ارائه شده توسط وبسایت سورن فیلم .:: sorenfilm.ir ::.
‫وای، خداروشکر رسیدی.
‫من که نمی‌ذاشتم با خانم مویرز ‫تنهایی رو در رو شی.
با اون موهای بلند و لبخند رو صورت .و ذات خرابی که داره
‫باید دونفری حساب زنیکه رو برسیم.
‫یادته اون روز تهدید کرد ‫که بازداشت‌مون می‌کنه
‫و تشخیص ندادیم ‫ما رو میگه یا ایتن؟
‫ما رو می‌گفت.
‫راستی، ‫ماجرای کاپ‌کیک رو برات تعریف کردم؟
‫نه، ‫بگو ببینم.
‫چندماه پیش، ‫به خودم جرات دادم
‫تا یه چندتا کاپ‌کیک با تزئین صورتی ‫بیارم کیک‌فروشی
‫اون هم وقتی که توتی نوسبوم .جاش فروشگاهش رو معلوم کرده بود
‫پارچه‌بر‌ها طبقه‌ی بالان.
‫یکی‌شون حتی قبل از زمانی که ‫بابا صاحب کارگاه بشه، اینجا بوده.
‫این‌ها هم خیاط‌هامون هستن.
‫سلام خانم‌ها. ‫وای عجب پارچه‌ایه. دلم خواست.
‫استانبولیه. ‫بابا از کل دنیا تامین‌کننده داشته.
‫ایشون لتی‌ان، ‫دکمه‌دوز ارشدمون.
‫لتی، ‫ایشون دوست‌دخترم میج هستن.
‫سلام لتی.
‫تالیا چیشد؟
‫به خوشی خیاطی کنین‌ خانم‌ها.
‫تالیا چیشده جول؟
‫لحظه‌ای که تو قبول کردی باهام قرار بذاری ‫تالیا اخراج شد.
‫تالیا هیچ شانسی نداشته.
‫- جولی! ‫- ایناهاشن. مامان، بابا.
‫می‌خوام به میریام وایسمن معرفی‌تون کنم.
‫مویش میزل هستم. ‫باعث افتخاره.
‫باعث افتخار بنده‌است.
‫ایشون هم مادر جول هستن، ‫شرلی.
‫خوشوقتم خانم میزل.
‫وای، ‫عجب نوه‌هایی قراره گیرم بیاد.
‫- مامان، لهش کردی. ‫- فقط دارن قرار می‌ذارن.
لباس خواب دوست داری؟
‫اینقدر که ورشکسته‌ام کردن.
‫- چندتا جنس خوب آوردیم. بیا ببین. ‫- وای.
‫یه وقتایی هم باید بدیش به من مامان.
‫- خب؟ ‫- پسرم، این دختریه که هیچ‌جوره نباید از کفت بره.
‫بابا... ‫این دختر دائمیه.
‫سایزت چیه؟ ‫خیلی کوچول مچولویی.
‫همش می‌گفت.
‫«ورقه آجیلی. ‫قرارداد امضا کردی ورقه آجیلی بیاری.
‫ورقه‌ آجیلی‌ها کجان؟»
‫تو همین حال، ‫همه کاپ‌کیک‌هام مثل چی فروش می‌رفتن
‫و هیشکی به سینی توتی نوسبوم ‫ نگاه هم نمی‌کرد. هه!
‫خودشه؟
‫صاف بشین.
‫اشتباهی شد.
‫گوش کن، ‫باباهای اینجا به بدی مامان‌هان.
‫می‌خواستن مجبورم کنن ‫سرمربی یه تیم بشم.
‫چطوری از شرش خلاص شدی؟
‫- الکی گفتم مجروح جنگی‌ام. ‫- دروغ میگی.
‫اینا که هیچی از سوابقم نمی‌دونن،
‫برای همین ازش استفاده کردم.
‫هیشکی نمی‌تونه ‫یه قهرمان جنگی رو ببره زیر سوال.
‫از یه ساعت گذشته
‫که بهت علامت دادم بریم.
‫تازه نه و نیمه بابابزرگ.
‫خب، ‫بعضی‌ها میرن سر کار.
‫شرمنده که داشتم دوستای هاکی خیابونی قدیمیت رو ‫ سرگرم می‌کردم
‫چون فکر می‌کردم ‫همین رو می‌خوای.
‫خب اشتباه فکر کردی.
‫- بزنین کنار. ‫- چی؟
‫- اینجا؟ ‫- نه.
‫- ماشین رو نگه دار. ‫- میج!
‫الکی گُندش می‌کنه، ‫انگار با باربارا استانویک عروسی کردم.
‫میشه ۱ دلار و ۴۰ سنت رفیق!
‫جایی نرو.
‫میج، ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫پیاده میرم خونه.
‫تازه بروکلینه. ‫نزدیکای صبح می‌رسی خونه.
‫اشکال نداره، ‫فردا که سر کار نیستم.
‫وایسا ببینم، ‫درست تلفظش کردم؟‌ «کار»؟
‫این کلمه رو فقط تو مجله‌ها خوندم.
‫حتی مسیر رو هم داری اشتباه میری.
‫پل اون‌وریه.
‫پل این‌وریه.
‫من اینجا بزرگ شدم میج.
‫چراغ‌هاش معلومه.
‫با باربارا خانم برمی‌گردین تو ماشین ‫ یا نه؟
‫تو فقط بیا دنبال‌مون.
‫پول زمان توقفش هم می‌گیره. ‫زده به سرت؟
‫وقتی کارمون تموم شد ‫ممکنه دیگه تاکسی نباشه.
‫خب، به‌نظرت این دعوا ‫تا کی قراره طول بکشه؟
‫ایشالا که خیلی نیست.
‫چون فقط سه‌دلار تو کیف‌پولم دارم.
‫خب اگه می‌خوای پیاده بری که برو.
‫پل همین‌وریه.
‫نه نیست. ‫چرا هست. تف بهش.
‫محله خودم هم نمی‌شناسم.
‫وقتی بچه بودی ‫شاید پل همونجا بوده.
‫اوضاع تغییر می‌کنه.
‫عجب دوستای مزخرفی هم دارم.
‫همش آروغ می‌زدن ‫و هورت می‌کشیدن.
‫تونی دماغش رو با دستمال کوکتل تمیز می‌کرد
‫و بازم ازش استفاده می‌کرد.
‫دیگه هیچوقت نمی‌ذارم سربارت بشن. ‫قول میدم.
‫اما دوستاتن.
‫من فقط تو رو می‌خوام. ‫همین.
‫طول کشید ‫تا به این نتیجه برسی.
‫هی. ‫آهنگ‌مون.
‫بیا اینجا باربارا.
‫♪ آهنگ You Belong to Me ‫از جو استفورد ♪
‫این رقص قراره ۸۰ سنت دیگه ‫پامون آب بخوره.
‫بکنیمش یه دلار کامل.
‫تنها مشکلش اینجاس که،
‫باباها هم گروه رزمنده‌ها دارن،
‫و حالا مجبورم برم به جلسات‌شون.
‫با این‌حال از مربی‌گری بهتره.
‫صبح‌بخیر.
‫ببخشید، ‫ترسوندم‌تون؟
‫همیشه می‌ترسونی.
‫- بعضی‌وقتا می‌ترسونم. ‫- سلام خانم مویرز.
‫بله، ‫سلام خانم مویرز.
‫ممنون که تو این فرصت کوتاه اومدین.
‫خب، ‫امروز واسه چی اینجاییم؟
‫- پرسش انکاری بود. ‫- فهمیدم.
‫یه مشکلی هست. ‫بی‌ادبی می‌کنه. احترام نمی‌ذاره.
‫شدیداً مشکل‌سازه. ‫قشقرق به پا می‌کنه.
‫ای وای بر من...
‫پیپ کشیدنش هم به کنار.
‫- ایتن پیپ می‌کشه؟ ‫- ایتن رو نمیگم.
‫پدرتون.
‫- ایب؟ ‫- از زمان اون حادثه آزمون استعدادیابی
‫چندباری میشه که برگشتن.
‫و درمورد آینده‌ی ثبت‌نام بچه‌تون ‫ توی مدرسه حرف زدن.
‫می‌خواستن ببینن برنامه درسی ‫مطابق استانداردهاش هست یا نه.
‫قصد داشتن با معلم‌ها مصاحبه کنن، ‫کتاب‌ها رو بررسی کنن...
‫ببخشید ‫ولی این موضوع اصلاً خنده‌دار نیست.
‫نه، شما ببخشید. ‫اما خیلی خنده‌داره.
‫آره، شما علم و این‌جور چیزا بلدین. ‫ما خندیدن.
‫این هم خیلی خنده‌داره.
‫اصلاً نمی‌خوایم تا زمانی که ‫ خودشون رو اصلاح نکردن به اینجا برگردن.
‫دفعه اوله که ‫داریم یه پدربزرگ رو اخراج می‌کنیم.
‫حتی اعضای «گروه شادی» هم ناراحت شدن.
‫پنی. ‫نمی‌دونستم هنوز اینجایی.
‫می‌خواستم با این ماسماسک جدید آشنا شم.
‫خب، ‫فردا صبح ساعت ۱۰
‫با گروه تولید ملاقات دارین.
‫و ساعت ۱ هم ‫ با ندلر قرار ناهار دارین.
‫اولین چیزی که ‫فردا صبح کنسلش می‌کنی همینه.
‫- کار همیشگیمه. ‫- تو رو نداشتم چی‌کار می‌کردم؟
‫اصلاً دوست ندارم ‫بهش فکر کنم.
