بهت گفتم اونجا نذاریش!
شکست‌های مسخره پشت سر هم! اون کجاست؟
- دره ناامیدی. - دیگه بازی کافی است.
تنها راه شکست پادشاه میمون استفاده از مشت و تبره.
ارتشم هنوز آماده نیست.
دیگه خسته شدم از منتظر موندن برای ارتش آشغالات.
خودم اون خدای رو می‌کشم.
و وقتی با پیروزی برگردم،
روی تخت ملکه هاکورو می‌شینم،
و حاکم بی‌رقیب معبد شکسته می‌شم.
من توام. بهت کمک می‌کنم، ای گورم بزرگ.
خب، بیا دیگه، ای حشره ماده.
پس ۵۰۰ سال تو یه کوه گیر افتادی؟
رفت و آمد برات به دستشویی آزاد بود؟
من استاد سبک اژدها، دندان ببر،
و ۵۰ نوع کنترل بدنی‌ام که هیچ‌وقت نشنیدی، بچه.
با این حال واقعاً جواب سؤالم رو نداد.
یه کم بوی بدی تو اون کوه بود.
طرف بچه رو نگیر.
سه خدا، یه راهبه و یه پسر.
همینه؟ الان بکشیدشون.
پادشاه میمون چیزی رو پشتش حمل می‌کنه.
پیشنهاد می‌کنم زمین بلند پیدا کنیم و از اونجا کمین کنیم--
ببخشید، ارباب.
- خون خدایان دستاتو رنگ کرده؟ - نه!
تو رهبر قانونی معبد شکسته ملکه هاکورو هستی؟
البته که نه.
پس تو کی هستی که به من دستور بدی؟
من هیچ‌کسم.
اون‌ها رو برام آماده کن.
چرا بهش می‌گن دره ناامیدی؟
قراره خوب نباشه.
از طومار احمق بپرس. همین اونجا فرستادمون.
پیشنهاد کرد این مسیر به طومار آفرینش می‌رسه.
سؤال کردی سریع‌ترین مسیر به طومار آفرینشه؟
آسون‌ترین مسیر به طومار آفرینش؟ ایمن‌ترین مسیر--
خب، پیگزی. فهمیدم.
اگه ماسک داری، الان وقت خوبیه که بذاریش.
مرسی.
ولی از بچه‌های دماغ‌پیچ نصیحت زندگی نمی‌گیرم.
یه گاسه. یه جور سم.
نه، اینجوری نیست.
خودتو نشون بده!
وگرنه خشمم رو آزاد می‌کنم که با گرمای...
...یه...
...که با گرمای...
...هزار خورشید می‌سوزه.
هوم. فکر می‌کنم عاشقمه.
تو اولین نیستی، مون شری.
سلام. اسمم--
حالت خوبه؟
- پیگزی. - آره.
- خیلی قابل اعتمادی... - مرسی.
- ...و مهربونی... - هوم.
- ...و بامزه. - بس کن، باشه؟
چقدر دلم برات تنگ شده! آه!
خودتو زدی به سرت یا چیزی؟
- دوستت دارم. - آروم باش، باشه؟ آروم.
می‌تونیم یه کم اینجوری بمونیم؟
میمون، دیگه بازی نکن.
زندگی‌مو برات به آتش می‌کشم، پیگزی.
تا حالا بهت گفتم موهات چقدر قشنگه؟
احتمالاً.
آه، شمشیرت رو دوست دارم.
آه، مرسی، عزیزم، ولی شمشیر ندارم.
- نه، تو نیستی. - چی؟
ووهو!
خیلی قویه. می‌خوای دختر‌دوستیم باشی؟
- چی؟ - مراقب باش، سندی!
یه معجون عشقه!
آه، نگران نباش، من به عشق ایمنم.
مطمئنم هیچ اثری رو من نمی‌ذاره...
زیباترین چیزی هستی که تا حالا دیدم.
دستاتو نذار رو اون!
اون صورت شیرین و گرد...
آه، فقط می‌خوام تا بترکه فشارش بدم!
آه، بده بهم!
وای، پیگزی! خیلی قوی بودی.
آه، وای. تو...
آه، منو تو بازوهات قوی و میمونی بگیر.
خودتو جمع کن!
دیگه عاشق هم نباشید و با اون دیو بجنگید!
آه، خیلی باهوشی. بده بهم!
سندی، بس کن!
خدا، دوستت دارم. نمی‌بینی؟
دوستت دارم.
خیلی دوستت دارم.
هر کدومتون رو.
مثل یه مجسمه انسانی هستی.
خیلی تراشیده!
باید یکی از ما رو انتخاب کنی.
