دانلود رایگان جدیدترین فیلم و سریال بدون سانسور در نیکی مووی
‫چند قدم دیگه بیا,,,
‫بفرما!
‫- یه مسافرخونه‌ی قدیمیـه, ‫- از اون خفن‌هاشـه,
‫شکار زدیمش,
‫- تعجبی نداره, ‫- معامله‌ی مِلک کار هرکسی نیست
‫ولی این خانوم که می‌بینی
‫به‌طرز وحشتناکی این‌کاره‌ست,
‫روی «وحشتناک»ـش تأکید بشه,
‫اگه یه‌کم رنگ بشه و ظاهرش عوض بشه
‫و یه دیوار سلفی نئونی هم بذاریم,,,
‫آخ جون، سلفی!
‫- چندتا جمجمه‌ی گاو,,, ‫- باشه, باشه,
‫همه‌ی این‌ها خوبـه، ولی کی حاضره
‫وسط ناکجا زندگی کنه؟
‫آخه اینجا,,,
‫یکی از معروف‌ترین قتل‌عام‌های کشور
‫اینجا اتفاق افتاده,
‫گوش کن چی می‌گم,
‫بازار داستان‌های جنایت واقعی ‫میلیونی سود داره
‫و مردم حاضرن از همه‌جای دنیا
‫بیان تا از همچین جایی بازدید کنن,
‫حالا تصور کن واسه‌ی چند روز ‫اقامت توی اینجا چقدر پول می‌دن,
‫دیوونه‌هایی مثل خودت می‌آن,
‫هزاران دلار,
‫یه آشپزخونه‌ی داخلی راه می‌ندازیم,
‫باید فروشگاه داخلی داشته باشین,
‫نمی‌تونین از بیرون سفارش غذا بدین,
‫اینجا وسط ناکجاست, ‫گشنه‌تون شد، باید برین شکار,
‫چرا همین پول رو ‫خرج یه کلبه‌ی زمستونی قشنگ
‫توی پام اسپرینگز نکنم ‫که یه استخر بزرگ هم داشته باشه؟
‫بذار بهش فکر کنم,
‫باشه,
‫ولی مطمئنـم وقتی ‫تحقیقات لازم رو انجام بدی
‫و بفهمی اینجا چقدر معروفـه
‫اون‌وقت خودت می‌گی اینجا ‫خوراک داستان‌های جنایت واقعیـه,
‫هرجا پولـه، قتل هم هست، دختر,
‫یعنی مردم حاضرن
‫پول بدن و جایی زندگی کنن ‫که قبلاً توش قتل‌عام اتفاق افتاده؟
‫پول گُنده هم می‌دن, ‫بهت قول می‌دم,
‫- نه! فلوید! ‫- خدایا!
‫داروندارمون اونجاست! ‫داروندارمون!
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫- تنها راه فرارمون بود, ‫- ماشین کدوم گوریـه؟
‫برگشته فروشگاه! ‫تا دوشنبه کرایه‌ش کرده بودیم!
‫ما رو مسخره کردی؟ ‫خودت از ما خواستی
‫- که با نعش‌کش بیایم,,, ‫- که فضا براتون جذاب بشه,
‫فکر نمی‌کردیم یکی قراره ‫مهمون‌مون رو بُکشه!
‫- نفر بعدی کیـه؟ ‫- ما کسی رو نکشتیم!
‫حالا فوراً برگردین داخل مسافرخونه!
‫قاتل احتمالاً همون‌جاست!
‫من جونم واسه‌م عزیزه,
‫نمی‌خواین بفهمین چه خبره؟
‫پس باید اول برگردیم داخل!
