‫[دبیرستان نانسی ریگان]
‫مطمئنم نیستم کی پیشنهاد داده بود...
‫که چند صد فرد رو به بلوغ رو ‫تو مدارسی بدون بودجه کافی...
‫تحت نظر افرادی که آرزوهاشون ‫سال‌ها پیش نابود شده بگنجونن،
‫ولی سادیسمش رو تحسین می‌کنم.
‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.com ::.
‫اسمشون رو بگو.
‫نفهمیدم کی بودن، راست می‌گم.
‫- خیلی سریع تموم شد. ‫- پاگزلی، احساسات نقطه ضعف میاره.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫زود باش.
‫ترسیدی بچه؟ ترسیدی؟
‫خوبی؟
‫نمی‌خوام به برادرم اعتراف کنم...
‫که اخیرا اسیر تصاویر ذهنی شدم.
‫یهویی می‌بینمشون...
‫و عین شوک درمانی می‌مونن، ‫ولی سوزش رضایت‌بخش بعدش رو ندارن.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫ونزدی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫کاری که استادشم رو می‌کنم.
‫مترجم: «نـــامـــدار»
‫♪ نه، به هیچ وجه... ♪
‫عه، دالتون، اونجا رو.
‫خواهر خوکلیه.
‫سلام دختر عجیب‌الخلقه.
‫تمرینمون خصوصیه.
‫کسی جز خودم حق نداره ‫برادرم رو شکنجه کنه.
‫♪ نه، به هیچ وجه... ♪
‫♪ نه، از هیچ کاری پشیمون نیستم. ♪
‫♪ آخه زندگیم و خوشحالیم... ♪
‫♪ امروز با خودت آغاز می‌شه. ♪
‫«ونزدی»
‫♪ چشمم رو می‌بندم... ♪
‫♪ و بعدش تو شب سحرآمیز... ♪
‫♪ گم می‌شم. ♪
‫♪ به آرومی... ♪
‫♪ عین خیال‌بافان... ♪
‫♪ تو دلم دعا می‌کنم، ♪
‫♪ بعدش می‌خوابم که خواب ببینم، ♪
‫♪ خواب تو رو ببینم. ♪
‫♪ یادمه... ♪
‫♪ باهام خداحافظی کرده بودی... ♪
‫هوم.
‫عزیز دلم، قصد داری تا کی ‫بهمون بی‌محلی کنی؟
‫لرچ، لطفا به والدینم یادآوری کن ‫که دیگه باهاشون حرف نمی‌زنم.
‫هوم.
‫افعی کوچولوی نازم، بهت قول می‌دم...
‫عاشق «هرگزگاه» می‌شی.
‫مگه نه تیش؟
‫معلومه. ‫مدرسه‌شون خوراک خودشه.
‫چطور مگه؟ چون خوراک خودت بوده؟
‫من اصلا علاقه ندارم ‫پا جای پای تو بذارم.
‫کاپیتان تیم شمشیربازی بشم.
‫ملکه مراسم رقص شوم ‫و رئیس انجمن احضار روح بشم.
‫منظورم این بود که بالاخره ‫هم‌مدرسه‌ای‌هات درکت می‌کنن.
‫حتی شاید چندتا دوست پیدا کردی.
‫«هرگزگاه» با کل مدارس ‫شبانه‌روزی فرق می‌کنه.
‫جای سحرآمیزیه.
‫همون‌جا با مادرت آشنا شده بودم.
‫همون‌جا عاشق شدیم.
‫با این کارهاتون حالت تهوع بهم دست می‌ده.
‫حالت تهوع خوش‌آیندی هم نیست.
‫عزیز دلم، اخراج شدنت که تقصیر ما نبود.
‫خانواده پسره می‌خواستن ‫به جرم اقدام به قتل ازت شکایت کنن.
‫چنین شکایتی چه تأثیری ‫رو سوابق تحصیلیت می‌ذاشت؟
‫تأثیر خیلی بدی می‌ذاشت.
‫اون‌جوری همه می‌فهمیدن ‫نتونستم کارش رو تموم کنم.
‫هوم.
‫[آکادمی «هرگزگاه» ‫خروجی بعدی، سمت چپ]
‫همین‌جا خوبه.
‫- مرسی. ‫- مطمئنی می‌خوای اینجا پیاده بشی؟
‫شاید گذر قشنگی داشته باشه، ‫ولی دقیقا از کنار «هرگزگاه» رد می‌شه.
‫همون مدرسه بچه‌های مطرود رو می‌گین؟
‫هه. خیلی مؤدبانه گفتی.
‫من هیچ‌وقت با بچه‌های مطرود مشکلی نداشتم.
‫مشاور اردوگاه تابستونیم گرگینه بود.
‫آدم خیلی خوبی بود.
‫آره، عین خودم و خودتن،
‫ولی یهو گلوی آدم رو پاره می‌کنن.
‫مرسی.
‫[آکادمی «هرگزگاه»]
‫حداقل امروز داره خیلی قشنگ می‌شه.
‫[مدیر ویمز]
‫ونزدی واقعا اسم منحصر به فردیه.
‫حدس می‌زنم همون روز به دنیا اومده باشی؟
‫من جمعه، سیزدهم به دنیا اومدم.
‫اسمش رو از یکی از ابیات ‫لالایی محبوبم انتخاب کردم:
‫«فرزند چهارشنبه پر از مصیبت است.»
‫همیشه دنیا رو از دریچه ‫منحصر به فردی می‌دیدی مورتیشا.
‫هوم.
‫مادرت بهت گفته بود ‫اون قدیم‌ها هم‌اتاقی بودیم؟
‫یعنی موقع فارغ‌التحصیلی ‫سلامت روانتون خدشه‌دار نشده بود؟
‫چه خارق‌العاده.
‫واقعا مسیر تحصیلی خیلی جالبی رو طی کردی.
‫طی پنج سال، ‫تو هشت مدرسه تحصیل کردی.
‫استحکام هیچ مدرسه‌ای ‫واسه نگه داشتنم کاهی نیست.
‫شرط می‌بندم اینجا هم همون شکلی باشه.
‫گمون کنم منظور دخترمون از این قراره...
‫که بابت فرصتی که بهش دادین، سپاس‌گزاره.
‫«هرگزگاه» معمولا ‫وسط ترم ثبت‌نام نمی‌کنه،
‫ولی با توجه به نمرات عالی ونزدی...
