پدرت دست راست بود
قدرتمندترین دیوی که تا حالا زندگی کرده،
ملکه تاریک حکورو.
ما با هم یه ارتش از خدمتکارای وفادار می‌ساختیم
تا دنیا رو فتح کنیم و بشریت رو اسیر کنیم.
بعدش پادشاه ولگرد میمون اومد.
و ملکه حکورو رو سرنگون کرد.
ولی حالا طومار آفرینش رو داریم.
طرح ملکه تاریک رو اجرا می‌کنیم.
صبر کن. بیشتر بهم بگو از برادر میمونم.
- اون برادرت نیست. - کی می‌تونم دوباره ببینمش؟
می‌تونی با میمون بازی کنی وقتی آماده باشی.
آماده‌ام! آماده‌ام! آماده‌ام! آماده‌ام! حالا می‌تونم برم بازی کنم؟
ببین! این ما هستیم که دنیا رو اسیر می‌کنیم.
از عروسکای احمق متنفرم.
خب، باشه. امیدوار بودم مجبور نشم این کارو بکنم،
ولی خودت خواستی.
به حرفام گوش بده.
تو رو از هیچ ساختم، ای موجود ناسپاس.
زندگی تو به زندگی طومار من وصل شده.
حالا، اون چیزی که بهت می‌گن رو انجام بده.
باشه، باشه!
چرا این حسای بد؟ نقشم فوق‌العاده بود.
هر دو طومار مقدس رو برگردوندیم و اون طومار سایه عجیب رو خلاص شدیم.
به دست ماهی‌سان.
که احتمالاً با استفاده ازش خودشو می‌کشه. مشکل چیه؟
- چند تا مشکل هست، میمون. - مونیکا مرده.
- شورش پراکنده شده. - آه، و درسته.
ماهی‌سان یه نسخه شیطانی از تو ساخت که گورم رو مثل پشه له کرد.
خب؟ اون یه میمون جعلی و یه طومار آفرینش جعلی داره.
ما میمون واقعی رو داریم و به زودی، طومار آفرینش واقعی رو داریم.
- نمی‌دونیم کجاست. - هنوز!
که منو می‌بره به فاز دوم نقشه‌م.
- از طومار دانش می‌پرسیم-- - ازش پرسیدیم
این سوالو بارها و بارها.
و ما رو از خطر به خطر کشونده. می‌دونم،
ولی شاید سوال اشتباه رو پرسیدیم.
پس سوال درست چیه، میمون؟
- نمی‌خوای بدونی. - آه، نه، ادامه بده. چیه؟
تریپی‌تاکا واقعی کجاست؟
چون اون برگزیده واقعی عالمه برای رهبری ماست.
متاسفم.
گفتم نمی‌خوای بدونی.
برگرد اینجا. بیا.
پس اینا آدمن.
- آه، همونه. - اون پادشاه میمونه؟
همونه! اومده ما رو نجات بده!
خدا رو شکر، پادشاه میمونه!
نگا، پادشاه میمونه! آزادکننده بردگان! نجات یافتیم!
مرسی برای همه چی که کردی.
پوستت خیلی نرمه. مثل... مثل کره‌ست.
می‌تونم... می‌تونم دستت رو بفشارم؟
طومار دانش می‌گه جایی که زمین، باد، آتش و آب به هم می‌رسن.
حتماً باید شنای سوخته باشه.
ولی آیا اونجا طومار آفرینش واقعی یا تریپی‌تاکا واقعی رو پیدا می‌کنیم؟
به من نگاه نکن. از میمون بپرس.
آه، چیزی اشتباهه. خیلی اشتباه.
دیگه کسی بوی سوختن رو نمی‌گیره؟
پادشاه میمون دیوونه شده! داره دهکده‌مون رو نابود می‌کنه!
هرکجان! لطفاً بهمون آسیب نزن.
حتی ابر خودت ازت متنفره.
اوه، بیا، لطفاً! این برای یه کار خوب‌یه.
ابرت حتی از تو غیرقابل اعتمادتره.
- هی، پیگزی. حدس بزن چی؟ - چی؟
آه، از تعلیق متنفرم.
جلوی من زانو بزن، یا با مجازاتت روبه‌رو شو.
پادشاه میمون رو دارم. به دیوا پیوسته!
تو...
شهرتمو خراب کردی.
- خوشحالم دیدمت، برادر. - لذت همه مال توئه.
زیباترین چیز دنیایی.
اوه!
این نابغه‌وار بود.
هوشمندترین حرکت عمرم بود.
معمولاً این یه تعریف بود. ولی مدت زیادی نیستی.
کمتر حرف، بیشتر قتل!
با این موافقم.
