‫اون خنده‌ت مثل همیشه حال به‌هم‌زنه,
‫این مادر نیکو، واکاتسوکی ایبوکی است,
‫این دفعه موفق می‌شم,
‫تخصص او در جادوی پیشگویی است,
‫136,
‫7، 1، 79، 4، 1,
‫شماره‌های زمزمه‌شده توسط کتاب، ‫شماره صفحه،
‫شماره خط، و شماره کلمه از شروع جمله است,
‫سپس با کنار هم گذاشتن کلمات تعیین‌شده،
‫اظهاریه‌ی پیشگویی قابل تشکیل است,
‫سگ و,,, قطره باران,,,
‫فاجعه به‌‌بار میارن,
‫اگه دونه‌های قهوه تازه باشن،
‫و آب داغ روشون بریزیم،
‫مثل همبرگر پف می‌کنه و رایحه‌ی ‫ زیبا و غنی‌ای به مشام‌مون می‌خوره,
‫میزان آب داغ باید 16 برابر قهوه باشه,
‫ماگ موردعلاقه‌م اون روزی شکست، ‫ ولی یکی دیگه هدیه گرفتم,
‫ارزونه، ولی خیلی دوستش دارم,
‫داشتن یه لحظه سکوت، ‫یکی از بخش‌های اساسیِ روتین صبحگاهی‌مه,
‫واقعاً خوشحالم که توی آخرهفته‌م ‫ می‌تونم همچین لحظه‌ای داشته باشم,
‫صبح بخیر!
‫خب، نظرت چیه، مویی-چان؟
‫لباس خواب کله‌ی صبح هم‌اتاقیتو ببین,
‫یه جذابیت آسیب‌پذیر، ‫در عین حفظ بانمکی معصومانه,
‫از وقت‌گذرونی با این حوریِ جذاب ‫ و بانمک نهایت لذت رو ببر!
‫همممممم,
‫چه صورت بی‌احساسی,
‫شوخیت گرفته؟ چه مرگشه؟ ‫الان مثلاً باید بگی:
‫«آهای، انقدر اینطوری تو خونه ول نچرخ ‫و برو لباستو عوض کن,» مگه نه؟
‫اوه، بیدار شدی,
‫این چه وضعشه؟ داری با یه دختر زیر یه‌سقف ‫زندگی می‌کنی و فقط همینو می‌گی؟
‫صرفاً چون آخرهفته‌ست دلیل نمی‌شه ‫ تنبل‌بازی دربیاری, زودباش برو لباستو عوض کن,
‫مثل مامانم حرف می‌زنه,
‫ولی خب، لباس‌هات همه شبیه همدیگه‌ان,
‫واقعاً شبیه همدیگه‌ان,
‫همه‌شون یک‌تکه‌ی کتون قدیمی‌ان،
‫ولی چون جزئیات و رنگ‌شون فرق می‌کرد، ‫حس می‌کردم چیزای مختلف دارم,
‫ولی به چشم بقیه مردم ‫ ظاهرشون باهم فرقی نداره، ها؟
‫و دختر دبیرستانی‌های امروزی همه خوش‌پوشن,
‫کارا-چان یه مجله فشن بهم داد، ‫ولی من همچین لباس‌های قشنگی ندارم,
‫پس بگو چرا مویی-چان بی‌احساس بهم نگاه کرد,
‫همممممم,
‫فکر کنم بهتره برای شیک‌پوش بودن ‫ یکم تلاش به خرج بدم,
‫تلاش، ها؟
‫تلاش,,,
‫تلاش,
‫یا می‌تونم از جادو استفاده کنم,
‫نیکو تصمیم گرفت از جادو استفاده کند!
‫پالپ فشن!
‫این طلسم، لباسی را از یک عکس تولید می‌کند,
‫ایول، این به‌نظر شیک میاد,
‫با این‌حال، از اونجایی که عکس‌ها ‫تنها یک طرف از لباس را نشان می‌دهند،
‫طرف دیگرِ لباس شفاف و بدن‌نما است,
‫خدایی این دیگه چه‌جور طلسمیه؟
‫اینطوری باید حواسم باشه پشتمو نشون ندم,
‫وگرنه اگه مویی-چان پشتمو ببینه، ‫بلوغ عاشقانه‌م به باد فنا می‌ره,
‫ولی شاید دلم می‌خواد ببینه,
‫فقط جلوشو,
‫باید عزممو جزم کنم,
‫باید جذابیت زنونه‌ی دخترهای امروزی رو نشونش بدم!
