‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.com ::.
‫مایلید شرایط رو ارزیابی کنیم؟
‫برای پایین اومدن آگاهی محیطی‌ام ‫کیسه‌ای روی سرم کشیدن.
‫مچ دستم به قدری سفت بسته شده ‫که جلوی گردش خون رو بگیره.
‫و حتی نمی‌دونم قراره زنده بمونم یا نه.
‫از اون مهمونی‌های مورد علاقمه.
‫کی جرأت کرده به نهان‌خانۀ ما نفوذ کنه؟
‫می‌تونی نقابت رو برداری بیانکا.
‫به همین سادگی امیدهای من،
‫در مقابل صخره‌های ناامیدی بر باد رفت.
‫دشمن من قاتل روان‌پریشی نبود.
‫می‌شه گفت بیشتر دلقک‌های دبیرستانی بودن.
‫نظرم عوض، دوباره بذارش.
‫- چطوری اومدی اینجا؟ ‫- روآن راهش رو نشونم داد.
‫توی جیب چپمه.
‫رد علامت مجسمۀ پو رو گرفتم.
‫- بعد معماش رو حل کردم. ‫- وایستا ببینم، مگه معما داره؟
‫فکر می‌کردم فقط باید دو بار بشکن بزنیم.
‫خب، قبول داری باهوش‌ترین عضو گروهی؟
‫شبگردان اسم انجمن نخبگانه.
‫با تأکید روی کلمۀ «نخبه».
‫مهمونی پشت‌بوم و اردو می‌ریم. ‫گاهی اوقاتم نیمه‌شب لخت می‌ریم شنا.
‫یوکو هم میخانه‌چی تازه‌کاره.
‫موهیتوهای بدون الکل خفنی درست می‌کنه. ‫گاهی اوقات خیلی کیف می‌ده.
‫عجب. نکنه ساعت خواب هم دارید؟
‫آخرین بار شنیده بودم انجمن ‫شبگردان منحل شده.
‫آره، سی سال پیش بعد مرگ یه بچۀ معمولی ‫گروه اساسنامۀ خودش رو از دست داد.
‫ولی فارغ‌التحصیلان ثروتمندی باهامون هستن.
‫پس مادامی که کسی مشکل درست نکنه، ‫ویمز این مسئله رو نادیده می‌گیره.
‫- یعنی یکی مثل روآن؟ ‫- ترم قبل اون بدبخت رو اخراج کردیم.
‫سوال اینه با این باید چی کار کنیم؟
‫فقط اعضای انجمن اجازه دارن ‫بیان توی این کتاب‌خونه.
‫- من می‌گم باهاش سوگند یاد کنیم. ‫- چی؟
‫هر چی نباشه میراث اینجاست.
‫بعد گندی که به جام پو زد اصلاً راه نداره.
‫ما می‌گیم نباید مشکل درست کنیم، ‫این سر تا پاش مشکله.
‫صرفاً چون توی بازی خودت لهت کردم؟ ‫بذار زحمتت رو کم کنم.
‫حتی اگه بخواید هم من عضو نمی‌شم.
‫جداً می‌خوای پیشنهادمون رو رد کنی؟
‫نکنه باورت نمی‌شه؟
‫دستش رو باز کن.
‫پنج دقیقه پیش خودم رو آزاد کردم.
‫می‌خوای زیر اون چشمت هم بادمجون بکارم؟
‫شما ناشی‌ها هستید که ‫آدم‌ربایی رو بدنام کردین.
‫فصل اول — قسمت سوم ‫«دوست یا مصیبت»
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫تحقیقات من به قدری رشته‌رشته شده،
‫که می‌شه باهاش کفن دوخت.
‫هنوزم نمی‌دونم روآن چطوری ‫به طرز مرموزی از مرگ برگشت.
‫یا چرا اون هیولا توی جنگل می‌چرخه.
‫ولی الآن هیچی اندازۀ این کتاب ‫حس کنجکاویم رو برانگیخته نکرده.
‫اگه قراره من مسئول مرگ هرگزگاه باشم،
‫سوال اینه:
‫چرا دارم این آخرالزمان رو ‫با یه زائر درمیون می‌ذارم؟
‫گزارش کارهای داوطلبانۀ دانش‌آموزان،
‫رأس ساعت ده صبح ارائه می‌شه،
‫و ساعت یک ناهار می‌خوریم.
‫همون‌طور که می‌دونید، امسال روز امداد ‫با رویداد ویژه‌ای به پایان می‌رسه.
‫که اونم افتتاح مجسمۀ یادبود جدیدی ‫توی میدان شهره،
‫که همچنین با اجرای ‫دانش‌آموزان هرگزگاه همراه می‌شه.
‫به عنوان نمایندگان مدرسۀ ما،
‫ازتون انتظار دارم به بهترین نحو ‫جلوۀ مدرسۀ ما باشید.
‫- ایول. ‫- همینه!
‫ایول! جهان زائر به من رسید.
‫من مهارت‌های مادرزادی مردمی ‫و عشق به اجرا دارم،
‫واسه همین تصمیم واضحی بود.
‫تو رو کجا فرستادن؟
‫انبار اوریا، منم که نمی‌دونم کجاست.
‫عه. یه فروشگاه لوازم آنتیک عجیب و غریبه.
‫ولی شک نکن خوشت میاد.
