‫جنگ بزرگی در پیشه.
‫همه‌ی موجودات دارای خودآگاه ‫همین الان هم درگیر مبارزه‌ شدن.
‫حاضرم همه‌چیز و همه‌کس رو ‫به خطر بندازم...
‫ولی متاترون رو نابود کنم.
‫عزریل، اون دخترمونه، ‫الانم جونش در خطره.
‫می‌دونی می‌گن کیه؟
‫فقط اون بچه مهمه.
‫بچه‌ی من.
‫باید برم به سرزمین مردگان ‫و اتفاق پیش‌اومده رو جبران کنم.
‫- من نمی‌تونم به راجر پشت کنم. ‫- فقط برو.
‫از تار موی دخترت استفاده می‌کنیم
‫تا محلش رو شناسایی کنیم ‫و درجا نابودش کنم.
‫راجر، باید از اینجا بریم.
‫اینجا زندگی پس از مرگ نیست، ‫اینجا اردوگاه زندانیانه.
‫جای هیچ‌کدومتون اینجا نیست.
‫به محض اینکه این ارواح رو آزاد کنی،
‫باید بری جان‌دیست رو پیدا کنی، ویل.
‫جان‌دیست رو راهنمایی کردم ‫بره سمت جمهوری عزریل.
‫لرد عزریل فانی ‫داره فناوری‌ای رو به کار می‌گیره
‫تا شما رو به مبارزه بطلبه.
‫وقتشه به این فانیان ‫هشداری بدیم.
‫جلوی انفجار بمب رو گرفتم،
‫ولی نور فرشتیانی ‫وارد اتاقک جداسازی شد
‫و باعث آزادسازی بمب شد.
‫جواب متاترون به اعلان جنگت بود.
‫لایرا رفته سرزمین مردگان...
‫ولی زنده به اونجا رفت.
‫پیش‌گویی ساحره‌ها...
‫می‌گه اون حواست ‫و مرگ رو شکست می‌ده.
‫براشون قصه بگین.
‫لایرا خارق‌العاده‌ست.
‫فکر کن روح رو ‫از سرزمین مردگان آزاد کنی...
‫برزخ متاترون در هم شکسته.
‫با تمام توانش به سراغتون میاد.
‫برین! برین! برین!
‫بدوئین. برین.
‫بیاین! آفرین! بیاین.
‫خازن‌ها آماده‌ن.
‫خوبه. منتقلشون کنین به گودال.
‫مراقب باشین.
‫کوه ابر داره میاد نزدیک‌تر.
‫راه پیش رو الان به لایرا بستگی داره.
‫اگه حوا یه بار دیگه از سقوط ‫جون سالم به در ببره،
‫همه‌ی جهان‌ها آزاد می‌شن.
‫ولی اگه دست متاترون به بچه‌ها
‫یا جان‌دیس‌هاشون برسه، ‫آینده رو تا ابد بُرده.
‫من کل زندگیم رو وقف علم...
‫و جست‌وجوی حقیقت کردم.
قشنگ مطمئنم که اون پیش‌گویی‌ها...
‫یه مشت قصه‌ن واسه مهار و سلطه‌ی ساده‌لوح‌ها.
‫بعد نگاه کجام...
‫نمی‌تونم جلوی حقیقتی که پیش‌گویی گفته ‫و جلوی رومه، بگیرم.
‫این‌طور که پیداست ‫موفقیت کل شورشمون...
‫به زنده موندن دخترمون
‫بستگی داره.
‫خب، برنامه عوض می‌شه.
‫لازم نیست از این نبرد ‫بَرَنده بیرون بیایم.
‫فقط باید به‌قدری قوای متاترون رو...
‫از دختره و پسره دور نگه داریم...
‫که دوباره برگردن پیش جان‌دیس‌هاشون.
‫فرار کنن برن توی یه جهان امن ‫و سقوط کنن.
‫وقتی خنجردار از خنجرش استفاده کرد ‫و دریچه باز کرد، بهت خبر می‌دم.
‫ارواح تیغه‌ی خنجر رو حس می‌کنن.
‫همه‌ی شهروندها توی پناهگاه زیر پایگاه ‫پناه گرفتن.
‫افرادمون می‌تونن اطراف مستقر بشن.
