‫[آنچه گذشت]
‫نه. خواهش می‌کنم آگرئوس، خواهش می‌کنم.
‫خیلی زیاد شانس آوردی...
‫که تفنگه دست آگرئوس بود ‫و دست خودم نبود.
‫می‌خواین چی به سرم بیارین؟
‫قراره امروز از اینجا فرار کنیم.
‫گمون کنم وینیت قراره بمیره.
‫میل‌ورثی!
‫وینیت کجاست؟
‫فقط فرار کن. ‫فرار کن که زنده بمونی.
‫ضمنا، خودم می‌دونم ‫وقتی چنین قول‌هایی می‌دی،
‫به حرف خودت باور داری.
‫- معلومه که دارم. ‫- ولی من نمی‌تونم بهت تکیه کنم.
‫آخه همیشه چیزی یا کسی...
‫مهم‌تر از من هست.
‫گمون کنم دیگه نباشم.
‫ببین، منتظر همین لحظه بودیم.
‫سیم خارداره رو کنار می‌زنیم.
‫مجبورین بدون خودم کنارش بزنین.
‫بیا.
‫نمی‌تونیم بدون کمک تو ‫این موجود رو بگیریم.
‫خیر سرمون با تغییر شکل دهنده طرفیم.
‫ممکنه هر کسی باشه.
‫انگار هدفش از کل قتل‌هاش ‫افزایش درگیری...
‫انسان‌ها و پریان بوده.
‫لطفی در حقمون بکن برویک.
‫بزن به چاک.
‫سلام رایکرافت فیلوستریت.
‫به یه شرط دوباره تحت بازداشت ‫پلیس‌ها درمیای:
‫باید کمکمون کنی این کریچ هیولا رو بگیریم.
‫خیلی‌خب.
‫کمکتون می‌کنم.
فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫ شبکه‌های اجتماعی: ‫niki_movie@
‫وای.
‫به نظرم شاید بهتر باشه ‫کمی آروم بگیری عزیز دلم.
‫وای آگرئوس، آروم باش.
‫کمی خوش بگذرون.
‫عه. به سلامتی جناب کستور.
‫- به سلامتی. ‫- وای. به سلامتی.
‫به سلامتی.
‫- عه، اِم... ‫- بیا دیگه.
‫مایلین برقصین همرزم جان؟
‫اگه می‌تونی پابه‌پاش برقصی، راحت باش.
فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫باهام بیا همرزم.
‫می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫آبـ...
‫اِم، آبجوم رو چیکار کنم؟
‫بذارش پایین.
‫زود برمی‌گردیم.
‫آها!
‫رقاص خوبی هستی.
‫- به خوبی خودت نیستم. ‫- وای، ممنون.
‫- تو آموزشگاه آداب معاشرت یاد گرفتم. ‫- آها، متوجه شدم.
‫وای...
‫عه. حالت خوبه؟
‫آره، خوب می‌شم، صرفا...
‫- باید یه لحظه استراحت کنم. ‫- آها، بیش از حد خوش گذشته، مگه نه؟
‫باید خانم‌ها رو پیدا کنم.
‫خیلی‌خب.
‫بیا برقصیم!
‫اِم...
‫گفته بودیم دو مسافر. دو مسافر.
‫سه‌تا نمی‌شه. ‫براش جا نداریم.
‫چرت نگو، کشتی بزرگیه.
‫- معلومه که جا داره. ‫- همین که سه‌تایی...
‫بخوایم تو خن کشتی ‫بمونیم خیلی بده.
‫- ولی اگه چهارتایی باشیم؟ ‫- عذر می‌خوام جناب.
‫خن کشتی؟ ‫امکان نداره آدم...
‫هیچ مشکلی تو خن کشتی ‫واسه برادرم پیش نمیاد،
‫مگه نه؟
‫آره بابا، ردیفه.
‫اگه بگیرنمون، کارمون تمومه.
‫- کافیه یه بار بلند عطسه کنیم... ‫- خودم می‌دونم مایه رحمته.
‫مسلما دستمزدتون رو ‫دو برابر می‌کنیم.
‫کشتی‌های هوایی «معاهده» اومدن!
‫آگرئوس...
‫پناه بگیر.
‫- باید بریم. ‫- از این طرف.
‫برین سمت جوخه‌هاتون.
‫مستقر بشین.
‫«معاهده» از جون هیچ‌کدوممون نمی‌گذره.
