‫آنچه گذشت...
‫تا حالا از خودت پرسیدی ‫اَبی درست می‌گفت یا نه؟
‫شده با خودت بگی نکنه همه‌اش خوابه؟
‫با کی اومده بودی اینجا؟
‫با مادرم. زن مهربونی بود.
‫نقاشی چی رو می‌کشی؟
‫تصاویری که دیدم.
‫خوبه آدم تصاویری که می‌بینه رو نقاشی کنه،
‫که اگه از یاد خودش بره، ‫اون تصاویر رو ثبت کرده باشه.
‫بعد اینکه کریستوفر اون نماد رو دید، ‫اوضاع عوض شد.
‫رفتارش عوض شد. همه مردن.
‫قبلا دیده بودمش.
‫جدی؟ یعنی بهت الهام شده بود؟
‫نه، روی دیوارهای تونل دیده بودمش.
‫کدوم تونل؟
‫خودت که صدای توی رادیو رو شنیدی.
‫که یعنی کسایی هستن و ما رو تحت نظر دارن.
‫اون‌وقت چطور به این نتیجه رسیدی ‫که این نشونه‌ی خوبیه؟
‫ولی همین‌جوریش با اون دکل کوفتیت ‫به این جماعت امید واهی دادی.
‫که دقیقا به همین دلیل...
‫باید دهنت رو ببندی.
‫اگه بهت بگم شاید بتونی ‫با اون پهپاد...
‫قبل از تولد برادرزاده‌ات ‫برگردی خونه چی؟
‫مدت خیلی زیادیه ‫که چنین آزمایشاتی ترتیب می‌دن.
‫این رادیو بدجوری داغون شده.
‫رادیوش مشکلی نیست بابا.
‫خودم رادیوئه رو تعمیر می‌کنم.
‫اصلا به ذهنت خطور نکرد ‫که ممکنه بعضی از ساکنان اینجا...
‫از انجامش خبر داشته باشن؟
‫وگرنه چطوری می‌خوان ‫آزمایش رو باب میلشون پیش ببرن؟
‫واقعا موفق شدی.
‫یکیشون رو کشتی.
‫جسدش رو چیکار کنیم؟
‫الان فرصت بررسیشون رو پیدا کردیم.
‫می‌تونیم بدنشون رو بشکافیم ‫و ببینیم توی بدنشون چه شکلیه.
‫- ای کثافت! ‫- بس کن!
‫- کثافت حروم‌زاده! ‫- بسه دیگه، بسه!
‫- بسه! عه! ‫- عه، عه، کریستی! بسه!
‫به نظرت تزریق این مایع...
‫باعث می‌شه که بمیرن؟
‫دروغ نگم خودم هم نمی‌دونم.
‫ولی بهترین فرصتیه که گیرمون اومده.
‫اصلا چطوری می‌خوای امتحانش کنی؟
‫البته وقتی تحت فشار این شهرم،
‫ترفندی بلدم تا خودم رو آروم کنم.
‫وان حمام رو پر آب می‌کنم، ‫به قدری می‌رم داخلش...
‫که سطح آب به کنار گوشم برسه.
‫کمی توی همون حالت می‌شینم و نفس می‌کشم.
‫مامان.
‫خانواده متیوز کجان؟
‫همه‌شون هنوز خوابن. گرسنه‌ای؟
‫کمی گرسنه‌ام.
‫بشین. دارم غذای محبوبت رو درست می‌کنم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌تونی میز رو بچینی.
‫بهتره جواب بدی.
‫الو؟
‫دست می‌زنند، می‌شکنند ‫و می‌ربایند.
‫آزادی را زینجا می‌زدایند.
‫الو؟
‫آنگاه که می‌آیند، ‫سه مقصود دارند،
‫گر ملودی تقطیع نیابد،
‫- شما؟ ‫- سلانه‌سلانه می‌شتابند.
‫دست می‌زنند، می‌شکنند ‫و می‌ربایند...
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫نمی‌دونم.
‫اون چیه؟
‫هنوز حاضر نشده.
‫پسر عزیزم!
‫داشتی داد می‌زدی.
‫خواب بد دیدم.
‫چیزیم نیست.
ارائه شده توسط وبسایت سورن فیلم .:: sorenfilm.ir ::.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫«منشأ» ‫«فصل یکم، قسمت هشتم: جنگل، مأمن درختان»
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫خب، تهش چی می‌شه؟
‫خب، بهت که گفتم، ‫وقتی دوباره ارتباط برقرار کردیم،
‫- می‌تونیم... ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫آنتنه رو نمی‌گم. ‫این رو می‌گم.
‫فرض کنیم آزمایش وسیعی راه انداخته باشن.
‫دنبال چی‌ان؟
‫خب، مشاهده حجم طاقت بشر...
‫قبل از کم آوردن خیلی ارزشمنده.
‫ببین این شهر چه بلایی ‫سر اون دختره، سارا، آورد.
‫همونی رو می‌گی ‫که می‌خواست بچه‌ات رو بکشه؟
‫آره.
‫ببین چی می‌گم،
‫همین که هنوز زنده است، نشون می‌ده...