‫کایسا دنبال جان‌دیس‌هاشونه.
‫به محض اینکه پیداشون کنه، ‫می‌رم پیششون.
‫خوبه. میاریشون اینجا؟
‫اینجا؟ با این کوه ابری که بالا سرمونه؟
‫این سازه رو جوری طراحی کردم ‫که جلوی نیروی فرشتیان دووم بیاره.
‫ماهیت حمله‌ی متاترون رو از کجا می‌دونستی؟ من...
‫واسه‌ش آماده بودم.
‫بامابین تقدیم می‌کند .:: Bamabin.com ::.
«مترجمان: هدا و حامی مغیثی»
«فصل سوم - قسمت هفتم» «کوه ابر»
‫می‌تونیم بریم توی اون جهان.
‫آفتابیه. بوی خوبی می‌ده.
‫نمی‌شه.
‫یه فکری دارم.
‫باید بریم پیش جان‌دیس‌هامون، درسته؟
‫پس اگه یه دریچه باز کنم ‫به جمهوری عزریل و پیداشون کنم...
‫تو می‌تونی بری توی این جهان خوشگله ‫و بعد اونجا هم‌دیگه رو ببینیم.
‫می‌خوای تنهام بذاری؟
‫تنهات نمی‌ذارم که. ‫فقط می‌ذارم بری اونجا.
‫الان خودت گفتی می‌خوای بری اونجا.
‫تا اینجا با هم اومدیم ‫بعد هنوز اصل ماجرا رو نفهمیدی.
‫ما شونه به شونه‌ی همیم.
‫قشنگ معلومه که ‫از نقشه‌مون مطمئن نیستی.
‫بیا.
‫چند تا خازن توی گودال جاساز کردم ‫تا جریان غبار رو به‌صورت هم‌بستی به هم وصل کنه
‫با یه کلید ساده فعال می‌شه.
‫ولی وقتی چاشنیش آزاد بشه،
‫حلقه‌های انرژی به هم برخورد می‌کنن ‫و فراموج انرژی می‌سازن.
‫احتمالاً اون‌قدر قدرت داره...
‫که کلِ کوه ابر رو ناپایدار کنه.
‫می‌خوام برم توی کوه ابر.
‫می‌خوام مطمئن بشم که وقتی کاخش فرو می‌ریزه...
‫متاترون هم باهاش می‌ره توی اون گودال.
‫بعد دقیقاً می‌خوای چطور این کار رو بکنی، عزریل؟
‫با زور بازو.
‫ماریسا، اون بالایی‌ها به ما حسودی می‌کنن.
‫فرشته‌ها رو می‌گم.
‫به گوشت و پوستمون، به خون تو رگ‌هامون.
‫به زندگی کوتاه و پرشورمون.
‫اونا هیچ‌کدوم از اینا رو ندارن.
‫باید دلم قرص باشه که ‫زور گوشت و پوست به روح می‌چربه.
‫فکر نمی‌کنم ‫ازش مطمئن باشی.
‫می‌دونی همیشه از چی مطمئن بودم؟
‫اینکه من باید جهان رو عوض کنم، ‫و واسه همین به دنیا اومدم.
‫حالا اون‌طور که پیداست، ‫این سرنوشت، سرنوشت یکی دیگه‌ست.
‫به اون دختر هیچی ندادم.
‫ولی دست‌کم می‌تونم براش وقت بخرم.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫به خاطر لایرا می‌کنی؟
‫نه فقط برای لایرا...
‫اگه بتونم متاترون رو ‫توی گودال بکشونم...
‫تو کلید اون دستگاه رو می‌زنی؟
‫اگه بکشونیش توی گودال...
‫حواست هست که ‫اون پایین دیگه فقط با مرگ طرف نیستی.
‫فراموشی ابدی منتظرته.
‫اوهوم.
‫هر چی می‌خوای، ازم بپرس.
‫محکوم به فناییم، نه؟
‫با تمام برنامه‌ریزی‌های عزریل ‫نمی‌دونیم...
‫قراره با چی روبه‌رو بشیم.
‫یالا دیگه!
‫خیلی چیزها رو می‌بینی ‫ولی خیلی کم بهمون می‌گی.
‫خواهش می‌کنم.
