‫روز جشن مدرسه
‫و-ولی چرا,,,
‫چرا یه لباسِ نو؟
‫می‌دونم از خانواده‌ام خواستم ‫برام یه لباس بفرستن,
‫ولی بهشون گفتم یکی از اونایی که ‫تو خونه داریم هم خوبه,
‫راستش دلم می‌خواد جشنو بپیچونم, ولی,,,
‫کی می‌دونه اگه این کارو کنم مردم چی می‌گن؟
‫وای خدای من! چرا به جشن نیومدی؟
‫متأسفم، مامان و بابا,,,
‫ولی اگه بخوام این جشنو بدون ‫اینکه تو چشم باشم بگذرونم،
‫عمراً بتونم اینو بپوشم
‫این لباس قرمزِ جیغ رو,
‫دخترِ خدای گوریل
‫قرار گوریلی با لباس و سردرگمی
‫اوه، عزیزم,
‫حدس می‌زنم بالاخره اومدی,
‫س-سلام، کاریسا,
‫اون لباس,,,
‫مطمئنم قبلاً یه جایی دیدمش,
‫این یکیه که تو راهنمایی می‌پوشیدم!
‫شما دوست کاریسا هستین؟
‫سلام، اسم من لئوهارته,
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم,
‫خ-خوشوقتم از دیدارتون,
‫مهم‌تر از اون,,,
‫تو برای این جشن همراه نداری؟
‫یـ-یه همراه؟
‫آره,
‫تو اصلاً نمی‌تونی بدون یه همراه ‫از جنس مخالف تو این جشن شرکت کنی,
‫نمی‌دونستی؟
‫باورم نمی‌شه یه همچین لباسی پوشیدی,
‫بذار ما بریم,
‫چشم، خانم کاریسا!
‫چه لباس قشنگی!
‫ممنونم,
‫اون تل سر خیلی بهت میاد,
‫اوه، ممنونم,
‫نباید می‌اومدم,
‫اگه قراره این تحقیرو تحمل کنم,
‫چرا همیشه این اتفاقا برای من میفته؟ ‫چرا من همیشه اینقدر,,,
‫مـ-من خیلی,,, متأسفم,,,
‫سوفیا ریلر,,,
‫بـ-ببخشید بابت اون, عجله داشتم,
‫صدمه دیدی؟
‫صبر کن، چرا داری گریه می‌کنی؟!
‫اوه، نه,,, فقط یه چیزی رفت تو چشمم,
‫این خوب نیست! بیا بریم بهداری,
‫مـ-من خوبم!
‫فقط باید برگردم به اتاقم,
‫ولی باید هر چه زودتر ‫به اون رسیدگی کنی,
‫نـ-نه این نیست!
‫حقیقت اینه که,,,
‫اون نیست,
‫من فقط,,, نمی‌دونستم نمی‌شه بدون ‫همراه به جشن مدرسه رفت,
‫یه همراه؟
‫بله, من تنها اومدم اینجا، برای همین,,,
‫این بدترین حالته, باورم نمی‌شه باید ‫یه همچین چیز تحقیرآمیزی رو به سِر لوئیس بگم,
‫می‌فهمم, خب، پس عالیه,
‫هان؟
‫نـ-نگاه کن!
‫آقای سِکارِل با یه دختره!
‫اون کیه؟!
‫سـ-سِر لوئیس,,,
‫چیه؟
‫مـ-مطمئنین اشکالی نداره ‫که من با شما باشم؟
‫همراهِ اصلیتون چی؟
‫خب,,,
‫منم اولین باره می‌شنوم که ‫لازمه یه همراه داشته باشی,
‫هان؟
‫و-ولی مطمئنم کلی ‫پیشنهاد داشتین,
‫ازم پرسیدن که آیا به جشن می‌رم،
‫ولی هیچ‌کس چیزی در مورد ‫همراه بهم نگفت,
‫اوه، خدای من!
‫یعنی نتیجه‌ش اینه که همه چک کردن ‫ببینن اون با کسی می‌ره یا نه
‫ولی هیچ‌کس واقعاً ازش درخواست نکرده؟!
‫به نظر می‌رسه یه کم ‫خودشو دست بالا گرفته,
‫باید جاشو بهش یادآوری کنیم,
‫خب سلام، سوفیا,
‫خیلی متأسفم بابت ‫سوءتفاهمی که قبلاً پیش اومد,
‫فکرشو بکن,,,
‫تو منتظر آقای سِکارِل بودی,,,
‫اِم,,,
‫سوفیا,
‫یه کم تشنه نیستی؟
‫بفرما,
‫مـ-خیلی ممنونم,
‫داره می‌افته!