‫چی شده، نیکو؟
‫نگاه نکن!
‫عه؟
‫چیزه، این یه تمرین برای از پهلو راه رفتنه!
‫واقعاً؟
‫اول، کف دستاتو روی هم می‌ذاری,
‫و بعدش وارد عمل می‌شی!
‫رئیس نترو؟
‫شخصیت هانتر هانتر
‫به هیچ‌وجه نباید به حریف خود پشت کند,
‫تمرکزِ نیکو همانند یک کشتی‌گیر ‫در صحنه مسابقات المپیک بود
‫فکر کنم یکی دیگه بریزم,
‫آزار جنسی!
‫چرا؟
‫فقط از سرجات تکون نخور,
‫سرجات بشین,
‫ها؟ امم، باشه,
‫خب، نظرت چیه، مویی-چان؟
‫ژست گارسون‌هاست؟
‫نخیر!
‫دارم نظرتو درمورد لباسم می‌خوام,
‫اوه,
‫به‌نظر قشنگه,
‫نمی‌دونسم لباس‌های این‌شکلی هم داری,
‫البته نصف لباس,
‫اوه، فهمیدم,
‫لباس پوشیدی که بریم بیرون، نه؟
‫باشه، بیا بریم,
‫دیوونه شدی؟
‫عه؟
‫می‌خوای با این سر و وضع بیام بیرون؟ دیوونه‌ای؟!
‫چرا؟ مگه حرف بدی زدم؟
‫نه، فقط دلم می‌خواست تو ببینیش,
‫که اینطور,
‫ولی من طرز لباس پوشیدن معمولیتو هم دوست دارم,
‫این مدل لباس‌ها هم خوبن, ‫ولی لباس‌های همیشگی‌ت یه حس قشنگ و راحتی دارن,
‫ولی بیشتر از هرچیزی، به‌نظرم لباسی که ‫ آدم دوست داره بپوشه بیشتر بهش میاد,
‫مـ ـ می‌رم لباس عوض کنم!
‫این روزا همچین لباسایی مُده؟
‫معلومه که نه! چشماتو درویش کن!
‫آره، این قشنگه,
‫خیلی بهت میاد, قلبمو به تپش انداخت,
‫وای!
‫فکر می‌کردم مویی-چان از این آدمای ساکت و بی‌تفاوت باشه،
‫ولی در واقع روراست ازت تعریف می‌کنه,
‫اوه، خیلی عاشقشم,
‫هه؟
‫می‌تونم از نزدیک‌تر نگاه کنم,
‫باشه,
‫الان می‌خواد بوسم کنه؟
‫این چین‌های پرجزئیات,,,
‫این حاشیه و دوخت مخصوص پارچه‌های کتون قدیمی,,,
‫این روپوش قدیمی برای چه دوره‌ایه؟
‫دوره؟
‫ها؟ خـ ـ خیلی مطمئن نیستم,
‫ولی تمام لباسام یه‌سری لباس دست‌دومن که ‫ از سمت مادر مادربزرگِ فرانسویم بهم رسیده,
‫می‌دونستم!
‫با یه نگاه به پارچه‌ش حدس ‌زدم ‫باید برای دهه 1920 اینطورا باشه,
‫می‌فهمی این چه گنجیه؟
‫چی؟
‫پس دلیلی که قلبت به تپش افتاد,,,
‫من عاشق پوشاک اروپایی‌ام,
‫یه خوره لباسای قدیمی,
‫جدی‌جدی حرف نداره,
‫مخصوصاً لباس عتیقه فرانسوی فوق‌العاده‌ست,
‫فرم لباس، جنس پارچه، و جزئیاتش,
‫همه‌شون یه حسی توشون دارن که ‫ تو این دوره‌زمونه نمی‌شه بازسازی کرد,
‫هوم، واقعاً بی‌نظیره,
‫خیلی هم دربارش می‌دونه!
‫راستی، این ژاکتی که بیشتر وقتا تنمه,,,
‫در واقع یه ژاکت چرم موش‌کور ‫ برای آدولف لافونتِ سال 1940ـه,
‫یه کلمه‌شو هم نفهمیدم!
‫اصلاً درکت نمی‌کنم، مویی-چان,
‫قلبت واسه لباس‌ها غش می‌ره,,, ‫مثلاً باسنمو دیدی ها,
‫همممممممم,
‫این قیافه چیه!