‫توان خودداری تو خیلی بیشتر از منه.
‫نمی‌ذارم این شهر من رو ‫به آدم متفاوتی بدل کنه.
‫ای بابا، اگه واقعا دنبال ‫فروپاشی روان ملتن،
‫می‌تونن دوست‌دخترهای سابق من رو اجیر کنن.
‫خیلی‌خب، بیا امتحان کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫داره می‌ره.
‫- ببر بالاتر. ‫- باشه.
‫خب، برو دیگه، برو بالاتر.
‫اِم، بالاتر نمی‌ره.
‫- چی؟ ‫- بالاتر نمی‌ره.
‫خیلی‌خب، بیارش پایین.
‫گرفتمش. گرفتمش.
‫ببین، فرض کنیم موفق بشیم.
‫مسئولین این آزمایش واسه چی ‫باید بخوان باهات صحبت کنن؟
‫قبلا که یه بار صحبت کردن.
‫می‌خواستن کمکت کنن، ‫یا صرفا می‌خواستن...
‫ذهنت رو خراب کنن؟
‫آخه نگاهی به وضعمون بنداز، ‫ببین به چه روزی افتادیم.
‫ببین، اگه نمی‌خوای کمک کنی، مـ...
‫نگفتم نمی‌خوام کمک کنم، ‫صرفا...
‫ببین، اگه واقعا کسی اینجا می‌خواست کمک کنه،
‫خودش به طریقی کمک می‌کرد.
‫هنوز هم به نظرم ‫اگه ساکنان اینجا رو بررسی کنیم، بهتره.
‫حتما باید واسه چنین آزمایش وسیعی...
‫یکی رو بینمون اعزام کنن.
‫اِم، نمی‌شه که همین‌جوری ‫ملت رو متهم کرد...
‫نمی‌گم متهم کنیم، صرفا...
‫وقتی رسیدین اینجا، ‫کی شرایط رو براتون توضیح داد؟
‫کی کل قوانین رو بهتون گفت؟
‫بوید، دانا و پدر کاتری گفتن.
‫پدر کی؟
‫کاتری. ‫شبی که وارد...
‫خانه اجتماعات شدن، از دنیا رفت.
‫- خب، خودت شاهد بودی؟ ‫- شاهد چی بودم؟
‫خودت شاهد بودی ‫که کشیشه رو کشتن؟
‫نه.
‫دم کلانتری کشتنش.
‫من اونجا نبودم.
‫که این‌طور.
‫خب، از بین کل افرادی ‫که طی اقامت شما از دنیا رفتن،
‫واقعا چند بار شاهد مرگشون بودی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، اگه افرادی ‫که این «هیولاها» می‌کشنشون...
‫باهاشون همدست باشن چی؟
‫بالاخره اگه بخوان ملت رو زهره‌ترک کنن،
‫باید تعداد قابل توجهی رو بکشن، درسته؟
‫شاید واسه همین وقتی ملت میان اینجا،
‫بهشون می‌گن نباید پرده‌ها رو کنار بکشن.
‫آخه خدا نکنه ملت شب‌ها ‫از پنجره بیرون رو نگاه کنن.
‫نه.
‫اون یارو بریک چی؟
‫تام چی؟
‫من که شاهد مرگشون نبودم. ‫تو بودی؟
‫آره خب، فرداش یه جسد دیدم،
‫ولی اون‌قدر نزدیک نشدم ‫که بفهمم واقعیه یا نه.
‫اصلا مدرکی دیدی ‫که هیچ‌کدوم از ساکنان اینجا واقعا...
‫ناتان.
‫چی؟
‫برادر سارا رو می‌گم.
‫خودش کشتش، ‫گلوش رو برید.
‫شاید هم نبریده باشه.
‫بیا یه لحظه فرض کنیم درست می‌گم...
‫و هر کی اینجا می‌میره، همدستشونه.
‫در اون صورت، دو نتیجه احتمالی داره.
‫یا اون‌قدر سارا رو تحت فشار گذاشتن...
‫که واقعا یکی رو کشته، ‫بعید نیست واقعا کشته باشدش.
‫یا شاید ماجرای ناتان هم ‫که دقیقا به موقع رسید...
‫تا بچه‌ات رو نجات بده، ‫عین باقی ماجراها...
‫نمایشی بیش نبوده باشه؟
‫شاید روان سارای بیچاره و گوگولی ‫اون‌قدرها هم فرو نپاشیده باشه.
‫سلام سارا.
‫می‌خواستم یه سر بیام پیشت ‫و حالت رو بپرسم...
‫می‌خوام برگردم اونجا.
‫جانم؟
‫می‌خوام دوباره برم جنگل.
‫ساک می‌بندم، با خودم طلسم می‌برم.
‫اگه درست گفته بوده باشی چی؟
‫اگه اونجا به جواب سوالاتمون برسیم چی؟
‫شاید باید بیشتر پیش می‌رفتیم.
‫خب، به قدری پیش رفته بودیم ‫که چیزی تو جنگل...
‫دوباره ما رو به همین خراب‌شده برگردوند.
‫یعنی تموم شد؟ ‫باید تسلیم بشیم؟
‫من که چنین حرفی نزدم.
