‫گوش کن، تتسوئو...
‫ساز و کار دنیا مثل فیلم و سریال نیست.
‫همیشه عدالت پیروز نمیشه،
‫به نظر خودمم، پلیس همچینم سازمان 100% قابل اعتباری نیست.
‫ولی می‌دونی... می‌تونی به پلیسای کوبان اعتماد کنی.
‫هر روز سر خدمتیم و امیدواریم مردم با حضور ما خوشحال بشن.
‫عدالت، همیشه، درست کنار دستتونه.
‫بابا...
ها؟ چت شده؟
ها؟
‫آه، معذرت می‌خوام.
‫این اواخر خیلی چیزا از سر گذروندم، ‫یهویی هم همه‌چی رو سرم آوار شده، برای همین...
‫آه.
‫کل روز هیچی نتونستم بخورم.
می‌گم، می‌شه یه چیزی برای خوردن گیر بیاریم؟
‫این ممکنه آخرین شاممون باشه.
‫راستش، پدر و مادرمو وقتی دبیرستان بودم از دست دادم.
‫تو یه تصادف تو بزرگراه بین دو تا ماشین پرس شده بودن.
‫البته درجا فوت شده بودن.
‫پدرم یه افسر پلیس بود.
‫آدم صادق و درستکاری بود که تنها سرگرمیش ‫تماشای سریالای معمایی و خوندن داستانای جنایی بود.
‫بهم گفتن وقتی جسد پدرم کشف شده،
‫تو دستش یه منوّر اضطراری داشته.
‫منم این حسو داشتم که انگار بالاخره درکش کردم.
‫اون بیشتر از اینکه به فکر امنیت خودش باشه، ‫تو فکر این بوده که نذاره ماشین عقبیا بیشتر درگیر تصادف شن.
‫من خیلی به پدرم افتخار می‌کنم.
از دست‌دادن والدین سخته، نه؟
‫پدربزرگمم که سرپرستیمو قبول کرده بود، یه سال بعد از اون فوت شد،
‫برای همین از همون سالای اول دبیرستان، خودم بودم و خودم.
‫قوتِ لایموتم شده بود اونیگیری مغازه‌ای و نون.
‫برای همین از غذای خونگی خیلی خیلی خوشم میاد!
‫وقتی که اولین بار بهش مظنون شدم، به سوابقش یه نگاهی انداختم.
‫در مورد والدینش دروغ نمی‌گه.
‫یه چیز ساده درست می‌کنم فقط.
‫خیلی ممنون از لطفت!
در مورد پدرت، تحقیق نکردی که ببینی واقعاً داستان چی بوده؟
‫اون موقع بچه بودم.
‫الانم که هرچی مدرک بوده از بین رفته.
‫ولی، می‌تونی اعضای اون گنگو پیدا کنی و مُقُر بیاریشون.
‫این کارو بکنم، جنگ به پا میشه.
‫پس... اگه مثلاً الان ببینی که یاکوزاها پدرتو دوره کردن...
نجاتش نمی‌دی؟
‫تو بودی چیکار می‌کردی؟ ها؟!
‫فکر کن پدر و مادرتو در آستانه‌ی سوارشدن به ماشین می‌بینی.
‫روح اونام خبر نداره که قراره تصادف کنن...
اون‌وقت تو سوار ماشین می‌شی که نجاتشون بدی؟
اگه سوار شی، ممکنه همراهشون بمیری، می‌دونی؟
‫راستش نمی‌تونم بگم که سوار می‌شم...
‫برای اینکه نباید بمیرم.
‫وگرنه هیچ‌وقت زن و دخترمو نمی‌بینم.
‫چیزی که الان هستم به خاطر اونا بوده.
‫به عبارت دیگه داستان منم همینه.
‫منم الان اینم، چون سازمان قبولم کرده.
‫نمی‌تونم براشون دردسر ایجاد کنم.
از اون آدمای وفاداری، نه؟
‫یه خواهشی ازت دارم، کیوئیچی-سان.