‫- شبت بخیر. ‫- شب شما هم بخیر.
‫هی. ‫حال و حوصله داری بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫حتماً.
‫معلومه که می‌خوایم پدرم
‫بتونه فارغ‌التحصیلی پسرمون رو بیبنه.
‫یا وقتایی که تو نمایش‌ها بازی می‌کنه.
‫به شرط این که افسارش رو محکم ببندیم؟
‫افسار خیلی خوبه.
‫افسار واقعی که منظورم نبود.
‫خب، فهمیدم چی گفتین ‫و قول میدم که
‫با هیئت علمی درمیون بذارمش.
‫ما فقط همین رو می‌خوایم. ‫ممنونم.
‫بله، ‫دست‌تون درد نکنه.
‫دست شما درد نکنه.
‫می‌تونیم بریم...؟
‫اجازه دست شماست.
‫خب، ‫برنامه امروزت چیه؟
‫امروز قراره با قطار برم برین مار.
‫شوخی می‌کنی. ‫واسه چی؟
‫واسه خانم‌های فارغ‌التحصیل سال ۵۳ ‫یه مهمونی ناهار کوچیک گرفتن.
‫پس قراره پترا، ‫دنیلا...
‫تمی، ‫کیکی و همه‌ی دخترا باشن.
‫که ازم بدشون میاد.
‫ازت بدشون نمیاد.
‫بیزارن؟
‫حال‌شون بهم می‌خوره؟
‫خودت یه کلمه انتخاب کن. ‫«انزجار» بد نیست.
‫ازت دفاع میکنم، ‫البته تا یه زمانی.
‫«تا یه زمانی» هم قبوله.
‫خوش بگذره. ‫بهشون بگو چقدر دوست‌شون دارم،
‫فقط اگه گم‌راه‌شون می‌کنه.
‫حتماً.
‫خانم میزل، ‫تو جشن نیکوکاری کتابخونه بعدی شرکت می‌کنین؟
‫تلاشم رو می‌کنم، ‫باربارا.
‫سال گذشته رو از دست دادین.
‫می‌دونم، ‫شرمنده.
‫- هی. ‫- هی.
‫حال داری بعضی‌وقتا ‫ بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫از حال هم باخبر شیم؟ ‫به‌جز بچه‌ها و درمورد یه چیزای دیگه حرف بزنیم؟
‫حتماً. ‫بدم نمیاد.
‫منم همینطور. ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@
‫مترجمان: «محمدعلی sm و کیارش نعمت گرگانی» ‫
‫[خانم میزل شگفت انگیز] ‫«فصل پنجم - قسمت هشتم»
‫شاهکاره.
‫شاهکار به‌تمام‌معنا.
‫اوه. ‫مخصوصاً این صفحه.
‫خب... ‫وقت تنقلاته.
‫- چی‌کار داری می‌کنی؟ ‫- هیس.
‫دارم استر رو نگاه می‌کنم.
‫بازی کردنش رو؟
‫می‌بینم چی‌کار می‌خواد بکنه.
‫معلومه که استعداد عجیب‌غریبی داره.
‫حداقل توی موسیقی.
‫حالا هم می‌خوام ‫ از وسعت توانایی‌هاش باخبر بشم.
‫مثلاً ببینم استعدادش ‫به ادبیات هم کشیده میشه؟
‫برای همین کتابم رو گذاشتم اونجا
‫تا ببینم سراغش میره یا نه.
‫خیلی‌خب...
‫زیر کتاب آب‌نبات هست؟
‫نه، ‫زیر کتاب آب‌نبات نیست.
‫چرا باید زیر کتاب آب‌نبات باشه؟
‫خب، ‫اگه منتظر بودی بره سراغ اون کتاب،
‫فکر می‌کردم ‫ یه آب‌نباتی زیرش گذاشتی.
‫آب‌نبات سفت، ‫همونی که دوست داره.
‫نمی‌خوام بهش آب‌نبات سفت بدم رُز.
‫می‌خوام ببینم میره سراغ کتاب یا نه
‫و نه‌ به‌خاطر این که ‫زیرش آب‌نبات باشه.
‫حالا چه کتابی هست؟
‫کتاب «هستی و نیستی» سارتر.
‫توش عکس هم هست؟
‫تو «هستی و نیستی» ‫نه، عکسش کجا بود؟
‫پس احتمالاً باید زیرش آب‌نبات بذاری.
‫حتی یه دونه هم ‫می‌تونه تاثیرش رو بذاره.
‫رُز، ‫فقط می‌خوام ببینم که آیا
‫درمورد نوشته‌های توی کتاب کنجکاو میشه؟
‫باید ببینم نوه‌ی دخترم
‫همون نوه‌ی پسرمه ‫ که منتظرش بودم؟
‫عمراً اگه بفهمه «هستی و نیستی» ‫یعنی چی،
‫حتی اگه درمورد نوشته‌اش کنجکاو باشه.
‫هیشکی نمی‌دونه ‫«هستی و نیستی» چیه،
‫خود سارتر هم نمی‌دونه.
‫حتی خود من هم ‫ فقط وانمود می‌کنم دارم می‌خونمش.
‫وانمود می‌کنی؟
‫برای این آزمایش.
‫اما اگه شک کنه ‫که داری وانمود می‌کنی،
‫شاید فکر کنه این یه جور کلکه
‫و عمداً کتاب رو نادیده بگیره.
‫که نشون‌دهنده‌ی استعداد بسیار فراتر از سنش
‫یعنی استدلال شناختیه.
‫پس رفتن به سراغ کتاب
‫نشون‌دهنده‌ی توانایی‌های ذهنی پیشرفته
‫و نرفتن به سراغ کتاب
‫اون هم نشون‌دهنده‌ی ‫توانایی‌های ذهنی پیشرفته‌اس.
‫من هنوز هم با آب‌نبات موافقم.
‫وای، ‫عروسک خنگ.
‫اوهوم. ‫می‌فهمم چی میگی جیمز.
‫می‌دونم چه شکلی بوده،
‫اما به‌نظرم فقط یه سوءتفاهم شده.
‫شاید یه چیزی زده، ‫آره، گل زده، حتماً،
‫بعضی‌وقتا ‫همه‌مون یه استراحتی می‌خوایم.
‫نه، ‫چون می‌خواد رو در رو معذرت‌خواهی کنه.
‫همین حالا داره میاد، ‫داره میاد بالتیمور.
‫آره، ‫می‌خواد سر صحنه ببینتت
‫و بعدش تو هاوزنر برات خرچنگ سفارش بده.
‫همین حالا دارم بلیط قطار رو رزرو می‌کنم.
‫خیلی‌خب، ‫از سبد میوه با شراب همراهش،
‫لباس، راکت تنیس ‫و دوچرخه لذت ببر.
‫بعداً حرف می‌زنیم، ‫خدافظ.
‫به خرچنگ آلرژی دارم.
‫«نوبتت نیست»؟ ‫واقعاً همچین حرفی بهش زدی؟
‫آره.
‫- نظرت چیه یکم من رو هم در جریان بذاری؟ ‫- حالا نه داینا.
‫پس کِی؟ ‫بعد این که جیمز اخراجت کرد؟
‫می‌خواد اخراجم کنه؟
‫نزدیک بود، ‫با اون کادوها آتیشش رو خاموش کردم.
‫واسه اون کادوها ‫باید باهام هماهنگ می‌کردی.
‫اون هدیه‌ها کونت رو نجات داد، ‫سوزی.
‫ببخشید که بی‌ادبی می‌کنم.
‫حالا هم چمدونت رو ببند ‫که باید بری بالتیمور.
‫ببین، ‫می‌دونم نیتت خیره،
‫اما به پیچیدگی اوضاع توجه نمی‌کنی.
‫به پیچیدگی‌های اوضاع ‫خیلی هم خوب توجه می‌کنم.
می‌خوای بذاری جیمز بره رد کارش ‫چون نمی‌تونی بیخیال میج بشی.
‫خفه‌شو بابا، ‫بیخیال میج میشم.
‫نمیشه یکی‌شون رو انتخاب کنی. ‫من هم میج رو دوست دارم.
‫اما کسی به راحتی جیمز، ‫به میج کمک نمی‌کنه.
‫واقعاً؟ ‫می‌خوای یه روز سیاه‌پوست باشی؟
‫کسی به جیمز کمک نکرده، ‫هرچی به‌دست آورده از تلاش خودش بوده.
‫می‌دونم.
‫پس نذار جیمز بره رد کارش.
‫چون اگه این کار رو بکنی، ‫من هم ممکنه برم رد کارم.
‫تو هم که بدون من نمی‌تونی زندگی کنی.
‫پول دوچرخه چقدر شد؟
‫بلیط رو رزرو کن.
‫تو هم بلیط مهمون نمایش «پار» رو ‫واسه جیمز رزرو کن.
‫سلام خانما!
‫وای میج، ‫این چیه پوشیدی؟
‫- خیلی قشنگه. ‫- این لباس قدیمیه رو میگی؟
‫قدیمی؟ ‫یه راست از بهترین لباس این ماه وگ اومده.
‫خودت چی؟ ‫خانم مدل.
‫مدلینگ کار کرده.
‫وای نگاه کنین! ‫با خودم یه دوست قدیمی آوردم!
‫- وای خدا. ‫- فلاسک.
‫مال بابامه، یادتونه؟ ‫مال زمانیه که سواره‌نظام بوده.
‫آره، ...وقتایی مهمونی حوصله‌سربر میشد
‫سواره‌نظام رو صدا کن!
‫راه بیفتیم خانم‌ها، ‫نباید مزایده رو از دست بدیم.