‫و تاریخچه درازمدت خانواده‌ات تو این مدرسه،
‫با هیئت مدیره صحبت کردم ‫و استثنا قائل شدیم.
‫لاریسا، جلسات... اِم...
‫تراپی ونزدی چی می‌شه؟
‫دادگاه حکم داده ‫باید بره تراپی.
‫هوم. مدرسه‌مون با تراپیستی ‫در جریکو در ارتباطه.
‫- می‌تونه هفته‌ای دو بار بره. ‫- شنیدی ابر طوفانی کوچولوی نازم؟
‫کارش حرف نداره.
‫ببینیم از اولین جلسه‌مون ‫جون سالم به در می‌بره یا نه.
‫تو خوابگاه قدیمی مادرت ‫بهت اتاق دادم.
‫«سرای اوفلیا» رو می‌گم.
‫ببین درست می‌گم یا نه:
‫اوفلیا همونی بود ‫که وقتی خانواده‌اش...
‫دیوانه‌اش کردن، خودکشی کرد، درسته؟
‫بریم هم‌اتاقی جدیدت رو ببینیم؟
‫چه فضای سرزنده‌ای.
‫سلام هم‌اتاقی.
‫ونزدی، ایشون ایند سینکلر هستن.
‫حالت خوبه؟
‫انگار کمی رنگت پریده.
‫ونزدی همیشه نیمه‌جان جلوه می‌کنه.
‫آها.
‫به «سرای اوفلیا» خوش اومدی.
‫اهل بغل نیستی. فهمیدم.
‫لطفا ونزدی رو ببخش.
‫به رنگ حساسیت داره.
‫عه، عجب.
‫چجوری می‌شی؟
‫کلی کهیر می‌زنم ‫و بعدش گوشت بدنم از استخونش جدا می‌شه.
‫خوش‌بختانه سفارش ویژه‌ای ‫واسه لباس فرمت ثبت کردیم.
‫ایند، لطفا ونزدی رو ببر دفتر آموزش...
‫که لباس فرم و برنامه‌اش رو ‫تحویل بگیره،
‫مدرسه رو هم تو راه ‫نشونش بده.
‫«هرگزگاه» رو سال ۱۷۹۱ جهت تربیت...
‫امثال ما تأسیس کردن.
‫از بچه‌های مطرود گرفته ‫تا عجیب‌الخلقه‌ها، هیولاها...
‫و هر دسته رانده شده‌ای ‫که دلت بخواد اینجا هستن.
‫نمی‌خواد با حرف‌های قشنگ ‫توجهم رو جلب کنی.
‫- قصد ندارم زیاد اینجا بمونم. ‫- چطور مگه؟
‫پیشنهاد والدینم بود.
‫عه، اونجا رو، مادرم داره ‫بهش نیشخند می‌زنه.
‫چند وقت بود دنبال بهونه بودن ‫که من رو بفرستن اینجا.
‫این هم بخش از نقشه زشت، ‫اما به شدت تابلوشونه.
‫چه نقشه‌ای؟
‫که من رو عین خودشون بکنن.
‫در اون صورت، شاید بهتر باشه ‫مسئله‌ای رو شفاف‌سازی کنی.
‫شایعه شده که یکی از بچه‌های ‫مدرسه قبلیت رو کشتی...
‫و والدینت پارتی‌بازی کردن ‫که ولت کنن.
‫در واقع دو بچه بودن، ‫ولی مهم نیست.
‫به حیاط چهارضلعیمون خوش اومدی.
‫اینجا که پنج ضلعیه.
‫شاید گوت و سرکش بودن ‫تو مدرسه معمولی‌ها جواب بده،
‫ولی شرایط اینجا فرق می‌کنه.
‫بذار شرایط اجتماعی ‫«هرگزگاه» رو برات شرح بدم.
‫من مشتاق شرکت تو کلیشه‌های ‫رو به بلوغ طایفه‌ای نیستم.
‫خب، پس نیاز بی‌پایانت ‫به تحقیر ملت رو باهاش سیرآب کن.
‫اینجا بچه‌های مطرود زیادی داریم،
‫ولی چهار دسته اصلی شامل نیش‌دارها، ‫پشمالوها، سنگ‌سازها و پولکی‌ها می‌شه.
‫نیش‌دارها یا خون‌آشام‌ها اون‌ها هستن.
‫بعضی‌هاشون چند ده ساله که همین‌جان.
‫پشمالوها یا گرگینه‌ها اون کله‌خرهان.
‫من هم جزوشونم!
‫ماه که کامل می‌شه، ‫اینجا خیلی سروصدا می‌شه.
‫پشمالوها اون موقع گرگ می‌شن.
‫پیشنهاد می‌کنم هدفون عایق صدا بخری.
‫حدس می‌زنم پولکی‌ها ‫پری دریایی باشن؟
‫سریع یاد می‌گیری.
‫اون دختره، بیانکا بارکلی هم...
‫در حکم شهبانوی «هرگزگاه»ـه.
‫البته جایگاهش اخیرا داره تنزل پیدا می‌کنه.
‫قبلا با هنرمند دردمند مدرسه‌مون، ‫زاویر تورپ، رابطه داشت؛
‫ولی اول همین ترم به هم زدن.
‫دلیلش معلوم نیست.
‫- چه خارق‌العاده. ‫- دقیقا.
‫ولاگ من منبع اصلی شایعات «هرگزگاه»ـه.
‫سلام ایند! باورت نمی‌شه ‫چه خبری از هم‌اتاقی جدیدت به گوشم رسیده.
‫گوشت انسان می‌خوره.
‫بچه‌ای رو که به قتل رسونده بود، خورده بود.
‫به نفعته حواست رو جمع کنی.
‫کاملا برعکس.
‫در واقع جسد قربانیانم رو ‫فیله می‌کنم...
‫و به خورد حیوانات دست‌آموزم می‌دم.
‫ایجکس، ایشون هم‌اتاقی جدیدم، ونزدیه.
‫وای.
‫سیاه و سفیدی.
‫- عین فیلترهای «اینستاگرام» می‌مونه. ‫- بهش توجه نکن.
‫گورگون‌ها زیادی نشئه می‌کنن.
‫خیلی نازه، ولی از هیچی خبر نداره.
‫مدرسه‌مون کوچکه. ‫تو اینترنت هم اطلاعات خاصی ازت نبود.