‫بگو چطور تموم می‌شه.
‫به من احتیاجی نداری.
‫خودت همین الان هم تصمیمت رو گرفتی.
‫ذهنم رو این‌قدر راحت می‌شه خوند؟
‫عشقی که به لایرا داری ‫هم مایه‌ی رستگاریته، هم نابودیت.
‫وقتی به لایرا فکر می‌کنی، ‫مثلِ تصویری که توی آب زلال میفته
‫می‌تونم فکرت رو بخونم.
‫قدرت فوق‌العاده‌ای داری...
‫که می‌تونی توانایی‌هات رو مخفی کنی.
‫وقتی زمانش رسید، ازش استفاده کن.
‫متاترون خوب می‌بینه.
‫فانی‌هایی که با تاریکی درونشون روبه‌رو نشده باشن...
‫جلوش مثل بچه‌ای بی‌دست‌وپان.
‫خب پس، عزریل حریفش نمی‌شه.
‫بله، پس محکوم به فناییم.
‫بعضی‌هامون امروز می‌میرن.
‫والاتوان دوست داره از این قضیه بترسین...
‫خب چرا آدم نترسه؟
‫همه‌ی ماها که اینجاییم، فانی‌ایم.
‫چه سه سال عمر کنیم، چه سیصد سال...
‫بالاخره زمان بودنمون روی زمین، ‫محدودیتی داره.
‫برای همین می‌ترسیم.
‫زیر ظلم والاتوانی به خودمون می‌لرزیم
‫که خودش رو خالق می‌نامه...
‫که بهمون می‌گه هر کس ‫ازش سرپیچی کنه...
‫جهنم در انتظارشه.
‫و بهشت فقط برای اون‌هاییه که ‫مطیعش باشن.
‫که دروغه.
‫دروغیه که نمی‌ذاره ‫حداکثر استفاده رو از زندگی‌مون ببریم.
‫امروز بخت به ما رو کرده.
‫بخت این رو داریم که بهش بگیم
‫که زندگی‌مون زیبا و ارزشمنده...
‫و حق داریم بی‌ اینکه ترس از عقوبت داشته باشیم...
‫تمام وجوه زندگی رو تجربه کنیم.
‫چون اگر تا آخر نجنگیم...
‫همه‌چیز رو می‌بازیم.
‫پس آره، امروز بعضی‌هاتون ‫می‌میرین...
‫ولی به لطف دخترم...
‫به لطف لایرا...
‫دیگه لازم نیست ترس اون سرنوشت رو داشته باشیم.
‫از امروز، مرگ دیگه پایان نیست...
‫بلکه سفریه برای بازگشت به زندگی.
‫از امروز، والاتوان دیگه ‫قدرتی نداره که بخواد سرمون خالی کنه.
‫امروز، زندگی رودروی مرگ قرار می‌گیره...
‫و نورمون در تاریکی می‌درخشه.
‫امروز بهش می‌گیم...
‫که بچه‌هامون بهشت رو تجربه می‌کنن...
‫ولی همین پایین، توی زمین.
‫امروز، دیگه آزادیـــــــم!
‫آزادیـــــم! ‫آزادیـــــم!
‫پادشاهی بهشت همین حوالیه.
‫پس بریم به زیر بکشیمش.
‫خوب شد گفتم لازم نیست ‫توی نبرد پیروز بشیم.
‫دیگه فرد منتخب نبودن هم ‫خوبی‌های خودش رو داره.
‫مطمئنی که آماده‌ای؟
‫آره.
‫دیگه از سرزمین مردگان که بدتر نیست، هست؟
‫در موقعیت قرار می‌گیریم.
‫اومدن.
‫سمت جنوب، اونجایی که کوهستان از فلات سر بیرون میاره.
‫حمله کنین!
‫حالا!
‫فرمانده، جواب بده.
‫وقتشه، برین سمت جنوب.
‫دریافت شد. ‫می‌ریم سمت کوهپایه‌ها.
‫حالا وسط این بلبشو چطور می‌خوایم پن رو پیدا کنیم؟
‫دست‌کم توی همون جهانی‌ایم که اونا هستن.
‫پن و جان‌‌دیست با همن و هوای هم رو دارن.
‫بریم.