‫باید مبارزه کنیم همرزمان. ‫اگه مبارزه نکنیم، می‌میریم.
‫افرادتون رو تو میدون جمع کنین! ‫بجنبین!
‫همگی مهمات بردارین!
‫«خیابان کارناوال» ‫«فصل دوم، قسمت هفتم»
‫بیرون واقعا دیوونه‌خونه است.
‫هیولائه و کریچ‌های تروریست فراری...
‫دارن راست‌راست تو این شهر کوفتی می‌چرخن.
‫ولی شما دارین یکی دیگه‌شون رو آزاد می‌کنین.
‫خب، مگه کسی بهتر از کریچ جماعت ‫می‌تونه کریچ‌ها رو گیر بندازه، ها؟
‫احسنت.
‫ببین فایلو، تو بهترین فردمون بودی.
‫بهترین بازرسمون بودی.
‫نمی‌دونیم اسپارس دفعه بعدی ‫کی و به کجا حمله می‌کنه.
‫نمی‌دونیم به کی حمله می‌کنه.
‫ولی اگه یه نفر بتونه ‫پیداش کنه و جلوش رو بگیره...
‫قطعا یکیتون اطلاعاتی داره.
‫اون پیکس خوشگلت چی؟ ‫استون‌ماس رو می‌گم.
‫پیداش کن. ‫ببین چه اطلاعاتی داره.
‫بیرون چه خبر شده؟
‫باز هم رئیس مجلس مرده.
‫به زودی به خدمت بقیه‌مون هم می‌رسن بچه‌ها.
‫فرصت این مسخره‌بازی‌ها رو ندارم.
‫آهای!
‫اینجا چه خبر شده؟
‫«خیابون» رو آتش بزنین! ‫«خیابون» رو آتش بزنین!
‫- برین عقب. ‫- برین بینشون. برین بینشون ببینم!
‫برین، برین. بگیرینشون. تن به کار بدین!
‫باید کاری کرد.
‫من هم عین خودت نمی‌خوام ‫شاهد آتش گرفتن «خیابون» باشم.
‫من و تو اختلاف نظراتی داشتیم،
‫ولی «غراب‌ها» حاضر بودن اون شب...
‫جلوی خانواده‌ام من رو بکشن، ‫اما تو جلوشون رو گرفتی.
‫خلاصه، اگه...
‫اگه بهمون اعتماد کنی...
‫ما هم بهت اعتماد می‌کنیم.
‫خب؟
‫نظرت چیه فایلو؟
‫من همیشه خواسته‌‎هاتون رو ‫انجام دادم، مگه نه؟
‫درسته عزیز دلم.
‫میوه و سبزیجات داریم!
‫- بهترین محصولات «خیابون»ـه. ‫- این که گندیده.
‫نمی‌شه این کثافت رو به بچه‌هام بدم.
‫ببین جای دیگه‌ای ‫بهترش گیرت میاد یا نه.
‫میوه و سبزیجات داریم.
‫از قلعه ماتم برگشتی؟
‫می‌بینم با خودت سوغاتی آوردی.
‫در حد خودت نیاوردم.
‫آره، خب، من قوی‌ترم. ‫خوش‌تیپ‌تر هم هستم.
‫خب، واسه چی آزادت کردن؟
‫تا خلافکارها «خیابون» رو ‫به آتش نکشیدن،
‫یکی باید قاتل رئیس مجلس رو ‫گیر بندازه، مگه نه؟
‫- راستی، کار یه اسپارس بود. ‫- آره، شنیدم.
‫به نظرت می‌خواد به خاطر ‫کارمون تو تریناناک...
‫- بی‌حساب بشیم؟ ‫- بعید نیست،
‫- موافق نیستی؟ ‫- چرا... اصلا بعید نیست.
‫راستش، وقتی اونجا بودم، ‫کشتن کریچ‌ها...
‫اصلا برام مهم نبود، ‫ولی الان خودم کریچ شدم.
‫احسنت.
‫دنیا به درد امثال ما نمی‌خوره.
‫وایستا ببینم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫گمون کنم صرفا دیدگاه درست‌تری پیدا کردم.
‫احیانا وینیت رو ندیدی؟
‫چرا، در امانه. ‫خب، سالم و سلامته.
‫ببین، نظرت چیه بیای تو؟
‫نه. نه.
