پیدا کردن یه طومار مقدس تو اینجا
مثل پیدا کردن سوزن تو یه انبوه سوزنه.
خب می‌شه، پیگزی.
تا حالا باید جوانه زده باشه.
اگه چیزی از گیاهان می‌دونستی، اینو می‌دونستی.
باید یه بخش گیاه‌شناسی اینجا جایی باشه.
این یه آرشیو بی‌نهایت هست، یه بخش برای همه‌چیز داره.
همه‌چیز.
لطفاً فقط رو مأموریتمون تمرکز کنیم؟
باید نزدیک هم بمونیم.
عالی.
اینجا نوشته هر چرخه ماه نیاز به ۱۲ اسپری آب داره.
آخرین بار کی بهش آب دادی؟
تا حالا بهم نگفتی می‌تونی این کارو بکنی.
مگه همه نمی‌تونن؟
دیگه چه چیزایی تو آستینته؟
درواقع از انگشتمه.
نه، نـ... کافیه.
می‌خوام به یه چیز قشنگ رشد کنی.
بهت ایمان دارم.
مرسی.
نه تو، گیاه.
تقویت مثبت رشد رو تشویق می‌کنه،
-مثل موسیقی یا شعر. -هوم.
♪ تو بهترینی ♪
♪ قشنگ و عالی هستی ♪
♪ برگای کوچولوتو درآور گیاه کوچولوی من ♪
♪ به دنیا و خورشید نشونشون بده ♪
♪ آسمان ماه و سایه نیمه‌شب ♪
♪ کلاغ بیمار صدا می‌کنه ♪
-کا-کاو. -خب، این کهـ
-کا-کا! -کافیه.
-داریش اذیت می‌کنی. -داریش زیادی نوازش می‌کنی.
-آره، چون زندگی منه... -مایسلیا به من داد.
تو نمی‌فهمی.
باید مراقبش باشیم و تو نمی‌دونی چطور این کارو بکنی.
ساکت! ساکت!
-هوم. -ام-ام.
چرا مدام فرار می‌کنی؟
چرا نمی‌تونی دنبال بیای؟
آه، یادم اومد، تو آدمی هستی.
هی، این شبیه من نیست.
فکر نمی‌کنی؟ یعنی...
نمی‌دونم. همون لبخند.
بیا، بریم سندی و پیگزی رو پیدا کنیم.
اینجا چی نوشته؟
"و پس پادشاه میمون جهان رو درید
وقتی طومارهای مقدس رو از کوه جید دزدید."
من این کارو نکردم. این عادلانه نیست.
می‌دونم، ولی تاریخ ذهنیه.
یکی ممکنه یه چیز بگه،
و یکی دیگه چیز دیگه‌ای.
آه. پس این یکی چی می‌گه؟
"توافق بین مورخان نادره،
ولی همه معتقدند که پادشاه میمون یه تکه آشغال واقعیه..."
آه!
آه. آه، آه، آه. عاشق بازیام!
هوم؟
انگشتاتو می‌ذاری تو دهنت؟
گل به رختات زدی؟
مثل سگ تکونش دادی؟
نه، مثل بز.
اون این کارو کرد؟
هی! هی، هی، هی، تو...
بهتره دهن یارانمو بهشون برگردونی، وگرنه منـ
شش! اینجا کتابخونه‌ست.
اگه نمی‌تونی آرومو بمونی، صدات رو ازت می‌گیرم.
من و دوستام دنبال طومارهای مقدسیم
که حاوی حکمت گران‌بهای خدایانن.
ما ۳.۴ کویینتیلیون طومار داریم.
همه دانششون مقدسه، همه حکمتشون باارزشه.
باید دقیق‌تر بگی.
۵۰۰ سال پیشن، و به زبان باستانی خدایان نوشته شدن.
از سه طومار باستانی که تو آرشیو بی‌نهایت نگه‌داری می‌شه،
یکی گم شده، یکی چند قرن پیش سررسیده‌ست،
و اون یکی تو مخزن بسته‌ست.
عالی. کدومو داری؟
تو بهم بگو.
جواب هر سوالی که داریه.
وقتی فکر کنی پیداش کردی، نمی‌تونی پیداش کنی.
خدا رو شکر. آه، فکر می‌کردم دیگه نمی‌تونم بخورم.
بهمون یه معما داد. عاشق معمام.
آره، منم. منم.
همه، عقب بمونین و ببینین چطور جوابشو می‌دم.
یه سرنخ بهم بده.
سرنخی ندارم. معمای من نیست.
-فقط... فقط یه سرنخ. -ولی چیزی ندارم.