‫درک می‌کنم. ‫ملت اینجا بهت نیاز دارن.
‫بهتره همین‌جا بمونی، ‫ولی من می‌تونم...
‫بذار برم دیگه.
‫خیلی‌خب. واسه چی...
‫واسه چی می‌خوای بری اونجا؟
‫چون می‌خوام کمک کنم.
‫مطمئنم همین‌طوره،
‫ولی به دلیل دیگه‌ای می‌خوای بری. خب...
‫من اینجا جایی ندارم.
‫هیچ‌کس نمی‌خواد اینجا باشم، ‫حق هم دارن، بهتره...
‫چنین کاری از دستم برمیاد.
‫رفتن به جنگل با فرار کردن...
‫از اینجا فرق می‌کنه.
‫رفتن حس خوبی داره. ‫کار راحتیه.
‫دیگه نباید کارهای راحت رو برگزینیم.
‫دیگه نمی‌تونم تو اون کلیسا ‫دست رو دست بذارم.
‫هیچ کاری ندارم. ‫جایی ندارم که برم.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫حالا مشکلی حل‌شدنی رو مطرح کردی.
‫اوناهاش.
‫نمادت رو اونجا دیده بودم،
‫اون بچه‌ها رو...
‫هم اولین بار همون‌جا دیده بودم.
‫اِم، جانورهای شب‌زی هم...
‫اون پایین هستن؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫حتما حکمتی پشتشه. ‫امکان...
‫امکان نداره تصادفی باشه.
‫چطور مگه؟
‫نظریه آشوب رو چقدر بلدی؟
‫پروانه‌ای تو وایومینگ بال می‌زنه.
‫یه ماه بعدش تو ژاپن سونامی رخ می‌ده،
‫این دو واقعه به ظاهر هیچ ربطی به هم ندارن،
‫ولی در واقع مجموعه روابط ‫پیچیده‌ای با هم دارن...
‫جید، این چرت و پرت‌ها دیگه چیه؟
‫تصادفی نیست. ‫فقط باید...
‫باید اطلاعات بیشتری از ارتباطشون کسب کنیم.
‫خب، من که دوباره واردش نمی‌شم.
‫آره، معلومه که نمی‌شی.
‫آدم باید دیوانه باشه که واردش بشه...
‫ای آشغال حرومی.
‫چیه؟
‫ویکتور هم دیده بودش؟
‫بهم گفته بودی ویکتور هم باهات اومده بود.
‫اون هم نماد روی دیوارهاش رو دیده بود؟
‫معلومه. خودش نشونم داده بود.
‫معلومه. ازش پرسیده بودم. ‫رک و راست ازش پرسیده بودم.
‫بهم قول داده بود ‫کل اطلاعاتش...
‫از نماده رو باهام در میون بذاره، ولی...
‫به طریقی نگفته بود...
‫ببین، نمودار ون کل مشاهدات جنون‌آمیز...
‫خودم و خودت،
‫یه وجه اشتراک بیشتر نداره.
‫سلام.
‫اِم، ایتان خونه است؟
‫اِم، آره. ‫آره، آره. بیا تو.
‫همـ... ‫همین بیرون منتظرش می‌مونم.
‫خیلی‌خب.
‫ایتان! ‫ویکتور اومده!
‫راستش، اصلا فرصت نشد...
‫بابت کمک‌های اون شبت ‫تو خانه احتماعات ازت تشکر کنم.
‫آخه جونم رو با بیرون بردنم ‫از خونه نجات دادی.
‫خواهش می‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی‌خب. ‫دو دقیقه دیگه حاضرم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوام بریم غذاخوری ‫به خانم لو کمک کنیم.
‫برات چیزی آوردم.
‫نمیای تو؟
‫نه، خودت باید بیای بیرون.
‫واسه چی؟
‫آخه باید تن بزنیش.
‫بیا.
‫هوا داره سرد می‌شه ‫و به زودی کاپشن لازمت می‌شه.
‫این قبلا مال خودم بود.
‫می‌شه ببینی اندازه‌اته یا نه؟
‫آفرین.
‫بیا. ‫این رو واسه تو کشیدم.
‫اِم، نمی‌خوامش.
‫- واسه چی؟ ‫- چون...
‫نقاشی چیزهای از دست رفته رو می‌کشن.
‫ولی اگه بلایی سرم بیاد چی؟
‫تو خیلی چیزها رو از یاد می‌بری.
‫دلم نمی‌خواد من رو از یاد ببری.
‫گفتم از این حرف‌ها نزن.
‫خب، اگه نگه نداریش، ‫من هم کاپشنه رو نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب، آماده‌ای؟ ‫باید بریم.
‫می‌خوای بیای؟
‫خیلی‌خب.
‫بیا.
‫چه کاپشن قشنگی.
‫مرسی.
‫مطمئنی بهتر نیست استراحت کنی؟
‫نه بابا، چیزیم نیست.
‫راستش، به این زودی‌ها ‫نمی‌تونم شنای سوئدی برم،
‫ولی حالم خیلی خوبه. ‫جدی می‌گم.
