. سلام. ما رسما آشنا نشدیم.
‫من گاراژ ریک هستم.
‫نه خود سازه‌ی فیزیکی.
‫هوش مصنوعی‌ای هستم که ‫پروژه‌هاشو مدیریت می‌کنه.
‫اوه! اوه! مثل یه جارویس!
‫مثل جارویس تو مرد آهنی!
‫ها ها ها! منو چه به این حرفا؟
‫ها. مارول دوست داری؟
‫- کی نداره؟ ‫- آره. همینو بگو!
‫وای. انگار دوست صمیمی هستیم.
‫دوست "نزدیک!"
‫هه هه. وای.
‫تو چند تا باتری داری؟
‫پنل خورشیدی داری؟
‫با مهندی پایه آشنایی؟
‫داری تند میری...
‫بریم سر اصل مطلب...
‫کیرتو میخورم برات!
‫پس فقط یه غول بدعنق اسکاتلندیه؟
‫و از روش چهار تا ساختن؟
‫تا الان، احتمالا پنج تاست.
‫- مورتی عاشقشونه. ‫- مورتی؟
‫اوه، نوه‌ی فرضیمون که ‫باهاش میریم ماجراجویی.
‫تو از اون آدم‌های بیماری که میرن با
‫بث‌های بزرگسالِ رهاشدشون زندگی کنن؟
‫پیچیده‌تر از این حرفاست.
‫تو با یه نسخه از دختر ‫مرده‌امون زندگی می‌کنی.
‫- باید هم پیچیده باشه. ‫- از خرِ شیطون بیا پایین، تک‌سوار!
‫من "تو" هستم. تو قراره "من" باشی.
‫عه؟ فکر کردی چرا میترسم؟
‫این "عتیقه" رو فقط کف خیابون تحمل می‌کنم.
‫شاید یه دلار هم دادم دستش.
‫"این" آخر و عاقبت "اون" بودنه!
‫تو تقصیر "من" نیستی. من تقصیر "تو" هستم.
‫تو بعد از یه عمر واقعیت، منو تو راه نجات
‫دوست خیلی قدیمی و خیلی واقعیم دیدی.
‫من، تورو تو راه یه قصه تو
‫- دره‌ی خونین دیدم. ‫- وایسا! یعنی عاقبت "دره‌ی خونین" ناجوره؟
‫ما هم ویتنام داریم؟ خیلی خوبه که!
‫چرا اومدم نجات دوستی که منو
‫تا این حد اعصاب‌خوردکن می‌بینه؟
‫مرد پرنده‌ای، داری کجا میری؟
‫حتما اونجا.
‫لعنتی.
‫اوه اوه. داداشمون بدجوری توبه‌کار شده.
‫فکر می‌کنی اون پایین چیه؟
‫اگه بخوام حدس بزنم، میگم ‫نزدیک خاطراتی هستیم
‫که فدراسیون، موقع زنده کردنش
‫به عنوان یه سایبورگ، تو وجودش از بین برده.
‫- حتما اومده زندشون کنه. ‫- اون از سایبورگ‌های فدراسیون بوده؟
‫این یعنی اون پایین اطلاعات آبداری هست.
‫ایده خوبیه. بیا جدا شیم و تو برو دنبالشون.
‫- دنبال چی؟ ‫- سر و صدای...
‫...جدا شدنمون نمیذاره بشنوم!
‫با وجود اون همه هوشت
‫به نظر میاد نمی‌دونی کجا حضورت اضافیه.
‫رفیق، این راه درستی برای بهبود خودت نیست.
‫حاضرم به مذهب سایِنتولوژی ‫بپیوندی، ولی اینجوری رد ندی.
‫اصلا کارگاه‌هاشون هم باهات میام.
‫با تراوُلنا میرم تو سونا.
‫هر چی شد، شد. به کیرم.
‫- فقط بیا بریم. ‫- حالیت نیست؟
‫اومدم اینجا که تمومش کنم.
‫امیدوارم فکر نکرده باشی که به این راحتیه.
‫اینطور فکر نکردم.
‫تو دوست خوبی بودی ریک. بدرود.
‫تَمی؟
‫آدم پرنده‌ای.
‫- زود باش بدو. ‫- دیدی چی شد؟
‫آره. مشکل بزرگتر از اون داریم.