‫واقعا بهتره «اینستا»، «اسنپ‌چت» ‫و «تیک‌تاک» رو نصب کنی.
‫به نظرم هدف رسانه‌های اجتماعی ‫صرفا کسب تأیید دیگرانه و روح آدم رو می‌مکه.
‫تله مرگ کوچولوی نازم رو باش.
‫با این لباس فرم که دیدمت، ‫کلی خاطرات وحشتناک به یادم اومد.
‫- مگه نه تیش؟ ‫- آره.
‫نظرتون چیه که شما پسرها ‫تو ماشین منتظر بمونین؟
‫من و ونزدی باید یه لحظه تنها باشیم.
‫پاگزلی،
‫خیلی احساساتی و ضعیفی.
‫اصلا بدون من زنده نمی‌مونی. ‫حداکثر دو ماه زنده می‌مونی.
‫دل من هم برات تنگ می‌شه خواهر.
‫هر برنامه‌ای که واسه فرار ریختی، ‫همین الان به اتمام می‌رسه.
‫به کل فامیل‌هامون گفتم همین که...
‫سایه‌ات رو در خونه‌شون افتاد، ‫به اطلاعم برسونن.
‫جایی نداری که بری.
‫طبق معمول، من رو دست‌کم گرفتی مادر.
‫من از این زندان تحصیلی فرار می‌کنم،
‫تو هم دیگه ازم خبردار نمی‌شی.
‫تو دختر نابغه‌ای هستی ونزدی.
‫ولی گاهی اوقات، خودت سد راه خودت می‌شی.
‫مطمئنم کم‌کم عاشق «هرگزگاه» می‌شی...
‫و عین من، زندگیت رو تغییر می‌ده.
‫آها، یه چیزی برات خریدم.
‫هم «واو» می‌شه،
‫هم «میم» می‌شه.
‫حرف اول اسم جفتمونه.
‫از جنس ابسیدینه،
‫کشیش‌های آزتک با این سنگ ‫تصاویر ذهنی می‌دیدن.
‫نماد ارتباطمونه.
‫کدوم یکی از ارواحت پیشنهاد داد ‫این مزخرف شرم‌آور رو بهم بدی؟
‫من عین تو نیستم مادر.
‫اصلا عاشق نمی‌شم، خونه‌دار نمی‌شیم، ‫تشکیل خانواده هم نمی‌دم.
‫شنیدم دختران هم سن و سال تو ‫حرف‌های دردناکی می‌زنن...
‫و بهتره به دل نگیرم.
‫خوش‌بختانه دلی نداری که بهش بگیری.
‫بالاخره حرف قشنگی به مادرت زدی.
‫لرچ، لطفا گوش شیشه‌ای رو بیار.
‫نباید طی اولین هفته ‫که مستقر می‌شی، باهات تماس بگیریم،
‫واسه همین یکشنبه هفته بعد ‫باهات تماس می‌گیریم.
‫نگران نباش عشقم.
‫عقرب کوچولوی نازمون تنها نمی‌مونه.
‫بقیه‌اش کجاست؟
‫خب، بالاتنه و بازوش اونجان.
‫یه پاش رو دم دریاچه پیدا کردیم.
‫یه بازوش تو اون درخته،
‫باقی اعضای بدنش هم هنوز پیدا نشده.
‫با دو حمله دیگه هفته قبل همخونی داره.
‫خیلی‌خب، هشدار صادر کنین. ‫نذارین کوهنوردان وارد جنگل بشن.
‫تا اطلاع ثانوی، دیگه مجوز ‫برقراری آتش اردوگاه ندین.
‫می‌خواین به مطبوعات چی بگم؟
‫خودتون که می‌دونین ‫ژوئیه عین دسته پشه‌ها برمی‌گردن.
‫- بهشون بگو باز خرس اومده. ‫- خودتون که باورتون نمی‌شه کلانتر.
‫نه، نمی‌شه.
‫نمی‌دونم کار چی بوده، ‫ولی انسان نبوده.
‫ببین، می‌دونم این قتل‌ها ‫به «هرگزگاه» مربوط می‌شن.
‫ولی هنوز نمی‌تونم ثابتش کنم. ‫پس تا وقتی ثابت نکردم...
‫کار خرس بوده.
‫چه بلایی سر اتاقم آوردی؟
‫دارم اتاقمون رو به طور مساوی ‫تقسیم می‌کنم.
‫انگار یه رنگین‌کمون سمت تو بالا آورده.
‫- مـ... ‫- ممنون می‌شم سکوت کنی.
‫الان وقت نویسندگیمه.
‫وقت نویسندگیته؟
‫روزی یه ساعت واسه رمانم وقت می‌ذارم.
‫شاید اگه تو هم همین کار رو می‌کردی، ‫ولاگت منطقی‌تر می‌شد.
‫نشانه‌گذاری دفترچه خاطرات یه سری ‫قاتل زنجیره‌ای هم از ولاگ تو بهتره.
‫من با لحن خودم می‌نویسم.
‫حقیقت وجودیم همینه. ‫دنبال‌کنندگانم عاشق همینن.
‫معلومه که دنبال‌کنندگانت ابلهن.
‫با تصاویر کوچولوی بی‌مزه‌ای ‫به روایاتت واکنش نشون می‌دن.
‫اِم، شکلک‌ها رو می‌گی؟
‫ملت احساساتشون رو همین شکلی بیان می‌کنن. ‫متوجهم که تو احساسات رو درک نمی‌کنی.
‫با دیدن تو، یاد این شکلک‌ها می‌افتم:
‫طناب، بیل، چاله.
‫راستی، آدامز با «عین» نیست.
‫اگه می‌خوای پشت سرم حرف بزنی، ‫حداقل فامیلیم رو درست بنویس.
‫قطعش کن.
‫دیگه هشدار نمی‌دم‌ها.
‫با من در نیفت.
‫سر به سر من نذار.
‫این پیشی پنجول داره، ‫من هم از به کار بردنشون هراسی ندارم.
‫سلام دخترها.
‫وای، شرمنده که اینجا رو گلی کردم.
‫می‌خواستم اطمینان حاصل کنم ‫که ونزدی داره مستقر می‌شه.
‫اِم، بدموقع مزاحم شدم؟
‫بنده خانم تورن‌هیل، مسئول خوابگاهتونم.