‫من,,,
‫من با کمال میل می‌گیرمش,
‫الان چی شد؟
‫نمی‌دونم,
‫خانم کاریسا!
‫بـ-بیاین فعلاً عقب‌نشینی کنیم,
‫عالی انجامش دادی,
‫شما دیدین؟!
‫البته,
‫چقدر خجالت‌آوره که واقعاً منو دید,
‫ر-راستی، سِر لوئیس,
‫هوم؟
‫قبلاً تو راهرو,,,
‫می‌فهمم, خب، پس عالیه,
‫هان؟
‫منم می‌خواستم وارد این جشن بشم,
‫پس لطفاً همراه من باش، سوفیا ریلر,
‫دقیقاً منظورتون چی بود,,, ‫جریان چی بود؟
‫درسته,,,
‫امروز صبح، یه نامه توسط ‫یه سازمان مشخص به اینجا رسید,
‫نوشته بود که مواد منفجره‌ای ‫جایی تو دیرنتوین قایم شده,
‫چی؟!
‫البته، خیلی محتمله که شوخی باشه,
‫ولی امروز جشنه، پس کلی ‫دانش‌آموز اینجا جمع شدن,
‫خیلی ممکنه که دنبال بچه‌های ‫اشراف‌زاده‌های قدرتمند باشن,
‫شوالیه‌ها پیشنهاد دادن ‫که جشن لغو بشه,
‫ولی والدین و سرپرستا سریع اون ایده رو رد کردن، ‫و به ما گفتن تسلیم تهدیدا نشیم,
‫از اونجایی که من دانش‌آموز اینجام، ‫مخفیانه دارم این قضیه رو بررسی می‌کنم,
‫آیزاک و اِدی هم دارن ‫بهم کمک می‌کنن,
‫با این اوصاف، سوفیا ریلر، ‫می‌خوام که تو هم به ما کمک کنی,
‫فـ-فهمیدم,
‫خب، بفرما,
‫هان؟
‫مـ-من باید چیکار,,,
‫عجیب می‌شه اگه همراهان بازو ‫در بازوی هم نباشن، مگه نه؟
‫بیا دیگه,
‫آقای سِکارِل رو نگاه کن,,,
‫چقدر فوق‌العاده‌ست,
‫و-ولی چطور؟!
‫یه جورایی حتی از قبل هم صمیمی‌تر شدن!
‫اگه این‌طوره,,,
‫تو این طبقه متوجه چیز ‫مشکوک خاصی نشدم,
‫د-درسته,
‫نگاه‌های خیره‌ی همه خیلی آزاردهنده‌ست,
‫کنجکاوی و حسادت
‫می‌خوام خیلی عادی یه کم ‫فاصله بگیرم,
‫اوه، سوفیا!
‫داری خوش می‌گذرونی؟
‫ای وای! دوباره پیداش شد!
‫چـ-چرا، بله، هستم,,,
‫خب، این عالیه,
‫اوه، آقای سِکارِل!
‫منو ببخشین که قبلاً نتونستم ‫درست حسابی بهتون سلام کنم,
‫اوه، مشکلی نیست,
‫ممنونم که همیشه اینقدر ‫با سوفیا مهربونین,
‫سوفیا,
‫یه چیزی روی آستینته,
‫بذار برات برش دارم,
‫تیغ؟!
‫نه,,,
‫اگه سعی کنم با قدرتم پرتش کنم اون‌ور، ‫احتمالاً بازوشو می‌شکنم,
‫فعلاً باید خودمو کنترل کنم,
‫همین الان داشتی سعی می‌کردی چیکار کنی؟
‫اونـ-اون‌جوری که به نظر می‌رسه نیست!
‫نمی‌خواستم بهش آسیب بزنم! ‫فقط یه شوخی بود,,,
‫اینا فقط قیچین، ‫ولی به اندازه‌ی کافی تیزن,
‫این شوخی نبود,
‫قضیه خیلی بیخ پیدا کرد,
‫سـ-سِر لوئیس!
‫من خوبم,
‫ولی,,,
‫سوفیا!
‫صدمه دیدی؟
‫اوه، نه!
‫فقط آستینم پاره شد!
‫پس من خوبم—
‫سـ-سـ-سِر لوئیس! من واقعاً صدمه ندیدم!
‫پس، اِم,,,
‫اِر، سِر لوئیس، اِم,,,
‫قـ-قراره تا کجا منو بغل کنه؟
‫حتی نتونستم از یه بانو محافظت کنم, ‫من به عنوان یه شوالیه شکست خوردم,
‫هان؟
‫سـ-سِر لوئیس,
‫نه!
‫من بودم که افتادم!
‫گذشته از اون,,,
‫ا-اگه قراره اینو بگین، ‫منم یه شوالیه‌ام!