‫کریستی مرخصت کرده؟
‫آره، آره، خودش بیشتر از تو تعجب کرده.
‫خب، دیل چی شد؟
‫دانا تو اتاقش حبسش کرده.
‫بابا، هیچ مشکلی نیست.
‫واسه چی لبخند به لب داری؟
‫باید خبری بهت بدم.
‫کوری گفت باهام کار داری؟
‫آها، آره، اِم... ‫اِم، یه لحظه وایستا. آره.
‫بعدا بهت می‌گم.
‫خیلی‌خب. کمی استراحت کن.
‫خیلی‌خب بابا. ‫ببین بابا، حالم خوبه،
‫ولی تو برو.
‫سلام.
‫واقعا دیوانه شدی؟
‫امروز همین رو کم داشتم بوید.
‫باورت نمی‌شه چقدر سردرد دارم.
‫من که ازت نمی‌خوام ‫بذاری اینجا ساکن بشه.
‫ببین، کمی باهام راه بیا دیگه.
‫وظیفه‌ای بهش محول کن. ‫هر کاری بود فرقی نداره. برام مهم نیست.
‫صرفا می‌خواد حس کنه مفیده.
‫- خیلی‌خب. در حد توانم کمکت می‌کنم. ‫- ممنون.
‫ولی فعلا مشکلاتی مهم‌تر ‫از سر رفتن حوصله سارا داریم.
‫کل ساکنان این خونه به سیم آخر زدن،
‫دیوانه‌ای رو تو اتاق‌خوابش حبس کردم...
‫و چیزی نمونده بود ‫الجین دیشب تو خواب غرق بشه.
‫چی؟ چی شده بود؟
‫بفرمایین تو.
‫سلام.
‫ماجرای دیشب رو شنیدم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫این‌ها رو تو یکی از کمدها پیدا کردم.
‫این‌جوری آروم می‌شم.
‫عجب.
‫می‌خوای برام تعریف کنی؟
‫کابوست رو می‌گم.
‫اِم، تو...
‫تو خوابم تو وان...
‫نشسته بودم،
‫ولی موجودی هلم داد ‫و رفتم زیر آب.
‫گمون کنم بعدش ‫یکی با تکون بیدارم کرد...
‫و آب بالا آوردم، اِم...
‫اصلا چطور ممکنه؟
‫تو که ماجرای درمانگاه رو...
‫به کسی نگفتی، مگه نه؟
‫خب، خبر خوبی دارم.
‫اِم، ماده‌ای از بدن اون جانور ‫استخراج کردیم...
‫که ممکنه به دردمون بخوره.
‫یعنی به نظرتون نوعی سمه؟
‫خب، ممکنه باشه.
‫تنها مشکلمون از این قراره ‫که باید بفهمیم چطوری...
‫بدون به کشتن دادن خودمون،
‫وارد بدن باقی جانورها بکنیمش.
‫شما تفنگ دارین دیگه، درسته؟
‫آره.
‫خب، گلوله نقره‌ای درست کنین.
‫عجب.
‫نه، داری از خودت درمیاری.
‫نه‌خیر. ‫جولی، بهش بگو واقعیه.
‫چی واقعیه؟
‫اینترنت رو می‌گم.
‫آها. آره، آره، واقعیه.
‫بهت که گفتم.
‫ویکتور.
‫بیا ببرشون.
‫نوبت توئه.
‫اصلا نمی‌خوای دربیاریش؟
‫ازش خوشم میاد.
‫بوی نم می‌ده.
‫اینجا بذارشون.
‫این چیه؟
‫این رو...
‫این رو از کجا آوردی؟
‫تو جیبش بود.
‫چی شده؟
‫ازت می‌خوام شجاع باشی.
‫پیدات کردم! اینجاست.
‫- ببین، باید صحبت کنیم. ‫- باید برم.
‫- ها؟ نه‌خیر. بیا ببینم. ‫- عه، چیکار می‌کنی؟
‫- آهای! ‫- ما قرار گذاشته بودیم، یادته؟
‫قرار بود برات بنوازم، ‫تو هم از نماده برام بگی.
‫آهای! ‫اذیتش نکن.
‫من که از نماده برات گفتم.
‫واقعا؟ مطمئنی همه‌چی رو گفتی؟
‫تو که نگفته بودی ‫رو دیوارهای تونل‌ها...
‫هم دیده بودیش!
‫- عه! آروم باش! آروم باش! ‫- کدوم تونل‌ها رو می‌گی؟
‫ویکتور، فقط می‌خوایم باهات صحبت کنیم.
‫- نه، باید برم. ‫- آهای!
‫- مامان، جریان چیه؟ ‫- یه دلیل برام بیار...
‫- همین‌جا بمون عزیز دلم. ‫- خب؟ یه دلیل برام بیار...
‫- که واسه چی نگفته بودی... ‫- جید!
‫نماده رو روی دیوار‌های...
‫اون تونل‌ها دیده بودی!
‫- یه دلیل بیار دیگه! ‫- مهم نیست.
‫- معلومه که هست! امان از دستت، بس کن! ‫- عه، جید! بس کن!