‫اینو فهمیدم که شفافه،
‫ولی در واقع به‌خاطر انعکاس نور چیزی نتونستم ببینم,
‫تازشم یه سطل آشغال همون لحظه سمتم پرت شد,
‫از اینکه چیزی ندیده خوشحالم، ‫ولی رو اعصابه که عین خیالش نیست,
‫پس مویی‌-چان، به بقیه آدما هیچ علاقه‌ای نداری؟
‫حتی با اینکه باهم زندگی می‌کنیم، ‫انگار نه انگار که من اینجام,
‫هیچم اینطور نیست,
‫خیلی هم هست! حتماً ترجیح می‌دی تنهایی وقتتو بگذرونی,
‫احتمالاً وقتی من اومدم ‫ با خودت گفتی اینجا شلوغ شده,
‫اون تیکه‌ش درسته,
‫واقعاً که، اصلاً نمی‌فهمم چی تو فکرشه,
‫حالا که اینطوره بقیه روز باهاش حرف نمی‌زنم,
‫بچه که بودم، فقط من بودم و بابام,
‫سر همین به این نتیجه رسیدم ‫ یکم شلوغی زیادم بد نیست,
‫هـــــوم,
‫هر لباسی که تو تنت راحت‌تره بپوش,
‫ولی اون لباسای یکم پیش هم بهت میومد,
‫فقط یکم هیجان‌زده شدم که فهمیدم,,,
‫سلیقه لباس پوشیدنمون شبیه همه,
‫بابتش شرمنده,
‫اوه، مشکلی نیست,
‫خیلی‌خب، حالا که هوا خوبه،
‫بنتو درست می‌کنم و بریم بیرون ناهار بخوریم,
‫باشه!
‫خود نیکو متوجه نبود که ‫در عرض یک دقیقه ‫در دام رومئوی از همه‌جا بی‌خبر گیر افتاده,
‫پیک چقدر بار آورده,
‫اینا همش مال منه, ‫از مامانم خواستم اینارو واسم بفرسته,
‫توش اصلاً چیه؟
‫گمونم فقط باید مانگا باشه,
‫یه‌سریا مثل کوچیکامه، گولگو 13، و اویشینبو,
‫این کتابا بدجوری طولانی‌ان انگار!
‫یه نامه؟
‫حتماً‌ از طرف مامانمه,
‫از طرف ایبوکی-سان، برای من؟
‫واقعاً متأسفم که خواسته زیادی ازت داشتم,
‫به گزینه‌های دیگه هم فکر کردم،
‫ولی به‌نظرم بهترین کار اینه که ‫ تو مراقبش باشی، موریهیتو-کون,
‫من درحال‌حاضر توی روستایی به‌نام یوزنکیو زندگی می‌کنم,
‫زمانی که شکار ساحره‌ها در بقیه کشورها آغاز شد،
‫ساحره‌ها به اینجا در ژاپن پناه آوردن ‫و به سرزمین مقدس جدیدشون تبدیلش کردن,
‫نیکو اینجا تمریناتشو انجام داد,
‫من تصمیم گرفتم اینجا بمونم,,,
‫چون اینجا بهترین مکان برای افزایش انرژی جادویی‌مه,
‫پیشگویی‌ها به مقدار عظیمی قدرت جادویی نیاز دارن،
‫و توی وضعیت فعلیم، ‫نمی‌تونم با اطمینان بگم احتمال موفقیتم بالاست,
‫به منظور اینکه اطلاعات دقیقی ‫ در رابطه با فاجعه‌ی نیکو به‌دست بیارم،
‫توی این مناطق می‌مونم و سخت‌تر تمرین می‌کنم,
‫تا اون زمان ازت خواهش می‌کنم از نیکو محافظت کن,
‫می‌شه ازت بخوام حواست به درس‌ها، ‫ و خرج و مخارجش هم باشه؟
‫و لطفاً نیکو رو لوس نکن ‫و هرموقع لازمه دعواش کن,
‫انگار خیلی روم حساب کرده ها,
‫واقعاً از همون زمانی که بچه بودین زیاد کمکش می‌کردی,
‫از مویی-چان خواستم توی پروژه علومم کمک کنه,
‫ای بابا، باید سعی کنی خودت تنهایی کارهاتو انجام بدی,
‫انقدر همیشه به موریهیتو-کون اتکا نکن,
‫خیلی ازت ممنونم، موریهیتو-کون,
‫مویی-چان، تموم نشد؟
‫می‌شه کمکم کنی این جعبه‌ها رو ببرم؟
‫خودت باید تنهایی کاراتو بکنی!