‫نه، بهتره من و وینیت ‫از هم فاصله داشته باشیم.
‫خب، درست می‌گی.
‫ولی قبلا که به این دلیل ‫ازش فاصله نمی‌گرفتی.
‫فقط لطفی در حقمون بکن.
‫بهش بگو درست می‌گفت.
‫من جناح اشتباهی رو انتخاب کرده بودم ‫و شرمنده‌ام.
‫- ببین، چرا خودت بهش نمی‌گی؟ ‫- فقط...
‫بهش بگو دیگه، خب؟
‫یعنی می‌خوای همین‌جوری بری؟
‫فایلو! فایلو!
‫وای، قشنگه، مگه نه؟
‫- جای راحتیه. ‫- چیزی نمی‌شه.
‫بهم اعتماد کن، از پسش برمیام.
‫خب، خب، خب!
‫سلام خانم استون‌ماس.
‫عین صاحب ملک میای تو.
‫خیلی جگر داری.
‫می‌خوام به خارج از برگ سفر کنم.
‫واقعا؟
‫ولی گمون نکنم مجبور باشم...
‫که افرادی که برام خرج دارن، ‫خدمت‌رسانی کنم.
‫باند شما هم اخیرا...
‫خیلی خرج رو دستم گذاشته.
‫پولش رو پیش‌پیش می‌دم!
‫گمون کنم با احتساب جایزه سرت،
‫مقداری عجله داشته باشی.
‫وای.
‫کشتیش فرق نمی‌کنه.
‫مقصدش هم فرق نمی‌کنه.
‫- می‌تونی خارجمون کنی یا نه؟ ‫- ای بابا.
‫خب، می‌تونم.
‫ولی این روزها هزینه سفر زیاد شده.
‫عرضصه و تقاضاست دیگه.
‫ترجیح می‌دم تا حدی بدونم ‫قراره درگیر چه داستانی بشم.
‫چون تحت تعقیبی می‌پرسم.
‫بوز، اگه می‌دونستم نحیف شدی،
‫اصلا سراغت نمی‌اومدم.
‫نحیف شدم؟ ‫نه، صرفا کنجکاوم.
‫انواع و اقسام سایعات پخش شده.
‫می‌گن کل اعضای «غراب سیاه»...
‫که تو قلعه ماتم زندانی بودن، ‫اومدن خونه تا دردسر درست کنن.
‫بیش از معمول دردسر درست کنن.
‫شنیدم نقشه‌های مهمی ریختین.
‫به نظرم زمان مناسبی نیست ‫که یکیتون بخواد...
‫لونه‌تون رو ترک کنه.
‫من که خبر ندارم.
‫از «غراب سیاه» جدا شدم.
‫عه، واقعا؟
‫از اون نظر مشکلی برات پیش نمیاد.
‫هوم. خبر خوبی بود.
‫وینیت؟
‫پس گمون نکنم دیگه ‫ازت محافظت کنن.
‫قبلا...
‫تجار عاقل پولشون رو می‌گرفتن...
‫و سوالی نمی‌پرسیدن.
‫هوم.
‫دوره و زمونه عوض می‌شه خانم جون.
‫جایزه هنگفتی واسه سرت گذاشتن...
‫و الان که «غراب سیاه» ‫ازت حمایت نمی‌کنه، خب...
‫خودت متوجه دوراهی پیش‌روم هستی دیگه.
‫اگه یه مو از سرش کم بشه،
‫مجبور می‌شی یه‌وری بشاشی.
‫آروم باش عزیز دلم.
‫لزومی نداره بیش از حد ‫هیجان‌زده بشیم.
‫ولش کنین.
‫هوم.
‫زود باشین.
‫ولش کنین!
‫تکون بخور!
‫برو کنار.
‫برین کنار.
‫- هوم. ‫- پس دیگه رفع زحمت می‌کنیم.
‫برین کنار! برین کنار!
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫مواظب باش. بیا این طرف.
‫چه خوب پیش رفت.
‫خیلی‌خب، بوز که تنها راه خروج از برگ نیست.
‫حالا که بهترین گزینه‌مون خودشه، ‫واقعا می‌خوای باقی گزینه‌ها رو بگم؟
‫- هوم. ‫- واقعا می‌شه برگردیم تریناناک؟
‫عه.
‫پس جریان چیه؟
‫ببین.
‫وینی، اینجا رو.