‫عذر می‌خوام که وقتی رسیدی، ‫نبودم و بهت خوش‌آمد نگفتم.
‫مطمئنم ایند طبق سنت «هرگزگاه» ‫بهت خوش‌آمد گفته.
‫با مهمون‌نوازی خفه‌ام کرده.
‫امیدوارم لطفش رو جبران کنم.
‫وقتی خوابه جبران می‌کنم.
‫خب، این هدیه خوش‌آمدگویی رو ‫از تالار آفتاب‌گیرم برات آوردم.
‫سعی می‌کنم به تک‌تک ‫دخترهام گل مناسبی بدم.
‫وقتی بیانیه شخصیت رو ‫تو درخواست ثبت‌نامت خوندم،
‫درجا یاد این گل افتادم.
‫کوکب سیاهه.
‫عه، اسمش رو بلدی؟
‫معلومه. با قتل حل‌نشده‌ی محبوبم هم‌نامه.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب. می‌خوام قبل از رفتن، ‫چند قانون خوابگاه رو مرور کنیم.
‫ساعت ده خاموشیه، ‫آهنگ بلند ممنوعه،
‫ورود پسران هم به کل ممنوعه.
‫جریان رفت و آمد ‫به شهر کناری چیه؟
‫رفت و آمد به جریکو ‫مزیت محسوب می‌شه، حق همه نیست.
‫پیاده بیست و پنج دقیقه بیشتر راه نیست، ‫آخر هفته‌ها هم اتوبوس میاد.
‫ساکنینش کمی نسبت به «هرگزگاه» محتاطن،
‫پس لطفا اصلا جلب توجه نکن ‫یا کلیشه‌های افراد مطرود رو تکرار نکن.
‫یعنی جلوی کسی پنجول نکشین ‫و کسی رو موقع خواب خفه نکنین.
‫فهمیدین؟
‫چه خوب.
‫مربی، مربی، گرفت زیر پام.
‫حمله صحیحی بود روآن.
‫شاید اگه کمتر غر می‌زدی...
‫و بیشتر تمرین می‌کردی، ‫این‌قدر افتضاح نمی‌بودی.
‫مربی، بی‌شوخی، کی قراره ‫رقیبی حسابی پیدا کنم؟
‫کس دیگه‌ای نمی‌خواد ‫باهام مبارزه کنه؟
‫من می‌خوام.
‫عه، باید همون روان‌آزاری باشی ‫که اینجا راه دادن.
‫تو هم باید همون زنبور ملکه ‫خودخوانده مدرسه باشی.
‫نکته جالب زنبورها از این قراره ‫که اگه نیششون رو بکنیم، می‌میرن.
‫وای!
‫روآن نیازی نداره ازش دفاع کنی.
‫- ناتوان که نیست، تنبله. ‫- مبارزه می‌کنیم یا نه؟
‫آماده باشین.
‫ونزدی امتیاز گرفت.
‫مساوی شدیم.
‫معلومه که اولین امتیاز رو شانسی گرفتی.
‫بیا تمومش کنیم.
‫ترجیح می‌دم سر آخرین امتیاز ‫چالشی نظامی راه بندازیم.
‫نقاب نزنیم.
‫- نوکش رو هم نمی‌بندیم. ‫- وای.
‫هر کی زودتر خون حریف رو بریزه، می‌بره.
‫تصمیمش با خودته بیانکا.
‫ببینیم خونت هم سیاه و سفیده یا نه.
‫.:: Bamabin.com ::.
‫بالاخره چهره‌ات کمی رنگ و رو گرفت، ‫واقعا لازم بود.
‫تو ونزدی هستی، درسته؟
‫روآن هستم.
‫- حالت رو درک می‌کنم. ‫- تضمین می‌کنم نمی‌کنی.
‫مادرم بهم قول داده بود ‫بالاخره یه جایی همرنگ جماعت می‌شم.
‫اصلا خیال نمی‌کردم مطرود شدن ‫تو مدرسه‌ای پر از بچه‌های مطرود ممکن باشه.
‫ولی ظاهرا قراره تو هم عین خودم بشی.
‫اِم...
‫متأسفم که زخمی شدی.
‫هر کی بخواد ثواب کنه، کباب می‌شه.
‫[درمانگاه]
‫ونزدی!
‫خوش برگشتی.
‫سخت نگیر.
‫پرستار گفت ضربه‌ای به مغزت وارد نشده، ‫ولی احتمالا بدجوری ورم کرده، مگه نه؟
‫آخرین چیزی که یادمه، ‫اینه که داشتم می‌رفتم بیرون،
‫مخلوطی از خشم و ترحم رو حس می‌کردم ‫و حالم از خودم به هم می‌خورد.
‫تا حالا چنین حسی نداشتم.
‫گمون کنم از بیانکا شکست خوردن ‫چنین تأثیری رو ملت می‌ذاره.
‫بعدش بالا رو نگاه کردم و دیدم آب‌پرانه ‫داره می‌خوره تو سرم و با خودم گفتم:
‫«حداقل مرگ خلاقانه‌ای دارم.»
‫بعدش تو من رو کشیدی کنار.
‫واسه چی؟
‫فرض کن غریزی بود.
‫یعنی جوانمردی نهانت رو ‫که ابزار مردسالاریه...
‫بروز دادی تا سپاس ابدی من رو ‫به همراه داشته باشه؟
‫اوهوم. اکثر افراد صرفا تشکر می‌کنن.
‫من نمی‌خواستم نجاتم بدی.
‫یعنی بهتر بود می‌ذاشتم ‫زیرش له بشی؟
‫- ترجیح می‌دادم خودم خودم رو نجات بدم. ‫- خوبه که می‌بینم عوض نشدی.
‫شاید اگه بگم لطفت رو جبران کردم، ‫احساس بهتری پیدا کنی.
‫زاویر تورپ هستم.
‫احتمالا من رو به خاطر نداشته باشی،
‫آخرین باری که همدیگه رو دیدیم، ‫شصت سانت کوتاه‌تر و هجده کیلو چاق‌تر بودم.
‫بعدش چی شد؟
‫- گمون کنم تأثیر بلوغه. ‫- یعنی آخرین باری که هم رو دیدیم چی شد؟
‫آها. اِم...
‫آره، مراسم ختم مادربزرگم بود.
‫دوست مادربزرگت بود و ظاهرا ‫بیست تا سی سالگیشون رو ساکن اروپا بودن...
