جوان نزدیک شده به مرگ.
و وقت برداشت فرا رسیده.
کلام آخر دارم.
آه! کلام آخر داره!
اوه، از التماساشون متنفرم.
قراره برای مادرش گریه کنه، شرط می‌بندم.
بلند بگو، بچه، قبل از اینکه بمیری.
پادشاه میمون کجاست؟
سندی و پیگزی باید تا حالا بهمون رسیده باشن.
دستت رو نشون بده.
می‌دونی، هر دقیقه که استراحت کنیم، گورم با اون طومارا دورتر می‌ره.
و هر قدمی که برمی‌داریم، دورتر از پیگزی و سندی می‌شیم.
حرکت نکن.
میمون!
اینجا.
دیر شده، دیوها.
برادرم و پدرم برای ارتش دیوها گرفته شدن.
کجان؟
کی می‌پرسه؟
من پادشاه میمونم، و بلای جان دیوها.
فقط می‌خوام اینو اونجا بذارم.
نگاه، پیگزی. قارچا!
زودیه، سندی.
نمی‌تونم چیزی بخورم که بخواد منو بخوره.
آه. اینا خوشمزه به نظر می‌رسن.
لذیذ.
ولی دلیلی هست که این توت‌ها سردن.
بلای شلوارا.
آب یه دونه‌ش می‌تونه صد معده رو به هم بزنه.
باورم کن.
چطوره من آشپزی رو بر عهده بگیرم، باشه؟
اینا واقعاً سمی‌ان، سندی.
انتخابی نداری. به دست آبی بپیوند، یا بمیر!
حالا، بلند شو.
چطور می‌تونیم خانوادم رو نجات بدیم؟
تو درازمدت، شکست دادن دیوها همه رو نجات می‌ده.
- خبری از پیگزی و سندی نیست. - پیداشون می‌کنیم.
همون‌طور که هر دیو آخر تو این اردوگاه رو نابود می‌کنم.
فایده‌ش چیه؟ تعداد بیشتری هستن که از اونجا اومدن.
- برای نابود کردن زیاده. - گورم چماقم رو داره.
صبر کن، اون پدر و برادرته؟
یه ایده دارم.
این خیلی خطرناکه.
گورم دو طومار رو داره. دنبال سه خدا و یه راهبه‌ست.
نه دو کشاورز.
این فقط کار می‌کنه
اگه بتونی قانعشون کنی که آدمی هستی.
آسونه. اینو نگاه کن.
سلام. من آدمم. همه‌چیز سخته. کمکم کن.
اینا اندازه‌م نیستن.
از طومار آفرینش استفاده کن و چند تا جدید بساز.
مطمئن نیستم. یه چیزی تو طومار مشکل داره.
قرار بوده به زبان باستان نوشته شده باشه.
مثل اینکه مایسلیا ترجمش کرده یا چیزی.
مثل اینکه اون اره‌ای که ساخت عمداً بهم آسیب زد.
داریم به یه ارتش می‌پیوندیم.
یعنی رژه رفتن، و تو یه نقطه، سرها رو له کردن.
چکمه لازمه.
پیگزی؟
فقط بذار کمک کنم.
لطفاً. صبح فردا برای دنبال کردن میمون و تریپی‌تاکا خوب می‌شم.
این ممکنه با دیوای اطراف یه کم سخت باشه.
پادشاه میمون کجاست؟
اوه...
نایست. فرار می‌کنه.
- چی؟ - سریع ببندش.
- سندی، چی کار می‌کنی؟ - آروم، برده.
بگیرش.
من...
بانو راث‌بون از آشپزخونه جهنمم، و اون آشپز برده‌م.
اومدم، آه، خدماتم رو به ارتش ژنرال خان پیشنهاد بدم.
هوم.
اوه، مرد، این عطرش عالیه. هی! اینو ببین.
- آه! نه ممکنه. - آره، لطفاً!
خودتون رو با خوراک پر کنید.
- نه ممکنه. - آه، وای.
مم.
دنبال میمونن و ما دنبال میمونیم، پس...
- این ما رو به میمون می‌رسونه. - مم.
بخورید!
به دست آبی خوش اومدید.
سلام!
من آدمم.
و مزرعم رو ترک کردم تا داوطلب ارتش دیوای ارباب گورم بشم.
هیچ‌کس داوطلب نمی‌شه.
جز ما آدما که گورم رو دوست داریم.
و می‌خوایم بهش خدمت کنیم.
گورم رو دوست داری؟
چرا؟
چون بزرگ و زشته و--
چون، آه، اون پادشاه میمون رو شکست داد...
تو مبارزه تن به تن.
- خب، دقیقاً مبارزه عادلانه نبود. - از پادشاه میمون متنفرم.
نفرت کلمه قویه.
چون والدینمون رو کشت.
چون خودشون خواستن!
برادرم منظورش اینه که التماس کردن برای یه فرار بخشنده
از شکنجه‌ای که بهشون تحمیل کرد.
نمی‌دونه قدرتش چقدره.
اسمت چیه، پسر مزرعه‌ای؟
اوه...