‫به کمکت نیاز دارن.
‫لایرا نیاز داره؟
‫متاترون جان‌دیس‌خوارها رو رها کرده.
‫همه‌ی مخلوقات رو علیه ما جمع کرده.
‫شلیک نکنین! همه‌جا هستن!
‫همه به فرمان من!
‫شلیک کنین!
‫بیاین اینجا.
‫بیا.
‫پنتالایمون رو پیدا کردم.
‫خنجر رو بیار پایین.
‫تو ویلی، تو هم لایرایی.
‫تو کی هستی؟
‫من فرمانده اوگونوی‌ام. ‫اومدم ازتون محافظت کنم.
‫می‌برمتون به اردوگاه عزریل.
‫- الان یه دریچه باز می‌کنم بریم. ‫- نه!
‫از اون تیغه استفاده نکن.
‫هر کار دلش بخواد می‌کنه.
‫اون فرشته‌ها رو می‌بینی اون بالان؟
‫حالا که توی این جهانین...
‫هر بار از تیغه استفاده کنین، ‫حس می‌کنن.
‫می‌دونن از جان‌دیس‌هاتون جدا شدین...
‫و میفتن دنبالشون.
‫باید راه بیفتین. ‫اینجا امن نیست.
‫بیاین دنبالم.
‫می‌تونین بهم اعتماد کنین.
‫زود باشین.
‫پنتالایمون.
‫درد زیادی کشیدی.
‫ولی حتماً باید برگردی پیش لایرا.
‫خطر بزرگی در کمینته.
‫اونا ولمون کردن.
‫می‌دونم.
‫ولی برگشتن دنبالت.
‫باید عجله کنیم. ‫بهم اعتماد داری؟
‫به شمایل پرنده‌ای‌تون در بیاین.
‫پدرم شما رو فرستاده؟
‫بیاین عقب.
‫بهش اعتماد داری؟
‫نباید داشته باشی.
‫از آدم‌ها سوءاستفاده می‌کنه.
‫فقط می‌دونم عزریل بهت افتخار می‌کنه.
‫نه، نمی‌کنه.
‫خودم شنیدم که جلوی صدها نفر از افرادش...
‫با غرور اسمت رو گفت.
‫نمی‌دونم چرا همچین کاری کرده.
‫بیاین. باید ادامه بدیم.
‫دور نشین.
‫دوک من یا-گا آپسوگوتی دمونوس.
‫پاسلا-پکیته یوآس نوئو انگلو آکیا
‫دوک من یا-گا آپسوگوتی دمونوس.
‫پاسلا-پکیته یوآس نوئو انگلو آکیا
‫دوک من یا-گا آپسوگوتی دمونوس.
‫پاسلا-پکیته یوآس نوئو انگلو آکیا
‫دور تا دورمون هستن.
‫دارن نزدیک‌تر می‌شن.
‫سریع از این ور برین.
‫زود باشین.
‫موقعیت بگیرین.
‫نور!
‫سرتو بدزد.
‫عقبه رو پوشش بدین.
‫بدوئین برین سمت برج.
‫پا شین. من جلوشون رو می‌گیرم.
‫فرار کنین!
‫نه! نه!
‫مهمات و سلاح‌هاتون رو عوض کنین! یالا!
‫ای سرباز دلیر.
‫به من بپیوند.
‫به من خدمت کن.
‫بهشتی در انتظار مرتدها نیست. ‫فقط تاریکی‌ست.
‫ من تنها امید رستگاری شمام.
‫تو کی هستی؟ ‫گفتم کی اونجاست؟
‫پروردگارت.
‫اونی که جانت رو می‌گیره.
‫فقط پارسایان از آتش جهنم در امان‌اند.
‫مرتدان باید مجازات بشند.
‫دشمنانم رو هلاک کنید، ‫تا مورد عفو قرار بگیرید.
‫اگر در مقابلم مقاومت کنید، ‫مورد نفرین قرار می‌گیرید.
‫...از آتش جهنم در امان‌اند.
‫مرتدان باید مجازات بشند.
‫کسی که جانتون رو می‌گیره.
‫جانتون.
‫من تنها امید رستگاری شمام.
‫مرتدان...
‫خودت رو نشون بده.