‫فقط دارم دعا می‌کنم ‫من و ایجکس بیفتم یه جا.
‫ای خدا. بادنما افتاد به من.
‫داداش، با من عوض کن. ‫بیا عوض کنیم دیگه!
‫ونزدی، نگران ویولن‌سلت نباش.
‫بعد از ظهر میارمش میدون شهر.
‫ویولن‌سلم؟
‫اون شب شنیدم روی پشت‌بوم ‫داشتی ویولن‌سل می‌زدی.
‫تأثیرگذار بود.
‫داوطلبت کردم که همراه ‫گروه راهپیمایی دبیرستان جریکو،
‫توی مراسم اجرا کنی.
‫مطمئنم اجرا کردن ملودی نشاط‌آور ‫مک فلیت‌وود واست سخت نیست.
‫فقط به شرطی که بعدش من رو ‫به عنوان ساحره دار بزنید.
‫[اتوبوس مدرسه]
‫- چرا به دیوار خالی زل زدی؟ ‫- روز امداد قبلی خالی نبود.
‫هنوز از این می‌سوزی که ‫درخواست دعوتت رو رد کردم؟
‫من که واست خطر کرده بودم.
‫بی‌خیال. من واست صرفاً سلاحی‌ام ‫که توی جنگ سردت با بیانکا استفاده کنی.
‫- من مشکلات بزرگتری دارم. ‫- مثل چی؟
‫اینکه بگردم دنبال هیولایی ‫که هم‌اتاقی سابقت رو کشته.
‫ای خدا. بار آخره که می‌گم، ‫روآن رو اخراج کردن.
‫- همه خارج شدنش رو دیدن. ‫- از اون‌موقع باهاش صحبت کردی؟
‫چند باری بهش پیام دادم، ‫ولی جوابم رو نداد.
‫با خودم گفتم شاید می‌خواد ‫هرگزگاه رو فراموش کنه.
‫یا مرده.
‫نمی‌دونم چرا انقدر واست مهمه. ‫تو که طرف رو نمی‌شناختی.
‫منم نمی‌دونم چرا تو انقدر کم اهمیت می‌دی.
‫کلی بهونۀ دیگه واسه اخراج کردن من هست، ‫ولی من دست بر نمی‌دارم.
‫آها، آفرین. گمونم با این کارت ‫«دزدی» هم به سوابقت اضافه کردی.
‫اصلاً منم نمی‌فهمم این دفتر ‫قدیمی شبگردان چرا درگیرت کرده.
‫دیشب که نشونت دادم ‫انگار از دیدنش جا نخوردی.
‫قبلاً دیده بودیش، مگه نه؟
‫آره. چند روز قبل جشن برداشت محصول دیدمش.
‫روی میز روآن باز مونده بود.
‫با خودم گفتم لابد بعد اینکه ‫از شبگردان اخراجش کردیم دزدیدش.
‫بعد که به روش آوردم، ‫یهویی از دستم عاصی شد.
‫- باورم نمی‌شه... ‫- خفه شو!
‫- چطور تونستی؟ ‫- خل شدی!
‫با قدرت دورجنبانی‌اش پرتت کرد سمت دیوار.
‫آره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫صرفاً حدس زدم.
‫عجیبه که توی این دفتر هستی. ‫مگه این مال مثلاً... سی سال پیش نیست؟
‫اصلاً چرا کرک‌استون کنارته؟
‫می‌شناسیش کیه؟
‫آره، جوزف کرک‌استونه.
‫می‌شه گفت بنیان‌گذار جریکو بوده.
‫این اطراف آدم کله‌گنده‌ایه.
‫آره، ببینش.
‫[به جهان زائر بیاید، ‫جایی که تاریخ زنده می‌شود.]
‫خودشه.
‫- کلانتر. ‫- بله؟
‫پسرم لوکاس رو یادته؟
‫معلومه. هفتۀ پیش توی بادنما ‫اتفاقی خودش و دوست‌هاش رو دیدم.
‫بهتره برم دست به کار بشم.
‫آهای، امروز دردسر درست نکن، فهمیدی؟
‫انقدر هیجان‌زده جلوه نکن.
‫وگرنه اون بچه‌های مطرود ‫فکر می‌کنن از حضورشون خوشحالیم.
‫هنوز موجودی توی جنگل کمین کرده ‫که بدون شک مرتبط با اون مدرسه‌ست.
‫بی‌خیال، می‌شه انقدر به هرگزگاه انگ نزنی؟
‫تو که می‌دونی جریکو ‫چقدر به اونجا وابسته‌ست.
‫خیال کردی هزینۀ جاده‌هامون، ‫پارک‌هامون، حتی دستمزد خودت از کجا میاد؟
‫من صرفاً انجام وظیفه می‌کنم، ‫مواظب سلامت شهرمونم رئیس.
‫واسه من سخنرانی نکن داناوان.
‫یادت رفته قبل اینکه شهروندان ‫محترم جریکو من رو شهردار کنن،
‫منم اون نشان روی سینه‌ام بود؟
‫اوهوم. از اون زمان به نظر نمی‌اومد ‫زیاد اهل تاریخ باشی.
‫اگه تجارت پرسودیه، ‫پس برای جریکو هم پرسوده.
‫مخصوصاً اگه تجارت جهان زائر باشه.