-فقط-- -اون گفت،
"جواب هر سوالی که داریه. وقتی فکر کنی پیداش کردی،
نمی‌تونی پیداش کنی."
می‌دونی، این... نه، این...
دانش.
دانش جواب همه سوالهامونه.
دنبال طومار دانشیم.
همین بود که می‌خواستم بگم. می‌دونستم.
می‌دونستم.
همه، دنبال من بیاین.
عالی بود، تریپی‌تاکا.
پادشاه میمون تو آرشیو طومارهای بی‌نهایت هست
که طومار مقدس دانش رو نگه می‌داره.
دانش، می‌گی؟
خب، پیشنهاد می‌دم شورای دیوها به من اجازه بدن
فوراً به آرشیو بی‌نهایت برم و اون طومار رو به نمایندگی‌ش بگیرم.
چرا باید به یه طومار احمقانه دانش اهمیت بدیم؟
چون کسی که باهوش بود یه بار گفت، "دانش قدرت است."
و اون کسی بودم من، همون الان.
اگه همچین سلاح قدرتمندی رو به یه ضعیفه پرمدعا بسپارم، دود می‌شم.
خب، ژنرالم، قلم از شمشیر قویه‌تره.
اینو به شمشم بگو.
خب، لازم نیست.
دوست عزیزم درگلون گفت تو با این کار خوبی.
نمی‌ذارم به اون دیو زشت گوش بدم.
کیو زشت خطاب می‌کنی، تو سطل زره‌پوش؟
خب، پس به آرشیو می‌رم.
اگه شکست بخوری، گردنت رو مثل مرغ می‌شکنم.
البته.
اینو جبران می‌کنی!
"بعد از سلطنت هرج‌ومرج،
نظم تو بهشت برقراره."
خب، تریپی‌تاکا، آخرین بار رو درست حد زدی.
ایده‌ای داری؟
نه، ولی حس می‌کنم این مجسمه‌ها
هر لحظه ممکنه زنده بشن.
حالا این مشکلیه که می‌تونم حلش کنم.
آه.
خب، خیلی قوین.
پیگزی هم همین‌طور!
نقطه ضعفشونو پیدا کن.
فکر نمی‌کنم نقطه ضعفی داشته باشن.
بعد از سلطنت هرج‌ومرج، نظم...
یکی رو پیدا کردم.
و برگشت!
اینا تو مردن افتضاحن.
نظم. باید به ترتیب درست شکستشون بدی.
اون ترتیب چیه؟
آه...
خب، قرمز مرد. بعدی کیه?
آه، زرد. زرد، فکر کنم زرد بود.
نه. نارنجی، بعد زرد.
همین ترتیب رنگین‌کمونه.
ها، نظم تو بهشت، البته.
-بعدی کیه? -آبی، نیلی، بعد بنفش.
-نیلی. نیلی. -آره، باشه، باشه. فهمیدم، فهمیدم.
نیلی. نیلی.
نه.
ایست!
-ایست! -آه، شـ...
نیلی، نصفه راه بین بادمجونیه و فیروزه‌ای.
از کی اینا رنگ شدن؟
از همیشه.
تو اینجا جایی نداری، دیو.
آه، مطمئنی؟
شاید بخوای لیستتو چک کنی.
اسمم کرانیوس کانگه.
خانواده‌ت منو به‌عنوان کسی یادشون می‌مونه
که یه نقطه آخر گذاشت رو جمله خسته‌کننده زندگیت.
می‌بینیم چی می‌شه.
زبان غیرقابل‌ ترجمه خدایان.
"یخچال‌ها"؟
خب، یه نوع حمله جالبه.
اگه فعل رو اینجا صرف کنیم،
و از حالت حال مضارع استفاده کنیم اونجا،
با دو منفی کردنش،
"یخ" به "آتیش" تبدیل می‌شه.
پس، چیزی که برام می‌اومد، حالا برات میاد.
خب، این از اون چیزی که لازم بود سخت‌تر بود.
یه بن‌بست.
ممکنه همین‌طور باشه.
"می‌تونن بخندوننت یا گریونت کنن.
نمی‌تونی ازشون فرار کنی، یا حتی پنهان شی.
همه‌تون وقتی بمیرین یکی می‌شین."
یه درخت! یادت میاد؟ گورستان خدایان.
اون گفت همه‌تون، آه...
-آدما وقتی می‌میرن چی می‌شن? -وحشتناک?
چی می‌تونه بخندونت ولی گریونت هم بکنه?
-نفخ پیگزی! -آه، می‌گه آقای رژیم پروتئین بالا.
تو رژیم پرهمه‌چیز.
-حالا وقتش نیست. -یکی داره میاد.