‫اگه نتونستیم تا اون موقع قاتلو پیدا کنیم، ‫مطمئنم که منو می‌کشن.
‫اگه این اتفاق افتاد، کاری کن که مرگم تصادف یا خودکشی به‌نظر بیاد.
‫نمی‌خوام دخترم زیر بار خاطرات اینکه سازمان پدرشو...
‫به خاطر دوست پسرش کشته، رنج بکشه.
‫من دوست ندارم اون بچه تو زندگیش از کسی متنفر باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌خوام به آدمی مثل ما تبدیل شه...
‫ببند!
‫اینقدر حرف نزن.
‫نمی‌خوام تو زندگیش از کسی متنفر باشه...
‫ایتاداکیماس.
‫به به!
‫تو عمرم همچین املت محشری نخورده بودم.
ها؟ چته تو، عمو؟
‫عذر می‌خوام، ریه‌هام حساسن...
خب؟
از نوبوتوی مفقود‌الاثر ردی پیدا کردی؟ ها؟
‫نه.
اینقدر فاز کارآگاهی برداشتی و هیچی به هیچی؟
‫یالا زانو بزن، عذرخواهی کن!
مشخص نشد که ویدئوی نوبوتو فیک بوده یا نه؟
‫مکانشو پیدا کردیم.
‫تأیید شده، الاغ.
‫ولی آپلودرش اونو با فیلترشکن به صورت ناشناس ‫بارگذاری کرده، پس طرفو نمی‌شه پیدا کرد.
‫ولی هیچ کدوم از رفیق و آشناهای نوبوتو نمی‌تونسته این کارو بکنه.
‫یا نوبوتو رو گروگان گرفتن، یا دیگه ریق رحمتو سر کشیده.
‫اون قاتلم، اون ویدئوی فیکو ساخته، ‫تا کشف جسدشو به تأخیر بندازه.
‫خفه‌شو دیگه، نفله!
‫معذرت می‌خوام، من برم دستشویی...
‫طولش دادی.
‫معذرت می‌خوام.
‫بیا این ماسکو بزن و صداتو ببر دیگه.
‫آه، چشم.
‫تو می‌تونی بری خونه و یه چرتی بزنی.
‫کسی به تو نیازی نداره.
‫چشماتو باز نگه دار. ‫می‌دونم که یه داستانی هست...
‫با این اوصاف اگه پیشرفتی حاصل نشه، ‫طبق نقشه، توسو تتسوئو رو قاتل جا می‌زنیم،
‫و پرونده‌ی نوبوتو رو می‌بندیم.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط یه عموی دربه‌در می‌میره...
‫بعد از اون یه نقشه‌ی جدید می‌کشیم ‫و دوباره با اون خانواده ارتباط می‌گیریم.
‫هدفای اصلی این ماجرا، والدین توسو کاسن و ثروت هنگفتشونه.
‫ولی تو واقعاً می‌ذاری همچین اتفاقی بیفته؟
‫یعنی می‌ذاری همینطوری مهلت بگذره و هیچ تقلایی نمی‌کنی؟
‫زن و بچه‌ت رو به والدینت ترجیح می‌دی.
‫واقعاً همینطوری آروم‌ـــ
‫ها؟!
‫همین الان اومد.
‫چیزی شده؟
‫ها؟
‫باید باهات حرف بزنم.
با من؟
‫حواستون به این باشه!
‫ها؟!
‫رو چشم.
‫تو با کیوئیچی در مورد چی حرف زدی؟
‫ها؟
‫هرچی یادته رو مُقُر بیا.
‫اگه اون ایمیلی که الان گرفتم درسته باشه، ‫اوضاع از این رو به اون رو می‌شه.
‫سرقت ماشین حمل پول مربوط به یه سال و نیم پیشه...
‫اگه همونطور که ایمیل می‌گه کیوئیچی و نوبوتو مغز متفکر پیشت قضیه باشن...
‫هرچی که یادمه رو؟
‫بنال.