‫و افراد ثروتمند و منفور رو گول می‌زدن.
‫چه بدونم، ولی ده ساله بودیم ‫و حوصله‌مون سر رفته بود،
‫تصمیم گرفتیم قایم موشک بازی کنیم.
‫فکر بکری به ذهنم رسید ‫که تو تابوتش قایم بشم.
‫وقتی خواستن ببرنش مرده‌سوزخانه، ‫توش گیر افتادم.
‫صدای جیغ خفه‌ای شنیده بودم.
‫صرفا گمون کردم مادربزرگت نمرده...
‫و داره سعی می‌کنه بیاد بیرون.
‫به هر حال، اون دکمه ‫قرمز بزرگ رو فشار دادی...
‫و از سوختن و مرگ نجاتم دادی. اینه که...
‫الان دیگه بی‌حسابیم.
‫♪ افسوس یورونا، ♪
‫♪ یورونا، تو عزیز دلمی. ♪
‫♪ افسوس یورونا، ♪
‫♪ یورونا، تو عزیز دلمی... ♪
‫می‌دونستم!
‫سلام تینگ.
‫واقعا خیال کرده بودی ‫با حس بویایی قویم،
‫بوی نرولی و ترنج لوسیون دست ‫محبوبت رو حس نمی‌کنم؟
‫من می‌تونم تا شب ادامه بدم.
‫تسلیم می‌شی؟
‫مادر و پدر فرستادنت ‫جاسوسیم رو بکنی، مگه نه؟
‫من از شکستن انگشت ابایی ندارم.
‫همین که خیال کرده بودن نمی‌فهمم، ‫ثابت می‌کنه چقدر من رو دست‌کم می‌گیرن.
‫وای تینگ، ای اندام ساده‌لوح بیچاره.
‫والدین من که نگرانم نیستن.
‫عروسک‌گردانان خبیثی هستن...
‫که می‌خوان از راه دور ‫هم تحت کنترلشون باشم.
‫از نظر من، دو راه داری.
‫اولین راهت...
‫اینه که تا آخر این ترم ‫همین‌جا حبست کنم...
‫و در حین تلاش برای فرار، ‫به مرور زمان دیوانه بشی...
‫و ناخن و پوست نرم و صافت خراب بشه.
‫جفتمون هم می‌دونیم ‫خیلی به ظاهرت اهمیت می‌دی.
‫دومین راهت...
‫اینه که سوگند بخوری ‫کاملا به من وفاداری.
‫♪ ... هرگز از یادم نمی‌رن... ♪
‫اولین کارمون فرار از این برزخ نوجوانانه.
‫معلومه که نقشه ریختم.
‫همین الان هم آغاز می‌شه.
‫[به جریکو، شهر «جهان زائران»، خوش آمدید]
‫[جشن برداشت محصول]
‫مطب دکتر کینبوت طبقه دومه.
‫بقیه دانش‌آموزان «هرگزگاه» ‫سر اسمش قسم می‌خورن.
‫شما تا کارم تموم بشه، ‫همین‌جا می‌مونین؟
‫شاید بعدش یه سر رفتیم «بادنما» ‫و شکلات داغ خوردیم.
‫مدیر ویمز، چنین تلاش بیهوده‌ای ‫واسه صمیمی شدن در حد شما نیست.
‫ضمنا، رسوندن دانش‌آموزانتون هم ‫اصلا در حد کلاس شغلیتون نیست.
‫با توجه به سوابقت، ‫مطمئنم قصد داری فرار کنی.
‫اومدم که از فرارت جلوگیری کنم.
‫امیدوارم موفق باشین.
‫یادداشت‌های مشاور مدرسه‌ات رو خوندم.
‫خانم برانستین رو می‌گین.
‫بعد از آخرین جلسه‌مون ‫دچار فروپاشی روانی شد...
‫و مجبور شد شش ماه مرخصی بگیره.
‫بفرما بشین.
‫چه حسی به خودت دست داده بود؟
‫حس کردم به حقم رسیدم.
‫ولی کسی که سرگرمیش قلاب‌دوزیه، ‫حریف قابلی نیست.
‫حریف؟
‫امیدوارم بتونیم رابطه‌مون رو ‫بر پایه اعتماد و احترام دوجانبه شکل بدیم.
‫اینجا فضای امنیه ونزدی.
‫پناهگاهیه که می‌تونیم ‫هر چیزی توش بگیم.
‫می‌تونیم از افکارت، ‫احساساتت،
‫دیدگاهت نسبت به دنیا ‫و فلسفه شخصیت بگیم.
‫کار راحتیه. ‫به نظرم داریم وقت تلف می‌کنیم.
‫دنیا به نظر من جاییه ‫که باید تحملش کنیم،
‫فلسفه شخصیم هم «بکش، وگرنه می‌کشنت»ـه.
‫واسه همین وقتی مثلا ‫یکی برادرت رو اذیت می‌کنه،
‫تو پیرانا تو استخر خالی می‌کنی.
‫از قدیم گفتم هیچ‌وقت ‫با چاقو به جنگ شمشیر نرو.
‫اگه قایمش کنیم خوبه.
‫منظورم اینه که به پسری حمله کردی ‫و اصلا بابت کارت ابراز پشیمونی نکردی.
‫- واسه همین اومدی اینجا. ‫- یه بیضه‌اش از دست رفت.
‫در حق دنیا لطف کردم. ‫امثال دالتون نباید بتونن تولید مثل کنن.
‫کل سوالاتتون رو جواب دادم.
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫تراپی ابزار ارزشمندی در راستای ‫کمک به درک خوده.
‫با تراپی روش‌های جدیدی ‫جهت کنار اومدن با احساساتت یاد می‌گیری.
‫ضمنا، گاهی کمکت می‌کنه ‫زندگی مد نظرت رو تشکیل بدی.
‫خودم زندگی مد نظرم رو بلدم.
‫برام تعریف کن.
‫کل حرف‌هامون تو این جلسات ‫کاملا محرمانه است.
‫مؤلف شدن هم جزو برنامه‌هاته؟
‫شنیدم راجع به دختر کارآگاه نوجوانی...
‫به نام وایپر دلامورته سه رمان نوشتی.
‫می‌شه ازش برام تعریف کنی؟
‫وایپر زرنگ و باهوشه ‫و هیچ‌کس درکش نمی‌کنه.