‫مرد پرنده‌ای رو پیدا کردی؟
‫یارو زد مخشو ترکوند. اون ‫هم نه از نوع باحالش،
‫مثل گروه نمایشی بلومن.
‫- هنوز میشه نجاتش داد؟ ‫- شاید.
‫اگه تو مغز دوستت بمیری، ‫تو دنیای واقعی میمیری.
‫تا فاسد شدن مسیرهای عصبیش وقت داریم.
‫وایسا. اول یه چیزی لازم دام.
‫جالبه!
‫همیشه دوست داشتم بدونم اگه ‫مبارزه کنیم، کی میبره.
‫پس همیشه دوست بدی بودی.
‫زندگی تو حقیقت نداره و من نجاتش ندادم.
‫لباساتو درآر.
‫می‌دونستم اینجوری میمیرم.
‫وای، اوه!
‫- هنوز میشه نجاتش داد؟ ‫- گمونم.
‫مرد پرنده‌ای از اونور رفت. پس فقط کافیه...
‫عن توش... یه راه دیگه پیدا کنیم!
‫اگه از پایین بریم زودتر میرسیم.
‫- اون به کجا میخوره؟ ‫- اَه...
‫اون نبرد دره سرخه.
‫- اون ویتنام ماست! ‫- ارزش‌های بی‌ارزشی داریا!
‫این نمایش بزرگ ماست آقایون، و خانم!
‫- تشکر ‫- میپریم تو دره سرخ...
‫این آخرین فرصت برای مقابله ‫با حمله‌ی فدراسیونه.
‫اگه اینجا شکست بخوریم...
‫بفرمایید! آقا به فکر ما نباشین.
‫شما همه فقط خاطرات جنگین.
‫اینو بهشون نگو! درست نمیجنگن.
‫به نظرم بهتره محل سگ ندیم.
‫اوف. نه.
‫- آئو، دمش گرمه! ‫- نخیر. نیست!
‫دم اون هم گرم نیست!
‫چرا نمی‌خوای باز تجربش کنی؟
‫اوه، نمی‌دونم. شاید به خاطر پایانش.
‫جونم! دوست صمیمی تا ابد.
‫پس بقیه زندگیمون، همش از این اتفاقا میوفته؟
‫- خیلی خفن بود. ‫- راه بیوفت.
‫این صحنه زیاد دووم نداره.
‫خدایی، خیلی نابی بود. چرا نخوای...
‫لعنتی! عجب چیز نابی بود.
‫واقعا خیلی لاتی بود.
‫نبرد دره سرخ تمومه.
‫فدراسیون شکست خورد.
‫من بهت مدیونم. باهام بیا.
‫به یه جای... نزدیک؟
‫هر جا. همه جا.
‫ریک، ازت انتظار ندارم به مبارزه ادامه بدی،
‫- ولی این جنگ... ‫- حالا حالاها تموم نمیشه. می‌دونم!
‫داداش، اینو تقریبا به هیچکی نمیگم، ولی...
‫می‌تونم همین الان ببرمت به همین میدون جنگ،
‫تو دنیایی که شکست خوردیم، ‫یا یه جا دیگه که پیروزیم،
‫یا یکی دیگه که اصلا اونجا جنگ نشده.
‫همه یه اندازه واقعی، همه ‫یه اندازه غیرواقعی.
‫هیچیش قد پشم اهمیت نداره.
‫پس چرا کمک کردی؟
‫چون برام محترمی.
‫می‌خواستم من هم برات محترم باشم.
‫با این که هیچی اهمیت نداره؟
‫باشه.
‫تو مهمی... واسه من.
‫- آه، رابطه‌ای که بین ما هست... ‫- من از این کلمه استفاده نمی‌کنم!
‫- عزت نفس من اجازه نمیده... ‫-ای خدا!
‫این یه تراکنش پیچیده نیست دوست من.
‫"دوست داری با من کارهای خفن بااهمیت بکنی؟"
‫"نه نمی‌خوام. ترجیح میدم یه ‫پفیوزِ از خودمتشکر باشم."
‫تموم شد و رفت. لازم نیست انقدر کشش بدی.
‫اگه کاری داشتی، از فرستنده استفاده کن.