‫آهای.
‫تو فقط بگرد دنبال اون ‫خرس لعنتی و ترتیبش رو بده.
‫هوم...
‫بسیارخب، لطفاً همگی بشینید.
‫اطلاعیۀ ویژه‌ای واستون داریم.
‫خوش اومدید، خوش اومدید آکادمی هرگزگاه.
‫از جانب کل جامعۀ جریکو،
‫ابراز شادمانی می‌کنم که ‫امروز تشریف‌فرما شدین.
‫سخاوت و سخت‌کوشی شما... ‫خودش نوعی امداده!
‫خیلی‌خب بچه‌ها، ساعت یک ظهر ‫برای ناهار برگردین همین‌جا. خوش بگذرونید!
‫ایند.
‫بیا تکالیف داوطلبانه‌مون رو عوض کنیم.
‫چی؟ نه. من اصلاً از انبار اوریا خوشم نمیاد.
‫مسئله فوریه. باید برم جهان زائر رو ببینم.
‫ولی ونزدی، این که اصلاً انصاف نیست.
‫من چرا باید بخوام کل روزم رو ‫توی بازار خراب‌شده بگذرونم؟
‫چون ایجکس واسه اونجا داوطلب می‌شه.
‫تینگ به تکلیف داوطلبانه‌اش نگاه انداخت.
‫- ولی اگه تمایلی نداری... ‫- نه!
‫وای خدا! دستت درد نکنه. حرف نداری!
‫[جهان زائر]
‫به جهان زائر خوش اومدید!
‫روزانه محاکمۀ ساحره داریم!
‫ساعت دو، ساعت چهار!
‫آهای آقا! خانم!
‫ونزدی، می‌خوای توی عکس گروهی هامرها باشی؟
‫حدس می‌زدم.
‫صبح بخیر، خویشاوند هرگزگاهی جوان من.
‫من خانم آرلین هستم. ‫یک میم‌نون واقعی.
‫مخفف مهاجر نشین.
‫خواهشمندم گوشی‌هاتون رو ‫فوراً روی حالت لرزش بذارید،
‫چرا که در شرف بازگشت ‫به سال ۱۶۲۵ تاریخ میلادی هستید،
‫سال اولین سکونت‌گاه جریکو.
‫از این طرف.
‫سالن جلسات رو نظاره کنید.
‫که داخلش مجموعه‌ای از مصنوعاتی،
‫مرتبط با محبوب‌ترین و ‫باتقواترین بنیان‌گذار جریکو،
‫یعنی جوزف کرک‌استونه.
‫و جلوتر ازش مستراح ماست، ‫اولین مستراح بدون تفکیک جنسیتی آمریکا.
‫من سوالی دارم.
‫زود بپرس فرزند.
‫توی سالن جلسات،
‫کدوم‌یک از مصنوعات جوزف کرک‌استون ‫به نمایش گذاشته شده؟
‫واقعاً گنجینۀ ارزشمندیه،
‫که شامل ابزارهای اصلی مزرعه، ظروف غذاخوری، ‫حتی گلدان مجلسی خانوادۀ کرک‌استونه.
‫خیلی هم عالی. ‫من داوطلب می‌شم اونجا کار کنم.
‫امکانش نیست. نمایشگاه درحال بازسازیه.
‫امروز همۀ شما در قلب تپندۀ ‫جهان زائر همکاری می‌کنید.
‫[تولیدی فاج قدیمی، تأسیس سال ۱۹۵۵]
‫تولیدی فاج قدیمی؟
‫توش عملاً دیابت رو توی جعبه تحویلت می‌دن.
‫داوطلبان، گوش‌هاتون رو بدید به من.
‫شیرینی فاج رگ حیات جامعۀ فروتن ماست.
‫نمونه‌ها برای فروش هستن،
‫پس روپوش و جعبه‌ای بگیرید، ‫و باعث افتخار نیاکان ما بشید.
‫این برای بستن پوزۀ گردشگرهاست؟
‫تقریباً مطمئنم مرده.
‫رد چرخ رو روی دمش می‌بینی؟
‫یک هنرمند محلی از جادۀ ۲۲ ‫این طفلکی رو آورد اینجا.
‫یعنی واقعاً کسی رو دارید که ‫می‌گرده دنبال لاشه‌های جاده‌ای؟
‫و به این تبدیلشون می‌کنه؟
‫نمی‌شه که توی قفسه نگهشون داشت.
‫یه بخش جدا رو واسه این ‫خوشگل‌ها در نظر گرفتیم.
‫سنجاب، راسو، مار،
‫و مورد علاقۀ خودم...
‫خانوادۀ موش‌خرما که رفتن پیک‌نیک.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫شما دو نفر می‌خواید کمک کنید؟
‫گمونم بد نمی‌شه حسابی بهشون برس بکشید.
‫موجب تازه شدن خز می‌شه.
‫شاید بهتره بذاریمش بعد اینکه...
‫حسابی حین استراحت قهوه خوردیم.
‫مگه نه ایجکس؟
‫عه، آره. قراره بریم بادنما. ‫چیزی نمی‌خواید از اونجا بیاریم؟
‫لازم نیست کلی واسه اون ‫نوشیدنی آشغال هزینه کنید.
‫دارم چاگا دم می‌کنم.