‫عــه؟
‫لوس بار میای! دعوات می‌کنما!
‫ای وای، نامه‌ی مامانو خونده، ‫سر همین احساس مسئولیتش سربه‌فلک کشیده!
‫بـ ـ باشه بابا، خودم می‌برمشون,
‫اَبَر سبـ ـ
‫اونطوری نه!
‫نباید از جادو واسه اینکارا استفاده کنی,
‫عواقبی که بعدش اتفاق میفته ‫و سنگین شدن اخلاقت رو یادت رفته؟
‫وایسا ببینم، داری می‌گی از زنای سنگین متنفری؟ درد داشت,
‫چرا از الان حرفای سنگین می‌زنی؟
‫برای آسون کردن کارا به جادو اتکا نکن,
‫کوچیکامه و گولگوی خودته، ‫پس خودتم برشون دار,
‫ولی گولگو واسه مامانمه,,,
‫یه طلسم هست که می‌ذاره خودم بلندشون کنم، ‫ و همینطور کارآمدتر هم هست,
‫دابلیت!
‫دوتا شد!
‫نظرت چیه؟
‫خفنه، نه؟
‫کوچول شد,
‫وقتی اون جادو دو قسمتت می‌کنه، ‫نکنه اندازه‌ت هم دو تیکه می‌شه؟
‫خیلی‌خب، بیا شروع کنیم,
‫فکر خوبیه، بریم تو کارش,
‫یک دو، یک,,, دو,
‫آه، چقدر سنگینه,
‫بذار کمکت کنم,
‫آماده، برو,,,
‫آب خوردن، آب خوردن,
‫وایسا، وایسا، وایسا! ‫فایده‌ش دیگه چیه؟
‫این هیچیشم کارآمدتر نیست,
‫درسته دوتا شدی، ولی فقط داری ‫ جعبه به‌اندازه یه‌نفرو بلند می‌کنی!
‫عقلتم از وسط نصف شده,
‫جادو چقدر مفیده!
‫جوری رفتار نکنید انگار کار خاصی کردین، احمقا!
‫آب خوردن، آب خوردن,
‫عجبا، باید حواسم بهشون باشه,
‫هی می‌گم، اگه دوباره دابلیت اجرا کنیم،
‫اونطوری دوتای الان‌مون به چهارتا تقسیم نمی‌شیم؟
‫همینه!
‫کجاش دقیقا؟!
‫دابلیت!
‫اندازه‌شون یک‌چهارم شد!
‫آماده، و بریم!
‫دارم می‌گم فرقی نداره!
‫این طلسم به‌درد نمی‌خوره، ‫ چون هرچقدر هم تقسیم شین آخرش کار همون یه‌نفرو می‌کنین!
‫خب اینکه مشخصه!
‫اگه بتونی تاابد یه‌چیزو کپی کنی ‫ تمام مشکلات خورد و خوراک و انرژی از بین می‌ره,
‫من می‌گم، «بوق بوق,»
‫پس منم می‌گم، «یک دو، یک دو,»
‫پس منم می‌گم «یک دو، یک دو!»
‫پس اگه اینطوره منم می‌گم، «یک دو، یک دو,»
‫دِ بجنبین!
‫یک دو!
‫بوق بوق!
‫یک دو!
‫بوق بوق!
‫یک دو!
‫بوق بوق!
‫یک دو!
‫بوق بوق!
‫همگــــی,,,
‫توقف!
‫بوق بوق!
‫چی بگم!
‫نمی‌خواد، خودم می‌برم,
‫چقدر زود تمومش کردیم,
‫چقدر قویه,
‫قشنگ یه شرکت حمل‌ونقل اوگره,
‫آهای، انقدر بازیگوشی نکن و یه‌نفر شو,
‫فقط یکم دیگه!
‫از این محوطه بیرون نریدا، خب؟
‫چــــشـــــم!
‫مگه معلم پیش‌دبستانی‌ام؟
‫اوه درسته، نامه رو تموم نکرده بودم,
‫یه‌چیز دیگه هست که می‌خواستم بهت بگم,
‫راستش به پیشگویی جدیدی رسیدم,
‫پیشگویی جدید؟
‫سگ و قطرات باران فاجعه به‌بار خواهد آورد,
‫سگ و قطرات باران؟ توی بارون؟ ‫این یعنی چی؟
‫یعنی حمله‌ی یه سگ فاجعه‌ست؟ وایسا ببینم,,,
‫مویی-چــــــــان!