‫- بس کن! بس کن! ‫- نه‌خیر، نه‌خیر!
‫دیگه مسخره‌بازی بسه! ‫آهای، ببین من رو!
‫حق نداری حرف‌هات رو برامون گلچین کنی!
‫کل اطلاعات...
‫و مشاهداتت مهمن،
‫آخه شاید از همون طریق بریم خونه.
‫خودت نمی‌خوای بریم؟ ‫ها؟
‫دوست نداری بری خونه؟
‫خونه من همین‌جاست.
‫چه مرگته؟
‫واقعا بیش از ده دقیقه ‫بی‌شعور نبودن...
‫از توان جسمانیت خارجه؟
‫چه عالی، باز هم داری سرم داد می‌زنی.
‫- برو بابا. ‫- خیلی طول نکشید.
‫ویکتور!
‫سلام سارا، اِم،
‫می‌خواستیم ببینیم می‌شه ‫یه دقیقه باهات صحبت کنیم یا نه.
‫راجع به چی صحبت کنین؟
‫صرفا می‌خوایم یه سری مسائل رو درک کنیم.
‫ایشون رنداله. ‫سوار...
‫خودم می‌شناسمش.
‫دنبال چی هستین؟
‫تو با برادرت اومده بودی.
‫داشتین کجا می‌رفتین؟
‫داشتیم برمی‌گشتیم بوستون.
‫از کجا راه افتاده بودین؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫جریان چیه؟
‫صرفا می‌خوایم بفهمیم...
‫سر در آوردن ملت از اینجا ‫الگویی داره یا نه.
‫فقط می‌خوایم کمکمون کنی.
‫از پنسیلوانیا راه افتاده بودیم.
‫ساکن نیو هوپ بودن، ولی اصلا...
‫ناتان اومده بود من رو برگردونه خونه.
‫یعنی صمیمی بودین؟
‫بهترین دوستم بود.
‫اون روز دم طویله...
‫نه، نمی‌خوام از اون روز بگیم.
‫سارا...
‫خودم می‌دونم نمی‌خواستی ‫بلایی سر ایتان بیاری.
‫واقعا می‌دونم.
‫بلایی که این شهر سرت آورد منصفانه نبود، ‫ولی خواهش می‌کنم...
‫برادرت هنوز زنده است؟
‫چی؟
‫سوالم خیلی واضح بود زنیکه.
‫آروم باش.
‫چه خبر شده؟
‫چه اتفاق مطلوبی.
‫جانم؟
‫همین که داشتیم ازش سوال می‌کردیم،
‫یهو سر و کله‌ات پیدا شد.
‫این دیگه چه حرف چرتیه؟
‫چیزی نیست.
‫بوید می‌گه می‌خوای کمک کنی.
‫باید یه سری از لباس‌هامون رو کوک بزنیم. ‫دوخت و دوز بلدی؟
‫- آره. ‫- چه عالی.
‫بیا. ‫فعلا این‌ها رو کوک بزن.
‫شما دوتا هم بزنین به چاک.
‫تو کی هستی، ها؟
‫خیال کردی خیل کله‌گنده‌ای؟
‫خیال می‌کنی به قدرت رسیدی؟
‫خیال می‌کنی حرفت برو داره؟ ها؟
‫خوشت میاد، مگه نه؟
‫می‌دونی چه‌جور آدمی هستی؟
‫در حد مأمور عوارضی هستی.
‫به نفعته همین الان بری.
‫خیلی‌خب، هیچ مشکلی نیست.
‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫همین الان رفع زحمت می‌کنیم. ‫بیا بریم.
‫حالت خوبه؟
‫واسه چی داشتن از ناتان می‌گفتن؟
‫واسه چی خیال می‌کنن زنده است؟
‫این چه کاری بود؟
‫چی چه کاری بود؟
‫می‌خوای سر از این ماجرا در بیاری،
‫یا می‌خوای رفیق خوبی باشی؟
‫وقتی درمورد ناتان پرسیدی،
‫دیدم قیافه‌اش چه شکلی شد.
‫هیچ اطلاعی نداره.
‫احتمالا دانا داره.
‫نه، اصلا حق نداریم...
‫حق نداریم سر ریز و درشت ‫با فرضیات خودمون جلو بریم.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫باید نگاه کنیم.
‫چی؟
‫خودت گفتی این جماعت،
‫شب‌ها پرده‌هاشون رو می‌کشن.
‫باید این جانورهایی که از جنگل میان رو...
‫وقتی نمی‌دونن تحت نظرن،
‫نظاره کنیم و ببینیم رفتارشون چطوریه.
‫چطوری چنین کاری کنیم؟
‫تو به همون اتوبوست برگرد، ‫به روز عادیت برس.
‫هوا که داشت تاریک می‌شد، ‫یواشکی بیرون بیا.
‫من توی کاروان منتظرم، ‫شب رو اونجا سپری می‌کنیم.
‫شاید چیزی دیدیم که نمی‌خوان ما ببینیم.
‫سلام.
‫سلام بابا!
‫سلام، اوضاع اینجا چطوره؟
‫خوبه، داشتیم آماده تمیزکاری می‌شدیم.