‫دمنوش ترکیبی خودمه.
‫چای قارچه.
‫خودم قارچ‌هاش رو برداشت کردم.
‫بهتره دل به کار بدید. ‫قراره حسابی غافل‌گیرتون کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوبه.
‫- خوشمزه‌ست. ‫- قابلی نداشت.
‫از فاج زائر "اصیل" خودتون ‫با دانه‌های کاکائو،
‫که توسط مردم بومی مظلوم آمازون ‫تهیه شده، لذت ببرید.
‫چی؟
‫تمام درآمدها صرف حمایت از سرپوش گذاشتن ‫روی جنایت تاریخ حقارت‌آمیز آمریکا می‌شه.
‫همچنین فاج تا ۲۵۸ سال ‫بعد اون سال اختراع نشد.
‫کسی میل نداره؟
‫نه، نه، نه.
‫آخ.
‫این اسکل حریص رو داشته باش.
‫خواهشاً، باید زود برگردم...
‫اوق!
‫چقدر چندش.
‫بیا اینجا!
‫بیا ببینم!
‫روز بخیر زائران.
‫- ولش کنید. ‫- نکنه می‌خوای تو رو هم به تخته ببندیم؟
‫یادت رفته آخرین باری که ‫خواستی حریفم بشی چی شد؟
‫بگیریدش!
‫شما دو نفر هنوز اینجایید؟
‫نمی‌تونم بیشتر واسه بابام مشکل درست کنم.
‫نه، وایستید!
‫لوکاس.
‫بیا بریم تر و تمیزت کنیم.
‫[کافه و شیرینی‌پزی بادنما]
‫سلام مدیر ویمز.
‫ظاهراً روز امداد موفق دیگه‌ای پیش‌رو داریم.
‫و اینکه...
‫ممنون بابت اهدای مبلغ سخاوتمندانۀ شما ‫برای کمپین انتخابات مجدد من.
‫بذاریمش به پای نشونه‌ای ‫برای همکاری مداوم خودمون.
‫مثل اینکه همگی مشغول انجام وظایفشون هستن.
‫و تا الآن سانحه‌ای پیش نیومده.
‫شهردار واکر، مایلم با خانم ‫مریلین تورن‌هیل آشناتون کنم.
‫با روحیۀ امداد رسانی، ‫ایشون اولین معلم آدمیزاد هرگزگاه هستن.
‫خب، از آشنایی خوش‌وقتم.
‫احیاناً... قبلاً همدیگه رو ندیدیم؟
‫به‌صورت رسمی نه. ‫ولی هر روز صبح اینجا می‌بینمتون.
‫هر روز که میام قهوۀ لاته‌ام رو بگیرم، ‫می‌بینم که توی غرفۀ پشتی هستید.
‫می‌دونستم!
‫خانم تورن‌هیل، خواهشاً من رو در جریان بذار.
‫مخصوصاً درمورد دختر تازه‌وارد ‫و به‌خصوصی که موهاش رو بافته.
‫چشم.
‫تا حالا کسی پشتم در نیومده بود.
‫تو که گفتی هامرها پشت همدیگه‌ان.
‫می‌دونم ممکنه یه‌خرده تعجب کنی،
‫ولی من دوست‌های زیادی ندارم.
‫من رو یاد برادرم می‌ندازی.
‫البته جز میل همیشگیم ‫نسبت به خفه کردنش.
‫حالا بیا دنبالم.
‫باید درمورد این کرک‌استون بیشتر بفهمم.
‫که یعنی باید دزدکی وارد سالن جلسات بشیم.
‫- نگهدارندۀ ارتودنسیت رو بده. ‫- چی؟ چرا؟ دندون‌هات که خیلی خوبه.
‫به صافی و سفیدی دندون‌های ایند نیست، ولی...
‫گفتم بده بیاد!
‫اگه خانم آرلین ما رو ببینه چی؟
‫قانون کندو: هیچی رو گردن نگیر.
‫این که قانون کندو نیست.
‫حالا مگه توش چی هست؟
‫شک ندارم فاج بهترین چیزیه ‫که اینجا می‌شه پیدا کرد.
‫انقدر حرف نزن. نگهبانی بده.
‫مادربزرگم بهم یاد داده بود، ‫که رازها مثل زامبی هستن...
‫نمی‌شه کامل از بین بردشون.
‫دقیقاً نمی‌دونم راز کرک‌استون چیه،
‫ولی حس عجیبی بهم می‌گه که ‫جواب آیندۀ من، توی گذشته‌ست.
‫سالن جلسات قدیمی، سال ۱۶۲۵.
‫تینگ، این همون دختریه که دیده بودم.
‫حتی همون کتاب توی دستشه.
‫همون کتاب سیاهی که بیرون ‫سردابۀ کرک‌استون دستش بود.
‫خوش اومدی.
‫اون خواهر هرگزگاهت،
‫همونی که چشم‌هاش مشکی ‫و صورتش اخمو بود رو می‌گم،
‫کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫ونزدی آدامز رو می‌گی؟
‫اگه اون باشه که احتمالاً ‫الآن جاییه که نباید باشه.
‫همین کتابه!
‫«کدکس آمبراروم».
‫ترجمه‌اش از لاتین می‌شه «کتاب سایه‌ها».
‫عالی شد. جعلیه.