‫باشه, بریم,
‫[ مسافرخانه‌ی جهنمی ]
‫قسمت دوم: «اُرکید شب‌بو»
دانلود رایگان جدیدترین فیلم و سریال بدون سانسور در نیکی مووی
‫تنها خواهشم اینـه که ‫آرامش خودتون رو حفظ کنین,
‫من و پورشیا ته‌وتوش رو درمی‌آریم,
‫از کجا بدونیم شما هِمینگوِی رو نکشتین؟
‫و ماشین رو نترکوندین؟
‫می‌خواین ما رو اینجا گیر بندازین
‫و دونه‌دونه حسابمون رو برسین؟
‫به نظرتون این منطقیـه؟
‫ما کاسبـیم,
‫۷۰۰هزار دلار خرج بازسازی اینجا کردیم,
‫هزینه‌ی خرید مسافرخونه به کنار,
‫پس دیوونه نیستیم همه‌چی‌مون رو بدیم
‫و بعدش این‌طوری ‫زندگی‌مون رو نابود کنیم,
‫شاید تو این‌کاره نباشی,
‫ولی از تو یکی
‫مطمئن نیستم,
‫موافقـم,
‫چرا من؟
‫آها, به‌خاطر آرایش صورتم ‫و طرز لباس پوشیدنم؟
‫نه, به‌خاطر این‌که ‫عاشق داستان‌های قتلـی,
‫آره، دخترجون, ‫من خودم استاد این کارم,
‫ولی تو ادا درمی‌آری,
‫دوست داری خودت رو خفن نشون بدی ‫و مرکز توجه باشی,
‫یعنی شماها این‌طوری نیستین؟ ‫واقعاً؟
‫تک‌تک شماها
‫می‌خواستین یه جنایت واقعی رو تجربه کنین,
‫و ما هم براتون فراهم کردیم,
‫بهتون دسترسی آزاد ‫به معروف‌ترین محل جنایت کشور رو دادیم,
‫از جیب خودمون زدیم,
‫باورم نمی‌شه این‌قدر نمک‌نشناسـین,
‫زورگویی می‌کنین,,,
‫اتهام می‌زنین,,,
‫یکی از مهمون‌هاتون پخته شده و مُرده,
‫- همین دیگه! ‫- پس خیلی ممنون که
‫دعوتم کردین، ‫ولی دیگه می‌خوام برم,
‫- احسنت! ‫- و اگه این‌ها برن
‫- من هم می‌رم, ‫- من هم همین‌طور,
‫موافقـم,
‫دوستان در جریان یه چیز باشین,
‫دَه سالـه که ‫توی این ایالت شکار می‌کنم,
‫اون بیرون خطرناکـه,
‫همه‌جا خرس سیاه هست,
‫تازه این اطراف ‫گرگ خاکستری و پلنگ هم داره,
‫آب‌وهوا هم خودش داستانـه,
‫پنج دقیقه برین بیرون، ‫خیسِ آب می‌شین,
‫اگه شبانه برین توی جنگل,,,
‫یا حیوون‌ها می‌آن سراغتون ‫و یا از سرما می‌میرین,
‫پس شکارچی‌ای,
‫بله, کل زندگی‌م بودم,
‫طبیعتاً باید بهت تعظیم کنم
‫تا حس غرور بهت دست بده
‫- ولی با توجه به شرایط,,, ‫- من شکارم رو با پختن نمی‌کُشم,
‫از کجا معلوم؟
‫ببین، داداش, ‫توی شهر ما,,,
‫اگه به کسی اَنگ آدم‌کُشی بزنی، ‫باید سریع حرفت رو پس بگیری,
‫ثابت کن اشتباه می‌کنم، پهلوون,
‫خب دیگه, ‫همگی,,,
‫همگی آروم باشین,
‫آروم باشین, ‫باشه؟
‫همه برگردین به اتاق‌هاتون ‫و دَر رو قفل کنین,,,
‫امشب رو می‌گذرونیم و فردا صبح
‫من و پورشیا برنامه می‌ریزیم ‫که چطور کمک خبر کنیم,
‫- باشه, منطقیـه, ‫- من می‌رم آشپزخونه,,,
‫- یه چیزی بخورم, ‫- هرچی میل دارین، بخورین,
‫و می‌خوام یه چاقو هم
‫برای خودم بردارم,
‫پیشنهاد می‌کنم ‫بقیه هم همین کار رو بکنن,
‫فکر نکنم مسلح‌شدن همه کمکی بکنه,
‫اگه من یه چیز توی زندگی‌م
‫یاد گرفته باشم، اینـه که
‫قتل‌های این‌شکلی ‫با یه بار تموم نمی‌شه,
‫اینجا چه خبره؟
‫نمی‌دونم!