باید منو انتخاب کنی.
تو رو انتخاب می‌کنم.
دور شو! اون پسرم.
بیپ! بووپ!
آب، خودتو ازش نجات می‌ده.
سندی.
- بوم! - سندی!
منم پیگزی رو دوست دارم.
دور شو، ای خراب‌خونه کوچک!
هی، سندی، تو تو خونه‌ای.
دیگه نمی‌تونی پسرت رو ببینی.
دیگه زندگی‌مو خراب نکن!
سندی، صورتت کثیفه. همه‌ش گِله.
وای. چرا هیچ‌کدومتون بهم نگفتید؟
چرا هنوز کثیف حس می‌کنم؟
کسی جلیقم رو ندیده؟
باید هیچ‌وقت دیگه از این حرف نزنیم.
موافقم. این... خودمون رو از شرمساری نجات می‌ده.
منم باید خجالت بکشم.
این یعنی چی؟
اوه، طومارا. طومارا کجان؟
فقط که مطمئن شم... آیا ما الان--
سندی، ول کن.
اوه!
پشت سرت بمون!
با اون سرعت دارم می‌اومد طرفم.
- نمی‌دونستم چی کار کنم. - چیزی از من داره.
این‌ها؟ بگیرشون. شما خدایید، نه؟
مرسی، پیرمرده بدبخت. به پادشاه میمون کمک کردی.
پادشاه میمون؟
همیشه می‌خواستم یه نمایش عروسکی درباره یه قهرمان افسانه‌ای بسازم
که دیوها رو له می‌کنه و بشریت رو نجات می‌ده.
عروسک؟
امیدوارم استقامت خوبی داشته باشی چون داستانش طولانیه.
این مسیر ما رو به جاده می‌بره؟
آره، می‌بره. منم همون مسیرم. بیا دنبالم.
پس، پادشاه میمون، همه‌چیز رو بهم بگو.
از یه تخم تو قله کوه زاده شدم،
شیرین‌کاری و قدرت خالص و بدون مهار از...
کنترل‌نشدنی...
پس اینجوری معما رو حل کردم و طومار دانش رو بردم.
- طومار دانش می‌گی؟ - آره.
بهش اعتماد نداری، نه؟
اسمش هاگ‌فیشه. پوست لغزنده، چشمای خزنده،
و دوستاش عروسک‌ان. عروسک!
چرا این عروسک‌باز هنوز باهامونه؟
فقط یه جاده تو این دره هست،
و همه‌مون همون مسیریم.
تو چهارراه بعدی جدا می‌شیم، موافقی؟
- موافقی؟ - موافقم.
پیگزی.
می‌ترسم باید صبر کنی.
آه! ولی تو...
تو چی هستی--
خوابیدن سختته؟
راهبه خوابای بد می‌دیده. نشنیدی؟
تریپی‌تاکا، حالت خوبه؟
تریپی‌تاکا؟
پیگزی، این من نیستم.
یه دیوه. با سوزن بهم ضربه زد و تو عروسک گیرم انداخت!
تریپی‌تاکا، حالت خوبه؟
تریپی‌تاکا.
مرسی، خوک مهربون.
هرچند ترجیح می‌دم دیگه خوابم رو مختل نکنی.
- این برای هر دوتاتون صدق می‌کنه. حالا برین. - البته.
چنان که بخواهی.
پیگزی! حق داشتی بهش اعتماد نکنی.
کمکم کن! لطفاً، کمکم کن!
لطفاً، کمک! کمکم کن!
طومارا. طومارا گم شدن.
هی، طومارا گم شدن.
آه، پیرمرده!
طومارا، می‌دونیم داری. کجان؟
من به چه درد طومارا می‌خورم؟
آه، داریم می‌فهمیم، نه؟
آره، پیگزی، اینجام. بازش کن.
نه. نه پیرمرده. اون پسر کوچولو.
دیدمش که دور و بر می‌چرخید.
نه، پیگزی. این من نیستم. بهش گوش نده.
اینجام!
سلام، کائدو زف. طومارا کجان؟
چی؟ من طومارا ندارم.
دروغگو. اون دروغگوئه.
آه! این‌ها چیه؟
می‌دونستم داره کارای بد می‌کنه.
کائدو زف، خیانتکار این مأموریتی.
الان برو، و می‌ذاریم زنده بمونی.
داریم رو هم تأثیر می‌ذاره.
تو بهش پی بردی، پیگزی. به غریضه‌ات اعتماد کن!
تریپی‌تاکا خودش نیست.
- اون دیگه کی می‌تونه باشه؟ - یه اصطلاحه.