اینا حقیقت دارن؟
‫بله. به‌نظرم ارزش داره که مطمئن بشین.
‫منم.
‫باید همین الان خونه‌ی نوبوتو رو بگردیم.
‫آره، خونه‌ی نوبوتو!
‫زود باش!
‫بهش چی گفتی؟
‫جواب بده!
‫تو بهم گفتی حواسم به تاکدا باشه، نگفتی؟
‫ها؟ این دیگه از کجا در اومد؟
‫تو گفتی تاکدا یه کلکی تو کارشه.
‫هی، تو هم باهاش دستت توی یه کاسه‌ست؟
‫خواهش می‌کنم تمومش کن.
‫من تازه دیروز دیدمش.
‫واسه چی باید باهاش دست به یکی کنم.
‫اگه بهش فکر کنی، می‌فهمی.
ها؟
‫تاکدا-سان کجاست؟!
‫گفت سریع باید بره ته‌وتوی یه‌چیزی رو دربیاره.
ته‌‌وتوی یه‌چیزی رو دربیاره؟
‫لعنتی، نمی‌تونم بفهمم چی تو سرشه.
‫داری به چی فکر می‌کنی، توسو تتسوئو؟
‫ خودمونیم، این سومین بارمون نیست؟
‫گفت ببینیم جایی چیزی مخفی کرده یا نه.
‫پس دیگه دنبال خود نوبوتو نمی‌گردیم.
‫زود باش!
‫تاکدا-سان منتظره.
‫چشم.
‫هی، این‌جا رو نگاه کردیم؟
‫راه نداره. نوبوتو که اینجا جا نمی‌شه.
‫محض احتیاط یه نگاهی بنداز.
‫رو چشم.
‫چیزی شده؟
‫پول پیدا کردیم.
‫یه عالمه پول نقد توی خونه‌ی نوبوتو.
‫پول نقد؟
‫شماره سریالشون همخونی داره؟
‫الان داریم همونو بررسی می‌کنیم.
‫شماره سریال؟ دارن در مورد چه پولی حرف می‌زنن؟
‫کیوئیچی، باید خونه‌ی تو رو هم بگردیم.
‫ها؟
‫در مورد سرقت ماشین حمل پول یه سال و نیم پیش! یه شک و شبهه‌هایی هست.
‫اینا رو به کوبو-سان گزارش می‌دم. یالا!
‫عوضی، تو به تاکدا چی گفتی؟
‫هـ-هیچی، چیزی نگفتم...
‫آروم بگیر، بخوابونینش رو زمین.
‫توی ماشین واسه‌ت توضیح می‌دم.
‫اگه بی‌گناهی، ثابتش کن.
‫عمو تو هم میای.
‫صبح بخیر قربان!
‫کوبو-سان، شرمنده که کله‌ی سحر مزاحم شدیم.
‫به من نگو «صبح بخیر».
‫فردا واسه کار باس برم کُره.
‫زودی قائله رو ختم کن.
‫صبر کنید کوبو-سان!
‫من هیچ‌وقت...!
‫فقط داریم چک می‌کنیم، خب؟
‫بریم.
‫خب... امروز کی قراره بمیره؟
‫بازش کن.
‫سرقت ماشین پول؟
‫اتهام اشتباهیه.
‫هی، بهتره همکاری کنی وگرنه خوبیت نداره.
‫دارم فیلم می‌گیرم.
‫این پولیه که با سگ‌دو زدن پس‌انداز کردم.
‫بکش کنار!
‫جونم، ببین چقدر پول خشک اینجاست.
‫شماره سریالا رو بررسی کن.
‫رو چشم.
‫نیازی به چک کردن نیست.
‫همه‌شون اسکناسای قدیمی‌ان.
‫نچ. یکی نیستن.
‫حالا دیگه معلوم شد شایعه‌ی غلطی بوده، نه کوبو-سان؟
‫چه خوب تیز شده این.
اون کیف پشتی چی؟
اون چیه؟
‫نمی‌دونم! تو عمرم ندیدمش!