‫نیکو!
‫حالت خوبه؟
‫اوه، خیلی شرمنده! ‫چمپ از افسارش فرار کرد,
‫می‌دونم بعضی‌وقتا سگا می‌تونن قلاده‌شونو دربیارن,
‫پس این‌بار ازش چشم‌پوشی می‌کنم,
‫هرچند، امیدوارم شما هم وقتی ‫ اون رومو نشون دادم ازش چشم‌پوشی کنین,
‫خـ ـ خیلی خیلی ببخشید,
‫حتماً‌ خیلی ترسناک بود, ‫بیاید بریم خونه، باشه؟
‫مویی-چــــان!
‫خیلی شرمنده,
‫زیادی جوگیر شدم و,,,
‫چهارتا شدم و خوش گذرونی کردم، ‫ولی آخرش کاری کردم زخمی بشی,
‫گفتم که عیبی نداره,
‫خوشحالم که خودت صدمه ندیدی,
‫اوهوم,
‫بذار برات قهوه درست می‌کنم, ‫واسه خودمم شیر می‌ذارم,
‫جادویی روی این نماد اجرا می‌کنم که ‫ وقتی فاجعه‌ی نیکو اتفاق افتاد، ناپدید بشه,
‫اینطوری راحت‌تر می‌شه فهمید که ‫ فاجعه‌ی نیکو اتفاق افتاده یا نه,
‫هنوز ناپدید نشده، ‫پس یعنی فاجعه اون سگ نبوده,
‫سگ و قطرات باران, ‫یعنی چه‌جور فاجعه‌ای می‌تونه باشه؟
‫یعنی قراره توی یه روز بارونی اتفاق بیفته؟
‫فقط دونستن همین خیلی کمک می‌کنه,
‫از غرب ژاپن تا منطقه کانتو، ‫ آب‌و‌هوای جوی کاهش می‌یابد,
‫از امروز عصر نیز این روند کاهشی ادامه خواهد داشت,
‫هورا، تونستیم کوشینویا یوکان بگیریم,
‫چرا حتماً باید وسط بارون میومدیم بیرون؟
‫شرمنده, بهترین روش برای ‫برگردوندن قدرت جادوییم خوردن لوبیا قرمزه,
‫ولی تو می‌تونستی خونه بمونیا، مویی-چان,
‫ولی خب پیشگویی,,, سرفه، سرفه,
‫چیزی نیست, بیا زودتر بریم خونه,
‫هوم,
‫احتمالاً بهتره درباره‌ی پیشگویی بهش بگم,
‫نمی‌خوام کاری کنم نگران چیزی بشه,
‫ولی نمی‌دونم، شاید بهتر باشه درموردش بهش بگم,
‫و یدونه انیمه به‌اسم واندر فول-فول هست که انقدر بانمکه که نگو,
‫وقتی نیکو تنهاست ممکنه فاجعه اتفاق بیفته,
‫کاشکی یه خبرچینی بود که می‌تونستم تو مواقع اضطراری باهاش کار کنم,
‫الان با یه‌سری کافه‌ها همکاری کردن،
‫تو این‌جور چیزا رو دوست داری؟
‫اگه مسئله این باشه، می‌تونم به‌عنوان راهی برای ‫دوری از خطر بهش نگاه کنم, ولی بازم,,,
‫یعنی چی؟ حتی به یه‌کلمه از حرفامم گوش نمی‌دی,
‫اوه، شرمنده, درباره چی حرف می‌زدی؟
‫درباره انیمه‌ایه که توش یه سگ-
‫سگ؟! سگه چی شده؟
‫داری می‌ترسونیم، مویی-چان,
‫اوه، ببخشید,
‫خب درباره چی می‌گفتی؟
‫اصلاً ولش کن!
‫به‌هرحال، توی روزای بارونی باید مراقب باشم,
‫اگه اتفاقی بیفته، باید بتونم از نیکو محافظت کنم,
‫نیکو,
‫بیا زیر چترم,
‫مویی-چان یه حرکت انفجاری پیاده کرد,
‫خیلی شوکه شدم که یهویی منو زیر چترش دعوت کرده,
‫امیدوارم یکی مارو اینطوری ببینه,
‫عه؟ هی، نیکو-چان,
‫کارا-چان,
‫عه؟ چی؟ شما دوتا زیر یه چترین؟
‫آهای، نیکو، انقدر عشق‌بازی نکن و باهام بیا خرید,
‫واسه من «شرمنده، الان نمی‌تونم,» نکن! ‫چقدر رو اعصاب!