یه اسم معمولی... آدمی دارم.
اسمم نُرم...
نُرمن.
اسم برادرم نُرمنه.
- و اسم من-- - تینکِل.
اسمش تینکِله.
کی این دو رو می‌شناسه؟
اون نُرمن و تینکِلن.
والدینشون توسط پادشاه میمون کشته شدن.
خب...
بیا، پس.
اون آشپز برده چطوره؟
اوه، خیلی، آه، شوق داره...
خیلی مشتاقه مثل یه چاشنی خوش‌طعم که اسمش یادم می‌ره.
ببینی چی آوردم؟
سبیل گند؟
اوه، نه.
یه بشکه سر خوک ترش‌شده.
البته که داری.
مامانم رو می‌شناسی؟
او بهترین خوراک سر خوک ترش‌شده از اینجا تا جهنم می‌پخت.
می‌خوای بدونی مواد مخفی‌ش چی بود؟
قارچا.
امیدوار بودم،
خب، که آشپز برده‌م اینجا شاید بتونه--
عاشق اینه که برات خوراک سر خوک با قارچ درست کنه.
آه، عالی.
- این. - آه.
عجله کن یا کمرت رو می‌شکنم!
هی!
اگه هویتت رو فاش کنی، می‌میریم.
ارزشش رو داره، حتی بدون چماقم.
حرکت کن.
- حالت خوبه؟ - چکمه‌های جدید.
یه کم فشار می‌دن.
- بیا. - بیا، بریم.
بیا. باید حرکت کنیم. باید بریم. بیا.
ایست!
اینو ارتش می‌گی، درگ‌لون؟
حلقه بافندگی مادربزرگتو ارتش می‌گی.
مادربزرگم نصف خدایای کوه جید رو کشت.
با نفسش، شنیدم.
دو ارتش دیو.
زنای خان شمشیراشون با حرف زدن کار دارن.
پیگزی و سندی رو می‌تونم ببینم.
تریپی‌تاکا و میمونن.
یه چیزی پیدا کردم که باید ببینی.
موت‌راکس که تو یه بشکه قایم شده.
- داشتم بالای خسته‌م رو استراحت می‌دادم. - کیمورا تک‌چشم کجاست؟
مرده، ژنرال.
چه دیوی تو این زمان جنگ یه متحد رو می‌کشه؟
دیشب منتظر اومدنت بودیم.
عجله کن، شما دو تا. تمام شب رو نداریم.
آره، ژنرال.
پس کی قراره اول برسه؟
سخت می‌شه گفت.
یه حمله غافلگیرانه بود.
جای خودتون رو نگه دارید!
سر هرکسی که از این مبارزه فرار کنه رو می‌برم.
موت‌راکس؟
هیچ‌وقت شانس مقابله با شورشی‌ها رو نداشتیم.
بیا، ضعیف‌ها.
تو ردیفاشون خدای خوک،
خدای رودخونه، راهب بچه...
و پادشاه میمون رو دیدم.
میمون به شورشی‌ها پیوسته.
لرزید! اردوگاه رو بچینید.
حرکت کن. عجله کن، عجله کن. سخن ژنرال رو شنیدید.
تو، باهام.
تو و تو.
شما دو تا با همید. شما دو تا. و تو، باهاش.
خب؟
خودت رو به شریکت معرفی کن.
تینکِل.
چو.
و حالا بجنگید.
تا مرگ.
گفتم بجنگید!
- آه... - نه!
اینا خانوادمونن.
چطوره من باهات بجنگم؟
هوم؟
نُرمن! تو فقط یه کشاوری.
نمی‌تونه این کار رو بکنه.
هر لحظه که نجنگی...
برادرت کتک می‌خوره.
- زانو بزن. - نُرمن.
گفتم زانو بزن.
باید بجنگی!
تو همین‌جا توسط یه آدم خوابیدی.
شاید.
ضربت خوبی داری، نُرمن.
به نظر شرم‌آوره که سربازی با این بازو از دست بدیم.
درگ‌لون!
بهم گفتن که دو تا از سربازات
مزرعشون توسط پادشاه میمون حمله شده.
اینو اطلاعات مفیدی می‌دونم.
سربازام، مال خودم برای برخورد.
اونا رو به چادرم بیارید.
نه.
فقط صبر کن، نُرمن.
کل این اردوگاه رو راه رفتیم.
چقدر سخت می‌تونه باشه یه چرخ‌دستی غذا رو جاگذاری کنیم؟
هی!
من هنرمند آشپزیم.
نمی‌خوام خوراکم با باد نامناسب روبه‌رو شه.
- مم-هوم؟ - عجله کن، تینکِل.
اینجا چطوره؟
خب، اون آشپز شخصیه ژنرال خانه.
عالی.
خب، آه...
ژنرال، آه، پرخاشگره.
منم همینم.
هوم؟
- آره، آره. - باشه.
و پادشاه میمون و شورشیای آدمی‌ش...
کی بهشون حمله کردن؟
تو ماه کامل.
چرا والدینت رو کشت؟
دارن اطلاعات به یه دیو می‌دادن.