‫خیلی کنجکاوم می‌کنی.
‫موجود...
‫غیرعادی هستی.
‫جوری افسار اشباح دستته، ‫که انگار بازیچه‌ات هستن.
‫به من ملحق شو.
‫می‌دونی باید چی کار کنی.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫استلماریا؟
‫استلماریا!
‫ماریسا!
‫نائب‌السلطنه‌ی بزرگ.
‫مایلم در خدمت شما باشم.
‫تو در خدمت هیچ‌کس نیستی جز خودت.
‫مملو از فساد اخلاقی هستی.
‫دروغ تحویل من نده.
‫ما فقط دنبال چیزی هستیم که رد کرده‌ایم.
‫خودت قبل اینکه به قدرت برسی، کی بودی؟
‫مگه خودت هوسش رو نداشتی؟
‫من...
‫آدم بودم.
‫مردی بی‌رحم،
‫اما خطاپذیر بودم.
‫زیاد با خودت فرقی نداشتم.
‫می‌گن روح به جسم حسادت می‌کنه.
‫چرا باید به ضعف حسادت کنم؟
‫جسم آسیب‌پذیره.
‫قدرتش هم...
‫خامه.
‫جسم لذت‌های خودش رو داره.
‫خوب کارت رو بلدی، مگه نه؟
‫تعجبی نداره که انسان‌های ‫فانی رو متقاعد می‌کنی.
‫چرا من رو صدا زدی؟
‫اگه دوباره دروغ بگی، زندگی‌ات رو ‫مثل یک شعلۀ کوچک خاموش می‌کنم.
‫کنجکاو بودم.
‫می‌خواستم باهات آشنا بشم.
‫من اینجام!
‫امان از تکبر انسان.
‫فکر کردی می‌تونی با ذات طبیعت بجنگی؟
‫چرا خودت نمیای که خلافش رو ثابتم کنی؟
‫لرد عزریل بی‌همتا...
‫کسی که با عرش کبریا نزاغ می‌کنه.
‫ولی توان رویارویی با خودش رو نداره.
‫به خودت نگاه کن.
‫تک و تنهایی.
‫چیه که انقدر ازش می‌ترسی؟
‫فهمیدم!
‫از کینه‌ی دختر خودت می‌ترسی.
‫شاید.
‫ولی از تو نمی‌ترسم.
‫دروغ می‌گی.
‫با خودت روبه‌رو بشو.
‫اومدی اینجا چون من خواستم.
‫اگه من می‌خواستم، می‌تونستی از ‫شمایل انسانی‌ات فراتر بری.
‫هیچ‌وقت دیگه خودت رو کوچک نشمار،
‫و بابت قدرتت شرمسار نباش.
‫جهان‌های چندگانه در اختیار خودته.
‫پیشنهادت چیه؟
‫نامیرایی.
‫در گذشته،
‫چند برگزیده تبدیل به فرشته می‌شدند.
‫هزاران ساله چنین اتفاقی نیفتاده.
‫درست از زمان سقوط انسان.
‫جالبه، به حوا فکر کردی.
‫می‌خوای چیزی رو از من مخفی کنی.
‫توی وجودت نوعی... وابستگی حس می‌کنم.
‫نوعی ضعف.
‫پشیمانی.
‫شرم.
‫عشق.
‫نسبت به دخترت لایرا.
‫آره.
‫آره. لایرا رو دوست دارم.
‫دوستش دارم...
‫و از عشقم بهش متنفرم.
‫آیا قبل از مرگت...
‫برای خالقت دعایی نداری؟
‫تو خالق نیستی.
‫تو حتی والاتوان نیستی.
‫صرفاً پشتش قایم شدی، ‫همون‌جوری الآن پشت من قایم شدی.
‫من در همه‌چیز هستم.
‫ماهیت من فراتر از درک و تصورات توئه.
‫دروغ می‌گی. تو فرشته‌ای.
‫و قبلش مردی به نام خنوخ بودی.
‫در هر صورت، موجودی بیش نیستی.
‫به راحتی زخمی می‌شی.
‫فکر می‌کردی قراره جهانیان رو آزاد کنی.
‫ولی هرچه زودتر شکستت رو قبول کنی،
‫زودتر این قضیه تموم می‌شه.