‫یا ناهار رو، ‫خیلی گشنمه.
‫تو که یه جدیدش رو داری کیکی. ‫اینقدر خودخواه نباش.
‫- عکسش رو نشونم بده. ‫- من با خودم عکس نمیارم.
‫چی؟
‫دروغ گفتم، ‫بیا، همه‌شون اینجان.
‫- چهارتا؟‌ چهارتا بچه‌ داری؟ ‫- یکی هم تو راهیه.
‫- تام چطوره؟ ‫- خیلی چربه.
‫چی چربه؟ ‫تام؟
‫این ساندویچ‌های کوشول مشولو ‫و خوجل موجل دیگه چی میگن؟
‫می‌خوان همون خانم‌های کوشول مشولو ‫و خوجل موجل بمونیم.
‫دیگه از ما گذشته.
‫فقط یه چندتا کلم
‫بین دوتا نون کوچیکه. ‫که دور نون هم بریدن.
‫یه خیار دیگه. ‫نصف‌شون خیاره فقط.
‫این یه توت‌فرنگی نصفس ‫که بالای پنیر خامه‌ایه.
‫- پنیر خامه‌ای؟ بدش به من. ‫- با کمال میل.
‫پنیرخامه‌ای نیست. ‫مثل ماهی سالمون هم‌زده می‌مونه.
‫اصلاً چرا کسی باید ‫دلش سالمون هم‌زده بخواد؟
‫- دستمال. ‫- خدمت شما.
‫خب چرا همون بوقلمون کوفتی ‫و ساندویچ ژامبون رو بهمون نمیدن؟
‫- پترا... ‫- یه چی می‌خوام که اثر مشروب رو کم کنه.
‫زمین داره می‌چرخه.
‫من نه. ‫سواره‌نظام! بدش بیاد!
‫تمی، چی رو با مزایده خریدی؟ ‫اسلحه؟
‫دارت. ‫پسرهام عاشقشن.
‫خطرناکن.
‫اگه خطرناک بودن که ‫نمی‌فروختنش.
‫من که از جغدم خیلی راضیم. ‫اسمش رو می‌ذارم چارلی.
‫به‌خدا چشماش دارن من رو دنبال میکنن.
‫مال میج از همه‌مون بهتر بود.
‫واسه قاپیدن جارو برقی لارک ‫باید تیز و بز پیشنهاد قیمت بدی.
‫چقدر خوشگله.
‫سبک‌ترین جاروی بازاره.
‫حتی هنوز به بازار هم نیومده. ‫خیلی بهم حسودیت میشه.
‫اوه، ‫اون آقای دی از گروه‌ جامعه‌شناس‌هاس؟
‫سلام کانی. ‫خیلی‌وقت بود ندیده بودمت.
‫چطوری از این هم جذاب‌تر شده؟
‫خیلی نامردیه.
‫اسم کاملش چیه؟ ‫دی خالی که نیست.
‫همیشه فکر می‌کردم ‫اول کلمه‌ی دلپذیزه.
‫نشناخته بودمش‌ها...
‫همین‌حالا لب‌ ساندرا گوتنبرگ رو بوسید.
‫معلومه.
‫یعنی نمی‌دونه اون دهن کجاها بوده؟
‫امیدوارم بدونه. ‫زن و شوهرن.
‫- زن و شوهر؟ ‫- هشت ساله.
یعنی شده ساندرا دی؟ ‫واقعاً؟
‫قسم می‌خورد وقتی دانش‌آموز بود ‫با هم نبودن.
‫- بس کن بابا. ‫- می‌گفتن درست بعد فارغ‌التحصیلی
‫توی فروشگاه پیگلی ویگی هم رو دیدن ‫بین‌شون یه چیزایی جرقه خورده.
‫آره خب، ‫می‌گفتن هرروز بعد ظهر، پشت تالار دالتون
‫پیگیلی پسره رو ‫ویگیلی می‌کرده.
‫سلام ساندرا.
‫- سلام خانم‌ها. ‫- خوشحال شدیم.
‫خب میج...
‫خب، ‫دنیلا...
‫درمورد اون قوز بالا قوز؟
‫گفتم بحثش رو پیش نکش.
‫اشکالی نداره.
‫آره، ‫دارم دینم رو به مسیحیت تغییر میدم.
‫- چی؟ نه. ‫- جدی؟
‫میج...
‫رابطم بh جول خوبه. ‫دوستیم.
‫پامر ویترسپون هنوز دلش شکسته.
‫در دسترس هم هست. ‫تازه از تافی جدا شده.
‫پامر ویترسپون شخصیت نچسبی داشت.
‫حالا توی دیلویت حساب‌دار ارشد شده.
‫داشتم می‌گفتم...
‫با جول خیلی سریع پیش رفتین.
‫پامر فقط یه روز نبود، ‫بعدش وارد رابطه شدین.
مطمئنی اول وارد رابطه نشدین؟
‫خیلی سمج بود. ‫اما من جلوی سرعتش رو گرفتم.
‫چون یه خانم جوان، ‫پاک‌دامن و شایسته‌ای بودم.
‫تا وقتی که ازدواج کردیم.
‫تا وقتی که نامزد کردین.
‫آره، ‫کی رو می‌خوای گول بزنی؟
‫پشت اون درخت دیدیم‌تون.
‫کیکی!
‫داشتی ریشه‌اش رو می‌کندی.
‫اصلاً پوستش کنده شد.
‫می‌دونستم با اون دوربین‌ها ‫فقط پرنده‌ها رو تماشا نمی‌کردین.
‫من که درمورد جول بهت اخطار داده بودم، ‫یادته؟
‫آره پترا. ‫خیلی مواظب من بودی.
‫حالا هم یه دختر مجرد و شاغلی.
‫واسه‌ی گوردون فورد کار می‌‌کنی.
‫خیلی حال میده؟
‫کل روز رو می‌خندی؟
‫پرزحمت هست ‫ولی خب درکنارش هم می‌خندیم.
‫روی صحنه‌ هم اجرا می‌کنی. ‫تصورش هم سخته.
‫سخته؟ تو عروسی خودش سخنرانی کرد. ‫همه‌ی توجه‌ها به خودش جلب بود.
‫منظورم اینه نمی‌تونم تصور کنم ‫ خودم این کار رو بکنم.
‫از این که جلوی همه ‫روی صحنه وایمیسی، نمی‌ترسی؟
‫خب، ‫اینطوری بگم...
‫اگه کار دیگه‌ای توی دنیا بود
‫که امکان داشت ‫ازش پول در بیارم، انجام می‌دادم. هرکاری.
‫حتی لباسای اعضای کو کلاکس کلن رو ‫ببرم خشک‌شویی.
‫نقاش کودکای معلول، ‫خدمت‌کار کشتارگاه...
‫فکر نکنم اینا تنها انتخاب‌هات باشن.
اینا رو .یه بار یکی از دوستام بهم گفته بود
‫نه. ‫نمی‌ترسم روی صحنه باشم.
‫البته تو پشت صحنه، ‫از دستشویی‌های کلوب مثل چی می‌ترسم.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫چون عاشقشم.
‫مردم بهت گوش می‌کنن. ‫بعدشم، نوشیدنی رایگان بهت میدن.
‫پشت تلفن گفتی ‫ قراره بری برنامه جک پار.
‫فقط یه آزمون ‫برای حضور تو نمایشش بود.
‫هنوز تصمیمی نگرفتن. ‫بعداً معلوم میشه.
‫اوه، ‫کورکی فلمینگ رو.
‫همیشه ازش بدم میومد. ‫سلام کورکی!
‫- سلام کورکی. ‫- سلام بچه‌ها.
‫کورکی هم با آقای دی رابطه داشت.
‫همه‌ی این اتفاقا ‫تو نیم‌سالی که تو پراگ بودم اتفاق افتاد؟
‫همه رو آقای دی کراش داشتن.
‫من که نه. ‫بهم ۱۵ داد.
‫سواره‌نظام لطفاً!
‫این کار مجازه؟ ‫ما که اجازه ورود نداریم.
‫ما که مجوز لازم نداریم!
‫فارغ‌التحصیلان محترمیم.
‫بیاین خانما. ‫اقبال همیشه با آدمای شجاعه!
تو هم خواب خوابگاه‌ها رو میبینی؟
‫من که هنوز ‫خواب خوابگاه‌ها رو میبینم.
‫بوی غذا میدم؟
‫جدیداً می‌ذارن اجاق بشقابی بیارن؟
‫واقعاً که.
‫تو اتاق‌هاشون هم تلویزیون دارن!
‫چقدر پررو بار میان.
‫سلام.
‫چه قشنگ. راک اند رول رو میگم.
‫آره.
‫من و پترا دو ماه تو همین اتاق
‫«تولی اولی دولی» رو می‌خوندیم.
‫گروه خواهران اندرو؟
‫درسته. ‫مامانم یکی از دیسک‌هاشون رو داره.
‫امشب بی‌کاره؟
‫دنبال بچه‌تون می‌گردین؟
‫- بچه‌ام؟ ‫- ما فقط ۳۰ سال‌مونه.
‫یاخدا.
‫- ببخشید. ‫- خدایا.
‫با این وضع مشکل ندارین؟
‫چی؟
‫چی. ‫میگه «چی؟»
‫چی؟
‫از چی جا موندیم؟
‫از این فرش نمیشد گذشت.
‫دیگه خبری از کثیفی نیست. ‫لارک همه‌ی گرد و خاک‌ها رو می‌کشه تو خودش.
‫پاها.