‫تونستی آثارت رو چاپ کنی؟
‫ویراستارها موجوداتی ‫کوته‌بین و ترسو هستن.
‫یکیشون یه بار گفته بود ‫آثارم به شدت مریضن...
‫و پیشنهاد داد ‫برم روان‌پزشک.
‫هوم.
‫طنز تلخیه، مگه نه؟
‫چطور برخورد کردی؟
‫براش یادداشت «ممنون» فرستادم.
‫[ویراستار]
‫از اولش هم انتقادات سازنده رو ‫قبول می‌کردم.
‫خوشحالم که این‌طوره.
‫آخه نسخه خطیشون رو ‫واسه ارزیابی روانت برام فرستاده بودن.
‫به نظرم جذاب‌ترین رابطه آثارت،
‫رابطه وایپر و مادرش، دومینیکا، بود.
‫نظرت چیه رابطه‌شون رو بشکافیم؟
‫ونزدی، تو این مسیر باید گاهی اوقات ‫احساسات ناخوش‌آیندی رو مرور کنیم.
‫من از این مسیرها خوشم نمیاد.
‫می‌شه قبلش یه سر برم مستراح؟
‫ونزدی؟
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫نباید تا آخر جلسه ‫اونجا قایم بشی.
‫حالم خوبه.
‫صرفا دارم خودم رو واسه ‫مسیر ناخوش‌‌آیندمون آماده می‌کنم.
‫سوهان بده.
‫می‌تونم شنبه حوالی ساعت چهار ردیفش کنم.
‫کی تو رو ول کرده.
‫دخترک عجیب و غریب.
‫[کافه «بادنما»]
‫پشم‌هام!
‫عادت داری ملت رو زهره‌‎ترک کنی؟
‫در واقع سرگرمیمه.
‫از دانش‌آموزان «هرگزگاه»ـی.
‫نفهمیده بودم لباس فرمشون رو عوض کردن.
‫یه کواد با یخ برام بزن.
‫عجله دارم.
‫منظورم اینه که چهار شات ‫اسپرسو داشته باشه.
‫آره، خودم معنی کواد رو بلدم،
‫ولی در کمال تعجب، ‫دستگاه اسپرسومون خراب شده،
‫واسه همین فقط قهوه دمی داریم.
‫ولی قهوه دمی مخصوص ‫افرادیه که از خودشون متنفرن...
‫و می‌دونن زندگیشون بی‌هدف و بی‌معناست.
‫دستگاهتون چی شده؟
‫اصلا اعصاب نداره ‫و حرف حرف خودشه،
‫ایتالیایی بودن دستورالعملش ‫هم که نور علی نور شده.
‫یه پیچ‌گوشتی سه‌سو ‫و یه آچار آلن چهار میلی‌متری می‌خوام.
‫وایستا ببینم، ایتالیایی بلدی؟
‫معلومه. ‫زبان مادری ماکیاولیه.
‫بیا قراری بذاریم. ‫من دستگاه قهوه‌تون رو تعمیر می‌کنم،
‫تو هم بعدش برام قهوه درست می‌کنی ‫و آژانس می‌گیری.
‫اِم، جریکو آژانس نداره.
‫«اوبر» نمی‌گیری؟
‫گوشی ندارم. ‫نمی‌خوام برده تکنولوژی بشم.
‫پس خیلی بدشانسی آوردی.
‫اصلا می‌خوای کجا بری؟
‫فعلا لزومی نداره بدونی. ‫قطار چی؟
‫نزدیک‌ترین ایستگاه برلینگتونه. ‫نیم‌ساعت با اینجا فاصله داره.
‫شیرش خراب شده. ‫قبلا هم چنین مشکلی رو دیدم.
‫کجا دیده بودی؟ ‫خونه‌تون چنین دستگاه بزرگی دارین؟
‫مال گیوتین بخارم بود. ‫تو ده سالگی ساخته بودمش.
‫می‌خواستم سر عروسک‌هام رو ‫به صرفه‌تر قطع کنم.
‫چرا که نه؟
‫فرشته مرگ باربی هم داریم، کاملا منطقیه.
‫وای.
‫مرسی.
‫تا حالا ندیده بودم بچه‌های ‫«هرگزگاه» کار فنی بلد باشن.
‫راستی، من تایلر هستم.
‫اسمت رو نگفتی، ‫نکنه فعلا لازم نیست اسمت رو هم بدونم؟
‫ونزدی هستم.
‫ببین چی می‌گم ونزدی.
‫نظرت چیه جهت سپاس‌گزاری، ‫تا برلینگتون برسونمت؟
‫عالیه. کواده رو تو لیوان بیرون‌بر بریز.
‫اِم، ولی هنوز یه ساعت ‫از شیفتم مونده.
‫سبیلت رو چرب می‌کنم.
‫بیست دلار بهم می‌دی...
‫وسوسه‌انگیزه، ولی نمی‌شه.
‫چهل دلار می‌دم.
‫اِم...
‫ببین ونزدی، یکی از خصوصیات بامزه من...
‫اینه که فروشی نیستم، پس یا صبر کن، ‫یا یکی دیگه رو پیدا کن که برسوندت.
‫چی شد؟
‫بچه‌ها، اینجا رو.
‫- اون کیه؟ ‫- داداش...
‫بیاین.
‫عجیب‌الخلقه «هرگزگاه»ـی ‫واسه چی اومده تو حیات وحش؟
‫اینجا میز خودمونه.
‫چرا شبیه مذهبیان متعصب لباس پوشیدین؟
‫- ما زائریم. ‫- زائر و مذهبی چه فرقی می‌کنه؟
‫از کارمندان «دنیای زائران»ـیم.
‫[«دنیای زائران»]
‫آدم باید خیلی احمق باشه ‫که یه شهربازی رو کلا به افراطیونی...
‫که عامل قتل‌عام بودن ‫اختصاص بده.
‫صاحب «دنیای زائران» بابامه‌ها.
‫به کی می‌گی احمق؟
‫حقیقت تلخه دیگه.
‫بچه‌ها، بیاین کنار.
‫- دخالت نکن گالپین. ‫- آره، دخالت نکن.
‫خب، بگو ببینم عجیب‌الخلقه،
‫تا حالا با آدم معمولی بودی؟
‫تا حالا معمولی‌ای پیدا نکردم ‫که از پسم بر بیاد.
‫- پخ! ‫- آهای!