زحمت نکش، میمون. این وقت تلف کردنه.
- تو این مبارزه نمی‌تونه برنده‌ای باشه. - نه، نه، نه، نه.
- نمی‌تونیم اینجا وقت تلف کنیم. - می‌تونم اونو بگیرم.
باید به شنای سوخته برسیم.
صبر کن، صبر کن، صبر کن. تو از این بچه انسان کوچیک فرمان می‌گیری؟
تو می‌تونی حرف بزنی. سگ دست‌آموز یه دیو کهنه.
به من نگاه نکن، احمق. اونو بکش!
تصور کن اگه کسی بهمون دستور نده چیکار می‌تونیم بکنیم.
- عقب برو. برگرد، پسر. - نه.
تو رو ساختم، ای پسر گستاخ.
و با این طومار، می‌تونم تمومت کنم.
بهت زندگی دادم، و می‌تونم همون‌جوری بگیرمش.
مرسی، برادر.
لطفاً، نجاتم بده؟
نمی‌دونی از چی برمیاد.
باید تو سایه‌ها باشه.
یه اشتباه وحشتناک کردم.
خداحافظ، بابا.
من بابامو کشتم.
تو هم باباتو بکش.
می‌تونی تو یه لحظه لهش کنی. برو.
- خودتو آزاد کن، برادر. - نه.
- دیوونگی؟ - فکر کنم آره.
- با شر محض جعل شده. - مشکلت چیه؟
دوباره، با شر جعل شده برای اهداف شر.
پس اینجوریه، ها؟
فکر نمی‌کنم چیزی باشه که بتونم بگم
که تو رو به فکر دوباره بندازم؟
نه؟
نه.
چه حیف.
نظر ما درباره این چیه که میمون شیطانی طومار سایه رو داره؟
اگه من جای اون بودم، و یه جورایی هستم...
نمی‌نشستم دور، یه طومار بخونم.
نقطه قویه.
می‌تونه بخونه؟
خب، اگه تو جای شیطانی خودت بودی چیکار می‌کردی؟
باید حرکت کنیم.
بیا.
برویم. باید بریم.
- میمون. - چی شده؟
- برام اومدی. - آره، آه، مطمئن، باشه.
همه‌چیزو خراب کردم.
می‌تونی خودتو با هدایت ما به طومار آفرینش نجات بدی.
امشب اینجا کمپ می‌کنیم،
و با اولین نور به شنای سوخته می‌ریم.
می‌رم یه پیاده‌روی و محیط رو امن می‌کنم.
آه، آه، آه!
چی؟
هوم...
چه جالب که این‌جا دیدمت!
فقط تو جنگل قدم می‌زدم.
و فقط...
نمی‌تونم از فکر تو بیرون بیام.
برو دور شو!
تو هم به من فکر کردی؟
نه.
می‌دونم این برات عجیبه.
آخرین بار که دیدمت، ازت خواستم بابای کوچیکت رو بکشی.
تریپ مال من نیست--
تو دیوونی.
دردت رو حس می‌کنم.
واقعاً اینجوریه.
درد بهت می‌دم.
خیلی متاسفم، فقط...
همه چی که می‌گی منو می‌خندونه. تو فقط...
خیلی بامزه‌ای.
آره، خب...
الان می‌فهمم که فقط چون می‌خواستم بابامو بکشم،
- درسته نبود که ازت بخوام باباتو بکشی-- - تریپی‌تاکا...
دوستمه.
دوست چیه؟
یه، آه...
می‌دونی، کسی که دوست داری باهاش وقت بگذرونی،
با هم بگردی.
هوم.
ووه!
باشه، پس اگه به همه بگم که مردی؟
و تو تا پایان ماموریتت قایم بشی؟
- کسل‌کننده! - یا...
نوبت نوبت جا من رو بازی کنیم، و من فقط نصف کارو انجام بدم.
چرا برات مهمه دیگران چی درباره‌ت فکر می‌کنن؟
خب، فکر کنم این... فقط چیز منه، می‌دونی؟
پادشاه میمون، ناجی دنیا.
جهان رو نجات می‌دم.
ولی تصور کن اگه این ماموریت کسل‌کننده رو ول کنی چه سرگرمیایی می‌تونیم داشته باشیم.
و تو و من بقیه ابدیت رو فقط بازی کنیم و خوش بگذرونیم.
آره، بدیهی‌یه که خفن می‌شد، ولی--
می‌تونستیم هر چی می‌خواستیم هر وقت می‌خواستیم بکنیم.
نمی‌تونم.
هوم.
می‌فهمم، برادر. می‌فهمم.
خلاصه، احتمالاً باید برگردم.
هی، آه...
درباره کل قضیه تریپی‌تاکا، نگران نباش، باشه؟ من حلش می‌کنم.