‫مامانت کجاست؟
‫گفته بود می‌خواست به خانه اجتماعات بره.
‫ویکتور و جید که اینجا بودن، ‫جید سرش داد کشید.
‫فکر کنم مامان رفته به ویکتور سر بزنه.
‫حالت خوبه؟
‫آره، بیا اینجا. یه حرفی باهات داشتم.
‫- چی شده؟ ‫- امشب خونه نمیام.
‫فکری به سرم زده.
‫ممکنه بتونیم از این شهر خلاص بشیم.
‫صرفا باید ته و توش رو در بیارم،
‫ولی چیزیم نمی‌شه.
‫طلسم دارم و توی محیط بسته می‌مونم.
‫کجا می‌خوای بمونی؟
‫می‌خوام امشب توی کاروان بمونم.
‫دارم بهت خبر می‌دم که نگران نشی.
‫با مامانت که صحبت کردی، ‫بهش بگو من حالم خوبه.
‫باشه؟
‫تو رو خدا مواظب باش.
‫همیشه هستم.
‫جیم. دو کلوم صحبت کنیم؟
‫- ببین، اگه بابت... ‫- بالاخونه رو اجاره دادی؟
‫جان؟
‫می‌شه بگی چه‌ات شده؟
‫صرفا عین بقیه آدم‌های اینجا ‫دنبال جواب سوالاتم می‌گردم.
‫با دست انداختن سارا؟
‫بی‌خیال.
‫ازش پرسیدی برادرش هنوز زنده است یا نه.
‫ببین، من که خواستم اول ‫با خودت در میون بذارم.
‫آخ، ولم کن بابا.
‫هنوز درگیر اون صدای مسخره رادیویی؟
‫چرا جوری می‌گی اینکه بی‌خیالش نشدم،
‫مسئله‌ی خیلی عجیبیه؟
‫خواهشا نگو که این خزعبلات رو ‫توی سر رندال ننداختی.
‫- گوش کن. ‫- نه، تو گوش بگیر ببین چی می‌گم.
‫اون مرتیکه عین بشکه باروته.
‫اگه فکر و خیال تو سرش بندازی، همه...
‫درمورد اون صدا بهش نگفتم، خب؟
‫حرف زدن با سارا تصمیم مسخره‌ای بود.
‫متوجه شدم.
‫صرفا همگی می‌خوایم بریم خونه.
‫تموم شد؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫ویکتور، ازت می‌خوام شجاع باشی.
‫ولی می‌ترسم.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫فقط...
‫به نقاشی کشیدنت ادامه بده.
‫تحت هیچ شرایطی...
‫تا هوا روشن نشده، بیرون نیا.
‫دوستت دارم.
‫مامان!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌شه بیام تو؟
‫آره.
‫می‌خواستم بابت کاپشنی که ‫به ایتان دادی تشکر کنم.
‫خیلی کادوی مناسبی بود.
‫هوم.
‫این رو یادمه.
‫ایتان گفت توی جیب کاپشن پیداش کرده بود،
‫تو هم ناراحت شدی.
‫می‌شه لطفا پسش بدی؟
‫آره، حتما.
‫آخه، آخه...
‫خیلی وقت بود ندیده بودمش.
‫ویکتور...
‫چرا به جید نگفتی که ‫اون نمادها رو توی تونل دیده بودی؟
‫چون سوال پرسیدن خوب نیست.
‫اصلا خوب نیست.
‫کسی نباید دنبال جواب بگرده.
‫آخه چرا؟
‫چون اگه بره دنبالش، برنمی‌گرده.
‫ولی فقط با دنبال جواب گشتن ‫می‌تونیم از این شهر بریم.
‫به نظر من نمی‌شه از این شهر رفت.
‫می‌دونم از این می‌ترسی که ‫اتفاقات بدی رخ بده، ولی...
‫آخه ویکتور، اتفاقات بد همیشه رخ می‌دن.
‫اگه چیزی می‌دونی که به کمک ما میاد...
‫مادرم گفته بود که قراره برگردیم خونه.
‫شبی که اتفاقات بدی افتاد، مادرم...
‫مادرم گفت... یا...
‫چی؟ بهت چی گفت ویکتور؟
‫یا... یادم نیست.
‫بگو دیگه ویکتور. خواهش می‌کنم.
‫یاد... یادم نیست.
‫شاید تصاویر یادشون باشه.
‫خب، اون تصاویر هم توی خونه‌ای بودن ‫که فرو ریخت.
‫نه، این تصاویر اونجا نبودن.
‫جای دیگه گذاشتمشون.
‫جای دیگه‌ای قایمشون کردم،
‫که هیچ‌وقت چشمم بهشون نیفته،
‫که هیچ‌وقت یادم نیاد و...
‫دیگه هیچ‌وقت کسی نمیره.
‫یادت میاد کجا گذاشتیشون؟
‫سلام. اِم...
‫دستت چی شده؟
‫عه، راستش... نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چطوری توی خواب دستم رو سوزوندم.
‫چیزی نیست.
‫چیه؟
‫هیچی. اِم...