‫[اتسی]
‫نمی‌دونم این اتسی کیه، ‫ولی شک دارم منزوی شهرک‌نشین باشه.
‫می‌شه بگی اینجا داری چه فاجی می‌خوری خانم؟
‫خانم آرلین. سلام.
‫سلام به خودت.
‫اعلام کرده بودم که سالن جلسات ‫داره تعمیر می‌شه.
‫و می‌دونم که خوب حرفم رو شنیدی.
‫بهش گفتم در قفل نبود،
‫تو هم خیلی دلت می‌خواست ‫درمورد کرک‌استون بیشتر بدونی.
‫آره، ویترین نمایشگاه هم خودش باز بود.
‫- اون کتاب جعلیه. ‫- شوخی نکن.
‫نسخۀ اصلیش رو ماه گذشته حین ‫محاکمۀ ساعت دوی ساحره دزدیدن.
‫احتمالاً تنها شیء اصیل اینجا همون بوده.
‫همچنان روتون می‌شه ‫بابت هر بلیط ۲۹.۹۵ دلار بگیرید؟
‫حرف دهنت رو بفهم.
‫تکلیف جدیدی واستون مشخص می‌کنم.
‫باید برید فاج بگیرید.
‫سالن جلسات اصلی، ‫اونی که نقاشیه توشه کجاست؟
‫من از کجا بدونم؟
‫من ماه آوریل از اسکاتسدیل اومدم اینجا.
‫[انبار اوریا]
‫چیزی می‌خواستید؟
‫با دیدن این دیگه مورمورم شد.
‫چی بگم.
‫به‌نظرت ازدواج سنجاب و موش ‫اصلاً شدنی هست؟
‫آخه از دو تا گونۀ کاملاً متفاوت هستن.
‫عه، آره.
‫کاملاً شدنیه.
‫چرا نشه؟
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی ‫نقاط اشتراک دارن.
‫اکثر مردم ازشون وحشت دارن، ‫پس فقط خودمون... یعنی خودشون،
‫باید با دنیا روبه‌رو بشن.
‫عجب.
‫چقدر... عمیق گفتی.
‫راستی، اینم بگم.
‫خیلی حال کردم دیدم اون‌جوری ‫ته قایقمون رو خراش دادی.
‫خیلی خفن بود.
‫مرسی. ناراحت نیستی که باختی؟
‫صرفاً داشتم به زاویر لطفی می‌کردم.
‫آخه رفیق صمیمی خودمه، ولی خیلی رقابتیه.
‫بهش می‌خورد آروم باشه.
‫داداشم بخش تیره‌تری داره ‫که اکثر مردم نمی‌بینن.
‫گمونم واسه اینه که باباش... مشهوره.
‫کلی فشار روشه.
‫متوجه شدی این... ‫طولانی‌ترین مکالمه‌ایه که داشتیم؟
‫به گورگون‌ها یاد می‌دن ‫که با بقیه قاطی نشن.
‫منم نمی‌خوام تصادفی کسی رو خشک کنم.
‫من که نمی‌ترسم تو خشکم کنی.
‫موقتیه دیگه.
‫جدی؟
‫جدی گفتی؟
‫صد درصد!
‫راستی، تو فکرم بود امشب ‫یواشکی برم پشت گلخونه.
‫انگاری ماه قراره آبی بشه.
‫از اون اتفاقات نادریه که ‫هر بیست و سه سال میفته.
‫حتماً اونجا نمای خوبی به ماه داره.
‫ایول. پس خوش بگذره.
‫خبر داری کلی از بچه‌ها ‫می‌رن اونجا ماچ و بوسه راه بندازن دیگه؟
‫- آخه ممکنه آدم معذب بشه. ‫- ایجکس!
‫من از صبحه دارم باهات لاس می‌زنم، ‫نخ می‌دم و بامزه‌بازی در میارم،
‫اونم حین برس کشیدن یه لاشۀ جاده‌ای، ‫که تو ازم دعوت کنی بریم جایی.
‫آها!
‫آها! پس منظورت این بود.
‫اونجا که کلی برس کشیدن ‫دم اون صاریغه رو طول دادی شک کردم.
‫آها، پس می‌خوای امشب ‫پشت گلخونه همدیگه رو ببینیم؟
‫آره.
‫آره، می‌خوام.
‫آهای ایجکس، میای کمکم کنی ‫گورکن دندون‌پزشک رو بذاریم جلوی پنجره؟
‫آره! باورم نمی‌شه ازم خواست.
‫مگه قرار نبود جهان زائر باشی؟
‫قبل اینکه دیوانه بشم ازش خارج شدم.
‫جدی؟
‫قهوه می‌خوای؟
‫یکی از مزیت‌های این تکلیف محشرم همینه.
‫راستش اومدم تایلر رو ببینم.
‫گفتم که دردسر درست می‌کنه.
‫دو بارم گفتی.
‫ولی به کسی ربط نداره ‫من با کی صحبت می‌کنم.
‫تو زنگ زدی؟
‫همون همیشگی رو می‌خوای؟
‫در کنارش کمکم می‌خوام.
‫سالن جلسات اصلی زائران رو می‌شناسی؟ ‫همونی که مال قرن هفدهمه رو می‌گم.
‫می‌دونی هنوز هست یا نه؟
‫بقایاش توی جنگل کابهامه، ‫ولی تقریباً ویرانه شده.