صبر-- آه. صبر کن، صبر کن. قصدت از حل کردن چیه؟
- این کار دوستاست. - نه.
این کار دوستا نیست.
نه، نگران نباش. من اینو دارم.
نه، هی، هی! نمی‌خوام تو این کارو بکنی.
می‌دونم باید اینو بگی.
- من اینو دارم. - هی!
بعد از جنگ ملکه حکورو در سواحل شرقی،
گفتن هیچ زندگی‌ای از شنای سوخته رشد نمی‌کنه.
ولی بعد از سقوط کوه جید، یه درخت بزرگ سبز شد.
مطمئنم اونجا طومار آفرینش رو پیدا می‌کنیم.
طومارا رو فراموش کن. باید میمون سایه رو بکشیم.
چیزی اتفاق افتاده؟
اگه کلید شکست میمون سایه طومار آفرینشه؟
به تنهایی، طومار جاودانگی می‌تونه مرگ رو فریب بده.
طومار آفرینش برای خلق زندگی،
ولی اگه با هم استفاده شه،
یه نفر، در تئوری، می‌تونه خدایای افتاده رو زنده کنه.
مطمئنیم می‌خوایم از طومارای مقدس برای زنده کردن
یه ارتش از خدایا از مرده‌ها استفاده کنیم؟
باید یه نقشه داشته باشیم.
نقشه‌هات درست کار نکردن.
تریپی‌تاکا درباره طومار سایه درست گفته بود.
درباره ماهی‌سان هم درست گفته بود.
عالم بهمون یاد داد یه نظم طبیعی تو چیزا هست.
جهانمون همیشه تعادلش رو اصلاح می‌کنه.
خیر بزرگ با شر بزرگ متعادل می‌شه.
متاسفم که دست‌کم گرفتمت.
مثل یه خدمتکار باهات رفتار کردم.
ولی تو هم توسط عالم آموزش دیدی.
پس حالا چی؟
میمون؟
اگه میمون سایه رو نکشیم...
جهانی برای نجات باقی نمی‌مونه.
تریپی‌تاکا!
- چیزی اشتباهه؟ - بیا، بخور.
گرسنه نیستم، آه...
- پیگزی، تو بخورش. - آه، قبلاً خوردم.
یه روز پیاده‌روی تا شنای سوخته‌ست. بیا، باید بریم.
اینجا بودی!
خدایا رو شکر. خوش‌شانس بودم که پیدات کردم. اینجا خطرناکه.
واقعاً خوش‌شانس.
اسمم تریپی‌تاکه.
اوه، قبلاً شنیده بودم، عزیزم.
کسی که می‌خواست طومارمو بگیره.
به عنوان نگهبان طومار، موظفی اونو به یه مدعی شایسته بدهی.
و اون شایسته‌ست.
حالا، لطفاً ما رو به طومار آفرینش واقعی هدایت کن؟
چطوره یه اسکون و یه تخت گرم؟
چطوره یه دشنه تو صورت؟
منصفانه‌ست. برات یه گیاه جادویی می‌سازم که به طومار هدایتت کنه--
دیگه گیاه نه!
دیگه باغ نه. فقط طومار.
شما آدما هیچ سرگرمی ندارید.
اونجاست، زیر درخت.
زیر درخت؟
اوه، بیا حالا، شایسته.
فکر کردی این کار ساده‌ست؟
بشنو، طومار آفرینش. خودتو بلند کن.
عالم منو برای این ماموریت انتخاب کرد.
باید طومارو آزاد کنی.
نمی‌تونم!
می‌خوای برات باشه.
اون با تو یا هر کس دیگه امن نیست.
طومار مال منه!
پنج قرن، باغشو نگه داشتم، و نمی‌تونی اونو داشته باشی!
من و اون یکی هستیم!
اگه اون طومارو بدم، حتماً می‌میرم،
مثل اینکه روز به شب می‌شه.
ولی هنوز کار داریم، من و اون.
تلاش کردم مهربون باشم.
تلاش کردم بفرستمت راهت، ولی نه!
باید برمی‌گشتی!
یه کم کمک، عزیهام.
هی، سندی، بذار برات یه آهنگ بزنم.
نبوتا پیش‌بینی کردن اینقدر سخت باشه؟
فکر نکنم مایسلیا نبوتا رو خونده باشه.
زمان بازیه!
میمون! کمک!
سلام، برادر. این هیجان‌انگیز نیست؟
الان می‌فهمی چه حسیه که هیچ اربابی نداشته باشی.
می‌خوام آزادت کنم.
برگرد به جهنم.
اینجا قدرت خدایی نداری.
اوه، چقدر لمس خشنت رو دلتنگ شدم.