‫خب، این حرکات کنگ‌فو رو از کجا یاد گرفتی؟
‫از عموم یاد گرفتم.
‫پنج سال تو یکی از صومعه‌های تبت بود.
‫راهب بود؟
‫زندانی بود.
‫سلام بابا!
‫تایلر، اینجا چه خبر شده؟
‫داشتن یکی از مشتریان رو اذیت می‌کرد، ‫ایشون هم سر جاشون نشوندشون.
‫این کوچولو سه پسر رو زد؟
‫تو هم کمکش کردی؟
‫بابا، قسم می‌خورم دخالتی نکردم.
‫عذر می‌خوام کلانتر.
‫از دستم در رفت.
‫بیا خانم آدامز، باید بریم.
‫وایستین ببینم، صبر کنین.
‫عضو خانواده آدامزی؟
‫نگو که پدرت گومز آدامزه؟
‫اون آدم باید به جرم قتل ‫زندانی بشه.
‫لابد تو هم به پدرت رفتی.
‫حواسم بهت هست.
‫خیلی‌خب.
‫تو.جه کلانتر گالپین رو ‫تو اولین روز جلب کردی.
‫- کاش می‌تونستم بگم غافلگیر شدم. ‫- حرفش راجع به بابام یعنی چی؟
‫اصلا خبر ندارم، ولی نصیحتی بهت می‌کنم.
‫این‌قدر دشمن نتراش ‫و با چند نفر دوست بشو.
‫لازمت می‌شه.
‫ظاهرا تصادف شده.
‫امیدوارم راننده‌اش سالم باشه.
‫مُرده.
‫گردنش شکسته.
‫چطوری از این زاویه تشخیص می‌دی؟
‫.:: Bamabin.com ::.
‫[سوابق کیفری]
‫[گومز آدامز]
‫[شهرستان جریکو]
‫[قربانی شماره یک]
‫[قربانی شماره دو]
‫[قربانی شماره سه]
‫[قتل یا حمله حیوانات؟]
‫نه، حالم اصلا بهتر نشده.
‫آخه یه جای کار اینجا می‌لنگه.
‫صرفا به خاطر مدرسه بودنش نمی‌گم.
‫چطوری اون ویولن گنده رو ‫از پنجره بیرون آوردی؟
‫سه‌تا دست دارم.
‫وای.
‫بقیه‌اش کجاست؟
‫یکی از رازهای بزرگ خانواده آدامزه.
‫واسه چی گرگ نمی‌شی؟
‫آخه نمی‌تونم.
‫در همین حدم.
‫مامانم می‌گه برخی گرگ‌ها ‫دیر به بلوغ می‌رسن،
‫ولی بهترین متخصص گرگینه معاینه‌ام کرده.
‫مجبور شدم با هواپیما ‫برم میلواکی، باورت می‌شه؟
‫آره، متخصصه گفت احتمالش هست که اصلا...
‫خودت می‌دونی دیگه.
‫بعدش چی می‌شه؟
‫گرگ تنها می‌شم.
‫به نظر من که حرف نداره.
‫شوخیت گرفته. ‫اون‌جوری زندگیم رسما به اتمام می‌رسه.
‫از گله خانواده‌مون می‌اندازنم بیرون ‫و اصلا نمی‌تونم جفت پیدا کنم.
‫- نمی‌فهمم چه اشکالی نداره. ‫- ممکنه تک و تنها بمیرم.
‫همه‌مون تک و تنها می‌میریم ایند.
‫اصلا بلد نیستی...
‫ملت رو سرحال بیاری‌ها.
‫- واسه چی گریه می‌کنی؟ ‫- چون ناراحتم.
‫تا حالا گریه نکردی؟ ‫یا گریه کردن هم در حدت نیست؟
‫هفته بعد از هالووین بود.
‫شش ساله بودم.
‫عقرب دست‌آموزم، نیرو رو ‫بعدازظهر برده بودن بیرون که قدم بزنیم،
‫ولی بهمون حمله کردن.
‫می‌خواستن ببینن چه عجیب‌الخلقه‌ای ‫عقرب دست‌آموز داره.
‫آره.
‫دوتاشون نگهم داشتن ‫و مجبورم کردن وقتی بقیه‌شون...
‫نیرو رو له می‌کنن، تماشا کنم تا این که...
‫بقایاش رو که دفن کردم، برف می‌بارید.
‫خیلی گریه کردم ‫و قلب سیاهم به درد اومد.
‫[نیرو]
‫ولی اشک ریختن ‫به دردی نمی‌خوره.
‫واسه همین سوگند خوردم ‫دیگه اشک نریزم.
‫رازت رو به کسی نمی‌گم.
‫ولی هنوز هم به نظرم ‫خیلی غیرعادی هستی.
‫به نظر من هم خیلی غیرعادی هستی.
‫دلت می‌خواد اتاقت باز هم ‫فقط مال خودت باشه؟
‫کافیه طرز استفاده از کامپیوترت رو یادم بدی.
‫پشم‌هام!
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، دارم از یه دست دستور می‌گیرم.
‫اصلا غیرعادی نیست.
‫[باهام تماس بگیر، از طرف ونزدی]
‫اِم... سلام.
‫اسمش تینگه.
‫حیوان دست‌آموزته؟
‫خیلی حساسه.
‫ببین، خودم می‌دونم «هرگزگاه» ‫محل وقوع کلی اتفاق غیرعادیه،
‫ولی این یکی دیگه خیلی خفنه.
‫خب، مگه نگفته بودی ‫نمی‌خوای برده تکنولوژی باشی؟
‫ناچار شدم.
‫هنوز هم حاضری کمکم کنی فرار کنم؟
‫با خودم گفته بودم حتما به خاطر وقایع امروز ‫می‌فرستنت انفرادی.
‫این آخر هفته جشن برداشت محصوله. ‫همه باید شرکت کنن.
‫می‌خوام فرارم رو این‌جوری ماست‌مالی کنم.
‫اگه هنوز حاضری من رو ‫تا ایستگاه قطار برسونی،
‫کاری می‌کنم سود ببری.
‫پایه‌ام.
‫هزینه‌ای هم نمی‌گیرم.
‫مجانی می‌رسونمت.
‫واسه چی؟
‫آخه دلم می‌خواست ‫خودم هم باهات می‌اومدم.
‫حداقل یکیمون می‌تونه ‫از این شهر خراب‌شده فرار کنه.