‫فکر کنم حق با توئه,
‫پـ-پس می‌شه منو بذارین,,,
‫خیلی خب! بیا همین الان بریم ‫یه لباس نو برات بخریم!
‫لـ-لطفاً صبر کنین!
‫نگران نباش, فقط حدود ‫ده کیلومتر تا شهره,
‫نـ-نه، منظورم این نیست!
‫من,,, یـ-یه لباس دیگه دارم!
‫دخترِ خدای گوریل
‫باورم نمی‌شه,,,
‫آخرش قراره این لباسو بپوشم,
‫آره، فقط می‌خوام فرار کنم,
‫ولی,,,
‫سِر لوئیس به خاطر من خیلی عصبانی شد,
‫نمی‌خوام بیشتر از این نگرانش کنم,
‫خیلی خجالت‌آوره، ‫ولی باید عجله کنم,
‫باید عجله کنم برم پیش سِر لوئیس,
‫اوه؟
‫شما,,,
‫دوست کاریسا نیستین؟
‫اِم,,, لئوهارت بود، درسته؟
‫باعث افتخاره که منو به یاد دارین,
‫شـ-شما نباید با کاریسا باشین؟
‫ظاهراً، اون داره با دوستاش ‫بیشتر خوش می‌گذرونه,
‫همون‌طور که می‌بینین، من جا موندم,
‫باید سریع کارمو انجام بدم, ‫سِر لوئیس منتظرمه,
‫چه لباس قشنگی پوشیدی,
‫قرار نیست باهاش ‫هیچ آرایشی بکنی؟
‫من می‌تونم حتی از این هم زیباترت کنم,
‫اوپس,
‫شاید یه کم ترسوندمت,
‫متأسفم، ولی عجله دارم,
‫اوه، این‌جوری نباش دیگه,
‫من اینجا تک و تنهام,,,
‫و تنهام,
‫تو,,,
‫سوفیا!
‫کجایی؟
‫اوه، اینجایی!
‫آیزاک! اِدی!
‫اوه، عزیزم, به نظر می‌رسه ‫شوالیه‌هات اومدن دنبالت,
‫من برای امروز دیگه مرخص می‌شم,
‫اِم,,, حالت خوبه؟
‫اوه، بله,,,
‫اون یارو رو می‌شناسی؟
‫نه دقیقاً,,,
‫راستش تازه همین‌جوری با هم آشنا شدیم,
‫اوه، آره, مشکلی پیش اومده، سوفیا,
‫یه بمب تو مدرسه‌ست,
‫آره، سِر لوئیس بهم گفت,
‫تا الان، هیچ ماده منفجره‌ای ‫تو هیچ طبقه‌ای پیدا نشده,
‫که یعنی,,,
‫احتمال زیادی هست ‫که فقط یه شوخی باشه,
‫خب، آره, یه کم دیره، ولی داریم ‫فکر می‌کنیم بریم به جشن,
‫و باید به سِر لوئیس گزارش بدیم,
‫سِر لوئیس باید دم ورودی ‫جشن باشه,
‫یه لحظه صبر کن,
‫چـ-چی شده، اِدی؟
‫واقعاً داری نقشه می‌کشی با اون ‫قیافه بری به جشن؟
‫هان؟ چی؟!
‫بیا اینجا,
‫صـ-صبر کن! جشن از اون طرفه!
‫ساکت شو, حرف نباشه,
‫این یه مسئله‌ایه که به ‫احترام بالای من برای زیبایی مربوط می‌شه,
‫سـ-سِر لوئیس,
‫خـ-خیلی متأسفم که منتظرتون گذاشتم,
‫هی، اون کیه؟
‫اون لوئیس سِکارِل نیست؟
‫هی، اون خوشگله,
‫اون لباسه قشنگه,
‫دختری که اون لباسو پوشیده خوشگله!
‫اون دختر خوشگله مدرسه ما می‌ره؟
‫خـ-خیلی خجالت‌آوره!
‫اه,,,
‫اِدی اصلاً از کجا یاد گرفته این کارا رو بکنه؟
‫نمی‌ذارم با قیافه‌ای که انگار تازه ‫از خواب بیدار شدی بری تو اون جشن,
‫چـ-چشم، قربان,
‫همه‌ی اون لوازم آرایشو ‫از کجا آوردی؟
‫از دخترای مختلف این اطراف قرض گرفتم,
‫یعنی سوفیا قراره حتی خوشگل‌تر هم بشه؟!
‫گذشته از اون,,,
‫ببخشید که مجبور شدی همه‌ی این کارا رو ‫وقتی جشن در جریانه انجام بدی,
‫مشکلی نیست! ‫هر چی شما بخواین، سِر لوئیس!