‫سرزمین مردگانت دیگه وجود نداره.
‫اگه من رو از بین ببری، ‫فقط روحم رو آزاد می‌کنی.
‫صرفاً کشتن من کافی نیست.
‫ولی وقتی بکشمت...
‫دیگه کسی تو رو یادش نمی‌مونه.
‫گمونم داریم نزدیک می‌شیم.
‫حضور پن رو حس می‌کنم.
‫کاری می‌کنه احساس...
‫ضعف کنم.
‫شخصیت من این‌جوری نیست.
‫وقتی بهم نگاه می‌کنه، ‫فقط حس خواری بهم دست می‌ده.
‫تبدیل به آدمی درمانده و بی‌نوا می‌شم.
‫می‌خوام این حس از بین بره.
‫پس رهاش کن.
‫- چطوری؟ ‫- دختره رو ول کن.
‫فقط خودتی و خودت.
‫- کسی بهت اهمیت نمی‌ده. ‫- ماریسا می‌ده.
‫خودش...
‫اینجاست، مگه نه؟
‫خودت رو رها کن.
‫چطوری چنین کاری کنم؟ اون...
‫بخشی از وجودمه.
‫ماریسا!
‫درون قلبت رو می‌بینم ماریسا،
‫قادر به چنین خیانتی هستی.
‫ماریسا؟ ماریسا!
‫ماریسا!
‫آره.
‫هستم.
‫همچنان بهش اهمیت می‌دی.
‫کاش می‌دونستی چقدر از دیدگاهش حقیری.
‫داره ازت دست می‌کشه.
‫نه، نمی‌کشه.
‫هیچ‌وقت.
‫من دوستش دارم.
‫می‌تونم لایرا رو تحویلت بدم.
‫هیچ‌وقت به من پشت نمی‌کنه.
‫می‌تونم عزریل رو بهت بدم.
‫می‌خواد از لایرا محافظت کنه.
‫لازم نکرده تو تحویلش بدی.
‫خودم قبلاً نابودش کردم.
‫نشونم بده.
‫نگاهش کن.
‫خودش هم می‌دونه شکست خورده.
‫چیزی به مرگش نمونده.
‫وایستا.
‫می‌خوام خوب بهم نگاه کنه.
‫می‌خوام ببینه من چی کار کردم.
‫نکن...
‫نکن ماریسا.
‫اینجا قایم بشید. زیاد طول نمی‌کشه.
‫لایرا و ویل رو می‌فرستم پیشتون.
‫والاتوان حکم مرگ مرتدان رو داده.
‫همه‌تون مملو از گناه‌اید.
‫والاتوان مجازاتتون می‌کنه.
‫همه‌تون به دعا میفتید!
‫مرتدان!
‫زانو بزنید. با همه‌تونم!
‫نزد والاتوان دعا کنید!
‫قضیه چیه؟
‫سربازها به جون همدیگه افتادن.
‫سرافینا.
‫جان‌دیس‌هاتون توی برج‌ان.
‫ببریدشون به یک جهان امن.
‫بعداً پیداتون می‌کنم.
‫برید!
‫چه حسی داره لرد عزریل؟
‫که فرزند خودت طردت کنه،
‫و الآنم زنی که عاشقشی بهت پشت کنه.
‫پن!
‫پن، داریم میایم!
‫خب، پس بالأخره اومدی.
‫ویل.
‫چطوری باهاش کنار اومدی؟
‫با تنها گذاشتن من.
‫نکن ماریسا...
‫باید کنار همدیگه باشیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫پنجره‌ای باز می‌کنم که بریم یه جای امن.
‫نگاه کن عزریل.
‫سرنوشتت رو ببین.
‫خنجردار توی این جهانه.
‫پیش دخترته.
‫برید، پیداتون می‌کنیم!
‫برای لایرا.
‫کوه ابر رفته.
‫همه‌شون رفته‌ان.
‫جنگ تموم شد.
‫عزریل برد؟
‫گمون کنم.
‫حسش می‌کنی؟
‫یکی این داخله.
‫سعی می‌کنم آزادشون کنم.
‫ماچی! آریا!
‫حالا می‌شه بریم؟ می‌خوام پن رو ببینم.
‫مترجمان: «هدا و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.