‫نشونم بده.
‫عه...
‫اینجاست. ولی جای بدنامیه.
‫هرزه‌ها و معتادها شب اونجا رو مکان می‌کنن.
‫پدرم هر یکی دو هفته ‫اونجا رو پاکسازی می‌کنه.
‫حالا مسئله‌اش چیه؟
‫هیچی.
‫حسابی ذهنت درگیر این هیولای جنگل شده.
‫ترجیح می‌دی ذهنم درگیر اسب‌ها و ‫پسرهای خوشگل خواننده باشه؟
‫مرسی که کمکم کردی.
‫گوش کن، پیدا کردن خرابه‌اش آسون نیست.
‫می‌تونم بعد از ظهر ببرمت اونجا. ‫شیفتم ساعت دو تموم می‌شه.
‫اگه از افتتاحیه مجسمه جا بمونم ‫مدیر ویمز من رو...
‫دار می‌زنه، روی زمین می‌کشه ‫و تیکه‌تیکه‌ام می‌کنه.
‫هرچند واسم وسوسه‌انگیزه، ‫ولی ترجیح می‌دم توجه‌ها رو جلب نکنم.
‫تازه‌شم، خوب بلدم راهم رو ‫توی بیابون و برهوت پیدا کنم.
‫نمی‌دونستم جزو دختران پیشاهنگی.
‫من دختران پیشاهنگ رو ‫واسه صبحونه یه لقمه چپ می‌کنم.
‫یکی از عموهام بابت چنین ‫جرمی رفته بود زندان.
‫منم انتظارم بیشتر از اینا بود.
‫با کی حرف می‌زنی خانوم کوچولو؟
‫یه بار دیگه با کلمات «خانوم» ‫و «کوچولو» خطابم کنی،
‫دیگه جونت پای خودته.
‫اینجا خونۀ منه. برو بیرون!
‫تینگ، دست یاری می‌رسونی؟
‫آهای!
‫ولم کن! می‌گم ولم کن!
‫اینجا هیچی نیست.
‫نه، با لمس کردن چیزی نمی‌فهمم.
‫رویاهای من خود به خود جلوی چشمم میان.
‫ترجیح می‌دم موهام رو رنگ صورتی کنم، ‫تا اینکه از مادرم مشاوره بگیرم.
‫آها، می‌خوای بهت ثابت کنم؟
‫نه.
‫هیچی.
‫آها، شک ندارم با این واقعیت رو می‌بینم.
‫[تاکوبل]
‫رویاهای من عین حملۀ کوسه‌ها قابل پیش‌بینیه.
‫بسوزونیدش!
‫تخم و ترکۀ شیطانه!
‫جانور!
‫ساحره!
‫توبه کن!
‫گمشو!
‫- ساحره! ‫- برید کنار!
‫گودی آدامز!
‫شما در پیشگاه خداوند مورد قضاوت، ‫و گناهکار شناخته شدید.
‫شما یک ساحره،
‫افسونگر،
‫و معشوقۀ شخص لوسیفر هستید.
‫بابت گناهانت،
‫امشب در آتش خواهی سوخت،
‫تا در آتش ابدی دوزخ رنج بکشی.
‫من بی‌گناهم.
‫جوزف کرک‌استون، تو باید محاکمه بشی.
‫ما قبل شما اینجا بودیم،
‫زندگی‌مون توی هماهنگی ‫با طبیعت و مردم بومی بود.
‫ولی شما سرزمین ما رو دزدیدین.
‫مردم بی‌گناه ما رو سلاخی کردین. ‫بابت روحیۀ صلح‌آمیز ما ازمون دزدی کردین.
‫هیولای واقعی شمایید. با همه‌تونم!
‫مجازاتش کنید!
‫شیطان عجب نوچه‌ای هم فرستاده.
‫منم می‌فرستمت برگردی پیش خودش!
‫نه!
‫تو نوچۀ مکروه شیطانی!
‫تا وقتی این دنیای جدید ‫از حضور مطرودان پاک نشه،
‫من دست نمی‌کشم.
‫از این موجودات خدانشناس!
‫به آتش بکشیدش!
‫مادر!
‫مادر.
‫وقت نداریم دخترم.
‫من رو ول کن. خودت رو نجات بده.
‫همه‌مون رو با زنجیر بسته به زمین.
‫من بدون تو نمی‌رم.
‫برو. انتقاممون رو بگیر.
‫بقیه رو پیدا کن، ‫آینده‌مون رو نجات بده.
‫خواهش می‌کنم. بره کوچولوی من.
‫فقط برو. با تمام سرعت فرار کن.
‫تنها امید ما تویی.
‫تا همه‌مون رو نکشه دست نمی‌کشه!
‫اینجاست.
‫نمی‌تونی ازش فرار کنی.
‫تینگ، دیدمش!
‫دختر توی رویاهام رو می‌گم.
‫اسمش گودی آدامزه،
‫و فکر کنم نیاکان من از ‫چهارصد سال پیشه.
‫لابد همون ریشوئه‌ست که اینجا بود.
‫بیا بریم! زودباش!
‫هیولا آدمه.