‫من هر دستوری که برای یه شوالیه‌ی ‫تازه‌کار باشه رو دنبال می‌کنم,
‫ما الان قطعاً حتی از قبل هم ‫واضح‌تر تو چشم هستیم!
‫هوم؟ حالا که فکر می‌کنم,,,
‫شما دو تا چطور بدون همراه ‫وارد جشن شدین؟
‫چی؟
‫چرا باید برای رفتن به یه جشن مدرسه ‫نیاز به همراه داشته باشی؟
‫مدرسه چیزی شبیه این نگفته بود,
‫گولم زد,,,
‫خـ-خیلی متأسفم! ظاهراً ‫اطلاعات اشتباهی داشتم!
‫نگرانش نباش,
‫بهم خوش می‌گذره، پس اصلاً برام مهم نیست,
‫سوفیا! سال دیگه باید همراه من باشی!
‫هان؟! اِم,,,
‫چطور جرئت می‌کنه؟!
‫فقط با عصبانی کردن آقای سِکارِل ‫با اون لباس جیغش راضی نشد!
‫حالا دنبال آیزاک و اِدیه!
‫دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم,
‫سِر لوئیس وقتی عصبانیه واقعاً ترسناکه,
‫اگه این‌طوره,,,
‫خب هیچ‌کس چیز مشکوکی ندیده,
‫جشن تقریباً تموم شده، پس واقعاً ‫فکر می‌کنم ممکنه یه شوخی بوده باشه,
‫هان؟
‫اون دختر,,,
‫ببخشید، سِر لوئیس, همکلاسیمو اونجا ‫می‌بینم، اشکالی نداره برم باهاش حرف بزنم؟
‫حتماً,
‫اِم,,, تو آرانیه هستی، درسته؟
‫سوفیا ریلر,,,
‫به نظر می‌رسید حالت خوب نیست, ‫خوبی؟
‫اوه، اِر,,, راستش,,,
‫یکی از گوشواره‌هامو گم کردم,
‫ا-اوه، نه, باید زود پیداش کنیم,
‫مـ-می‌دونم کجا انداختمش,
‫ولی,,, اِم,,,
‫مـ-می‌ترسم تنها برم,
‫می‌فهمم, اِم,,,
‫خب، خوشحال می‌شم کمکت کنم پیداش کنی,
‫کجا انداختیش؟
‫اِم,,,
‫خب,,,
‫این ساختمون قدیمی مدرسه‌ست، درسته؟
‫بـ-بله,
‫کـ-کجا انداختیش؟
‫اِم,,,
‫مـ-مطمئنم
‫توی اون جعبه‌ی چوبی اونجا بود,
‫چرا باید اونجا باشه؟
‫قـ-قبلاً,,,
‫یه معلم ازم خواست برم یه سری ‫لوازمو بـ-بذارم سر جاش,
‫هوم,,, نمی‌دونم کجا می‌تونه باشه,
‫اوه، پیداش کردم!
‫هان؟
‫مـ-متأسفم!
‫بهم دستور داده بودن کاری کنم ‫تـ-تو جشنو ترک کنی,
‫حتماً دوباره کار کاریساست,
‫وقـ-وقتی جشن تموم شد می‌ذارم بیای بیرون!
‫مطمئنم خانواده‌ی آرانیه ‫موقعیت اجتماعی خیلی بالایی ندارن,
‫اوهوهوهوهو
‫اون احتمالاً نمی‌تونسته به کاریسا نه بگه، ‫که از خانواده‌ای با موقعیت بالاتر میاد,
‫هوم,,,
‫یعنی,,,
‫این‌جوری نیست که نتونم بیام بیرون,
‫ولی اگه این کارو بکنم، ‫کاریسا سر آرانیه داد می‌زنه,
‫باورم نمی‌شه باید همین‌جا بشینم ‫با اینکه یه گوریل‌ام,
‫چقدر می‌تونم بدبخت باشم؟
‫کدومو باید برداریم؟
‫اِم، بذار ببینم,,,
‫یه معلم؟ کارکنان؟
‫اون جعبه‌ست؟
‫آره، حتماً همونه,
‫چـ-چیکار باید بکنم؟ ‫اگه حرف بزنم، می‌ترسن,
‫این قفله به یه دلیلی چسبناکه,
‫حتماً تار عنکبوت یا یه چیزیه,
‫خب، بیا بلندش کنیم,
‫باشه, آماده، و,,,
‫هان؟!
‫کجا داریم می‌بریمش؟
‫به طبقه‌ی سوم,
‫هان؟
‫باشه، بزن بریم,
‫آره,
‫هان؟
‫هان؟!
‫چی؟!