‫لارک سبک‌ترین جاروبرقی بازاره.
‫جمع کردنش هم راحته.
‫حتماً یادتون بمونه. ‫شری. بارب.
‫- بله. ‫- حتماً.
‫سه‌تایی اینجا می‌خوابیدیم؟ ‫واقعاً؟
‫چطوری وسایل‌مون جا میشد؟
‫چرا دنیا داره اینقدر کوچیک‌تر میشه؟
‫هی، بیاین دیگه. ‫ببینیم هنوز سر جاشه یا نه.
‫- چی هنوز سرجاشه؟ ‫- بدویین.
‫خدافظ.
‫خدافظ دخترا.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫پاکیزگی نشونه‌ی ایمانه.
آخه، ‫مگه ۸۰ سالمه؟
‫ایی، ‫تار عنکبوت!
‫خودت می‌خواستی اول بری.
‫- بوی مقبره توت‌عنخ‌آمون میده. ‫- اوه...
‫یکی یه چوب برداره ‫و جلومون تکونش بده.
‫تارهای قدیمی رو تمیز کنه.
‫واینسا کیکی.
‫این چوب خیلی بلند نیست.
‫میج، ‫با جاروت تمیز کن.
‫مگه لارک اسباب‌بازیه؟
‫عجله کنین دخترا. ‫داریم وقت حروم می‌کنیم.
‫چقدر از عنکبوت بدم میاد.
‫این هم کوچیک‌تر شده.
‫همه‌چی داره آب میره.
‫ته‌سیگارهامون هنوز رو زمینه.
‫خوبه. ‫یعنی شاید هنوز اینجان.
‫هستن.
‫ربان و گل بسته بودیم.
‫چقدر ناز بودیم.
‫این رنگ کیه؟ ‫کسی یادشه؟
‫من زرد بودم؟
‫نه، زرد من بودم. ‫تو بنفش بودی.
‫آبی و بنفشش خیلی شبیه همدیگه‌ان.
‫جلو نور بگیرشون.
‫من که مطمئنم سبز بودم. ‫بدش ببینم.
‫آبی.
‫صورتی.
‫ایده کی بود ‫ که واسه آینده‌مون نامه بنویسیم؟
‫- خودت. ‫- نه.
‫مطمئنم ایده خودت بود میج. ‫همیشه به فکر آینده بودی.
‫رهبر نترس‌مون.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، ‫این مال منه.
‫بخونش، ‫بخونش.
‫«طوری عشق بورز ‫که انگار پای زندگیت وسطه.»
‫واقعاً؟
‫رفته بودی تو فاز خلیل جبران.
‫تو همین دوران کتاب رو اهدا کردم.
‫- حالا همینطوری بودی؟ ‫- چی رو بودم؟
‫طوری عشق ورزیدی ‫که انگار پای زندگیت وسطه؟
‫به‌نظر من که آره. ‫همیشه نه، باید بیشتر تلاش کنم. اما خب آره.
‫خوبه.
‫بعدی نوبت منه. ‫خانم کوچولوی آبی.
‫«باملاحظه باش. ‫لاغر باش.»
‫پترای جوان ‫عجب سلیطه‌ای بودی.
‫بقیش هم بخون.
‫«پدرمادرت رو دوست داشته باش، ‫بچه‌هات رو دوست داشته باش،
‫دوستانت رو دوست داشته باش ‫و لطفاً خوشحال باش.»
‫- چه قشنگ. ‫- آره.
‫ببخشید پترای جوان. ‫سلیطه نبودی.
‫این هم مال منه.
‫«دن کیشوت رو با زبون اصلی اسپانیایی بخون»؟
‫ای خدا، ‫هیچوقت اسپانیایی یاد نگرفتم.
‫دیگه چی؟
‫فقط یه لیست بلند ‫ و حال‌بهم زن
‫از بقیه‌ی کتاباس ‫که باید به زبون‌های مختلف می‌خوندم.
‫و با این تموم میشه، ‫«ارادتمند شما، نسخه‌ی جوان‌‌تر خودت.»
‫- همم. ‫- کیکی؟
‫خیلی‌خب، ‫«هفت‌سال کار کن،
‫پول جمع کن، ‫شش ماه برو سفر،
‫بعدش ازدواج کن ‫و بچه‌دار شو.»
‫خیلی‌خب، ‫اصلاً همین این کارا رو نکردم.
‫- البته بچه‌دار رو که شدی. ‫- پشتش هم چندتا دیگه.
‫داستان هم همینجا تموم میشه.
‫میج؟
‫خیلی‌خب، ‫این هم از من.
‫چی نوشته؟
‫«نکن.»
‫- نکن؟ ‫- چی‌کار نکنی؟
‫همین. ‫فقط «نکن.»
‫جملت رو تموم نکردی؟
‫چرا، یه علامت تعجب گذاشتم ‫و دوبار هم زیرش خط کشیدم.
‫بذار ببینم. ‫«نکن.» عجیبه.
‫منظورت چی بوده؟
‫- اصلاً نمی‌دونم. ‫- یادته این رو نوشتی؟
‫- نخیر. ‫- شاید منظورت این بوده. «کسی رو اذیت نکن.»
‫یه همچین چیزی.
‫خب چرا ننوشتمش؟
‫من می‌دونم قضیش چی بوده میج.
‫می‌خواستی اون لباس بنفش رو
‫واسه مراسم فارغ‌التحصیلی بپوشی ‫اما از ته دلت می‌دونستی که نباید بپوشی.
‫«نکن». ‫همین کار رو هم کردی.
‫فکر نکنم این باشه.
‫فکر کنم بیشتر یه همچین چیزی بوده، ‫مثلاً، «صرف‌نظر نکن.»
‫از زندگی کردن صرف‌نظر نکن.
‫- و خب صرف‌نظر هم نکردی. ‫- واقعاً همینطوره.
‫کلی کار خوب هم مونده که بکنی میج.
‫- از همه‌مون موفق‌تر بودی. ‫- رو هم دیگه.
‫تازه به این فکر کن ‫که بچه‌هات بزرگ شدن
‫چه داستان‌هایی ‫ می‌تونی براشون تعریف کنی.
‫و نوه‌هات.
‫به‌محض این که سر و سامون بگیری، ‫دوباره ازدواج کنی، خوشبخت شی،
‫همیشه می‌تونی ‫ به این دوران از زندگیت نگاه کنی،
‫و بگی، ‫«این کار رو کردم.»
‫آره. ‫دوران محشری بود.
‫اوه وایسین، ‫مال من باز هم مونده.
‫«بعد فارغ‌التحصیلی ‫به پیگلی ویگی سر بزن.»
‫خدایا، ‫من می‌تونستم جای خانم دی باشم.
‫تمی، ‫داشتی کورم می‌کردی.
‫- ببخشید. ‫- باید تا زیر دست بندازی‌شون.
‫تو هم نباید سعی کنی بگیری‌شون، ‫پترا.
‫من دیگه بازی نمی‌کنم.
‫- باید برم. ‫- منم همینطور.
‫عهد می‌بندیم ‫که تا دارت بازی بعدی‌‌مون موقع مستی
‫- ده‌سال طول نکشه؟ ‫- آره.
‫- حتماً. ‫- خدافظ.
‫- خدافظ.
‫و تایید شده؟ ‫دوبار؟ سه‌بار؟
‫صد در صد.
‫- از طریق همسرم؟ هدی؟ ‫- بله، هدی.
‫- هنوز اینجاس؟ ‫- یه دقیقه پیش طبقه پایین بود.
‫هدی!
‫هدی، ‫وایسا سر جات!
‫بله قربان.
‫- چیشده؟ ‫- اوضاع خطریه.
‫لعنت بهش هدی.
‫لعنت بهش.
‫حرفم رو پس می‌گیرم.
‫ازدواج‌شون رو درک نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، ‫گوش کنین بچه‌ها.
‫همه‌ می‌دونین که عضو بزرگی از
‫خانواده سلطنتی بریتانیا
‫سفر بزرگی به آمریکای شمالی کرده.
‫این رو هم می‌دونین ‫ که تمام رسانه‌های خبری بزرگ
‫از سن‌دیگو گرفته ‫تا نیوفاندلند
‫داشتن تلاش می‌کردن ‫تا باهاش مصاحبه کنن.
‫باید بگم که ‫مصاحبه کوفتی گیر ما اومد.
‫امشب، ‫شاهدخت مارگارت
‫یک‌ساعت تمام ‫ مهمان برنامه‌مون خواهند بود.
‫این زن، ‫این زنی که اینجاس، با پادرمیونی‌هاش،
‫پاچه‌خواری‌هاش، ‫درخواست‌هاش و شیرین‌زبونی‌هاش
‫برای مفت‌خور‌‌های خودفروخته‌ی دور شاهدخت
‫باعث شد معجزه‌ای ‫شبیه معجزه‌های مسیح رخ بده.
‫به افتخارش.
‫لطف کرد ‫ و همه کثافت‌کاری‌هایی که کردم رو نگفت.
‫باید دست به دست هم بدیم بچه‌‌ها.
‫قراره افراد زیادی بریزن اینجا،
‫از جمله سرویس امنیتی بریتانیا،
‫پس اگه اسلحه‌ای موادی چیزی ‫ قایم کردین،
‫بهتره همین حالا ‫ از شرش خلاص شین.
‫مایک، ‫بار زیادی به دوش توئه رفیق.
‫- حاضری؟ ‫- معلومه.
یه تیم تحقیقاتی می‌خوام
‫که درمورد مارگارت ‫ و کارایی که تو سفر کرده بهم بگه
‫- تا خبردار بشم. ‫- حله.