‫باشه. بشین ببین چقدر استفاده می‌کنم.
‫دعا کن فرسوده نشه!
‫خیلی‌خب. فهمیدم.
‫- مشکل از نبرد نبود. ‫- اوهمم.
‫برای چی جونتو واسه اون ‫چاقال به خطر میندازی؟
‫چون تو دوستش داری.
‫تو، شاید. من نه.
‫باشه بابا. شما خفن!
‫حالا یا کمک کن نجاتش بدیم
‫یا برو گمشو پی کارت، چون بهت نیاز ندارم.
‫وای!
‫هرگز بهتر از این هم میشه؟
‫نه تَمی. باور کن که نمیشه.
‫ممنون که آوردیم اینجا. خیلی قشنگه.
‫پیدات کردم لجنزارِ نمک‌نشناس!
‫ریک، با خاطره خودت همدست شدی؟
‫میپرسم، چون خیلی غم‌انگیزه.
‫تو کی باشی که به دیگرون بگی چی غم‌انگیزه!
‫خودت مثل یه پا کوه راش-غم یه‌نفره‌ای! ‫[اشاره به کوه راشمور که سر چهار ‫رئیس جمهور مهم آمریکا روش کنده‌کاری شده.]
‫یه پا غمبود لینکلنی! ‫[اشاره به بنای یادبود لینکلن]
‫بیشوخی. وقت رفتنه رفیق.
‫هرچقدر به شکست عصبی-شناختی نزدیک بشی،
‫کص‌شعریات قوی‌تری برای کشتنمون میان!
‫الان برای فاش کردن این که ‫مامور مخفی هستم، بد موقعیه؟
‫همه می‌دونن. تو مردی!
‫باشه.
‫شانس آوردی که نامزدم منو ‫مهربون به یاد میاره.
‫عنمو بخور مرد پرنده‌ای! ‫تو ما رو پیچوندی اومدی اینجا
‫چون نمی‌خوای مثل آدم با مشروبخواری و
‫اذیت کردن غریبه‌ها با غمت کنار بیای.
‫نه ریک. این توئی که باید پارگین منو بمیکی،
‫به سوراخ کون مرغ میگن پارگین!
‫همه می‌دونن پارگین چیه.
‫ببخشید، ولی انتخاب این که کی برامون عزیزه
‫- دست ما نیست. ‫- اینو خوب اومدی.
‫فکر کردی من چرا هنوز این پایینم؟
‫من تو عروسیم مردم ریک.
‫الان فقط منتظرم تا کار تموم بشه!
‫- می‌خوای بهش بگی یا نه؟ ‫- می‌خواستم بگم!
‫مطمئنم حتی قضیه بچه‌شو بهت نگفته.
‫ببخشید؟ قضیه چی؟
‫برام سوال بود که کی می‌خوای...
‫اگه بچه‌دار بودم، میفهمیدم!
‫تو یه خاطره‌ای. تو فقط قدّ خودش می‌دونی.
‫اون هم نمی‌دونه. چون یه ‫لشکر پروتکل برینالایزر،
‫همه خاطرات پسا-آدم-ققنوس رو پاک کردن.
‫خدای من! عملیات چمی‌دونم‌چی!
‫خب، چون اسمشو نمی‌دونم دیگه!
‫تمی، اگه بچه‌ای در کار باشه...
‫پدرش میشد یه تروریست.
‫میشد یه فراری یا یه زندانی.
‫ببین، اگه برای خودت زندگی نمی‌کنی،
‫برای اون آدم نیمه-‌پرنده ‫نیمه-سلیته زندگی کن
‫که داره تو یه زندان ‫سیّارکی کرم تناول می‌کنه.
‫من تصمیم گرفتم.
‫حالا می‌خوام زنده باشم.
‫سر موقع!
‫- تو رانندگی کن! ‫- انگار از اولش هم باحال بودم!
‫لعنتی. پل خراب شده.
‫مغزش داره فرو میپاشه.
‫فکر کردی می‌تونی از همون مسیر برگردی؟
‫تو حق نداری راجع به کص‌شعریات ‫خاطرات، منو نصیحت کنی!
‫همش نیم ساعته فهمیدی!