‫ها؟ این راه خونه نیستا, ‫جایی می‌خوایم بریم؟
‫آره,
‫این قطعاً اعتراف عشقه!
‫نیکو,
‫من آماده‌ام,
‫ها؟ چتر رو بگیر و عقب وایسا,
‫ها؟
‫اون مخفی‌کاری بخوره تو سرت, بیا بیرون,
‫می‌دونم داشتی دنبالمون می‌کردی,
‫عه؟ یکی تعقیبمون می‌کرد؟
‫آره,
‫باورم نمی‌شه از الان طرفدار دارم,
‫صد سال سیاه,
‫این یارو توی قایم شدن خیلی خوبه,
‫شک دارم کسی غیر من متوجهش می‌شد,
‫کار خودته؟ ‫یعنی امروز روز فاجعه‌ست؟
‫زودباش خودتو نشون بده,
‫کسیه که من می‌شناسم؟
‫یا کسیه که منو می‌شناسه؟
‫یعنی کیه؟
‫خدایی، کیه؟
‫واندر فول-فول‌ـه!
‫خب اون کیه؟!
‫شخصیت اصلی یه انیمه‌ست که من دوست دارم,
‫خود کاراکترش برام مهم نیست,
‫سگ، و قطرات باران,
‫تو دقیقاً کی هستی؟
‫ظاهرش قوی به‌نظر نمیاد، ‫ولی راه حمله‌ای باز نذاشته, چه بسا,,,
‫آماده مبارزه‌ای، مگه نه؟
‫سریعه! ولی من قوی‌ترم, ‫می‌تونم ببرم,
‫یه چوب‌دستی؟
‫مویی-چان!
‫جلو نیا!
‫گاردمو پایین آوردم, این یارو,,,
‫می‌تونه باد رو کنترل کنه,
‫اگه داری به من حمله می‌کنی، ‫یعنی دشمن نیکویی,
‫پس دیگه بهت آسون نمی‌گیرم,
‫سبک مبارزه کیگونگ اوگر، آتش اوگر!
‫اون یه تکنیک ظاهری بود که یه توهم بهت نشون می‌ده,
‫شرمنده رفیق، ولی به‌جای جدی مبارزه کردن،
‫مهمتره که بفهمم کدوم خری هستی,
‫حالا زود باش و صورتتو نشونم بده,
‫تو,,,
‫کی‌ای؟
‫کان-چان!
‫نیکــــــــو!
‫پس تو بودی، کان-چان؟
‫چرا انقدر لفتش دادی!
‫از نحوه مبارزه‌م باید می‌فهمیدی,
‫تو می‌شناسیش، نیکو؟
‫آره! بذار معرفی کنم, ‫این کان-چان‌ـه!
‫اونو که فهمیدم!
‫کان-چان یه تنگوـه که توی کوهستانی که ‫ توش تمرین می‌کردم زندگی می‌کنه,
‫تنگو؟
‫بابت حمله کردنم شرمنده،‌ اوگر، ‫ولی می‌خواستم مهارت‌هاتو بسنجم,
‫کازاماتسوری کانشی,
‫منم اینجام تا از نیکو محافظت کنم,
‫من آشنای کلاغش هستم,
‫مرد نقاب‌دار بالأخره روبروی ما ظاهر شد,
‫کان-چانه,
‫و در پشت اون نقاب یه آشنای کلاغ بود!
‫اسمش کان-چانه ها,
‫یعنی این مرد چه کسیه؟
‫کان-چانه دیگه!
‫قسمت بعد، ‫«مرگ جویی ویلر,»
‫اون کیه؟!
‫پیک ساحره
‫برای موریهیتو
‫هردو یکم خسجات کشیدن
‫بعد اینکه پشتشو دید
‫هردو یکم خسجات کشیدن
‫بعد اینکه پشتشو دید
‫کلی سگ و چک‌چک باران
‫شرمنده الان نمی‌تونم
‫فشن‌های شفاف جدید بهاری
‫قسمت بعد ‫کازاماتسوری کانشی، تنگو