‫ترومالین!
‫جریان چیه؟ چه خبر شده؟
‫ارتش «معاهده» رفته.
‫- منظورت چیه؟ ‫- می‌گن...
‫نیروهاشون رو برگردوندن کشور خودشون ‫که با «سپیده‌دم نو» مبارزه کنن.
‫تریناناک آزاد شده.
‫باورم نمی‌شه.
‫جانم فدای تریناناک!
‫بپا!
‫پولت رو رد کن بیاد.
‫بیاین ببینم.
‫بیاین ببینم. تمومش کنین عوضی‌ها.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای باز هم دعوا کنی؟
‫برو بابا!
‫بیا.
‫الکل می‌خوری؟
‫یادته خودت با من چنین کاری کرده بودی؟
‫همون موقع رو می‌گم که اون میخونه ‫آشغال رو پیدا کرده بودیم... کجا بود؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫خب، واقعا خیلی فرح‌بخشی، مگه نه؟
‫چیزیم نیست بابا.
‫خب...
‫اونی که از کوچه کشیدم بیرون کی بود؟
‫تازه دارم عین سابق می‌شم.
‫بالاخره نذاشتی تو قلعه ماتم بمیرم.
‫همه‌اش دروغ بود.
‫بدترین نکته‌اش هم همینه...
‫که تونستم خودم رو گول بزنم.
‫خیال می‌کردم اگه خلافکاران رو...
‫زندانی کنم، خودم به طریقی...
‫آدم خوبی محسوب می‌شی؟
‫پبیس جماعت که خوب نمی‌شه.
‫خیال می‌کردم انسان جلوه کنم.
‫کمکشون می‌کردم کریچ‌های ‫امثال خودم رو...
‫زندانی کنن.
‫خلافکار بودن دیگه.
‫آدم عوضی عوضیه.
‫آره.
‫ولی انسان‌های عوضی...
‫راست‌راست واسه خودشون می‌چرخن.
‫امثال ما رو...
‫از چوبه دار آویزون می‌کنن.
‫آره، ولی کاری از دستت ساخته نیست.
‫تقصیر تو نیست.
‫دنیا همین شکلیه.
‫کل سیستم به گاست.
‫ولی خودم می‌دونستم!
‫اما باز هم همکاری کردم!
‫اگه آدم رو از پاش آویزون کنن...
‫تازه متوجه می‌شه.
‫نه.
‫سعی داشتی امنیت ملت رو تأمین کنی.
‫از جمله خودت.
‫چنین کاری اصلا بی‌ارزش نیست.
‫قلعه ماتم ذهنت رو خراب کرده رفیق.
‫- گوش نمی‌دی چی می‌گم. ‫- دارم می‌دم!
‫ولی دوستم رو هم می‌شناسم...
‫و این مزخرفات...
‫«کل زندگیم دروغ بوده» رو برنمی‌تابم.
‫ولی تلاش خوبی کردی.
‫شاید دختره راحت‌تر باور کنه.
‫اومده؟
‫وای، نگو که بهش گفتی.
‫برو پیشش. ‫خوش بگذره.
‫ظاهرا روز پرماجرایی داشتی.
‫حالت بهتر شده؟
‫احتمالا بهتر باشه اصلا بهم نزدیک نشی.
‫چی شد که کارمون ‫به اینجا کشید؟
‫نمی‌دونم.
‫من همیشه سعی کردم ‫به پریان کمک کنم.
‫گمون کنم صرفا نتونستم ‫به پری درون خودم کمک کنم.
‫شاید اگه اون بخش از وجودم رو...
‫کمی بهتر می‌شناختم، ‫احتمال پیروزیمون وجود داشت.
‫بازاندیشی خیلی قشنگه.
‫آها، خب...
‫تریناناک آزاد شده.
‫تورمالین در خطره ‫و بهم نیاز داره.
‫نمی‌شه اینجا بمونه فایلو.
‫خودم هم نباید بمونم.
‫درست می‌گی.
‫بهتره برین.
‫می‌دونم چنین کاری نمی‌کنی، ‫ولی...
‫سعی کن مراقب خودت باشی.
‫بالاخره اومد.
‫زنت رو پیدا کردی؟
‫تنها شاهد عینی قلعه ماتم...
‫موقع حمله اسپارسه زنم نبود.