‫تو که آشپزه رو نپختی، آره؟
‫اون امضای من نیست,
‫یکی زودتر از ما رفت سراغش,
‫چه خوب که ماجرای ماشین ‫هم افتاد گردن قاتل,
‫سخنرانی‌ت درباره‌ی ‫آب‌وهوا و جنگل هم خوب بود,
‫آخه یکی باید به این
‫بچه‌شهری‌های احمق توضیح بده ‫که نمی‌تونن
‫۷۰ کیلومتر برن تا به یه جا برسن,
‫یکی از اون‌ها آشپزه رو کُشته,
‫باورش سختـه که یکی از اون بی‌خایه‌ها
‫تونسته همچین کاری بکنه,
‫کرو یا
‫کواین می‌تونن این‌کاره باشن,
‫اون روحانی اُسگل و هنرمنده رو می‌گی؟
‫من که نظرم روی روبی‌ـه
‫- که مدیر اینجاست, ‫- فکر نکنم,
‫پورشیا برای شراکت ‫با یه قاتل زیادی خوبـه,
‫بالاخره یکی کُشته ‫و سؤال مهم‌تر اینـه که چرا؟
‫سال‌هاست بچه‌ها توی جشن هالووین ‫ادای ما رو درمی‌آرن,
‫شاید یه مقلد داریم,
‫شاید هم,,,
‫شاید یه شیطان‌پرست واقعی داریم,
‫جدی می‌گی؟
‫هرکی هست، از اهمیت
‫زمان‌بندی این اتفاقات باخبره
‫و می‌خواد مراسم بافومه رو تکمیل کنه,
‫- مراسمی که ما شروعش کردیم, ‫- آره,
‫باید پیداش کنیم,
‫این دفعه باید موفق بشیم,
‫باید دروازه رو باز کنیم ‫تا بافومه آزاد بشه,
‫می‌تونیم همین‌الان بریم ‫و همه‌شون رو بُکشیم,
‫آروم باش, ‫صبر داشته باش,
‫باید هم‌زمان با چرخش ‫محور زحل خون بریزیم
‫تا نتیجه بده, ‫یادتـه؟
‫اگه همه‌ی خون‌ها رو ‫یه‌جا یا زود بریزیم
‫اثر جادویی خون از بین می‌ره,
‫اون‌وقت قدرت کافی ‫برای بازکردن دروازه رو نداره,
‫نمی‌تونیم ۳۰ سال دیگه صبر کنیم
‫تا زحل دوباره برگرده سر جاش، پس
‫باید بی‌نقص انجام بشه,
‫باشه,
‫پس کسی که می‌خواد ‫کار ما رو بدزده، پیدا می‌کنیم
‫و کاری می‌کنیم که تقاص پس بده,
‫آره,
‫آروم,,,
‫پس بلدی از چاقو استفاده کنی,
‫مجبورم,
‫آره خب, ‫قبلاً تجربه‌ی قتل‌عام داشتی,
‫جوک خنده‌داری نبود,
‫هیچ‌وقت برای قاتل‌های ‫سریالی جوک نمی‌سازم,
‫بیا هم‌اتاقی بشیم,
‫اون‌وقت چرا؟
‫دونفر بهتر از یکیـه,
‫بهم اعتماد داری؟
‫من که بهت اعتماد دارم,
‫ضرر نداره با کسی هم‌اتاق بشم
‫که قبلاً تجربه‌ی مشابه داشته,
‫آخه,,, احساس می‌کنم کنار تو
‫تا آخرش زنده می‌مونم,
‫اینجا صحنه‌ی جُرمـه، پس
‫باید اینجا رو قرنطینه کنیم,
‫آره,
‫به نظرت قاتل,,,
‫یعنی قاتل اصلی برگشته
‫- که کار ما رو تموم کنه؟ ‫- نمی‌دونم,
‫به نظرت با بازگشایی اینجا ‫باعث شدیم این‌طوری بشه؟
‫نه,
‫فکروخیال نکن,
‫بیا کار رو سریع تموم کنیم ‫و برگردیم به اتاق‌مون,,,
‫دَر اتاق رو قفل کنیم ‫و تا صبح توی بغل هم باشیم, باشه؟
‫خدایا,
‫نمی‌شه همین‌طوری ولش کنیم,
‫باید حداقل ببریمش یه جای سرد,
‫فریزر آشپزخونه چطوره؟
‫فکر نکنم از پسش بربیام,
‫چیزی نیست, ‫با همدیگه از پسش برمی‌آیم,
‫خب، حالا چجوری ببریمش آشپزخونه؟
‫باید از اینجا درش بیاریم,,,
‫بذاریمش روی فرشک یوگا
‫و بقیه‌ی راه رو ببریمش,
‫باشه,
‫ای وای,,,
‫خدایا,
‫- نه! خدایا! نه! ‫- پورشیا!