اینو... می‌گین؟
‫یه نگاهی بهش بنداز. یالا دیگه!
‫بـ-بله.
‫کار توی حرومیه؟
‫ها!؟
‫اوی!
‫این چه قیافه‌ایه؟
‫حتماً یه چیز مهمی توشه، نه؟
‫تو عمرم ندیدمش!
‫تو گذاشتیش اون‌جا.
‫همه‌ی اون بلاها رو هم تو سر نوبوتو آوردی؟
‫بخوابونش زمین.
‫کوبو-سان، اینطور نیست!
‫مرگ خودم قبلاً اونجا نبودش.
‫توسو تتسوئو.
‫نبود، مگه نه؟
‫بهم گفتی نگاه نکنم، درست نمی‌دونم چی داخلش بود یا نبود...
‫حرومی...!
‫بازش می‌کنم.
‫مسخره‌ست!
‫هیچ می‌دونی من واسه سازمان چه‌کارا که نکردم.
‫کوبو-سان! کوبو-سان!
‫پول نیست.
‫اینا استخونای کیه؟
‫بابا هیچ کار اشتباهی نکرده بود.
‫پس بیا دوباره غذاخوری رو راه بندازیم.
‫من پسش می‌گیرم.
‫هوم. هوم. آره. گرفتم.
‫عکس با گوشی بود و اینا هم خراب شدن ‫واسه همین نمیشه مطمئن بود.
‫‫اما پزشک مراقبت‌های اولیه‌ش تأیید کرد که علامت دندون مطابقت داره.
‫که یعنی نوبوتوـه.
‫ویدیوی اون نوبوتوی قلابی هم توی این تبلته.
‫استخونا رو تر و تمیز جمع کن.
‫بله.
‫کیوئیچی.
‫به‌خاطر تو، رابطه‌ی ما و ماتوری-سان یه آسیب جبران‌ناپذیر دید.
‫اول از همه باید بهاش رو بدی.
‫فعلاً، اون پولو می‌برم.
‫نکنین! اون پول خودمه!
‫کوبو-سان، اون پولویه که...
‫با کثافت‌کاری‌هایی که هیچ‌کسی حاضر به انجامش نبود جمع کردم.
‫التماس می‌کنم.
‫اگه به‌خاطر همچین چیزی به تیمت شک کنی، کار تمومه!
‫سازمان فرو می‌ریزه.
‫کوبو-سان!
‫ها وایسا.
‫بذار ببینیم تو چی واسه گفتن داری.
‫بگو ببینم.
‫اتفاقاتی که تا اینجا افتاده اینجوری بوده:
‫یه نفر ایمیل منو هک کرد و ایمیلی رو فرستاد که ازش خبر نداشتم.
‫گفته بود یه بسته رو بفرسته خونه‌م.
‫وقتی توسو تتسوئو اینو شنید، شک کرد کار تاکداست.
‫برای همین ما دیشب این اتاق رو گشتیم.
‫توسو تتسوئو دید که گاوصندوق کجاست و اندازه‌ش چقدره.
‫بعدم تاکدا یه ایمیل تقلبی فرستاد که توش می‌گفت من ماشین حمل پول رو دزدیدم.
‫و رفت اطلاعاتش در مورد گاوصندوق رو با تتسوئو طاق زد.
‫و حالا هم، وقتی تاکدا شروع کرد پولای توی گاو‌صندوقمو بررسی کنه،
‫این کیف از ناکجاآباد پیداش شد.
‫کوبو-سان، تاکدا و توسو تتسوئو دست به یکی کردن واسه‌م پاپوش درست کنن.
‫کار جفتشونه.
‫عجب. بعد تاکدا کی کیفو گذاشته تو گاو صندوق؟
‫از اولش توی گاوصندوق نبوده.
‫اون‌موقع که وانمود می‌کرد داره پولا رو چک می‌کنه گذاشته.
‫احمق.
