شما آشوبگرای پلید. باز هم، پادشاه میمون کجاست؟
فقط چیزایی رو می‌دونم که شنیدم.
پادشاه میمون راهب بچه، خدای خوک،
خدای رودخونه و شورشی‌ها رو علیه کیمورا تک‌چشم رهبری کرد.
ماهی‌سان! طومار دانش چی می‌گه؟
شورشیای آدمی کجان
که کیمورا تک‌چشم رو کشتن؟
ارباب گورم، معذرت می‌خوام. معنا نداره.
- دیگه دروغ نگو! - قسم می‌خورم!
پادشاه میمون با شورشی‌هاست.
شورشی‌ها کجان؟
لطفاً! لطفاً نکن! اونا تو آبای شمالی‌ان.
یه زمین سنگی هست که انگار از صخره خراشیده شده.
اسمش رو سنگ شیرین می‌ذارن.
ژنرال خان باید ارتشاش رو آماده کنه.
صبح انقلاب،
به سمت سنگ شیرین حرکت می‌کنیم،
و پادشاه میمون رو می‌کشیم.
دستوراتم رو به خان برسون.
هی، تو، بچه.
- اون آبجو برای کيه؟ - ژنرال خان.
بهم بده.
هی! آه! بیا. باید بریم.
میمون باهاته؟
خواب راحت، درگ‌لون.
- کجا داریم می‌ریم؟ - سنگ سخت شیر.
شورشی‌ها اونجان، منتظر تو‌ان.
حتی هیچ‌کدوم از طومارا رو نداریم.
- نمی‌دونیم کی گورم-- - شورشی‌ها به خاطر تو قیام کردن.
نه به خاطر طومارا یا خدایا. تو بهشون امید دادی.
اونا به تو نیاز دارن، تریپی‌تاکا.
کی اونجاست؟
پیک!
مرا فوراً به ژنرال خان ببر.
پیامی فوری از ارباب گورم دارم.
- صبر کن، صبر کن، صبر کن. - نمی‌تونیم حالا بریم.
هیچ‌کس نباید قبل از صبحانه خان رو اذیت کنه!
چند بار باید بهت بگم، پسر؟
یه نسیم ملایم می‌خوام، نه طوفان.
با کتت چی شده؟
معذرت، ژنرال.
اوه، اون یه ادرار خیلی طولانی بود.
- صبحانه چیه؟ - بانو راث‌بون.
باشه. آه... پس، ما--
امروز برات داریم، یه، آه...
یه کمپوت کوچیک.
- باهاش... - یه کمپوت
با توتای جنگلی رسیده و یه کونل از--
ژنرال از بانو راث‌بون پرسید، نه خوک ظرف.
نه، نپرسیدم.
ببین، این خوک کوچیک یه چیزی دو سه تا می‌دونه.
هوم.
پسر حموم! جوشای کمرم خودشون ترک نمی‌خورن.
- مطمئن نیستم هنوز آماده‌ان. - آه، آماده‌ان.
اوه! یخ!
پیام از ارباب گورم، که سریع نزدیک می‌شه.
فقط برای چشمای شما، ژنرال.
همه بیرون!
افسرانم رو بفرستید.
تو هم، خوک ظرف.
باشه.
باید پیام گورم رو بگیریم.
اگه دیوا دارن حمله برنامه‌ریزی می‌کنن، باید بدونیم کی و چطور.
شورشی‌ها، اونا تو سنگ شیرین جمع شدن.
- چطور می‌دونی؟ - خانواداشون،
اونا بین اسیرا‌ان.
به قدرت ما نیاز دارن.
به حرفات گوش نمی‌دم، کوتوله.
میمون درسته. باید بفهمیم چیه تو اون پاکت طلایی.
تا وقتی این کار رو نکنیم، نمی‌تونیم اینجا رو ترک کنیم.
تو نگهبانی خوابم نبرد. با آبجو مسموم شدم.
نوشیدن تو نگهبانی؟ شانس داری اگه یه طلوع دیگه ببینی.
اون طومار عجیب آفرینش چطور پیش می‌ره؟
سندی، این اولین چizeه که نسوزوندی.
ساعته تو آتیش بوده.
حتی یه خراش کوچیکم نیست.
تنها راه سوزوندنش اینه که بندازیش تو خورشید.
- باید نابودش کنیم. - می‌تونیم به ژنرال خان بدیم.
هر چیزی رو می‌خوره اگه پیگزی سرو کنه.