‫الجین، همون پسره که توی اتوبوس بود،
‫نظر جالبی درمورد نحوه‌ی ‫آزمایش تئوری ما داره.
‫- خب؟ ‫- گلوله نقره‌ای.
‫جان؟
‫گلوله‌ها رو برمی‌داریم،
‫توی زردآب فرو می‌کنیم تا بهش آغشته بشه،
‫بعد از فاصله‌ی امن شلیک می‌کنیم.
‫نتیجه رو هم می‌بینیم.
‫پس بقیه‌ی زردآبه رو لازم داریم.
‫من که عازم درمانگاه بودم.
‫نفس عمیق بکش، خب؟
‫کاش زودتر از اینجا گورمون رو گم کنیم.
‫چی شده؟
‫طبقه پایین اتفاقی افتاده.
‫اشکال نداره، نفس عمیق بکش.
‫مطمئنی صدا از موتورخانه می‌اومد؟
‫اون پایین چی کار می‌کردی؟
‫مگه ربطی داره؟
‫دیگه... یهو پیش اومد.
‫به نظرتون اون موجود...
‫نمی‌دونم.
‫اگه دیدین چیزی داشت بالا می‌اومد،
‫فقط فرار کنین، متوجه شدین؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫لزومی نداره تو هم بیای.
‫خودم خواستم.
‫برگرد طبقه بالا.
‫نه.
‫- برو. ‫- باشه.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫بوید.
‫- وایستا بوید، نرو. ‫- صبر کن...
‫- براش آب بیار. ‫- نه...
‫همین رو داشتم بهت می‌گفتم.
‫- عجب. ‫- من...
‫من توی خوابم دیده بودمش!
‫واقعا می‌گم!
‫توی خوابم بعد اینکه تلفن رو قطع کردم،
‫همون صدای وز وز توی گوشم بود.
‫خب؟ بعد توی قابلمه رو دیدم...
‫پر از اون حشرات بود.
‫خیلی‌خب، حالا خونسردیت رو حفظ کن.
‫وایستین. الجین گفته بود...
‫خواب غرق شدنش رو دیده بود،
‫بعد یهو آب بالا آورد.
‫تو هم زنجره توی خوابت دیده بودی،
‫الان هم اون حشرات افتادن به جون ‫جسد جانوری که طبقه پایینه.
‫نه، فقط حشره ندیدم.
‫وقتی آهنگ جعبه موسیقی پخش شد،
‫یکیشون پرید بیرون و...
‫دستم رو سوزوند.
‫همین‌جوری بود که...
‫آره.
‫ببخشیدها، جدا می‌خواین بگین...
‫دیگه توی خواب هم در امان نیستیم؟
‫- ماریل. ‫- کریستی.
‫- بیا. ‫- هستی؟
‫می‌خواستم ازت کمی...
‫چه اخمو شدین.
‫چه مرگتون شده؟
‫ویکتور.
‫تو خانم خوبی هستی، ‫ایتان هم دوستمه،
‫دلم می‌خواد کمک کنم.
‫می‌دونم دلت می‌خواد.
‫ولی می‌ترسم که یادم بیاد.
‫می‌دونم، ولی ازت می‌خوام شجاع باشی ویکتور.
‫مادرم هم اون شب بهم همین رو گفت.
‫از اینجا بود...
‫دو ساعت نمی‌شه که صحبت کردیم.
‫دقیقا کی قصد داشتی برام تعریف کنی؟
‫الان که دارم می‌کنم.
‫نه، خودم اومدم و مچت رو گرفتم.
‫با میل خودت که نگفتی.
‫آخه وقت می‌خواستم...
‫نمی‌خواستم یکی بیاد وسط که ‫سریع بخواد نتیجه‌گیری کنه.
‫از کی تا حالا من «یکی» شدم؟
‫- دانا... ‫- نه، نه، نه.
‫نمی‌خواد برام نطق و سخنرانی کنی.
‫امروز اومدی توی خونه‌ی من،
‫توی تخم چشم‌هام نگاه کردی،
‫ازم خواستی در حقت لطفی بکنم،
‫کاملا هم می‌دونستی اینجا چه خبره.
‫باشه، راست می‌گی! ‫باید در میون می‌ذاشتم.
‫معذرت می‌خوام، خب؟ دیگه تکرار نمی‌شه.
‫پس با چیزی که در آوردی...
‫می‌شه بقیه‌شون رو کشت.
‫خب...
‫می‌شه گفت چیزی پیدا کردم ‫که ارزش امتحان کردن داره.
‫عجب. خب...
‫پس بریم این جانور رو ببینیم.
‫باشه.
‫حواست به جلو پات باشه.
‫اینجا...
‫یعنی چی؟
‫یا خدا.
‫حروم‌زاده.
‫کلی حشره اینجا بود.
‫صدها حشره روی جسدش بود.
‫گوش کن، کنی هم حشرات رو دید.
‫لابد پراکنده شدن.
‫ما که در رو بسته بودیم.
‫باید جسدش رو بسوزونی.
‫فورا.
‫حواست باشه تا حدی دور ببری...
‫که ملت دودش رو نبینن و کنجکاو نشن.
‫باشه.
‫هلش بده.