‫گوش کنین ببینین چی میگم. ‫تا ساعت ۲ همه اطلاعات رو میزم باشه.
‫آلوین، بچه‌ها، ‫تیمش گفته که می‌خواد
‫ادای من رو در بیاره.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- گفتن اونقدر نمی‌خواد سخت بگیره،
‫شما هم تلاش کنین ‫و هرشوخی‌ای به ذهن‌تون می‌رسه
‫تا برنامه رو خنده‌دار کنه ‫سریعاً به دست من و مایک برسونین.
‫- حله. ‫- و سخنرانی رو به سمت و سوی خونواده سلطنتی ببرین.
‫خنده‌دار باشه ‫اما بی‌احترامی نباشه.
‫اما یه کوچولو هم مسخره‌شون کنین.
‫لب مرز باشه دیگه. ‫نترس باشین.
‫اما نه اونقدر لب مرز ‫ولی باید خنده‌دار باشه.
‫اما نه این که از روی نامردی باشه.
‫بس کن گوردون، ‫کشتی خودتو.
‫بذار کارشون رو بکنن.
‫خنده‌دار باشه ‫اما نامردی نباشه. حله رئیس.
‫خیلی‌خب.
‫صبحم از این هم بهتر شد.
‫جین جیکوبز، ‫چقدر از دیدنت خوشحال شدم.
‫سلام گوردون.
‫بچه‌ها، ایشون همون خانمیه که تک و تنها...
‫جلوی رابرت موزس رو گرفت و نذاشت...
‫وسط پارک واشینگتن اسکوئر ‫جاده بکشه.
‫جین، اولین بار که اومده بودم نیویورک،
‫والدینم من رو به اون پارک برده بودن.
‫خدایا، کلی ژانگولرباز، نوازنده، فواره...
‫و مشتی آدم غیرعادی اونجا بودن، ‫سحرآمیز بود.
‫همون موقع فهمیدم باید اینجا ‫ساکن بشم و کار کنم.
‫جین، تو صرفا یه پارک رو نجات ندادی،
‫خاطره‌ای رو نجات دادی.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫امشب می‌بینمت.
‫وقتی جای خالی داشتیم، ‫صدات می‌کنم.
‫بریم تو کارش مایک.
‫خیلی‌خب.
‫پس هدی مرموز ایشون بود، ها؟
‫هر از گاهی پیداش می‌شه.
‫حکم همسر بریگادون رو داره.
‫خیلی‌خب، کدومتون عین من...
‫اصلا شاهدخت مارگارت رو نمی‌شناسه؟
‫- خواهر ملکه است دیگه. ‫- در این حد می‌شناسمش.
‫- روابط نامشروع داشته. ‫- نباید از روابط نامشروع بگیم.
‫- چای می‌نوشه؟ ‫- اسم فوتبال رو اشتباه می‌گه؟
‫این شکلی صحبت می‌کنه.
‫پس منظورتون اینه که بدبخت شدیم؟
‫برنامه هفت ساعت دیگه شروع می‌شه‌ها.
‫اِم، عذر می‌خوام بچه‌ها.
‫شانس آوردین که متخصص این مسئله اینجاست.
‫واقعا؟ میج اومد نجاتمون بده.
‫خیلی دوستش دارم. پرروئه.
‫بار دربار رو به دوش نمی‌کشه. ‫می‌شه گفت جذابه.
‫تقریبا شبیه تقلید صدای رالف حرف می‌زنه.
‫- می‌شه ازش شوخی درآورد؟ ‫- می‌شه اجرای کوتاهی نوشت؟
‫دو سه تا فکر به ذهنم خطور کرده.
‫شما مونولوگ رو تکمیل کنین، ‫من هم اون‌ها رو تکمیل می‌کنم. قبوله؟
‫- قبوله. ‫- خیلی‌خب بچه‌ها، همه‌کاره شدیم.
‫ای وای.
‫شرمنده آلوین.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. همه‌کاره شدیم.
‫بامزه بود.
‫سلام به روی ماهتون.
‫به برنامه گوردون فورد خوش اومدین.
‫مهمون به شدت ویزه امشب...
‫که کل برنامه در خدمتشونیم، ‫اعلیاحضرت،
‫کنتس انودن،
‫شاهدخت مارگارت بریتانیا هستن!
‫شاهدخت مارگارت؟
‫عجب مهمونی!
‫سلام بچه‌ها. ‫باز هم اومدین، ها؟
‫یکی از نویسندگان گفته بود ‫از بس خوش‌خنده‌ایم،
‫می‌تونیم تو هر برنامه شرکت کنیم.
‫ما هم قصد داریم هر شب بیایم.
‫چه عالی. کدوم نویسنده بود؟
‫نمی‌دونم تا حالا ‫همدیگه رو دیده باشین یا نه.
‫- ولی می‌تونین نشونش بدین؟ ‫- عه، هیس، هیس... هیس.
‫سلام به همگفی.
‫درست شنیدین، مهمون امشبمون...
‫واقعا از اعضای خاندان سلطنتیه.
‫ایول، شاهدخت مارگارته.
‫خب، ممکنه امروز چند مرد کت‌شلواری رو...
‫اطراف استودیو ببینین که خبیث جلوه می‌کنن.
‫بعضی‌هاشون محافظان شاهدخت مارگارتن،
‫بعضی‌هاشون هم مدیر برنامه‌های خودمن.
‫آهای، با فامیل شوهرم رفیق شدی؟
‫انگار داری متهمم می‌کنی.
‫جورج برنارد شاو گفته بود ‫بریتانیا و آمریکا...
‫دو کشورن که به خاطر زبانی مشترک ‫از هم جدا شدن.
‫به نظر من یکی دیگه ‫از دلایل جداییمون اقیانوسه.
‫واسه چی هیچ‌وقت در حد شاو ‫تمجیدم نمی‌کنن؟
‫بی‌انصافیه.
‫راستی، اسم همه‌چی...
‫تو بریتانیا فرق می‌کنه.
‫به آسانسور می‌گن بالابر.
‫به آپارتمان می‌گن واحد.
‫امروز هم فهمیدم به من می‌گن...
‫«عذر می‌خوام، گمون نکنم ‫تا حالا اسمت رو شنیده باشم.»
‫سلام به همگی، ‫با شاهدخت مارگارت برگشتیم پیشتون.
‫خب، علیاحضرت، ما همیشه شیفته...
‫کارهای خاندان سلطنتی‌ایم.
‫شما تازه ازدواج کردین.
‫دلم می‌خواد بدونم شامتون چه شکلیه؟
‫خودتون آشپزی می‌کنین؟
‫آره بابا، آشپزی می‌کنم، ‫آشپزیم حرف نداره،
‫هر روز آشپزی می‌کنم.
‫یکی از دو کاریه که خیلی توش مهارت دارم.
‫- اون یکی کار چیه؟ ‫- دروغ گفتنه.
‫پس آشپز دارین.
‫گمون کنم آشپزهامون هم آشپز داشته باشن.
‫خب، گمون کنم از اون‌جایی...
‫که عضو خاندان سلطنتی هستین، ‫کمتر کاریه...
‫که باب میلتون باشه و انجامش نداده باشین.
‫- درست نمی‌گم؟ ‫- نه گوردون، درست نمی‌گی.
‫همیشه آرزویی داشتم...
‫که تا حالا برآورده نشده بود.
‫چه جالب. ‫آرزوتون چیه؟
‫همیشه دلم می‌خواست ‫تو یه شبکه آمریکایی...
‫گزارش هواشناسی اجرا کنم.
‫از شانس خوبتون، الان وقت...
‫گزارش هواشناسی شبانه ‫در برنامه گوردون فورده.
‫چه تصادف بامزه‌ای.
‫خب، می‌خواین جای من اجرا کنین...
‫که آرزوتون برآورده بشه؟
‫با کمال میل.
‫بفرمایین.
‫خیلی‌خب، همه‌چی آماده است علیاحضرت.
‫ممنون.
‫سلام به آمریکا.
‫بنده گوردون فورد هستم ‫و با گزارش هواشناسی امشب در خدمتتونم.
‫کارته رو اشتباه نوشتن، ‫من که گوردون فورد نیستم.
‫خب، این‌قدر یهویی شد...
‫که فرصت نکردیم کارت‌ها رو ‫از نو بنویسیم.
‫خب، خوشمون نیومد.
‫خب، خیلی عذر می‌خوام.
‫سه‌شنبه هوایی آفتابی رو شاهد هستیم.
‫«آفتابی» یعنی چی؟
‫آها، خب، وقتی خورشید کلا تو آسمون باشه...
‫و ابری جلوش نباشه، آفتابیه.
‫هنوز هم نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫شرایط موج‌سواری تو راک‌اوی حرف نداره.
‫همه دختر و پسرهای خفن می‌تونن...
‫رو موج‌های بلندی موج‌سواری کنین.
‫انگار خودت و نویسندگانت...
‫صرفا می‌خواستین این کلمات رو ادا کنم.
‫خب، امکان نداره، ‫آخه روحمون هم خبر نداشت...
‫که شما می‌خواین ‫گزارش هواشناسی رو اجرا کنین.
‫عذر می‌خوام، چیکار کردین؟
‫دارم اولین ایالتی رو که ارتشمون ‫بهش حمله می‌کنه علامت می‌زنم.
‫وای، به ماساچوست حمله نکنین. ‫اونجا فامیل دارم.
‫من هم دارم بابا، ‫هنوز مالیات چایشون رو ندادن.