می‌تونی بگی هیچ‌کدوم از ما هرگز واقعاً خودمون نیستیم
مگر اینکه تنها باشیم،
- و حتی اون موقع-- - یه چیز عجیب داره می‌گذره.
و از وقتی اون عروسک‌باز اومد شروع شده.
می‌دونم. یعنی اگه واقعاً می‌خواست یه نمایش خوب بسازه،
چرا باهام حرف نمی‌زنه؟
چطور یه خدای رو عروسک کنم؟
"از سایه بساز،
چیزی که برای تاریکی استفاده می‌کنی،
نور هرگز تسلیم نمی‌شه."
چطور یه خدای خودم برای شرارت بسازم؟
طومار آفرینش.
آه! چهارراه!
پیرمرد، اینجاست جدا می‌شیم.
تو جاده بلند رو برو، ما پایین رو می‌ریم.
ولی سفرمون با هم فقط تازه شروع شده.
نه، نه. خب، ما از اینجا پیش می‌ریم.
ولی شاید بتونیم بعداً جایی ملاقات کنیم.
مثل خیلی، خیلی بعداً؟
نه! اون یه پیرمرد فقیره. اونو تنها نمی‌ذاریم.
من یه عروسک‌بازم، هیچ چیز بیشتر.
آه، ببینیم، نه؟
پیگزی، چی کار می‌کنی؟ بس کن!
لطفاً مراقب باش.
عروسکام همه‌چیزیم که مونده.
پیگزی! اینجوری با میهمان رفتار نمی‌کنن.
یه چیزی توش درست نیست، و همه‌تون می‌دونید!
زیاده‌روی کرده تو اومدنش.
یا شاید تو زیاده‌روی کردی.
فایده‌ات اندازه‌ته، نه عقلت.
حالا که ضعفات رو نشون دادی، می‌تونی با قدرتی که داری جبران کنی.
مسیر پایین رو بگیر و موانع رو بردار.
روشنه هیچ‌کدومتون اهمیت نمی‌دید
زنده بمونم یا نمیرم.
قدرت و اندازه، همین همه‌چیزم؟
بهتره یه یاک باشم.
چی کار کنیم؟
تریپی‌تاکاست، حتماً می‌دونه چی کار می‌کنه.
ولی اگه پیگزی درست بگه و اون خودش نباشه؟
پس...
کجا باید وایستیم...
و صبر کنیم پیگزی بیاد؟
مسیرش جلوتر با ما تلاقی می‌کنه.
قبل یا بعد از فصل بعدی مأموریتمون؟
می‌دونی... مأموریت؟
چیزی که از وقتی اولین بار ملاقات کردیم روز و شب بهش فکر می‌کردی.
کائدو! طومارا رو می‌خواد. بگیرش.
آه!
سلام، مرد بزرگ تو جنگل.
من مرد نیستم.
امروز نه. باید پنهان می‌موندی، دیو.
سلام.
دارید کجا می‌رید؟
- برنامه‌تون چیه؟ - می‌تونیم از اول شروع کنیم؟
دویدن رو متوقف کن. گیرت اومدیم!
خدایات کجان حالا؟
به نظر می‌رسه کارت تموم شده.
و دیگه بهت نیازی ندارم.
زمان مرگته، راهبه!
نه!
درد! درد غیرقابل‌تصوره!
عادت کن، چون بیشتر از اینم داره میاد.
جعبه کهنه پوسته‌پوسته!
لطفاً، من فقط یه پیرمردم!
و من فقط یه بچه دماغ‌پیچم.
تریپی‌تاکا، من دشمنت نیستم.
متأسفم. فکر کردم برگشتی طومارا رو بدزدی.
سم فانگکریس. من بردم، پسر کوچک.
همیشه می‌برم.
نه برای مدت طولانی.
راهبه کوچولو!
تریپی‌تاکا...
چی شده؟
نمی‌خواستم کسی آسیب ببینه. قسم می‌خورم!
پیگزی قرار بود اینجا بهمون ملحق شه.
پیگزی کجاست؟
آه. همونه.
سلام، اربابم.
باهاش چی کردی؟
هیچ‌کاری نسبت به چیزی که قراره با تو بکنم، پادشاه میمون.
خب، پس...
می‌بینیم چی می‌شه.
دنبال اینی؟
هوم؟
طومارا رو بهم بده.
چرا خودت... نمیای بگیریش؟
بسیار خب، پس.
از یه دیو این‌قدر زشت بیشتر انتظار داشتم.
گرفتمشون. طومارا دستمه.
میمون، نفست رو نگه دار.
باید از گاس عشق فرار کنیم.
پادشاه میمون رو ول کنید.
روز خوشبختت.
کائدو؟
پیگزی!