دیدم چطور بهت نگاه می‌کنه.
زنای دیو قبلاً بهم این نگاه رو کردن. هیچ‌وقت خوب تموم نشد.
پسر، چرا با بقیه خدمتکارا نیستی؟
من...
آه، داره خوراک سر خوک رو به کاپیتان بولت می‌بره.
برو. ولی نذار دوباره اینجا ببینمت. وگرنه...
خوک ظرف، از حالا،
ژنرال خان می‌خواد همه وعده‌هاش رو
- بدون بانو راث‌بون سرو کنی. - آه.
هر آهنگر رو بذار رو کار که شمشیرا رو تیز کنه.
آماده‌ای؟ برو. برو.
- بالای مرغ با عسل، سویا و کنجد. - مم...
اوه.
واقعاً، وقت بذار. اونو بجو.
مم...
اوه، یه... فقط یه کم...
- دونه کنجد رو... - کجا؟
- فقط رو... وسطش. - اینجاست؟
- نه.
نه، اینجاست؟
می‌تونی فقط-- رو اون یکی...
چرا اینقدر نزدیکی، پسر فن؟ وقت کشش نیست. برگرد.
یه نسیم بهم بده. بالا و پایین.
مثل یه قو خفه‌شده پر و بال نزن.
- یه دیگه-- یه دیگه؟ - مم-مم.
فکر کنم مدت زیادیه... با همیم.
- آزادانه بجو. - مم!
و این، چی دوست داری؟
آجیل دوست دارم. احتمالاً، کاجو...
کی داره علوفه رو تو اون واگن‌ها می‌ذاره؟
نه، نه، نه، نه. فقط دارم ژنرال رو می‌بینم.
ولی ژنرال باید هواش خورده بشه.
- و فکر می‌کنم-- - فکر نکن.
ببین، خدمتکارا رو برای کمتر از این اعدام کردم.
بیرون.
بیرون! حرکت!
پست!
هی، بیا اینجای.
صبر کن. نُرمن...
باید با خدمتکار خان برخورد کنیم.
- مم-هوم. - آره.
پیگزی...
به اون پاکت طلایی نیاز داریم.
تنها راهی که می‌تونیم گورم رو شکست بدیم
و طومارای واقعی رو برگردونیم.
داری چیزایی اونجا می‌بینی که نمی‌تونی نبینی.
فقط می‌خوام قضاوت نکنی.
و تو برام چی داری، آشپز؟
ژنرال، من خدمتکار جدیدتم. اسمم--
اسمت پسره.
هوم.
نزدیک‌تر بیا، آشپز.
بذار ببینمت.
اول، شاخ گوزن جنگلی.
- رو تخت پوره گلابی سیاه. - آه.
و بعد، برنامه اصلی. آه، آره!
مرغ جنگلی با خزه زرد ماساژ داده شده
و با ریشه زنجبیل سرخ‌شده پر شده.
آه! آره. کجا می‌خوای شروع کنی، ژنرال؟
- آه، آه... - مم...
آه، همه‌ش با هم.
شکننده قانون.
و می‌خوام تو بهم بخورونیش.
با یه ران کوچیک شروع کنیم.
- آه، اگه می‌تونم فقط-- - هوم؟
بذار پاکش کنم؟ برات می‌گیرم.
مم.
- مم. عالی. - مرسی.
- بعدی چیه؟ - آه، نخود، نخود، نخود، نخود، نخود.
- دهنتو باز کن. آه! - آه!
دوباره امتحان کن.
اوه.
- اون خوب بود. - بیشتر، لطفاً.
یه ترکیب.
اوه، اوه، اوه!
خیلی شیرین و نازکه. مم...
خودم چیدمشون.
بیرون! بیرون. همه بیرون.
اوه، نه تو، کوفته خوکی کوچیکم. نه، نه، نه.
می‌مونی تا آخرین لقمه.
پیگزی، سه ساعته تو اونجایی!
لطفاً بگو پاکت رو گرفتی.
- آه... - پاکت رو پس دادی.
به ترکیب گاوصندوق نیاز داریم.
پیگزی، همه‌چیز به دسر بستگی داره.
سلام، ترومای کودکی.
- تو ترومای کودکی. - آه، بیا.
پیگزی، دستور پختت قابل خوندن نیست.
مطمئنی نمی‌تونی کمکم کنی خوراک سربازا رو سرو کنم؟
ژنرال خان خیلی مهمه.