‫وقتی اومدیم اینجا کیفی دست من بود؟
‫فیلم...
‫همه‌ی این مدت داشتین فیلم می‌گرفتین... درسته؟
‫شماره‌ سریالشو بررسی کن.
‫پس از اولش هم اینجا بوده.
‫اوه.
‫یه بهونه‌ی بهتر گیر بیار.
‫داری وقتمونو هدر می‌دی.
‫کار تو بود؟
‫کار تو بود! حتماً کار تو بوده!
‫اوی توسو تتسوئو، چه غلطی کردی؟
‫چه نقشه‌ای داری؟
‫کله‌ی سحر انقدر صداتو ننداز پس سرت، مردم پلیس خبر می‌کنن.
‫حرفاتو شنیدم،
‫درسته یه چیزایی هست که با عقل جور در نمیاد.
‫خب؟
‫یعنی تو انقدر بی‌عرضه‌ای که تاکدا با یه یارویی واسه‌ت پاپوش بسازن؟
‫یا نکنه تو خیانتکاری؟
‫خیال کردی چه جوابی تو رو از مهلکه به‌در می‌کنه؟
‫بیارش پیش ماتوری-سان.
‫بله.
‫توی کیسه‌ی جسد.
‫بله.
‫کوبو-سان.
‫کوبو-سان!
‫خفه‌ش کن.
‫کیوئیچی-سان، حق با توـه.
‫درسته من واسه‌ت پاپوش درست کردم.
‫ما الان توی آپارتمان کوئیچی-سان بودیم...
‫تا ببینیم دستگاه شنود یا دوربین مخفی‌ای اونجا هست یا نه.
‫واقعاً؟
‫کیوئیچی-سان فکر می‌کنه شما داری واسه‌ش پاپوش درست می‌کنی.
‫واضحه که کیوئیچی-سان از برملا شدن چیزی می‌ترسه.
‫می‌دونم که داره یه‌چیزی رو توی آپارتمانش مخفی می‌کنه.
‫توی کمدش یه گاوصندوق هست.
‫اجازه نداد نگاه کنم، ولی حتماً یه چیزی اونجا بوده...
‫باید برم دستشویی...
‫الو عزیزم.
‫تونستی کیف مدارکی که گذاشتم توی راه‌آب رو پیدا کنی؟
‫زیاد وقت ندارم، می‌رم سر اصل مطلب.
‫یه کارت حافظه گذاشتم توی گوشی موبایلت.
‫بخونش و طبق دستور العمل انجامش بده.
‫وقتی همه‌ی کارا رو کردی،
‫یادت نره ایمیل مربوط به سرقت ماشین حمل پول رو بفرستی.
‫فهمیدم.
عاشق بودن یعنی چی؟
حتی بعد از اینکه توی لغت‌نامه رو هم گشتم بازم نفهمیدم
راستی... واقعاً عشق یعنی چی؟
این دردی که درست نمی‌تونم بیانش کنم شاید عشق باشه
پایان رو برای همراهیِ آغاز می‌سازه
خداوند بزرگ واقعاً بی‌رحمه
ما آدما باید خیلی شجاع باشیم
چون با اینکه از آخرش خبر داریم بازم به جلو رفتن ادامه بدیم
مهم نیست مجبور بشم در ازاش از چیا بگذرم
اگه موضوع این دستاست، هرچقدر لازم باشه آلوده‌شون می‌کنم
احساس گناهی که به حسرت می‌خوره
نمی‌دونم راهی که با پنهون کردنش توش قدم برمی‌دارم تا کی ادامه داره
یه روز
حقیقت این که خواهی مرد
حتی تصور کردنش هم دردناک می‌شه
کیه که قلبم رو می‌شکونه؟
گمونم اون تویی عشق
حتی وقتی که یه‌ روز پایانی ما دو نفر رو از هم جدا می‌کنه
سعی کن از خودمون دست نکشی
با سرعتی که هیچ‌کسی بهمون نرسه
ما به ته دنیا فرار می‌کنیم