‫- پس اسگل‌بازی در نیار! ‫- این بهترین دوستته؟!
‫- اون شخصیت پیچیده‌ای داره. ‫- یکی دیگه بشینه پشت فرمون!
‫مرد پرنده‌ای، یادت باشه شبی که جری
‫در حال شاشیدن رو گل‌های ‫بگونیاش مچمونو گرفت،
‫و با اون تفنگ، حافظشو پاک کردم؟
‫- کمابیش. ‫- امیدوارم "کمابیشت" بده.
‫غلط نکنم، اگه اونو یادته،
‫باید دستگاه رو هم یادت باشه.
‫دنبال خاطرات گاراژم بگرد.
‫خدایا. امیدوارم یکیش به یادت باشه.
‫- الهی! شب آشناییمون. ‫- کثافت‌ها!
‫- رو میز کار من؟ ‫- آخه اسکوآنچی از...
‫یه سری از کمدها واسه این کاراست!
‫زود باش. دارم رو توجهت به...
‫...جزئیات حساب می‌کنم.
‫این چیزیه که از آزمایشگاهم خاطرته؟
‫یعنی مایلی دار و ندارت رو
‫- به خاطر داشته باشم؟ ‫- آره.
‫ریک سانچز، تو بازداشتی
‫به خاطر این که منو وادار کردی ‫دو سالو تو دبیرستان زمینی بگذرونم!
‫برو برو برو!
‫برای رفتن از اینجا، باید
‫حسابی دست به خلاقیت ذهنی بزنیم.
‫راه خروجمون، وقتیه که مرد پرنده‌ای رو دیدیم
‫و سنتول دیمپاتات استفاده کردیم.
‫- لامصب. خوش گذشت. ‫- دقیقا. زیادی خوش گذشت.
‫پس راه تر و تمیزی بهش نداریم.
‫باید یکی با خاطرات من بسازیم
‫و از اونجا یجوری بریم جلو.
‫چه خاطرات مشترکی داریم که
‫بشدت عصبانی یا غمگین باشه؟
‫خاکسپاری داداش-چرخ‌دنده‌ای؟
‫اوه. اون واقعا غمگین بود.
‫به نام پدر، پسر و روح‌ال‌چرخ‌دندوس
‫همشون خاطره‌ان. زیرشون بگیر.
‫- حقیقت ندارن! ‫- هی!
‫وایسا. اون کله‌چرخ‌دنده‌ایه؟
‫همراه داداش بزرگش، برای آزادی میجنگیدیم.
‫محتواش خیلی مهمه!
‫فکر کردی واسه خوشگذرونی باهاش بودیم؟
‫یه پل دیگه به فستیوال نیاز داریم.
‫اینجا چی هست؟ افراد کت‌شلواری.
‫یه ناهار با سرویس افتضاح. یه سری نو-بیوه!
‫یه چیزی با مبنای عملی؟
‫نطق بشدت ناپسندِ اسکوآنچی.
‫فازِ افتضاح استندآپِ اسکوآنچی.
‫خودشه!
‫از اونور!
‫دیدی وقتی مشغول اسکوآنچین،
‫و اون بدجور میره تو کار،
‫که ناجور اسکوآنچ می‌کنه؟
‫شما کی هستین؟ چیکار...
‫خدای من. من یه خاطرم!
‫اون استندآپو بیخودی تحمل کردیم!
‫دیگه چیزی نمونده!
‫همه گوش کنن. من ریک هستم.
‫این، دوست جدیدم مرد ‫پرنده‌ایه، با دیگر دوستانم.
‫تازه تو این فستیوال آشنا شدیم،
‫و اونقدر بالاییم که گروه تشکیل دادیم!
‫فکر کن من اجازه فرار بدم!
‫هه. زندگی همچین چیز مالی نیست!
‫هی!
‫منو از یاد نبرین!
‫نه. ریدم توش. بی‌حساب شدیم!
‫ازم چه خاطره ردیفی داری!
‫وقت رفتنه رفیق. فکر کنم موقعشه حرکتو بزنی.
‫متاسفم که از ظاهرا
‫کشتمت و به سایبورگ تبدیلت کردم.
‫واقعا عاشقت بودم.
‫من هم عاشقت بودم.
‫خداحافظ تاماتا.