کیمورا تک‌چشم؟
کدوم جهت رفتن؟
- جنوب. - شمال.
- جنوب.
شمال از اینجا که جنوب از مزرعه‌ست.
تینکِل رو بذار تو رختشویخونه‌م و نُرمن رو نگهبان در کن.
نه.
نُرمن و تینکِل مال منن.
سربازای دست آبی‌ان.
جرات می‌کنی مرا نادیده بگیری؟
آره، جرات می‌کنم.
خدمتا بیرون!
می‌خوام یه حرف خصوصی... با درگ‌لون بزنم.
تو اونجا!
زباله‌های انسانی.
بیا کمک کن آشپز برده‌م امشب خوراک رو سرو کنه.
آره، بانوی من، حتماً.
تریپی‌تاکا!
بوپ.
کجاست...
گورم کجاست؟
توسط هر دیوی احاطه شدم جز اون که می‌خوام.
پاهام داره منو می‌کشه.
با اون طومار چی شده؟
یخ.
با سربازام چی کار می‌کنی؟
اوه، شاید بتونیم به یه توافق برسیم؟
خوراک؟
برای من خیلی شیک بو می‌ده.
هوم.
بیا، نُرمن، شبی بزرگ داری.
می‌خوای با قهرمان خان بجنگی...
...و ثابت کنی دست آبی سربازای واقعین.
و وقتی ببازی،
هر سرباز اجباری دست آبی خدمتکار گارد قرمز من می‌شه.
بیا.
تو هم، پسر. بیا.
هوم.
آه، خوراک نظامی.
مثل اینکه مامانم درست می‌کرد.
برو آشپزم رو از یه پرتگاه بنداز.
تو آشپز جدیدمی.
و امشب تو جنگ وقتی برام آشپزی می‌کنی، همون استاندارد رو می‌خوام.
یا گرنه...
اونو دوست دارم.
البته که دوست داری.
خب، همه، برای جنگ بشینید.
فقط می‌تونه یه قهرمان باشه. کی پیروز می‌شه؟
گارد قرمز یا دست آبیای قدرتمند؟
فقط یادت باشه تو نُرمن هستی، یه آدم.
یه پسر مزرعه‌ای فروتن.
باید ببرم. با سربازای دست آبی، شانسی برای رسیدن به گورم و طومارا داریم.
به‌عنوان خدمتکار، گیر می‌افتیم.
بعد باید مثل آدم بجنگی، باشه؟
اگه ارتشای دیو بفهمن کی هستی...
...همه‌مون کشته می‌شیم.
ولی آدما جنگجوی بی‌فایده‌ان. مثل یه احمق به نظر می‌رسم.
باشه.
یادت نگه دار چی گفتن.
به چشماش نگاه نکن.
نمی‌خوای از پرتگاه بری.
آره. با ارتفاع خوب نیستم.
نگران نباش. خیلی طول نمی‌کشه بالا بمونی.
مدت زیادیه درگ‌لون و دست آبی نوپاش
- زنجیره فرمانم رو نادیده گرفتن. - آره.
ولی امشب، قهرمانامون روبه‌روی هم قرار می‌گیرن.
برنده همه‌چیز رو می‌بره.
و حالا، لحظه‌ای که همه منتظرش بودید.
تو گوشه آبی، وزن نصف گاو،
نابودگر مزرعه سنگی با مشتای برهنه، نُرمن با والدین مرده.
و تو گوشه قرمز، قاتل دروگرا،
شبح تو تاریکی،
کوری دیوها،
شکارچی محکومین،
بی‌بازنده، متوقف‌نشدنی، افتخار وحشی گارد قرمز،
ترسناک‌ترین جنگجوی که تا حالا زمین رو لگد مال کرده...
کائدو زف!
یه بچه. می‌تونی الان ژنرال منو صدا کنی.
دست آبی تا آخر امشب داریم پشتامون رو پاک می‌کنه.
میمون، بهش آسیب نزن.
اوه...
و حالا، تا وقتی یکی از محکومین دیگه نفس نکشه...
این باید جالب باشه.
- ...اونا... - بجنگید!
هی، بچه. این کاریه که می‌خوایم بکنیم.
از وقتی می‌خواستم باهات بجنگم،
خب، قبل از اینکه حتی همو ببینیم.
نگاه، بچه. چیزایی هست که تو--
بیا پایین، بیا پایین.
نه. اینجای بیا.
مراقب باش، چاشنیام رو می‌ریزی.
برام نگه دار.
آره!
آدم.
باشه. فهمیدم.
باشه، باشه.
تا فردا زنده می‌مونی.
پایین بمون، پایین بمون.
آره، میمون. پایین بمون.
تا وقتی اون لبخند کوچیک رو از صورت کوچیکت پاک نکنم.
چهار ساعت تو آتیش آشپزخونه بود و حتی یه خراشم نیست.
این طومار یه طعمه‌ست، ولی قدرتمنده.
باشه، حالا مساوی شدیم.
آرغ!
باشه.
اون می‌شه خدمتکار بدنی‌م.
بقیه‌تون، دست آبی حالا برام کار می‌کنه!