‫چی به سر میل‌ورثی اومد؟
‫میل‌ورثی؟
‫شنیدم یه گوشه از ترس ‫شلوارش رو خیس کرده.
‫آره، ولی دیده بودش. ‫مگه نه؟
‫اگه شاهد تغییر شکلش بوده باشه،
‫شاید چهره انسانیش رو بشناسه.
‫خب، اگه این‌طور باشه،
‫حتما اسپارسه هم چهره‌اش رو دیده.
‫پس گمون کنم بخواد جناب میل‌ورثی رو بکشه.
‫ای حرومزاده بیچاره.
‫بهتره چند نفر رو بفرستیم ‫که مواظبش باشن.
‫باید از مشاهداتش باخبر بشیم.
‫بذارین ببینمش.
‫بهم اعتماد داره.
‫باهام صحبت می‌کنه.
‫به امتحانش می‌ارزه.
‫بذارین بیاد بیرون.
‫برویک، جهت احتیاط ‫چند نفر رو با خودت ببر.
‫ولی میل‌ورثی تو بیل‌فایر نیست.
‫امروز نیست.
‫«شهید بزرگ» پریان رو ‫به زمین تبعید کرد.
‫بدین شکل حکم کرد...
‫که باید با عذاب زندگی کنن.
‫اصلا نباید آرامش لمس دست ‫«شهید بزرگ» رو حس کرده...
‫یا وارد بهشت ابدیش بشن.
‫ولی «شهید بزرگ» رحمانه ‫و بهمون دستور داده...
‫حتی پست‌ترین مخلوقاتش رو هم ببخشیم،
‫حتی پری‌ای که رئیس مجلس بریک‌اسپیر رو...
‫- ازمون گرفت، ببخشیم. ‫- «شهید بزرگ» رحیمه.
‫به نفع اون کشیش عوضیه ‫که زودتر نفسش بند بیاد.
‫- نمیاد. ‫- نباید پریان رو به خاطر...
‫- ذاتشون محکوم کنیم... ‫- اصلا نفسشون بند نمیاد.
‫آخه با گناه زاده شدن.
‫باید خودمون رو از گناه پاک کنیم...
‫و با شعله مقدس «شهید بزرگ»...
‫دستانمون رو از فساد پاک کنیم...
‫اگه «معاهده» از تریناناک عقب کشیده،
‫حتما خیلی تلفات دادن.
‫- «شهید بزرگ» بهمون یاد داده... ‫- کاملا درست می‌گی.
‫یعنی چیزی نمونده «سپیده‌دم نو» پیروز بشه.
‫مسلما فرصت مناسبیه.
‫نور مقدس «شهید بزرگ»...
‫و دست ایشون بهشون نمی‌رسه.
‫احسنت، احسنت!
‫امروز که داریم یاد...
‫رئیس مجلس بریک‌اسپیر رو ‫گرامی می‌داریم،
‫دلمون با علم به موندگاری نام و یادش...
‫در نسل‌های بعدی تسکین می‌یابه.
‫- فایلو، سالمی. ‫- نسبتا سالمم.
‫- کار قبلیت رو بهت دادن؟ ‫- آره، تو همین مایه‌هاست.
‫مجلس دو دسته شده، ‫من از معدود اعضای بی‌طرفم...
‫و واسه همین فعلا به درد بخورم.
‫اون پاسبان‌ها چیکار می‌کنن؟
‫خیال می‌کنن دارم راجع به اسپارسه ‫ازت سوال می‌پرسم.
‫ولی نمی‌پرسی؟
‫باید ترتیب سفری ‫به تریناناک رو بدی.
‫تریناناک؟ می‌خوای بـ...
‫آها. وینیت رو می‌گی.
‫این ملت این‌قدر از پریان وحشت کردن...
‫که اگه سعی کنم ترتیب ‫سفر یه پیکس رو بدم،
‫- اون هم پیکسی خلافکار... ‫- یه پیکس نیست.
‫کل پریان می‌رن.
‫کل پریان؟
‫مشکلات همه این‌جوری حل می‌شه.
‫دیپورت عمومی پیشنهاد خیلی زشتیه فایلو.
‫از زنده به گور شدن که بهتره.
‫باور کن خطرات احتمالی رو درک می‌کنم،
‫ولی اصلا «خیابون» رو باز نمی‌کنن.
‫می‌خوان از دستمون خلاص بشن.
‫مجلس هزار خواسته مختلف داره...