‫اَندی,
‫باید الان توی اتاقت باشی,
‫البته من هم همین‌طور
‫ولی خیلی گرسنه‌ام,
‫حالت خوبـه؟
‫آها,
‫فکر کنم
‫نوشتن درباره‌ی جرایم واقعی ‫با تجربه‌ی واقعی‌ش فرق داره، نه؟
‫به نظرت زنده می‌مونیم؟
‫نمی‌دونم, ‫هیشکی نمی‌دونه,
‫می‌دونم این موقعیت
‫با زندگی معمولی‌ت فرق داره
‫ولی اَندی,,,
‫تو واسه‌ی این کار ساخته شدی,
‫توی رگ‌وریشه‌ت ثبت شده,
‫تو حاصل نسلی از بازمانده‌هایـی,
‫آره, هم‌زمان با من نفس بِکش,
‫آفرین, همین‌طوری,
‫ازت می‌خوام همین‌طوری نفس بِکشی
‫و به اجداد مبارزت فکر کنی
‫که هر کاری برای زنده‌موندن انجام دادن
‫و باعث شدن ما الان اینجا باشیم,
‫ژن اون‌ها ما رو به مَردی ‫که امروز هستیم، تبدیل کرد,
‫خیلی خوش‌شانسـیم که اینجایـیم,
‫خوش‌شانسـیم که تا اینجا زنده موندیم,
‫راستش رو بخوای
‫حتی توی این اوضاع خراب
‫خوش‌حالـم که الان کنارتـم,
‫ممنون,
‫تو واقعاً
‫استعداد داری,
‫چطوری این‌قدر خون‌سردی؟
‫یه‌ذره هم نمی‌ترسی؟
‫معلومه که می‌ترسم
‫ولی همیشه نسبت به چیزهایی ‫که ازشون دوری می‌کنیم، کنجکاوم,
‫این شامل احساس ترس هم می‌شه,
‫توی همچین لحظاتی کمک می‌کنه,
‫هروقت زندگی ترسناک می‌شه ‫من هم می‌دوئم سمتش,
‫امیدوارم
‫یه‌کم از روحیه‌ت به من هم سرایت کنه,
‫بهترین ساندویچیـه که تا حالا خوردم,
‫سُس سویا همیشه معجزه می‌کنه,
‫عجب, ‫که این‌طور,
‫حالا که سیر شدی و خوش‌حالـی
‫و راز آشپزی‌م رو هم فهمیدی,,,
‫می‌تونی یه‌کم درباره‌ی
‫قاتل «سیگما دای» تعریف کنی؟
‫همین داستانی که الان توشـی، ‫برات کافی نیست؟
‫باشه,,, قبول, ‫اگه نمی‌خوای، نگو,
‫پس تو یه سؤال ازم بپرس,
‫هرچی دوست داری,
‫تو واقعاً دور دنیا سفر می‌کنی
‫که به یه‌عده زندانی بدی؟
‫بله,
‫از مزایای مهماندار‌بودن همینـه,
‫می‌تونم توی هر قاره‌ای ‫به یه قاتل بدم,
‫مثلاً یه‌بار توی برلین بودم,
‫اونجا با یه یارویی به نام
‫رولند لوکاس آشنا شدم,
‫یه قاتل که تازه ‫از زندان آزاد شده بود,
‫طرف درست مثل کلیشه‌های آلمانی‌ها,,,
‫که واقعاً هم درستـه,,,
‫خیلی حشری بود,
‫من رو به زنجیر بست,
‫چی؟ ‫یعنی زنجیر واقعی؟
‫آره بابا, از طناب هم بهتره,
‫خلاصه، من رو به زنجیر بست,
‫دست‌هام رو داد بالا ‫و کاملاً در اختیارش بودم,
‫یعنی,,,
‫نترسیده بودی؟
‫چرا بابا, ‫ریده بودم به خودم,
‫ولی می‌دونی چیـه؟
‫بیشتر تحریکم کرد,
‫- جداً؟ ‫- آره,
‫ترس و سکس
‫به هم وابسته‌ان,
‫می‌گم,,,
‫ممنون که حالم رو عوض کردی,
‫ترسیدن خودش نشونه‌ی شجاعتـه,
‫ممنون از تو که بهم اعتماد داشتی
‫و باهام درد‌ودل کردی,
‫حالش رو داری بیشتر حرف بزنیم؟
‫یه پاکت بادوم‌درختی دارم
‫که احتمالاً نمی‌تونم تنهایی بخورم,
‫فکر کنم در کنار این شراب
‫خوب بشه,
‫اَندی,
‫می‌خوام برم سمت شهر,
‫باید کمک خبر کنم,
‫توی همچین طوفانی فکر نکنم صلاح باشه,
‫چیزیم نمی‌شه,
‫کار من طوریـه که ساعت‌ها
‫توی هوای گرم‌وسرد دَووم می‌آرم,
‫به عذاب‌کشیدن عادت دارم,
‫باشه، ولی شنیدی که یارو چی گفت,
‫اینجا خرس و پلنگ داره,
‫نمی‌شه که بیکار بشینم,
‫اون‌طوری دیوونه می‌شم,
‫روش نوشته کاپشن ضدآبـه,
‫ممنون,
‫مراقب خودت باش,
‫کیـه؟
‫واضح نمی‌بینم
‫ولی فکر کنم یکی از ‫بره‌هامون داره فرار می‌کنه,
‫(توی مسیحیت، بَره عموماً به مسیح نسبت داده می‌شه ‫و باور به اینـه که عیسی مثل یه بَره قربانی شد؛ «بَره‌ی خدا»,)
‫عمراً بذارم,
‫نُه‌تا قربانی لازمـه که دروازه باز بشه,
‫می‌شه این لاشی رو بُکشم؟
‫برو, ‫من هم یه‌کم تحقیق می‌کنم,
‫مراقب باش,
‫شاید قاتل همون باشه,
‫تا حالا یه قاتل نکُشتم,
‫یه قربانی خوب برای بافومه‌ست,
‫اوضاع پایین یه‌کم,,,
‫داغون بود؟
‫ناراحت‌کننده بود,
‫فردا از یکی دیگه کمک می‌گیرم,
‫تو خوبـی دیگه؟
‫می‌خوام بخوابم,
‫بخوابم تا پلیس بیاد ‫و همه‌چی تموم بشه,
‫آره, بخواب,
‫مُسکن خوردم,
‫خوبـه,
‫من رو ببخش
‫که ازت خواستم اون کار رو بکنی,
‫خودت هم نمی‌خواستی ‫و من نباید,,,
‫نباید اینجا رو می‌خریدیم,
‫پورشیا,
‫بیخیال, ‫اینجا آرزومون بود,
‫نه‌خیر!