‫مطمئنی می‌تونی ‫به اون معمولی اعتماد کنی؟
‫بابا، خبر نداشتم قراره بیان.
‫مطمئنم از پس خودم بر میام.
‫نمی‌خوام باهاش صحبت کنی. ‫می‌خوام تا دوازده برگردی خونه.
‫- تا یک. ‫- تا دوازده و نیم.
‫خب،
‫موفق باشی و سفر به خیر.
‫هنوز هم اهل بغل نیستی. فهمیدم.
‫ای خدا، اگه از این هم ماهرتر بشی، ‫کل گله‌شون رو برنده می‌شی.
‫پانداها گله‌ای سفر نمی‌کنن. ‫تنهایی رو ترجیح می‌دن.
‫خیلی‌خب. متوجه منظورت شدم.
‫بهتره بدونی منتظر کسی‌ام.
‫عه، واقعا؟ ‫منتظر کدوم پسر یا دختر خوش‌شانسی؟
‫واسه تو چه فرقی می‌کنه؟
‫نمی‌خواستم مزاحم بشم.
‫مزاحم نیستی.
‫گمون نمی‌کردم کارمون ‫این‌قدر دشوار بشه.
‫بابا گفت باید به موقع برگردم خونه. ‫اگه بخوام به موقع برگردم، باید بریم.
‫قبلش باید از شر یکی خلاص بشم.
‫آتش‌بازی که شروع شد، ‫پشت پارکینگ می‌بینمت.
‫اون خانم تنها و غمگین رو می‌بینین؟
‫ایشون بیش از من ‫به این تصدیق رقت‌انگیز نیاز داره.
‫می‌شه حواسش رو پرت کنین؟
‫دوستت دارم. دوستت دارم.
‫ببین، تا نرفتی، ‫می‌خواستم این رو بهت بدم.
‫پرونده کیفری بابات ‫واسه دوران تحصیلش تو «هرگزگاه»ـه.
‫گمون کنم بابام واسه همین ازش متنفره.
‫حالت خوبه؟
‫عادت ندارم ملت باهام ارتباط برقرار کنم.
‫اکثرشون با دیدنم از خیابون رد می‌شن.
‫تو که ترسناک نیستی. ‫صرفا کمی...
‫غیرعادی هستی.
‫ترجیح می‌دم ترسناک باشم.
‫عجب.
‫خب، قطارم یه ساعت دیگه حرکت می‌کنه. ‫داریم وقت تلف می‌کنیم.
‫اِم، درسته، درسته.
‫آهای.
‫بیا ونزدی، ونزدی!
‫تو جمعیت از دستشون فرار می‌کنیم.
‫عه، وای!
‫[انجمن شبگردان]
‫پشم‌هام.
‫ونزدی، باید بریم.
‫ونزدی، بیا دیگه.
‫- ونزدی! ‫- روآن، برگرد!
‫روآن، وایستا!
‫چیکار داری؟ ‫واسه چی تعقیبم می‌کنی؟
‫فرصت ندارم توضیح بدم، ‫ولی جونت در خطره.
‫گمون کنم اشتباه فهمیدی.
‫- جون خودت در خطره. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫همه رو از دستت نجات می‌دم.
‫باید بکشمت.
‫تو آب‌پرانه رو انداخته بودی؟
‫آره.
‫همیشه کار افراد ساکته‌ها.
‫دختر تو این نقاشی خودتی.
‫می‌خوای به خاطر یه نقاشی ‫من رو بکشی؟
‫مادرم بیست و پنج سال پیش که دانش‌آموز ‫«هرگزگاه» بود، اون نقاشی رو کشیده بود.
‫غیب‌گوی قدرتمندی بود.
‫- قبل از مرگش جریانش رو بهم گفته بود. ‫- روآن، من رو بذار زمین.
‫نه‌خیر! مادرم گفته بود ‫سرنوشتم اینه که...
‫اگه این دختر اومد «هرگزگاه»، ‫جلوش رو بگیرم،
‫آخه قراره مدرسه ‫و کل دانش‌آموزانش رو نابود کنه.
‫روآن.
‫مترجم: «نـــامـــدار»
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.
‫سلام ابر سیاه کوچولوی نازم.
‫خب، بگو ببینم، ‫اولین هفته مدرسه چطور بود عزیزم؟
‫بذار ببینم.
‫دو بار پام لب گور بود،
‫فهمیدم ممکنه پدرم قاتل باشه،
‫فهمیدم ممکنه مدرسه‌مون رو نابود کنم...
‫و هیولایی آدمکش به طرز مرموزی نجاتم داد.
‫با این که اصلا خوشم نمیاد قبول کنم، ‫درست می‌گفتی مادر.
‫گمون کنم عاشق اینجا بشم.
‫پیش‌نمایش این فصل «ونزدی»:
‫این داستان قراره تیره و تار بشه.
‫خوش‌بختانه...
‫من از تیرگی ترسی ندارم.
‫هیولایی در کاره، ‫ولی همه می‌گن از خودم در آوردم.
‫باید مدرکی پیدا کنم که ثابت بشه ‫دیوانه نشدم.
‫بدجوری داری شیفته هیولای جنگل می‌شی‌ها.
‫ترجیح می‌دادی شیفته اسب‌ها ‫و گروه‌های موسیقی پسرونه بشم؟
‫خب، همه‌چی رو بهمون بگو.
‫از وقتی ولم کردین، ‫کلی دنبالم افتادن...
‫و اقدام به قتلم کردن.
‫وای «هرگزگاه»، خیلی دوستت دارم.
‫چطور می‌تونی در مرکز ‫کل وقایع ناگوار اینجا باشی؟
‫خیلی خوش‌شانسم.
‫خودتون اصرار کردین ‫به این مدرسه بیام.
‫واقعا خیال کرده بودین ‫از رازتون سر در نمیارم؟
‫از کل قضیه خبر نداری.
‫وقتی پیشنهاد کرده بودم ‫سمت خودت رو عوض کنی،
‫دکوراسیون «پینترست» تد باندی ‫مد نظرم نبود. ایشه.
‫دیگه به اتمام می‌رسه.
‫[آتش می‌بارد]
‫اگه صدای جیغ بلندم رو شنیدی،
‫به احتمال زیاد دارم لذت می‌برم.
‫تمام قسمت‌ها منتشر شده‌اند.