‫قبوله، ماساچوست رو بگیرین.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫به افتخار شب کم‌نظیرمون بچه‌ها.
‫ای خدا، ترکوند. ‫شاهدخت ترکوند.
‫وای، خیلی دلم می‌خواد ‫قیافه پار رو...
‫موقع خوندن اخبار فردا ببینم.
‫شنیدی مهمون‌های خودش کی بودن؟
‫دست‌اندرکاران «کوکلا، فران و الی» بودن.
‫عروسک بودن. عروسک آورده بود.
‫تازه، شنیدم دست عروسک‌گردانه...
‫از باسن کوکلا بیرون زده بود.
‫کوکلای بیچاره.
‫وای، بابت این قسمت «امی» می‌گیریم بچه‌ها. ‫یه حسی بهم می‌گه می‌گیریم.
‫هم قسمت مهمی بود، ‫هم بامزه بود.
‫باید به شبکه بگیم ‫واسه جایزه تبلیغ کنه.
‫فردا اول وقت می‌گیم.
‫می‌دونستی از بخش اخبار تماس گرفتن؟
‫مخشون سوت کشیده ‫که تو برنامه‌مون شرکت کرد.
‫هانتلی و بریکلی تحقیر شدن.
‫وای خدا، خیلی خوشحال شدم.
‫ادی، همه مشروب مهمون خودمن.
‫تک‌تک حضار مهمون منن.
‫موفق شدیم.
‫بالاخره آدم باید کمی خرج کنه دیگه.
‫بقیه‌اش مال خودتون.
‫سلام.
‫عه. سلام.
‫- هدی فورد هستم. ‫- می‌دونم.
‫خوش‌وقتم.
‫- میج میزل هستم. ‫- می‌دونم.
‫چند وقته که می‌خواستم ببینمت.
‫اولین نویسنده زن گوردونی.
‫احتمالا باز هم نویسنده زن بیاره.
‫آره بابا، دیگه شرایط خیلی فرق می‌کنه.
‫شاهدخت خیلی از روند برنامه...
‫راضی بود.
‫به قول خودش خیلی «فرح‌بخش» بود.
‫ترکوند. همین الان داشتیم می‌گفتیم.
‫گمون نمی‌کنه خواهرش ‫زیاد خوشحال بشه،
‫ولی ظاهرا به همین دلیل خوشحال‌تر شده.
‫اگه کمی رو اعصاب ملکه نرفته باشیم...
‫که به این همه زحمت نمی‌ارزید.
‫متوجه شدم بخش گزارش هواشناسی رو ‫خودت نوشته بودی.
‫من پیشنهادش رو مطرح کردم. ‫پسرها بامزه‌ترش کردن.
‫- بس کن. ‫- چی رو بس کنم؟
‫بس کن.
‫- خیلی‌خب. ‫- اگه کار خودته،
‫بگو کار خودمه. اگه نیست هم بگو کار خودمه. ‫پسرها همین کار رو می‌کنن.
‫خیلی‌خب. خب، باشه.
‫نویسنده اون بخش خودم بودم.
‫خوبه. می‌بینمت.
‫راستی، چند وقته با سوزان همکاری می‌کنی؟
‫سوزان؟
‫مایرسون رو می‌گم. مدیر برنامه‌هاته، مگه نه؟
‫آها، سوزی رو می‌گین. ‫اِم، الان دیگه سه سالی می‌شه.
‫اولین قراردادش با من بود.
‫شرط می‌بندم خوب مدیریتت کرده.
‫همیشه خیلی سرسخت بود.
‫یه پا مبارز بود.
‫من خوب می‌دونم، مجبور بودم ‫چند بار جلوش رو بگیرم.
‫من هنوز متوجه نشدم. ‫شما از کجا می‌شناسینش؟
‫ورودی ۴۸ پمبروک بودیم. ‫هم‌اتاقی بودیم.
‫اصلا نگفته بود.
‫خب... سوزان رو که می‌شناسی.
‫- آره، سوزان رو می‌شناسم. ‫- هدی!
‫اومدم. وقتی با نویسندگان و معمارها ‫صحبت می‌کنم، نگران می‌شه.
‫کارت حرف نداره، ادامه بده.
‫الان که سوزان هوات رو داره،
‫به نظرم پیشرفت می‌کنی نازنازی.
‫- فعلا. ‫- باشه. فعلا.
‫- بالاخره اومد. ‫- سلام.
‫- دلت برام تنگ شده بود؟ ‫- نه.
‫سلام، اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫داینا بهم گفت داری با قطار میای. ‫رفته بودی بالتیمور؟
‫مجبور شدم کمی هوای جیمز رو داشته باشم.
‫دچار سوتفاهم شده بودیم.
‫- تو واسه چی... ‫- هدی فورد رو می‌شناسی؟
‫منظورت چیه؟
‫وقتی هنوز هدی فورد نبود می‌شناختیش.
‫- هدی رو دیدی؟ ‫- دم بار پیشم نشست...
‫و بهم گفت تو دانشگاه دوست بودین.
‫دوست نبودیم.
‫گفت هم‌اتاقی بودین.
‫شاید بوده باشیم.
‫شاید هم‌اتاقی بوده باشین؟ ‫متوجه نشده بودی؟
‫اتاق‌هامون ده بیست نفره بود.
‫- سوزی. ‫- دانشگاه بزرگه، خب؟
‫آدم که همه هم‌دانشگاهی‌هاش رو نمی‌شناسه.
‫سوزان خطابت می‌کنه.
‫کسی سوزان خطابت نمی‌کنه.
‫جریان چیه؟ داری تحت‌فشارم می‌ذاری؟
‫من خسته‌ام. ‫می‌شه صبح صحبت کنیم؟
‫واسه چی بهم نگفته بودی؟
‫من که کل آشنایانم رو بهت معرفی نمی‌کنم؟
‫بس کن.
‫کمی با هم آشنایی داشتیم، خب؟
‫اون‌وقت به نظرت بهتر نبود ‫بهم بگی...
‫همسر به شدت پرنفوذ رئیسم...
‫آشنات محسوب می‌شه؟
‫ببین، کل حرف‌هاش رو باور نکن، خب؟
‫ازم بد گفت؟
‫گفت خیلی سرسختی.
‫خب، واقعا مدرک ادبیاتش به کارش اومده.
‫گفت یه پا مبارزی.
‫این رو که هرکی یه سر ‫گسلایت اومده باشه، می‌دونه.
‫پس برام مبارزه کنی سوزی.
‫باهاش صحبت کن.
‫- وایستا ببینم. ‫- رو گوردون نفوذ داره.
‫بیش از همه روش نفوذ داره، ‫حتی بیش از مایک کار،
‫- می‌تونیم از طریقش موفق بشیم. ‫- نه.
‫بهش بگو به گوردون بگه ‫من رو تو برنامه بیاره.
‫بهش نیازی نداریم، خب؟ ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫چطوری «ردیفش» می‌کنی؟
‫ردیفش می‌کنم.
‫همین‌جوری ردیفش می‌کنم. ‫داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫به سمت کجا پیشرفت می‌کنیم؟ ‫به سمت بن‌بست؟
‫این حرفت بی‌انصافی بود.
‫درسته.
‫تو خیلی جون کندی سوزی،
‫من هم به کل حرف‌هات گوش دادم.
‫حواسم بود، سرباز خوبی بودم،
‫هر روز سر کار کلی می‌ترکونم، ‫خودش هم متوجه می‌شه.
‫خیلی منطقیه که بهم فرصت بده،
‫ولی اصلا راضی نمی‌شه.
‫جفتمون مدام با صورت...
‫به بن‌بست می‌خوریم.
‫دو قدم پیش می‌ریم...
‫و سه قدم پسرفت می‌کنیم، ‫من که کلافه شدم.
‫من هم کلافه شدم.
‫ولی گوردون‌ها و پیت‌ها...
‫و مردان عوضی‌ای رو...
‫که رئیس دنیا شدن چیکار کنیم؟
‫باید دورشون بزنیم.
‫باید به هر دری بزنیم ‫و هیچی جلودارمون نباشه.
‫اگه گفتی از کی یاد گرفتم؟
‫این شرایط کافی نیست، متوجهی؟
‫شاید به نظرت خودخواه باشم، ‫ولی بیشتر می‌خوام.
‫کار ما...
‫طی سه سال اخیر...
‫واسه تعریف کردن برای نوه‌هام نبوده.
‫از فصول عادی زندگیم نیست.
‫کی گفته زا فصول عادی زندگیته؟
‫تو رفته بودی حمام عمومی...
‫و از بین کیر ملت رد شدی ‫که فیلمه رو واسه جیمز جور کنی.
‫خب؟
‫خب، می‌خوام واسه من هم ‫از بین کیر ملت رد بشی.
‫وای، من واسه تو از بین کلی کیر ‫رد شدم خانم جون.
‫سه ساله که فقط دارم ‫از بین کلی کیر رد می‌شم.
‫خب، باید از کیر یکی دیگه هم رد بشی.
‫با هدی صحبت کن.
‫- نه‌خیر. ‫- واسه چی؟
‫یه لحظه با خودت فکر کن، خب؟
‫واقعا می‌خوای از هم‌دانشگاهی قدیمیم...
‫بخوام در حقم لطفی بکنه؟
‫آره. معلومه. ‫مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫بعد از این همه جون کندن،
‫می‌خوای این شکلی موفق بشی؟
‫وای خدایا، آره.
‫چه فرقی می‌کنه چطوری موفق بشم؟
‫ببین، فرض کن ده سال دیگه...
‫ستاره مشهوری شدی، ‫مهمون برنامه آخر شبی...