‫نه, اینجا آرزوی تو بود,
‫اشتباهم این بود ‫که روی تخیلات مریض تو
‫حساب باز کردم,
‫الان اعصاب همه‌مون خُرده
‫ولی این هم مسئله‌ی بزرگی نیست,
‫بزرگ نیست؟
‫دستش مثل گوشت آب‌پز کنده شد,
‫ولی از نظر تو همچین چیزی طبیعیـه,
‫- عاشق این چیزهایـی, ‫- عاشق داستان‌هاشـم,
‫نه، همه‌چی‌ش رو دوست داری!
‫علاقه‌ی شدید و چندش‌آوری ‫که به آدم‌کُشی داری
‫و داستان بدبخت‌هایی که اینجا مُردن,
‫اصلاً فکر کنم خوش‌حالـی که مُردن,
‫این چه حرفیـه!
‫حالا یه قربانی جدید هم داری ‫که باهاش حال کنی,
‫واقعاً,,,
‫این علاقه‌هات ‫حالم رو به هم می‌زنن، روبی,
‫معذرت می‌خوام, ‫بَد حرف زدم,
‫این مکان آدم رو دیوونه می‌کنه,
‫نه,
‫اتفاقاً حرف دلت رو زدی,
‫عذرخواهی‌ت به درد خودت می‌خوره,
‫حق نداری تظاهر کنی ‫که هرچی اینجا ساختیم
‫یه‌هو برات چندش‌آور
‫و زننده شده!
‫خسته شدم ازبس
‫من رو پایین‌تر از خودت می‌بینی!
‫دیگه توان زندگی با
‫استانداردهای بالای تو رو ندارم!
‫کون لقت، پورشیا!
‫اصلاً می‌دونی چیـه؟
‫روی قفسه‌ی سینه‌ت یه علامت بذار
‫که اون قاتل حروم‌زاده ‫بیاد سراغ قلبت
‫و از جا درش بیاره,
‫تکون نخور,
‫همون‌جا وایستا,
‫هیششش,,,
‫اگه فرار کنی، می‌آد دنبالت,
‫تا بخوای خودت رو به جاده برگردونی
‫تیکه‌پاره‌ت می‌کنه,
‫باید محکم وایستی تا بترسه,
‫گم شو، حروم‌زاده!
‫گورت رو گم کن! ‫برو!
‫- ممنونـم, ‫- قربانت,
‫دسـ,,, دست خودت باشه,
‫پس هم رواعصابـی و هم الکلی,
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫سؤال من هم ازت همینـه,
‫می‌رم کمک بیارم,
‫الکی خودت رو فدا نکن,
‫واسه‌ی همین بهتون گفتم
‫تا طلوع آفتاب صبر کنین,
‫موضوع اینـه که ‫من از تو دستور نمی‌گیرم,
‫حالا اسم واقعی‌ت چیـه؟
‫لطفاً باز نگو «کرو» که ‫بیشتر شبیه لقب سرخ‌پوست‌هاست,
‫(واژه‌ی «کرو» یا «Crow» توی زبان انگلیسی به‌معنای «کلاغ»ـه,)
‫تو هم فقط اسم کوچیکت رو گفتی,
‫فلوید دانتری,
‫- اسم تو چیـه؟ ‫- شناسنامه هم داری، فلوبد دانتری؟
‫توی ماشینم سوخت,
‫بهونه‌ی خوبیـه,
‫تو بهم مشکوکـی؟
‫به همه مشکوکـم
‫به‌جز هِمینگوِی,
‫یعنی تو و زنت یه‌هویی
‫از یه سوراخی دراومدین
‫و مثلاً از ماجرای ‫مسافرخونه خبر ندارین؟
‫بعدش هم ماشین‌تون ‫به‌طرز عجیبی آتیش گرفت؟
‫آره، بدجور مشکوکـم, ‫خودت بودی هم مشکوک می‌شدی,
‫حالا بگو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌خوای نشونت بدم؟
‫کرو!