‫که همه‌شون با هم در تصادن.
‫حتی هم‌نظر کردنشون ‫تو ساده‌ترین مسائل...
‫هم خیلی دشواره.
‫انتقال کل پریان به تریناناک ساده نیست.
‫پس کاری کن ساده بشه. ‫یکی دو کشتی کافیه.
‫اون کشتی‌های تندروی بندرگاه ‫که قبلا از همه جلو می‌زدن خوبن.
‫وقتی ملت ببینن ‫دولت داره عمل می‌کنه...
‫آره، تشویق می‌کنن و...
‫آره، شاید مجلس کشتی دیگه‌ای جور کنه.
‫وقتی ملت شاهدش باشن، بعدش...
‫ممکنه عملی بشه. ‫واقعا ممکنه عملی بشه.
‫خودت می‌تونی سوار یکیشون بشی.
‫وای، خیلی خوشحال می‌شم، ولی... ‫اینجا بهم نیاز دارن.
‫می‌تونم با آخرین کشتی بیام ‫و اونجا بهتون ملحق بشم.
‫خودم نمی‌رم.
‫زندگی اونجا رو بلد نیستم.
‫زندگی پیکسی رو بلد نیستم.
‫فایلو، بهتره سعی کنی ‫با هویت خودت زندگی کنی.
‫خانواده مادرت، ‫خانواده اشلینگ...
‫اهل تریناناک بودن.
‫می‌تونی بری خونه.
‫بری پیششون.
‫یعنی چی که می‌ذارن بریم خونه؟
‫هر پری‌ای که بخواد بره تریناناک، ‫می‌تونه بره.
‫فعلا دو کشتی رو اختصاص دادن؛ ‫بعدش بیشتر هم می‌شه.
‫به همین راحتی؟
‫انسان‌ها مهربون شدن...
‫و دارن کمکمون می‌کنن؟
‫اون‌ها می‌خوام اینجا نباشیم، ‫ما هم می‌خوایم بریم.
‫گفتی «ما».
‫یعنی خودت هم میای؟
‫من؟
‫نه.
‫ولی چنین سفری واسه جفتتون امن‌تره.
‫از فرار یواشکی از «خیابون» بهتره.
‫ضمنا، داشتم فکر می‌کردم ‫شاید بهتر باشه بیماران رو...
‫با اولین کشتی‌ها ببرین.
‫کثافت اینجا داره به کشتنشون می‌ده.
‫فکر...
‫فکر خیلی خوبیه. خیلی خوبه.
‫با آفیسا تو درمانگاه صحبت می‌کنم ‫که هماهنگ کنه.
‫خوبه.
‫- می‌رم که به کارتون برسین. ‫- اِم، فایلو...
‫ممنون.
‫خب، میل‌ورثی پارتی‌بازی کرد، اینه که...
‫آره، ولی تو ازش خواستی، ‫واسه همین ممنونم.
‫آره.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫واقعا امان از دست الهامات.
‫اصلا میما جماعت چی سرش می‌شه؟
‫وای، تو رو خـ...
‫برو. برو دنبالش.
‫جفتمون حرفمون رو زدیم.
‫من هم باهات از اینجا می‌رم.
‫اون آدم همین الان ‫جون همه‌مون رو نجات داد.
‫ضمنا، وینیـ... ما پیکسیم.
‫قلبت بیش از این‌ها جا داره.
‫خودم می‌دونم داره.
‫ساکنین «خیابون» حق دارن پایکوبی کنن.
‫باورم نمی‌شه دارم از اینجا می‌رم.
‫آره.
‫بدون تو غیرعادی می‌شه.
‫آخی.
‫دلت برام تنگ می‌شه؟
‫آره، تنگ می‌شه.
‫همنشین داشتن قشنگ بود.
‫آره، قشنگ بود.
‫شما آدم خیلی خاصی هستین خانم لارو.
‫تا حالا کسی بهتون گفته بود؟
‫تو هم می‌تونی باهامون بیای‌ها.
‫اگه بخوای، می‌تونی زندگی نویی رقم بزنی.
‫من؟
‫سوار کشتی بشم؟
‫در اون صورت دویست پری سوار می‌شن...
‫و یه ماروک پیاده می‌شه.
‫نه، ببین، جدی می‌گم.
‫قبل از کامل شدن ماه می‌رسیم...
‫و می‌تونیم نذاریم چیز تیزی بهت بخوره.