‫راستی، در خصوص این خواب‌ها بگم...
‫خب؟
‫جسدش رو می‌سوزونیم،
‫لابد همین کافیه که...
‫جسدش...
‫ولی همچنان به نظرم بهتره ‫نوبتی شب‌ها شیفت بدیم.
‫محض اطمینان.
‫سارا چی می‌شه؟
‫سارا رو می‌برم کلانتری.
‫تو و ماریل هم بیاین اونجا.
‫ببین، من می‌دونم ترک کردن چطوریه،
‫قبل اینکه حالش رو به بهبودی بره، ‫خیلی وضعش وخیم می‌شه.
‫من با سارا زیر یه سقف نمی‌مونم.
‫ما توی خانه اجتماعات می‌مونیم. ‫البته اگه اشکالی نداره.
‫هر چه بیشتر، بهتر.
‫خیلی‌خب.
‫اِم، یادم رفت بپرسم. آسپیرین نداشتین؟
‫نه، شرمنده.
‫عالی شد. زردآب هیولا داریم، ‫ولی آسپیرین نداریم.
‫به نظرم حوله آب گرم بذار.
‫نظرت رو بکن اونجات.
‫وایستا. حواست باشه...
‫آخ خدا.
‫عالی شد.
‫این داخله؟
‫می‌خوای خودم ببینم؟
‫ویکتور، ازت می‌خوام شجاع باشی.
‫روت حساب کردم.
‫نه.
‫تو رو خدا نه!
‫عه، اشکال نداره.
‫ویکتور، ویکتور، چی شده؟
‫- نه، نه، نه. ‫- چی شد؟
‫تحت هیچ شرایطی خارج نشو.
‫نه.
‫[الویز و ویکتور]
‫باید مواظب خواهرت باشی.
‫تو رو خدا نرو مامان.
‫این‌ها مال من نیست. ‫مال من نیست.
‫چی؟
‫نقاشی‌های اون بود.
‫به نقاشی کشیدنتون ادامه بدین، خب؟
‫کل شب رو اینجا بمونین، ‫بعد که برگشتم...
‫با همدیگه می‌ریم خونه.
‫دوستتون دارم.
‫نه!
‫وای خدا. ویکتور، ویکتور، ویکتور.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫مواظب خواهرت باش.
‫- نرو مامان! نرو! ‫- مامان! نرو، نرو!
‫نه!
‫ویکتور، چیزی نیست.
‫هیچی نیست، هیچی نیست.
‫- نه! ‫- نه، هیچی نیست.
‫وایستا مامان!
‫بذار من هم باهات بیام!
‫نرو الویز!
‫اشکال نداره، چیزی نیست.
‫اشکال نداره.
‫الویز.
‫الویز. برگرد.
‫دانا.
‫سلام. اومدم دوستانه حرف بزنیم.
‫چی می‌خوای؟
‫اومدم معذرت‌خواهی کنم.
‫از ته دلم می‌گم. اِم...
‫ببین، می‌دونم شروع آشنایی بدی داشتیم.
‫عه...
‫می‌خواستم ببینم وقت داری حرف بزنیم یا نه.
‫چون باید پشت همدیگه باشیم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای افتخارش نصیبت بشه؟
‫آره.
‫راستش فکر می‌کردم به قدری ‫به ترسیدن عادت کردم،
‫که دیگه برام عادی شده.
‫ولی این بار ترس عجیبی دارم.
‫می‌فهمم.
‫یعنی اون موجوداتی که...
‫از جنگل میان بیرون یه طرف.
‫حالا توی خوابمون هم سراغمون میان؟
‫چنین ترسی حتی توی مخیلاتم نمی‌گنجه.
‫آره.
‫مادرم بهمون گفت قایم بشیم و...
‫من هم قرار بود مواظبش باشم،
‫ازش مراقبت کنم.
‫ولی انقدر ترسیده بود که فرار کرد و...
‫من هم انقدر ترسیده بودم که...
‫باید دنبالش می‌رفتم...
‫ویکتور، آخه اون زمان بچه بودی.
‫ولی تا هوا روشن نشد، بیرون نرفتم.
‫باید بریم.
‫ویکتور، این چیه؟
‫این...
‫الویز گفت وقتی اتفاقات بد رخ داد،
‫مادرمون اینجا رفت.
‫رفت تا بچه‌هایی که توی ‫فانوس گیر افتادن رو نجات بده.
‫دیدی؟ خوش گذشت.
‫آره.
‫خیلی کارتون خوب بود.
‫فردا هم بیاین.
‫سلام کلانتر!
‫حالت چطوره آقا کوچولو؟
‫خوبم.
‫خوبه. مشغول به کارین؟
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫ردیفه.
‫شما هم می‌شنوین؟
‫وای خدا! یکی کمک کنه!
‫کمک کنین! تو رو خدا!
‫تو رو خدا کمک کنین!
‫وای خدا!
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سورن فیلم را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @sorenfilme
‫رندال.
‫جیم.
‫«زن، زندگی، آزادی» ‫«توماج صالحی همچنان در بند است»
‫رندال، این چه وضعشه؟
‫نقشه جدیدمه.