‫کرو! کجایـی؟
‫پس الکی نگرانت بودم, ‫فکر کردم تنهایـی,
‫نه, جای نگرانی نیست,
‫البته یه گرگ هم دیدیم، ولی خب,,,
‫ذات طبیعت همینـه,
‫به هیشکی رحم نمی‌کنه,
‫واقعاً یه گرگ دیدین؟
‫احتمالاً بیشتر هم هستن, ‫بیا برگردیم,
‫نه, نمی‌خوام توی مسافرخونه ‫دست روی دست بذارم، اَندی,
‫می‌شه تو راضیش کنی؟
‫اومدم همین کار رو بکنم,
‫اگه همین‌طور لج‌بازی کنه
‫حداقل باید تا آخر مسیر همراهیش کنم,
‫من از اون‌هاش نیستم,
‫فـ,,, فکر کنم می‌تونم تا صبح صبر کنم,
‫ایول, ‫گُل گفتی,
‫آروم! آروم!
‫- چیـه؟ نمی‌خوای؟ ‫- چرا، می‌خوام, فقط
‫احساس می‌کنم داریم سریع پیش می‌ریم,
‫آخه هِمینگوِی مُرده,,,
‫مرگ هِمینگوِی نشون می‌ده ‫که زندگی کوتاهـه,
‫خودت این رو از همه بهتر می‌دونی، نه؟
‫و وقتی می‌دونی چی از زندگی می‌خوای
‫نباید معطل کنی,
‫چیزی که من الان می‌خوام
‫اینـه که,,,
‫فکر کنم بدونم چی می‌خوای,
‫زخم‌هات رو ببینم,
‫چی؟
‫- صبر کن, عع,,, ‫- چرا خجالت می‌کِشی؟
‫نیازی نیست چیزی ازم قایم کنی، بلِیک,
‫خجالت نمی‌کِشم, ‫فقط,,,
‫چرا می‌خوای زخم‌هام رو ببینی؟
‫وای,
‫- لباست رو دربیار, ‫- عع، باشه,
‫درش بیار,
‫خدایا,
‫همه‌جات رو خط‌خطی کردن,,,
‫با چاقو بوده؟
‫نه، با سیخ شومینه بود,
‫همم,,,
‫حالا برگردیم سر اون ‫چیز دیگه‌ای که می‌خوام,
‫آره؟
‫فکر کنم تو هم می‌خوایش,
‫اوه,,, چیزه,,,
‫نه، ممنون,
‫نه, من,,,
‫این یکی رو نیستم, ‫تازه الان موقعیتش نیست
‫که همچین کاری بکنیم,
‫یه قاتل داره توی مسافرخونه می‌چرخه,
‫مطمئنـی؟
‫ای بابا,,,
‫باشه پس,
‫ببین,
‫این قفلـه,
‫آها,
‫این هم قفلـه,
‫- فهمیدم, ‫- هر دو بسته‌ست,
‫جات امنـه,
‫البته
‫نه کاملاً,
‫خب,
‫باشه,
‫خوبـه,
‫پسر خوب کیـه؟
‫عع,,, بذارش کنار,
‫من که خوشم می‌آد,
‫نه, بذارش کنار,
‫چیزی نیست, ‫از چی می‌ترسی؟
‫نه, دست‌بندها رو باز کن,
‫هیس, آروم باش,
‫نگران نباش, ‫چیزیت نمی‌شه,
‫بازشون کن, ‫دست‌بندهای کیری رو باز کن!
‫خدایا,,,
‫آخ!