آره، خب...
اینو از دست بده.
اووه-هو-هو!
نه!
هیچ!
میمون! باید منو بذاری و طومار رو نجات بدی.
باید ماموریت رو کامل کنی.
نفرین ملکه حکورو برای توئه.
همه برای تو.
فقط تو می‌تونی اینو تموم کنی، برادر...
و یه زندگی پر از سرگرمی داشته باشی...
شکوه...
و هیچ‌وقت به کسی جواب ندی.
هیچ‌کدوم از اینا لازم نیست اتفاق بیفته.
هیچ‌کس دیگه نباید رنج بکشه...
اگه به من بپیوندی.
به من بپیوند!
تا حالا بهت گفتم...
موهای وحشتناکی داری؟
بهت گفتم حلش می‌کنم.
و می‌کنم.
چون دوستاییم.
نگران نباش، انسان. سریع خواهد بود.
کافیه!
به تو می‌پیوندم، برادر.
میمون، منظورت از پیوستن به اون چیه؟
بدهی‌مو بهت دادم، تریپی‌تاکا.
به خدایا هیچی بدهکار نیستم.
نمی‌تونی این کارو بکنی!
اوه، آره، می‌تونم، و می‌کنم.
خسته شدم از مسئول بودن برای آدمای ناسپاس.
هیچ‌وقت بهم احترامی که سزاوارش بود نشون ندادن.
مهم نیست اگه دنیا تا ابد به دست دیوا باشه.
این دنیا لیاقتشو داره.
حالا بذاریمش تموم کنیم، فقط برای سرگرمی، برادر؟
آره. آره.
صبر کن.
با فکر دوم، اونو خوب می‌شناسم.
برای این خدمتکار، تنها چیزی که دردناک‌تر از مرگه
دونستن اینه که شکست خورده.
و اینکه پادشاه میمون به خاطر اون رفت.
و اینکه بقیه عمرشو بگذرونه با فکر اینکه همه تقصیرش به عهده خودش بود.
و اینکه ماموریت برای طومارای مقدس اینجا تموم شد.
فکر کنم این انسان کافی از توجه ما رو داشت.
الان می‌تونم یه آغوش نیاز داشته باشم.
فقط شوخی کردم. موهات...
موهای قشنگ.
برای یه دیوون.
موهای خیلی قشنگ.
برای یه دیوون.
چرا این کارو کردی، برادر؟ یه آغوش فوق‌العاده داشتیم!
اگه طومارمو بگیری...
طومارتو می‌گیرم.
من و بچه‌هامو تنها بذار!
نمی‌تونی ببری!
مایسلیا!
تو طومار سایه رو ساختی که ماهی‌سان با اون اونو ساخت.
وظیفه‌ته که طومار آفرینش رو محافظت کنی.
باید بهمون کمک کنی.
اگه میمون سایه ببره، هیچی برای محافظت باقی نمی‌مونه.
نه خیر، نه شر، نه دوستی، نه خانواده،
نه عشق، نه خنده، نه دنیا.
و تقصیر تو خواهد بود.
به سایه‌ها برگرد، یا این طومار رو پاره می‌کنم.
فقط یه راه هست برای نابود کردن طومار سایه.
برو اونو تو آفتاب بنداز.
نه.
نه، نه، نه! برادر، نکن--
نه، میمون، نمی‌تونی.
- داستانمو بهت می‌سپارم. - نه، نه، لطفاً.
- قول بده خوب تعریفش کنی. - نه، نمی‌کنم.
بهت افتخار می‌کنم...
التماست می‌کنم.
نمی‌تونی این کارو بکنی!
...تریپی‌تاکا.
لطفاً! برادر!
برادر!
برادر، منو تنها نذار! منو تنها نذار!
برادر!
نه، میمون!
نه!
لطفاً، مایسلیا، بهم طومار نیاز دارم.
شایسته نیستی.
می‌دونم شایسته نیستم، ولی اینجام!
لطفاً.
چی کار می‌کنی؟
می‌خوام زندگی میمون رو نجات بدم.
نه.
- نمی‌تونی. - گفتی می‌تونه انجام بشه،
که مرگ می‌تونه فریب بخوره.
عالم درست گفته بود.
تو بودی.
همه خیر که خلق می‌شه با شر متعادل می‌شه.
یه زندگی خلق کنی،
می‌تونی زندگی خودتو از دست بدی.
هر چی بشه انجام می‌دم.
تریپی‌تاکا، مرگ سرنوشتت نیست.
که یعنی جهان نیاز داره...
تو.
ولی به من نیاز نداره.
حکورو! حکورو!
حکورو! حکورو! حکورو!
خوش اومدم به خونه.