‫ممنون.
‫ولی نه.
‫اشباح زیادی تو تریناناک هستن.
‫برگ هم خراب‌شده‌ای بیش نیست، ولی...
‫خونه خودمه.
‫واقعا خراب‌شده است.
‫آره، همین‌طوره.
‫خب...
‫دلم برات تنگ می‌شه جناب پراول.
‫سرت رو بالا بگیر عزیز دلم.
‫هوای دریا رو استشمام می‌کنیم...
‫و قراره خونه‌مون رو ببینیم،
‫سه‌سوته بهتر می‌شی.
‫درست می‌گه.
‫کل پیش‌نیازهای بازسازی تریناناک ‫در اختیارمونه.
‫خودتون می‌بینین.
‫وقتی بالاخره در اینجا رو ببندیم، ‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫تمام توانم رو به کار گرفتم ‫که لبخندم جلوشون محو نشه.
‫راستش، بعضی روزها می‌گفتم ‫کاش خودم هم...
‫بیمار بشم و خلاص بشم.
‫وای.
‫یعنی خودت تریناناک می‌مونی؟
‫نمی‌دونم.
‫اکثر فائون‌ها دارن می‌گن برگردن پوئیان...
‫که سرزمین مادریشونه، ولی...
‫من زاده همین‌جام.
‫جایی جز برگ رو ندیدم.
‫البته زندگی راحتی نداشتم، ولی...
‫زندگی خودمه.
‫آخه جای دیگه‌ای می‌خوام چیکار کنم؟
‫وقتی تازه اومده بودم اینجا، ‫باهام مهربون بودی.
‫اصلا این‌طور نبود.
‫باید خیلی وقت پیش بابت لحن ‫اون موقعم عذرخواهی می‌کردم.
‫کارم احمقانه بود.
‫شرمگینم.
‫الان دیگه مهم نیست.
‫مهمه.
‫خیلی مهمه.
‫ولی همین شکلی تربیت شدم، متوجهی؟
‫فرصت مهربونی ندارم.
‫فرصت سوال کردن ندارم، ‫فقط در راستای منافع خودم...
‫جون بکنم و اگه صلاح خودم رو بلد باشم،
‫سرم تو کار خودم باشه.
‫ولی حق ملت این شرایط نیست.
‫حق من این شرایط نیست.
‫اون کشتی‌ها...
‫نعمت محسوب می‌شن وینیت. ‫ممنون.
‫- در واقع کار خودم نبود. ‫- باشه، خب...
‫وقتی طرف رو دیدی، ‫از طرف من ببوسش.
‫خب...
‫دنبال زندانیان فراری می‌گردن.
‫پس باید با ظاهر ما سوار بشی.
‫اصلا بهت دقت نمی‌کنن.
‫سلام.
‫اِم، مرسی، ولی لازمش ندارم.
‫الان لازمش ندارم.
‫داری می‌ری؟
‫باورت می‌شه؟
‫شاید اشتباه می‌کردی.
‫شاید بصیرت واقعا دروغ بگه.
‫شاید.
‫تا حالا دلم نمی‌خواست برم تریناناک.
‫حالم از پیکس‌های تخمی به هم می‌خوره.
‫سرزمین خودشونه.
‫دارن در حقمون لطف می‌کنن.
‫ولی اگه می‌خواین غر بزنین،
‫مطمئنم با کمال میل ولتون می‌کنن.
‫نگران نباش، ‫خیلی خوشت میاد.
‫از تریناناک؟
‫دوست‌داشتنی‌ترین سرزمین دنیاست.
‫ضمنا، اصلا مجبور نمی‌شی ‫بال‌هات رو ببندی.
‫می‌تونم هر وقت خواستم پرواز کنم.
‫اگه بخوای، می‌تونی صبح تا شب پرواز کنی.
‫خیلی‌خب.
‫دو قانون داریم.
‫خفه‌خون بگیرین و از صف خارج نشین.
‫اگه مسخره‌بازی دربیارین،
‫گلوله نوش جون می‌کنین.
‫کیرچ‌های بالدار هم...
‫اصلا به فکر پرواز کردن نباشین.
‫اگه پرواز کنین، خیلی زود ساقط می‌شین،
‫بهتون قول می‌دم.
‫این دروازه کوفتی رو باز کنین بچه‌ها.
‫خیلی‌خب! ‫بذارین بیان بیرون!