‫فکر کردم اینجا اثر هنری می‌سازی
‫نه این‌که اجرای هنری داشته باشی,
‫این هنر نیست، آشغالـه,
‫به نظر من که خوبـه,
‫نوشابه بزن,
‫سلامتی,
‫مگه هنرمندها همه‌شون این‌طوری نیستن؟
‫طرف می‌خواد یه چیز خفن بسازه، ‫ولی بعدش پشیمون می‌شه,
‫نه بابا,
‫کل زندگی‌م داشتم ‫صحنه‌های وحشتناک می‌ساختم
‫که به نگاه مخاطب نفوذ کنه
‫ولی حالا فهمیدم کارم بی‌ارزش بوده,
‫این‌طوری‌هام نیست,
‫حالا که یه جسد واقعی دیدم
‫می‌فهمم کار من فقط اداست,
‫این‌قدر به خودت سخت نگیر,
‫خودت جسد هِمینگوِی رو دیدی,
‫دیدی چه شکلی بود,
‫قتل اون شکلیـه, ‫اصل جنس بود,
‫من فقط کپی می‌کنم,
‫پس شاید بهتره خودت هم ‫دستی توی قتل داشته باشی,
‫منظورم اینـه که,,,
‫اگه می‌خوای غرق در هنرت بشی
‫راه دیگه‌ای نداری,
‫یا این که سبکت رو عوض کنی
‫و سمت خون‌وخون‌ریزی نری,
‫به نظرت می‌تونی کسی رو بُکشی؟
‫اگه شرایط بطلبه، آره,
‫همه‌مون درون‌مون یه قاتل داریم,
‫وای!
‫ای خدا، قلبم اومد توی دهنم!
‫خدا رو شکر بدتر نشد,
‫قرار بود توی اتاقت باشی ‫و دَر رو قفل کنی,
‫پس تو چرا اینجایـی؟
‫جناب کرو می‌خواستن ‫۱۲ ساعت پیاده برن و کمک خبر کنن,
‫ظاهراً قهرمان‌بازی دوست داره,
‫- می‌رم بخوابم, ‫- من هم همین‌طور, خسته‌ام
‫و شِرل هم حتماً نگرانم شده, ‫شب به‌خیر,
‫امیدوارم فرشته‌ها هم‌خوابتون بشن,
‫حتی یه‌ذره به این یارو اعتماد ندارم,
‫- اون‌که مَرد خوبیـه, ‫- و یه قمه هم داره,
‫همه‌مون یه سلاح داریم,
‫اون‌که آره,
‫من آدم‌شناسـم، اَندی, ‫این یارو,,,
‫با اون نگاه و رفتاری که داره,,,
‫بهت قول می‌دم طرف یه قاتلـه,
‫یه‌کم عجیب می‌زنه
‫ولی می‌تونست ما رو توی جاده بُکشه
‫و برگرده اینجا و انکار کنه,
‫داره وقت می‌خره تا بتونه
‫یه حرکت داغون ‫مثل ماجرای هِمینگوِی بزنه,
‫می‌فهمی یعنی چی؟
‫همه‌مون باید حواس‌مون جمع باشه,
‫باید کنار هم باشیم,
‫فلوید؟
‫این بیرون چی‌کار می‌کنی؟
‫و چرا لباس بیرون پوشیدی؟
‫امیدوارم کفش‌هات رو تمیز کرده باشی,
‫اگه چوب‌ها کثیف بشن
‫باید جریمه بدین,
‫باید روحش رو بفرستم به جهنم,
‫وسط راهرو می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫واقعاً
‫نباید تو رو تنها بذارم,
‫پورشیا، عزیزم
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫من هم از گفته‌هام پشیمونـم,
‫من رو ببخش,
‫پورشیا؟
‫عشقم؟
‫احمق! احمق!
‫بی‌شعور!
‫آخ! چرا سَم مار رو ‫توی گوشت گاو نریختی؟
‫باید اژدها رو بُکشی تا اون مادرجـ,,,,
‫نباید اینجا بمونم!
‫اینجا امنیت نداره!
‫باید برم!
‫بهت خوش گذشت، نه؟
‫مطمئنـم خفن‌ترین
‫و عجیب‌ترین سکس زندگی‌ت رو داشتی,
‫خیلی,,, خاص بود,
‫خاص یه‌لحظه‌ش بود,
‫می‌شه دست دیگه‌م رو باز کنی؟
‫چون پسر خوبی بودی، باز می‌کنم,
‫ممنون,
‫آزاد شدی, ‫حالا یه سؤال دارم
‫که داره مغزم رو می‌خوره,
‫به نظرت نفر بعدی که می‌میره، کیـه؟
‫عع,,,
‫ترجیح می‌دم بهش فکر نکنم,
‫باید فکر کنی
‫آخه اگه نفهمیم قاتل کیـه
‫دوباره یکی رو می‌کُشه,
‫ما باید مراقب باشیم
‫که نوبت‌مون نشه,
‫خب، به نظرت کیـه؟
‫نمی‌دونم,
‫یه سؤال بهتر دارم, ‫دوست داری کی باشه؟
‫هیچ‌کس؟
‫ببین، می‌دونم سختی زیاد کشیدی
‫و زندگی برات باارزشـه و این حرف‌ها
‫ولی تو هم آدمـی دیگه,
‫حتماً یکی هست که دوست داری
‫با اَره‌برقی نصف بشه؟
‫می‌شه اینجا راحت آدم بُکشیم ‫و گیر نیُفتیم,
‫اگه یکی رو بُکشی
‫عملاً می‌افته گردن اون قاتله,
‫- عع,,, ‫- خب، می‌خوای کی باشه؟
‫من دوست دارم
‫پریسی پِیج باشه,
‫- جداً؟ ‫- یه‌جورهایی نسخه‌ی اولِ
‫فیلمش رو دوست داشتم ‫و بازی‌ش بَد نبود,
‫ولی خدایی هر نسخه ‫بَدتر ار قبلی‌ش بود,
‫بیشتر به‌خاطر ‫بازی مزخرف همون پِیج بود,
‫همه‌ش می‌دویید و گریه می‌کرد ‫و ادای حق‌به‌جانب‌ها رو درمی‌آورد,
‫خسته‌کننده بود,
‫وای، صحنه‌های سکس فیلم‌هاش!