‫چی کار می‌کنی واسه خودت؟
‫- دنبال هیولا کرده بودم. ‫- دیدیش؟
‫اینجاست؟ نکنه می‌خوای بمیری؟
‫دقیقاً تو واسه چی اومدی اینجا؟
‫اتفاقی شنیدم گفتی قراره ‫بری سمت سالن جلسات قدیمی.
‫شانس آوردم به موقع رسیدم.
‫یه چیزی رو متوجه شدم.
‫اون هیولا آدمه.
‫رد پاش از هیولا به انسان تبدیل شدن.
‫نشونم بده.
‫بارون رد پاش رو پاک کرده.
‫با چشم‌های خودم دیدم.
‫- صرفاً می‌خوام عقلانی بسنجمش. ‫- چقدرم که عاقلی.
‫گمونم درمورد روآن درست می‌گفتی.
‫چی شد یهویی نظرت عوض شد؟
‫امروز دوباره بهش پیام دادم. ‫گفتم می‌تونیم واسه تعطیلات بهاره،
‫مثل پارسال بریم اسکی روی برف.
‫این بار سریع جوابم رو داد، ‫گفت نمی‌تونه باهام بیاد.
‫ولی پارسال نرفته بودید اسکی روی برف.
‫ته دلم می‌خواستم بذارم به پای ‫رفتارهای عجیب اخیرش.
‫نمی‌خواستم فکر کنم بلایی سرش اومده.
‫سرپوش گذاشتن روی جرم، ‫از خود ارتکابش کار بدتریه.
‫می‌خوام باهام روراست باشی.
‫اصلاً چرا می‌خواستی بیای ‫سالن جلسات قدیمی رو ببینی؟
‫می‌خواستم درمورد کرک‌استون بیشتر بفهمم.
‫بفهمم چه ارتباطی به این قضایا داره.
‫داشتی از قدرت‌های ذهنیت ‫استفاده می‌کردی، مگه نه؟
‫چی باعث شد فکر کنی قدرتی دارم؟
‫حدس زدم. از کی شروع شد؟
‫تقریباً یک سال پیش.
‫وقتی قدرتم فعال می‌شه، ‫حس می‌کنم به سیم برق دست زدم.
‫معمولاً از چنین حسی لذت می‌برم.
‫آره، ولی اگه نتونی کنترلش کنی ‫خودت رو می‌ترسونه.
‫بابای من غیب‌بینه.
‫وینسنت تورپ.
‫برادرم طرفدار پر و پا قرصشه.
‫انقدر اجرای ویژۀ لاس وگاسش رو دیده،
‫همیشه تعجب می‌کنم ‫چرا روی چشم‌هاش حک نشده.
‫خلاصه من با یه استاد خودساخته زندگی کردم.
‫مهم‌ترین چیزی که بهت می‌گه، ‫اینه که به رویاها نمی‌شه اعتماد کرد.
‫فقط بخشی از تصویر رو نشونت می‌دن.
‫من جوزف کرک‌استون رو به همین واضحی ‫که تو رو می‌بینم، جلوی خودم دیدم.
‫کل مطرودها رو توی سالن جلسات جمع کرد،
‫و زنده‌زنده به آتیش کشیدشون.
‫خیلی‌خب، پس آدم سادیست آشغالی بود.
‫چهارصد سال از اون‌موقع گذشته. ‫به الآن ربطی نداره.
‫اگه داشته باشه چی؟
‫خودت که نقاشی روآن رو دیدی. ‫کرک‌استون وسط چهارگوش وایستاده بود.
‫داری توی ذهنت داستان می‌سازی و ‫با رویاهات بهش دامن می‌زنی.
‫- چیزی که می‌خوای رو بهت نشون می‌دن. ‫- داری قدرتم رو بهم مردفهمی می‌کنی؟
‫کل حرفم اینه بابای من که متخصصه،
‫اگه بود بهت هشدار می‌داد ‫که ریشۀ غیب‌بینی توی منطق نیست.
‫توسط احساسات تحریک می‌شه.
‫که واقع‌بین باشیم تو هم زیاد ‫احساساتی نیستی.
‫به عقیدۀ من روآن راست می‌گفت.
‫قراره اتفاق بدی بیفته ‫که باید جلوش رو بگیریم.
‫با همون هیولا هم شروع می‌کنیم.
‫حالا هر کسی می‌خواد باشه.
‫خیال می‌کردم از چیزی نمی‌ترسم،
‫ولی فقط تا زمانی که به چشم‌های ‫جوزف کرک‌استون نگاه نکرده بودم.
‫من به بهشت و جهنم باور ندارم. ‫ولی به انتقام دارم.
‫معمولاً انتقام رو گرم ‫و در کنار درد سرو می‌کنم،
‫ولی تا حالا نشده بود با دشمنی ‫از جنس برنز روبه‌رو بشم.
‫ممنونم.
‫باعث افتخارمه که تاریخ شهرمون،
‫و یاد بنیان‌گذار جریکو یعنی ‫جوزف کرک‌استون رو جشن بگیرم.
‫ایشون معتقد بود با دلی شاد و گوشی تیز،
‫چیزی نیست که شهرمون بهش نرسه.
‫بنابراین با همدیگه، جامعۀ خودمون، ‫و دوستانمون در آکادمی هرگزگاه،
‫مجسمۀ یادبودی برای ایشون ساختیم.
‫باشد که روح جوزف کرک‌استون ‫تا ابد به یادگار بماند.