‫یالا داداش. دارم معذب میشم!
‫ممنون که ازم دست نکشیدی.
‫عالیه. می‌تونی دقیقا همین الان جبران کنی.
‫پشمام. وای پشمام. نزدیک ‫بود نجات پیدا نکنیم.
‫یا همه مقدسات. نزدیک بودا! پشمام ریخت.
‫خدای من. اون چیزه با چیزش!
‫- ممنونم ریک. ‫- وایسا وایسا وایسا.
‫بذار بپرم تو تن خودم.
‫برگشتیم عشقم!
‫ریک و مرد پرنده‌ای، تا صد سال!
‫- نظرت چیه تهشو به لش و چت‌بازی ختم کنیم؟ ‫- امشب نه.
‫همون طور که گفتی، باید برم
‫به "کص‌شعریات" تربیت بچم برسم.
‫درسته. آره. به جمع ما خوش اومدی.
‫یه وقت... کلونش نکنی، یکی از...
‫...دو تا رو بفرستی فضا...
‫واقعا از این بدشون میاد.
‫اوه اوه. فکر کنم ریک خاطره‌ای، تَمی شرور رو
‫پیچونده و قایمکی اومده تو ذهنم.
‫یه خاطره‌ی دوران-بلوغی از ‫خودِ پیرم تو کمدم دارم.
‫بهتره بهش رسیدگی کنم... ممکنه بیخ پیدا کنه.
‫ریک، دوست ندارم گذشته رو شخم بزنم.
‫این یه رفتار مخرب و گربه‌صفتانست.
‫- ولی باید بپرسم. ‫- نمی‌خواد. لازم نیست بپرسی...
‫احیانا لحظه‌ای بوده که
‫می‌دونستی من بچه دارم،
‫اما نخواستی بگی، که مبادا ‫سرم به اون گرم بشه
‫و دیگه نتونم با تو وقت بگذرونم؟
‫اوه. آ...
‫این راه تشکر از من واسه ‫پیدا کردن بچّت نیست.
‫وقتی اومدی نجاتم، از بچّم خبر نداشتی،
‫وقتی فهمیدی، بهم نگفتی
‫تا وقتی که لازم بود خودتو نجات بدی.
‫منصفانست.
‫به هم میرسیم.
‫چی؟ این یارو چی میگه اینجا؟
‫چی؟ خودت گفتی که...
‫برو گمشو مزاحم مریض!
‫غریبه دیوونه رو ببین‌ها!
‫هاه! چه اتفاق اتفاقی‌ای بود!
‫پا شده با وسایل ذخیره‌ی انرژیش اومده...
‫به بی‌وفایی اعتراف میشود!
‫نه. درک می‌کنم.
‫مشغول پرستاری از بچّم.
‫هم اون، هم دارم جوراب شلواریمو
‫وسط اتاق پذیرایی پرو می‌کنم.
‫مشکلی ندارم پسره بیاد تماشا.
‫تو این دوره‌ی فرهنگیِ ‫مملکت، این کار طبیعیه.
‫این... این... این... اونی ‫نیست که به نظر میاد.
‫به نظر میاد خودتو از ناخودآگاه مرد پرنده
‫منتقل کردی به ناخودآگاه من
‫که سعی کنی به عنوان یه ‫خاطره خردمند زندگی کنی.
‫منصفانست!
‫مجبور نیستی به صرف وجودت، دشمن باشی.
‫فکر کردم برای تلاش به زنده ‫موندن، ازم متنفر باشی.
‫یه بی‌عاطفگی وحشیانه‌ای داری.
‫ای بابا. دهنت بو شیر میده. بیا!
‫بریم زندت کنیم و یه آبجو بزنیم.
‫واقعی بودن، یعنی آخرسر میشم تو؟
‫گمونم، آره.
‫پس در همون حد یه آبجو ‫خوردن منو به یاد بیار.
‫هی!
‫ای ریدم توش!
‫یا عیسی مسیح!
‫تا حالا به این فکر نکردی که
‫یه جا جمع کردن پرخاشگرها، نتیجه خوبی نداره؟
‫به ما پول نمیدن که فکر کنیم فیل.
‫حق با توئه. ببخشید.
« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com
:کانال تلگرام والا مووی @ValaMovie