نمی‌تونی یه هویج اینقدر نزدیک یه الاغ
بپندی و انتظار داشته باشی غذا نخوره.
این می‌تونه بدترین کاری باشه که تا حالا کردم.
نزدیک شدیم. فقط باید ترکیب رو پیدا کنیم
و پیام گورم رو از گاوصندوق بدزیم.
آه، ریشه کرفس رو زود گذاشتی، روغنای ضروری رو سوزوندی.
آه، یه کم پیاز و قارچ بذار که تعادلش کنه.
مرسی!
هی! سربازام کل روز تمرین کردن.
پس بهتره آماده باشی اون خوراک رو بشکه‌بشکه سرو کنی.
دارم برای ژنرال خان آشپزی می‌کنم!
خب، برو. برش، برش!
یا این می‌شه-- این می‌شه تو که برش، برش می‌شی.
بلای شلوارا. این باید کافی باشه.
اوه.
عالی!
- هوم! - آه!
اوه، نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
آه!
آه، پرالین؟ بهفیلش رو خیلی ترد کردم.
- مم. - اوف. آه.
مم!
- یه کم بیشتر؟ یه کم تردتر؟ - مم. آره.
لطفاً. لطفاً.
اوه!
- مزه آجیل می‌ده؟ - دستی چیده شده.
- آه، بهم بگو، ژنرال. - مم...
شماره شانس داری؟
- مم. خرافات مسخره. - هوم.
به ارتش باور دارم، نه شانس.
چطور فهمیدی؟
- تولدمه. - شهود.
ولی نمی‌دونستم چطور تزئینش کنم،
چون نمی‌دونستم چند سالته.
می‌خوام همه‌چیز درباره‌ت بدونم.
- چهارصد و هفتاد و دو. - آه! 472.
0-4-7-2. آه، شماره جالبیه.
خیلی جوون به نظر می‌رسی.
مثل بقیه زنای دیو نیستی.
پیگزی، می‌خوای از کیک تولدم بخوری؟
نباید--
- می‌دونستم خیلی خوب بود که واقعی باشه. - خیلی معذرت می‌خوام.
نگهبانا! نگهبانا بهم، فوراً!
ژنرال، اینو روی سقف پیدا کردیم.
این سه تا رو به آره‌نا ببرید.
یه اعدام بعد شام می‌شه.
- تو نگهبانی خوابیدی، درگ‌لون؟ - نه، اربابم.
ژنرال خان داره سعی می‌کنه حقیقت خیانتش رو پنهان کنه.
خرافات.
خان با خدایا متحد شده.
پادشاه میمون تو چادرش آرام گرفته.
غذا با خدای خوک می‌خوره.
ژنرال نقشه سقوطت رو می‌کشه.
صبر کن.
زرهم رو بیارید.
پسر!
به خاطر مهارتای آشپزیت،
می‌خوام با تیغه تیز برش زدم
به جای تخت که لیاقتشو داری.
اون کی بود؟
یخ!
یه چیزی با اون خوراک مشکل داشت.
یخ.
بانو راث‌بون، اومدی ببینی آشپز برده‌ت می‌میre؟
واقعاً، تصمیم گرفتم پیگزی غیرقابل جبرانه.
معذرت.
اجباریا رو آزاد کن. من با خان روبه‌رو می‌شم.
بیا، بیا، بیا. برو، برو، برو!
پس، وقتی خان بره،
به یه ژنرال دیگه نیاز داری که ارتشات رو فرماندهی کنه.
عجله کن. می‌خوام امروز بکشمش، نه هفته بعد.
سلام!
تو...
- تو... - ماهی‌سان داره مثل عروسکت می‌کنه.
دارای سرگرمیم رو خراب می‌کنی، خدای آب.
هی. زشت!
همین‌جا بیشتر از این پیدا می‌شه.
میمون، چماقت!
مرسی.
اوه، خوراک!
بگیر این، دیو!
ماهی‌سان؟
دارای تشنج می‌کنی یا چیزی؟
نه، احمق!
یعنی آره، داشتم. حالا خوبم. بذار در پات.
هوم؟
سریع، سریع، سریع. برو، برو، برو!
هی! داری می‌میری یا چی؟
دستای کثیفت رو ازم بردار یا صورتت رو می‌خورم.
- باشه، باشه. - بیرون برو!
میمون! بیا!
شرم‌آور. منتظر یه اعدام خوب بودم.
یه اعدام خواهد بود، خان.
و تو قراره نقش کلیدی بازی کنی.