‫این اتفاق فاجعه بود.
‫شهردار حسابی کفریه!
‫حساب تماس‌ها و ایمیل‌ها و افراد و ‫فارغ‌التحصیلان و والدین کفری...
‫از دستم در رفته!
‫همه‌شون مثل من جواب می‌خوان.
‫مایلم بازپرسی رو انجام بدم،
‫ولی تجهیزات شکنجه‌ام رو خونه جا گذاشتم.
‫خانم آدامز... شما همین‌جوریش ‫توی شرایط دشواری هستید.
‫خیلی هم دشواره.
‫به روح عقرب مرحومم قسم،
‫من توش دستی نداشتم.
‫[بنزین]
‫من شاید شواهد محکمی نداشته باشم، ‫ولی واسم روشنه که کار خودته.
‫هرجا که تو باشی مصیبتم هست.
‫اگه مصیبت یعنی ایستادن در مقابل دروغ،
‫چندین دهه تبعیض،
‫قرن‌ها شهروند درجه دو شمردن مطرودان، ‫یا حتی بدتر...
‫- چی می‌گی واسه خودت؟ ‫- جریکو.
‫اصلاً این شهر چرا روز امداد داره؟
‫تاریخچۀ واقعیش رو با مطرودان نمی‌دونید؟
‫داستان واقعی جوزف کرک‌استون رو نمی‌دونید؟
‫می‌دونم.
‫- تا حدودی. ‫- پس چرا توی سرپوش گذاشتن شریک می‌شین؟
‫کسایی که تاریخ رو فراموش می‌کنن ‫محکوم به تکرارش هستن.
‫اینجاست که نظراتمون فرق می‌کنه.
‫چیزی که تو بهش می‌گی محکومیت،
‫من بهش می‌گم فرصت.
‫که شاید این فرصتی باشه ‫تا اشتباهات رو بازنویسی کنیم،
‫تا فصل جدیدی رو توی ‫روابط افراد عادی و مطرود بنویسیم.
‫از زمان کرک‌استون هیچی عوض نشده. ‫هنوز از ما متنفرن.
‫با این تفاوت که نفرتشون رو ‫با لبخند و کلیشه تزئین کردن.
‫- اگه نمی‌خواید برای حقیقت بجنگید... ‫- فکر کردی من دنبال حقیقت نیستم؟
‫معلومه که هستم.
‫ولی دنیا همیشه سیاه و سفید نیست.
‫طیف‌های خاکستری توش هست.
‫شاید برای شما باشه.
‫ولی یا ما زندگی‌مون رو می‌سازیم، ‫یا اونا واسمون می‌سازن.
‫نمی‌شه جفتش رو با هم داشت.
‫خیلی خسته‌کننده‌ای.
‫می‌دونم.
‫شب بخیر خانم آدامز.
‫ولی اینم بدون...
‫من به این راحتی‌ها خسته نمی‌شم.
‫کی پشت دره؟
‫این زیادیه؟
‫حس می‌کنم توی چشم‌هام اسید ریختی ایند.
‫خیلی خوشحالم امشب با ایجکس قرار دارم.
‫فقط اون فاجعۀ بعد از ظهر رو فراموش کنم.
‫واقعاً حس می‌کنم ترومای پس از سانحه گرفتم. ‫حتی به روتین رقصم نرسیدم.
‫الهی بمیرم.
‫چه آدم روانی و بیماری میاد ‫چنین رویداد دلگرم‌کننده‌ای رو خراب کنه؟
‫یه وقت دیرت نشه.
‫واسم دعا کن.
‫اگه دلت رو بشکنه ‫با میخ‌کوب دلش رو سوراخ می‌کنم.
‫من کار داوطلبانۀ اجباری رو قبول ندارم،
‫یا تاریخ جعلی و فریبنده، ‫یا پایان خوش رو قبول ندارم.
‫ولی مهم‌تر از اینا... ‫تصادفی بودن رویدادها رو قبول ندارم.
‫به تعبیر آگاتا کریستی،
‫یک تصادف صرفاً اتفاقه.
‫دو تصادف سرنخه...
‫و سه تصادف مدرکه.
‫نه!
‫نقاشی روآن از من و کرک‌استون ‫توی آینده رخ می‌ده.
‫هشدارهای گودی آدامز درمورد ‫کرک‌استون توی گذشته بودن.
‫و هیولا در حال حاضر زنده‌ست.
‫[مورتیشا فرامپ]
‫سه اتفاقی که می‌دونم به همدیگه ربط دارن.
‫اون هیولا ممکنه هر کسی باشه.
‫کلانتر فکر می‌کنه فقط پشت ‫دیوارهای این مدرسه وجود دارن.
‫ولی واقعیت اینه... ‫که همه‌جا هیولایی هست.
‫و گاهی هیولاهایی که انتظارش رو نداشتیم، ‫خطرناک‌ترین هیولاها هستن.
‫برای ترسناک بودن نیازی به ‫دندان نیش و پنجه ندارن.
‫تا وقتی توی سایه مخفی می‌مونن ‫که حواس همه پرت بشه.
‫و بعدش حمله می‌کنن.
‫ولی الآن حواس من جمعه.
‫و تا موقع رسیدن به حقیقت ‫از کارم دست نمی‌کشم.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.