‫یه‌جوری می‌داد ‫انگار دفعه‌ی اولش بود که کیر می‌دید,
‫آره,
‫آره، اون رو می‌کُشیم
‫و وقتی فرار کردیم و جامون امن بود
‫کل شهرتی که به دست می‌آریم رو
‫برای تو به یه کتاب تبدیل می‌کنیم
‫و یه فرصت شغلی برای بازیگری من,
‫می‌تونم توی نسخه‌ی بعدیِ ‫فیلم، نقش کِیتلین رو بازی کنم,
‫یا اصلاً نقش خودم رو!
‫من هم ازش خفن‌ترم و هم سکسی‌تر,
‫من رو روی هوا می‌زنن,
‫نظرت چیـه؟ ‫دوست داری معروف بشی؟
‫اوضاعت خرابـه,
‫بیخیال,,,
‫دارم فرضاً می‌گم,
‫فرضاً درباره‌ی کُشتن ‫یه زن بی‌گناه که بهت آزاری نرسونده؟
‫حالا حتماً نباید اون باشه,
‫می‌ذاریمش آخرین نفر,
‫آره, باید مرگ پِیج رو شاعرانه دربیاریم,
‫یه بازیگر سابق رو چطوری بُکشیم؟
‫مثلاً یه چاقوی الکی رو ‫با واقعی‌ش عوض کنیم,
‫نه، یه چیز بهتر!
‫همه‌ی نظرات منفی ‫که درباره‌ش هست رو چاپ می‌کنیم
‫و به‌زور می‌کنیم توی حلقش!
‫چی شد؟ ‫دارم شوخی می‌کنم، بلِیک!
‫مطمئنـی؟
‫بله!
‫خدایا! ‫بلِیک!
‫اِوا,,,
‫من هیولا نیستم, ‫فقط رفتارم گول‌زننده‌ست,
‫خوش گذشت,
‫بی‌خایه,
‫حالا اون لازمـه؟
‫می‌تونم به‌جاش ‫یه سیستم پیامکی بذارم,
‫این همون زنگیـه که شب قتل اینجا بود,
‫اوه, ‫بهم نگفته بودی,
‫نگفتم,,, چون باز می‌ترسیدی,
‫می‌خوام خوش‌حال باشی ‫و از کارِمون لذت ببری,
‫و اون چه کاریـه؟
‫داریم فصل جدیدی ‫از زندگی‌مون رو شروع می‌کنیم,
‫البته خیلی بیشتر بهم خوش می‌گذشت
‫اگه همسایه‌هامون نزدیک‌مون بودن,
‫همه‌ی داستان‌های ترسناک خفن ‫توی جاهای دورافتاده روایت می‌شه,
‫مثل «کلبه‌ی وحشت» ‫و «کلبه‌ای در جنگل»,,,
‫(«کلبه‌ای در جنگل» در واقع معروف‌ترین فصل سریال «Slasher» هست ‫که با این اثر هم ارتباط داره,)
‫و «درخشش»,
‫عجب! اون پورشیایی که من عاشقش شدم
‫با امثال «درخشش» حال نمی‌کرد,
‫بهم اعتماد کن, ‫پشیمون نمی‌شی,
‫من همیشه بهت اعتماد دارم,
‫مهمون‌هامون اومدن,
‫پورشیا، تو هم می‌شنوی؟
‫پورشیا؟
‫این بارون چرا بند نمی‌آد؟
‫فکر کنم اتاق نشتی داره,
‫پورشیا؟
‫کمک!
‫کمک کنین!
‫کمک!
‫دانلود رایگان جدیدترین فیلم و سریال بدون سانسور در نیکی مووی