‫و طرف ازت می‌پرسه چطوری کارت رو شروع کردی.
‫اون موقع که دلت نمی‌خواد بگی...
‫مدیر برنامه‌هات در حقت لطف کرده بود.
‫اگه چنین کاری نکنی، ‫مهمون اون برنامه نمی‌شم.
‫باید دست به کار بشیم سوزی.
‫باهاش صحبت کن.
‫اگه نکنی، همیشه یادم می‌مونه کاری...
‫از دستت برمی‌اومد که انجامش ندادی.
‫اصلا راستش رو بگم؟
‫نمی‌دونم بعدش چی می‌شه.
‫ممنون.
‫آرتور، تو که کمی شراب می‌خوری، مگه نه؟
‫معموله که می‌خورم. ‫اگه خودت بریزی...
‫- سلام گیب. ‫- سلام ایب.
‫- آرتور رو می‌شناسی؟ ‫- سلام ایب.
‫- سلام آرتور. ‫- ایشون هنریه.
‫- خوش‌وقتم. ‫- سلام هنری.
‫الان ده دقیقه است داریم می‌گیم چی بخوریم.
‫شما بحث می‌کنین، ‫من که دارم می‌خورم.
‫اگه از خونه بیاری که حساب نیست.
‫هه‌هه. از خونه نیاوردم.
‫- حدس می‌زدم. ‫- می‌شه یه شراب قرمز پیشنهاد کنین...
‫ولی با عبارات «مازویی» ‫یا «میوه‌ای» توصیفش نکنین؟
‫هنری، پسره رو شکنجه نکن.
‫ایب، شراب قرمز می‌خوری؟
‫گمون نکنم بخورم. فردا کلی کار دارم.
‫ایب، «ویلج ویس» خوشش نمیاد ‫کارکنانش هوشیار باشن.
‫در واقع، دلیل پیشرفتش ‫ناخوشی کارکنانشه.
‫حالا بخور دیگه، ‫وگرنه اخراجی.
‫بی‌جهت «ناخوشی» رو به کار نبرد، ‫کلمه نادریه.
‫امشب همه خشن شدین.
‫شراب خوبه. شراب می‌خوریم.
‫همین بوردو رو سفارش می‌دیم،
‫شاتو مارگوی ۵۶ـه.
‫خیلی خوبه جناب. ‫شرابش اسیدیه،
‫به بعضی‌ها نمی‌سازه.
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫شراب رو بیار، من هنری رو آروم می‌کنم.
‫بس کن هنری.
‫- چیه؟ ‫- واقعا می‌گم بیرونت کنن‌ها.
‫خونه همپتنزم رو فروختم.
‫همون خونه مونتاوکت رو می‌گی؟ ‫کی فروختی؟
‫پارسال فروختم. ‫از هزینه‌هاش...
‫و قیمت مسکن تو اون نواحی ‫کلافه شده بودم،
‫به این زودی‌ها گرون‌تر نمی‌شه.
‫شاید کلا نشه. اونجا که خبری نیست.
‫- احسنت. ‫- راستی، شاهدخت مارگارت رو...
‫تو برنامه گوردون فورد دیدین؟ ‫خیلی بامزه بود.
‫- نه بابا؟ ‫- ظاهرا فیلم ملکه ویکتوریا الکی بوده.
‫اصلا خبر نداشتم.
‫من فیلمش رو دیده بودم، خیلی قشنگ بود.
‫فیلم «استاد بی‌حواس» رو می‌گی؟
‫همون که ماشین پرنده داشت؟
‫تو رادیو سیتی دیده بودمش. ‫بدجوری طرفدار فرد مک‌موری‌ام.
‫بگو با نوه‌هات رفته بودی.
‫یه ظاهر مال کودکانه، ولی فرد مک‌موری ‫فراتر از کار کودک عمل می‌کنه.
‫حتی گمون نکنم خانواده ‫فرد مک‌موری هم...
‫این‌قدر طرفدار فرد مک‌موری باشن.
‫الان دیگه بهشون توجه نمی‌کنم. ‫تولد که به درد نمی‌خوره.
‫پسرک درونت رو از یاد بردی هنری؟
‫تولده و هدیه‌اش.
‫آخرین باری که هدیه خوش‌آیندی گرفتم رو ‫به خاطر ندارم.
‫خب ایب، قبل از اومدنت،
‫داشتم کلی از مهارت مکالمه‌ات ‫برای آرتور و هنری تعریف می‌کردم.
‫وای خدا، عذر می‌خوام. ‫خیلی ضدحال بودم.
‫به خاطر «ناخوشی» گیب بود؟
‫آره، حرف خوش‌آیندی نبود.
‫نه، اِم...
‫ایب؟
‫کلا دنیا رو اعصابمه. متوجهین؟
‫- همین؟ ‫- دارم خیلی سست می‌شم.
‫دنیا چی شده ایب؟
‫من به تازگی ۶۴ ساله شدم.
‫ولی الان که باید راحت باشم، ‫با جسم و ذهنم...
‫زاحت باشم... نیستم.
‫اصلا نیستم، یهو می‌بینم سر دوراهی‌ام.
‫انگار همه‌چی برعکسه.
‫آخه همه‌چی داره به سرعت...
‫عوض می‌شه ایب.
‫واسه مردان همسن و سال ما دشواره.
‫- مردان همسن و سال ما. ‫- ما زاده قرن نوزدهمیم.
‫زاده قرن دیگه‌ای هستیم.
‫اون موقع تلفن و رادیو نبود.
‫خونه والدینم تا هفت سالگیم برق نداشت.
‫مخ آدم سوت می‌کشه.
‫آره، هم جسمانیه، هم روانیه.
‫انسان خردمند ده‌ها هزار سال...
‫هیچ تفاوتی حاصل نکرد،
‫ولی الان باید یهویی...
‫به این تغییرات پرسرعت عادت کنیم.
‫تغییرات یه سال اخیر ‫بیش از تغییرات زندگی...
‫کل عمر اجدادمون بود، ‫بیش از تغییرات هزار ساله بود.
‫فکرش رو بکنین.
‫تغییر از نظر اجدادمون...
‫وقایع خارجی ناگهانی بود.
‫از زلزله گرفته تا سیل تا خورشید گرفتگی...
‫تا حمله ناگهانی ببر.
‫یهو باید با مسئله‌ای ‫دست و پنجه نرم می‌کردن.
‫بعدش همه‌چی عین سابق می‌شد.
‫ولی الان...
‫همه‌چی داره تغییر می‌کنه.
‫تغییر جای سیله رو گرفته،
‫تغییر جای ببره رو گرفته.
‫تغییر به روند عادی زندگی بدل شده.
‫ولی من می‌ترسم دنیا ‫از اول همین شکلی بوده باشه...
‫و خودم متوجه نشده باشم.
‫خیلی‌هامون متوجه نشده باشیم. ‫مردان رو می‌گم.
‫حس می‌کردم به جنسیت ربطش بده.
‫جدی می‌گم. نباید بگیم ‫تقصیر وقایع خارجیه.
‫اون‌جوری خیلی راحته.
‫بی‌دقتی جمعی ما کلی آسیب وارد کرده.
‫خیلی چیزها رو تحت کنترل ‫و به بازی گرفتیم...
‫که چی بشه؟
‫- ادراک تو به این شکله. ‫- احسنت.
‫ادراک هم خیلی طریفه.
‫همه‌مون از نظر خودمون تفسیر می‌کنیم.
‫مردان و زنان رو می‌گم. طبیعیه.
‫حتما نسل‌های پیشین هم همین‌طوری بودن.
‫بفرمایین منو آقایون.
‫ماهی امشبمون ماهی حلوای دووره ‫که به دو شکل طبخ می‌شه:
‫یا با سس مونیه کلاسیک، ‫یا با سس کره‌ای سفید مرکبات.
‫ممنون. من قبلا حلوای دوور رو خوردم.
‫حرف نداره.
‫راستش، چند روز پیش اتفاقی افتاده بود.
‫من ساکن واحد بزرگی تو آمستردامم.
‫همه خیال می‌کردن دیوانه‌ام ‫که اون‌همه پول دادم،
‫ولی الان نابغه جلوه می‌کنم.
‫من و همسر مرحومم هم...
‫ساعات خیلی زیادی مشغول ‫چیدن دکوراسیونش بودیم.
‫خیلی افتخار می‌کردیم ‫که همه‌چی سر جاشه.
‫ولی همین اواخر،
‫تو نشیمن وایستاده بودم، ‫نگاهی به اطرافم انداختم،
‫سولی چیزی جز یه مشت وسیله ندیدم.
‫یه مشت وسیله بودن.
‫حس خیلی عجیبی بود.
‫انگار تا حالا هیچ‌کدومشون رو ندیده بودم.
‫خاطره همسرم هم با خیلی‌هاشون عجین شده.
‫چهل سال زندگی مشترک داشتیم، ‫ولی مهم نبود.
‫فقط بچه‌هام رو تصور می‌کردم...
‫که دارن انتخابشون می‌کنن،
‫بعضی‌ها رو نگه می‌دارن، ‫بعضی‌ها رو می‌فروشن،
‫بعضی‌ها رو هم دور می‌اندازن.
‫زندگیم.
‫همسرم.
‫یه مشت وسیله شده.
‫اون روز گرم بود، ‫ولی یهو خیلی سردم شد.
‫ببینین، من به اراده اعتقاد دارم.
‫ما که ربات نیستیم. ‫می‌تونیم تغییر کرده و بهتر بشیم.
‫خودمون رو وقف می‌دیم.