‫از نو شروع می‌کنیم.
‫آفیسا!
‫یه دقیقه دیگه میام.
‫چی؟ فرصت نداریم!
‫وینیت!
‫نمی‌دونستم فرصت پیدا می‌کنم بگم...
‫باهامون بیا.
‫- چی؟ ‫- بیا تریناناک.
‫- وینیت... ‫- خودم می‌دونم به خاطر من چنین کاری کردی.
‫قبلا نتونستم بگم. ‫سرعت وقایع خیلی زیاد بود.
‫ولی می‌تونی اونجا از نو شروع کنی.
‫با من یا بدون من، ‫هرطور خودت خواستی.
‫فقط بیا.
‫بیا تریناناک.
‫خواهش می‌کنم.
‫بهشون دقت نکن. ‫درست می‌شه.
‫بیا بغلم. محکم بشین.
‫مشتی نجاستین!
‫از شهر من برین بیرون!
‫- شنیدی چی گفتم کریچ؟ ‫- برین بیرون ببینم!
‫برگردین سرزمین خودتون!
‫گورتون رو گم کنین!
‫کریچ‌های کثافت! ‫حشرات موذی قاتل!
‫کریچ‌های کثافت! حشرات موذی قاتل! ‫کریچ‌های کثافت! حشرات موذی قاتل!
‫حرکت کنین، بجنبین، ‫حرکت کنین.
‫اون ارابه‌ها رو خالی کنین.
‫آهای!
‫اصلا قرار نبود دنبال اسپارسه بگردی، مگه نه؟
‫نه، قرار نبود.
‫من بهت اعتماد کرده بودم.
‫ما به همدیگه اعتماد کرده بودیم فایلو.
‫ما همکار بودیم.
‫تو آدم خوبی‌ای برویک. ‫لیاقتت بیش از اون لباس فرمه.
‫عه، چنین حرفی نزن.
‫چنین حرفی نزن، خب؟
‫ببین، من احمق نیستم.
‫خودم بچه‌ها رو می‌شناسم.
‫ولی خودم و خودت...
‫افراد نجیبی‌ایم.
‫ما لباس فرم رو بهبود می‌بخشیم.
‫هدفمون همینه.
‫من هر روز صبح می‌پوشمش.
‫عین خودت.
‫عین بابام.
‫ضمنا، افتخار می‌کنم که همکار جفتتونم.
‫من نشانم رو کنار نذاشتم.
‫خودشون ازم گرفتنش.
‫از این بابت هم خوشحالم.
‫نه!
‫اعضای «غراب سیاه»ـن.
‫دروازه رو ببندین! ‫ببندین!
‫فایلو!
‫چیکار می‌کنی؟
‫آهای! برو، برو بیرون ببینم!
‫- نه! فایلو! ‫- برگرد، برگرد!
‫ساقطشون کنین! ‫آتش به اختیاره!
‫بجنبین! برین!
‫از صف خارج نشین.
‫خواهش می‌کنم. ‫خودتون که قوانین رو بلدین.
‫فکرش رو هم نکنین. ‫اصلا فکرش رو...
‫اسپارسه!
‫- آهای، بگیرش! ‫- خیال کردی کجا می‌ری؟
‫آهای! ‫اون کریچ تخمی رو بگیرین!
‫دارم هشدار می‌دم!
‫رو زمین بمونین ببینم!
‫اصلا پرواز نکنین!
‫به همه‌تون شلیک می‌کنم!
‫کدوم گوری می‌رین؟ ‫برگردین!
‫بعد از مرگتون پرواز کنین!
‫این‌جوری نمی‌شه.
‫من رو اینجا نمی‌کشه.
‫- تکون بخورین. ‫- برگردین!
‫بچه‌ها، کمک لازم دارم!
‫زود باشین بیاین اینجا! ‫چیزیت نمی‌شه.
‫خب؟ من بلندت می‌کنم. ‫بچه‌ها، بیاین دیگه.
‫بیاین، بیاین بلندش کنیم. ‫یک، دو، سه.
‫بیا.
‫وایستا.
‫زود باش بندازش.
‫برگرد. برگرد!
‫زود باش بندازش.
‫بیا سمت من.
‫برویک!
فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫فایلو، بیا دیگه.
‫باید زودتر بریم.
فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫ شبکه‌های اجتماعی: ‫niki_movie@