‫ولی ایب، گاهی اوقات به بازی گرفتن...
‫در واقع آموزشه.
‫تو اکثر سال‌های عمرت تدریس کردی.
‫دانشمون رو منتقل می‌کنیم. ‫طبیعیه دیگه.
‫پسرم خیلی باهوشه.
‫بارها و بارها بهم هشدار داده بود ‫دارم خفه‌اش می‌کنم.
‫خیال می‌کردم دارم راهنماییش می‌کنم.
‫بعدش از خونه رفت ‫و دیگه زنگ نزد.
‫دیگه...
‫آره، تدریس می‌کنیم، ‫ولی قالب‌گیری هم می‌کنیم.
‫من که قطعا می‌کنم.
‫گمون کنم موقع خروج از رحم مادرم هم...
‫داشتم می‌گفتم بند نافم رو چیکار کنن.
‫دارم عین خودت می‌شم آرتور.
‫دارم کپه‌های زندگیم رو می‌بینم،
‫ولی باهاشون غریبه‌ام.
‫پای خانواده‌ات وسطه، مگه نه؟
‫سعی کردی کمکشون کنی. ‫سعی کردی راهنماییشون کنی.
‫اشتباهاتی کرده. ‫همه اشتباه می‌کنن دیگه.
‫- از این شراب خوشم نمیاد. ‫- گمون کنم...
‫کل تصوراتم راجع به نقش...
‫مرد و زن اشتباه باشه.
‫من در حق جفت بچه‌هام...
‫اشتباه‌ترین کار رو کردم.
‫نه ایب. این‌طور نیست.
‫می‌دونستین...
‫صاحب آپارتمانم دخترمه؟
‫خیال می‌کردم خودت خریدیش؟ ‫مگه نگفته بودی خودت خریدیش؟
‫همسرم گفت این‌جوری ماست‌مالیش کنیم.
‫نه، دخترم خریده بودش.
‫دخترم...
‫شوهرش یهو ازش جدا شد.
‫همون حمله ببر امروزی محسوب می‌شه.
‫جای این که تو اون شرایط خرد بشه،
‫قوی‌تر ادامه داد.
‫خیال می‌کردم آدم دیگه‌ای شده.
‫ولی الان گمون می‌کنم...
‫احتمالا از اولش هم چنین آدمی بوده.
‫راستش، اصلا جدی نمی‌گرفتمش.
‫پسرم نوآ رو جدی می‌گرفتم.
‫هر هفته با خودم می‌بردمش کلمبیا...
‫که واسه آینده‌اش رویاپردازی کنه.
‫یادم نمیاد اصلا میریام رو برده باشم.
‫گمون نکنم اصلا به ذهنم خطور کرده بوده باشه.
‫تازه، با این که شغل ‫خیلی عجیبی رو انتخاب کرده،
‫داره تک و تنها پیش می‌ره.
‫اصلا از من یا مادرش کمک نمی‌گیره.
‫از کجا آورده؟
‫این قدرت و بی‌باکی‌ای رو ‫که خودم اصلا نداشتم...
‫از کجا آورده؟
‫پسر بیچاره‌‎ام هم اصلا نداشت.
‫اگه واقعا کمکش کرده بودم ‫و نادیده نمی‌گرفتمش،
‫الان چه آدمی شده بود؟
‫دختر من آدم خارق‌العاده‌ای،
‫ولی گمون نکنم تا حالا بهش گفته باشم.
‫احتمالا بهتره سفارش بدیم.
‫عذر می‌خوام، گمون کنم انتخاب کردیم.
‫مرغتون رو چطور طبخ می‌کنین؟
‫کمی چاشنی داره، ‫مریم‌گلی بهش می‌زنن...
‫و شکمش رو با بهترین جگر چرب...
‫دوردونی پر می‌کنن.
‫بیاد می‌پرسید دیگه.
‫دو سالی می‌شه، مگه نه؟ ‫نمی‌خواین ما رو ببینین؟
‫جان از کریسمس تور گذاشته.
‫جانی فقط به فکر کاره.
‫- نمایشگاهتون چطوره؟ ‫- حرف نداره.
‫بهتره یه سر بیاین. ‫کلی آثار جدید داریم.
‫کی باز می‌کنین؟
‫اِم...
‫ده باز می‌کنیم، ‫ولی خودم معمولا سر ظهر می‌رم.
‫اون موقع تشریف بیارین. ‫اثری از هلن فرانکن‌تالر دارم...
‫که گمون کنم خیلی خوشتون بیاد.
‫- می‌بینیمت. ‫- خداحافظ هدی.
‫خداحافظتون.
‫خب... باید بگم از دیدنت غافلگیر شدم.
‫خب، من همه رو غافلگیر می‌کنم.
‫- خوشحالم که... ‫- با خانم گوردون فورد...
‫حرف کاری دارم.
‫خودم هستم.
‫دخترم رو بیارین جلوی دوربین.
‫عذر می‌خوام، جانم؟
‫میج میزل رو می‌گم. کمدینه.
‫باید موفق بشه. ‫باید همین الان موفق بشه.
‫اون‌وقت می‌خوای با گوردون صحبت کنم؟
‫آره، می‌خوام در حقم لطف کرده...
‫و با گوردون صحبت کنی.
‫هوم.
‫نویسنده خوبیه. ‫کمدین خوبی هم هست؟
‫آماده است.
‫- خیلی دختره رو قبول داری. ‫- درسته.
‫حس دیگه‌ای هم دخیله؟
‫ببین، گوردون به کل خواسته‌های من ‫گوش نمی‌ده.
‫- ولی هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم. ‫- زود می‌کنی؟
‫- زود می‌کنم. ‫- امشب می‌کنی؟
‫امشب بیرونه. ممکنه تا صبح نبینمش.
‫هوم. چه زندگی مشترک زیبایی دارین.
‫خب، فردا اول وقت می‌گی؟
‫آره، فردا اول وقت می‌گم.
‫کار دشواری بود، مگه نه؟
‫همین کارت رو می‌گم.
‫مترجمان: محمدعلی sm و کیارش نعمت گرگانی»
‫♪ از تپه‌ها و دره‌ها رد می‌شیم... ♪
‫- سلام میج. ‫- سلام ترودی.
‫سلام دوری، می‌شه امروز ‫کیفم رو پیش تو بذارم؟
‫وقتی نمی‌ذاری نگران می‌شم.
‫♪ می‌ریم و میایم، ‫صدای فریادشون رومی‌شنویم ♪
‫♪ تغییر جهت داده و پیش می‌رن ♪
‫صبح به خیر هدی.
‫♪ ارابه‌ها هم همچنان پیش می‌رن ♪
‫صبح به خیر میج.
‫♪ بعدش می‌گن سلام سلام ♪
‫♪ تو توپخانه میدانی... ♪
‫♪ بلند و واضح دستور بدین ♪
‫♪ آبجو بیارین... ♪
‫سلام. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫درخواستی ازت دارم.
‫مادرم قانعت کرده؟
‫نه. چطور مگه؟
‫می‌خواد امسال شکرگزاری بریم پیشش.
‫اون که هر سال مست می‌کنه...
‫و وقتی کسی از بوقلمونش تعریف نمی‌کنه،
‫با گریه همین رو می‌گه.
‫سه ساله نرفتیم. ‫رکورد خوبیه.
‫حواسمون جمعه دیگه.
‫خب، چی شده؟
‫راستش، من هز از گاهی...
‫با سرو وضع شیک و پیک میام اینجا ‫و چند کار رو که به نظرم خیلی خوبه...
‫بهت پیشنهاد می‌دم.
‫آره، هر از گاهی میای.
‫من هم معمولا پیشنهاداتت رو قبول کرده...
‫و از سر و وضعت تعریف می‌کنم.
‫می‌خوام میج میزل رو ‫بیاری جلوی دوربین.
‫میج؟ نه.
‫چرا.
‫هدی، اذیت نکن. ‫خودت که می‌دونین قانون داریم.
‫قانون جورج بود گوردون، ‫بعدش قانون خودت شد.
‫ای خدا، خودت هم از دلیل ‫این قانونت خبر نداری.
‫خودت که «لاتاری» رو خوندی، ‫می‌دونی سنت بی‌دلیل...
‫به چی ختم می‌شه، ‫ملت رو سنگسار می‌کنن.
‫قانونت رو حذف کن.
‫خیلی‌خب، واسه چی دریده شدی؟
‫دریده نشدم.
‫چی رو از قلم انداختم؟
‫خیلی خوش‌قیافه است، مگه نه؟
‫خودت که می‌بینی.
‫خیلی‌خب، دنبال چی هستی؟
‫دنبال اینم که ازت بخوام ‫چنین کاری بکنی.
‫یعنی داری بهم دستور می‌دی دیگه.
‫به شدت ازت می‌خوام چنین کاری بکنی.
‫واسه چی؟ واسه چی باید ‫چنین کاری بکنم؟
‫چون بهم مدیونی.
‫می‌خوای این شکلی پیش بریم؟
‫تا حالا چنین کاری نکرده بودیم هدی.
‫خیلی ممنونم گوردون. ‫واقعا ممنونم.
‫برنامه گوردون فورد، بفرمایین؟
‫خیلی‌خب، باشه. گوشی دستتون باشه.
‫میج! زنگ زدن! مهمه!
‫بله؟ کجاست؟
‫من رفتم.
‫آسانسور رو نگه دارین، ‫آسانسور رو نگه دارین.
«پایان سریال»
ارائه شده توسط وبسایت سورن فیلم .:: sorenfilm.ir ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سورن فیلم را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @sorenfilme