یکی قوی.
شمشیر. نینجا. ابر. دیو. درخت. زمین. میمون. چوبـ
فقط کلمات تصادفی می‌گی.
چی نمی‌تونی ازش فرار کنی یا پنهان شی?
اون.
ملکه دیوها، هاکورو.
-تو گفتی هاکورو رو کشتی. -کشتم.
می‌تونی دوباره بکنی، نه?
آخرین بار ارتش داشتم.
درد! نمی‌تونی از درد پنهان شی.
ولی می‌تونی از چیزی که باعثش می‌شه پنهان شی.
اگه تو عمق وجودت باشه نه.
حالا بهترین موقع برای یه جلسه درمانی نیست.
همینه. این چیزیه که نمی‌تونی ازش پنهان شی،
این چیزیه که گریونت می‌کنه!
حالا وقت خوبیه که بگی قبل از اینکه همه‌مون بشمـ
آه... خاطره‌ها!
آه.
میمون، حالت خوبه?
آره.
می‌دونستم نمی‌تونه برگرده.
وقتی میمون تو رو می‌کشه...
می‌مونی میری.
بیا، همه. دنبال من بیاین.
یه هلو.
فقط یه هلو.
یه هلوه.
نمی‌تونه همون باشه.
آه... آره، اینو می‌شناسم.
شاید بذارم همه‌تون حلش کنin.
برای اعتمادبه‌نفستون خوبه.
-به‌خصوص تو. -مرسی.
یه هلو؟ یعنی چی?
می‌تونه هر چی باشه. یه هلوه.
بعد از سلطنت هرج‌ومرج، نظم تو بهشت برقراره.
آه، آره، چه بازی کلمه‌ای قشنگ با "بارون".
حالا، obviously باید
این جنگجوهارو به ترتیب رنگین‌کمان شکست بدم.
رنگارو با یه شعار ابتدایی یادم میاد.
ابروهای ابتدایی
تولید گیج‌کننده‌های بی‌مورد و تغییرات اجتناب‌ناپذیر.
حالا، تو رنگین‌کمان ۲۱ رنگ دیگه هست
که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شه.
می‌بینم از اینا استفاده نکردی
چون معماهاتو تو سطح مبتدی گذاشتی.
هوم?
آخ، از این هلوی احمقانه متنفرم.
یه هلو. البته که همینه.
از همه معماها، این قطعاً قشنگ‌ترین و راضی‌کننده‌ترینه،
ولی هنوز، برای یه ذهن مثل من...
فقط بازی بچه‌هاست.
جواب معمای هلوی...
آه، عادلانه نیست.
سرش ده برابر سر منه.
می‌گم دو برابر، میمون.
باید به این فکر می‌کردم.
یه غول فکریه.
می‌دونم دیوه، ولی سخت نیست تحت تأثیرش قرار نگیری.
می‌تونم الان بکشمش?
نه، نمی‌تونی.
به‌عنوان یه جویای دانش، اون به اندازه هر کی حق داره به طومار دانش،
اگه خودشو شایسته نشون بده.
وقتی خودشو شایسته نشون بده.
به هر حال که این کارو کردی، انجامش دادی.
از هلو رد شدی.
هیچ‌وقت کسی این‌قدر نیومده.
دل‌م می‌خواد حسابی مشتش کنم.
به مخزن بسته خوش اومdin.
ولی افسوس، شما زیاده‌اید.
فقط سه تا از چهار نفرتون می‌تونن با چالش نهایی
و سخت‌ترینش روبه‌رو شن.
-باید تصمیم بگیرin کی. -خب، تیم.
جمع بشین. بیایم حلش کنیم.
حالا، همه‌مون نقاط قوت و ضعف داریم، باشه?
تریپی‌تاکا، تو یکی از اون ضعفه،
پس چرا نمی‌شینی بیرون و بذار خدایا اینو حل کنن?
آه، صبر کن. تریپی‌تاکا تو معما بهترینه. تو تیمه.
-خب، اون وقت کی بیرون بمونه? -هیچ‌کس.
یکی باید بیرون بمونه، این قاعده‌ست.
قاعده احمقانه‌ایه.
تریپی‌تاکا، تا حالا خیلی تصمیمای خوب گرفتی،
پس چرا تو انتخاب نمی‌کنی?
-من? -خب، باشه.
تصمیم با راهبه.
کیه? سندی?
یا پیگزی?
به نتیجه رسیدin?
بیا، تریپی‌تاکا. یه کم بدیهی‌ست.
آه، اگه راستشو بخوای، همه‌تون بی‌مغزین.
میمون.
-واقعاً متأسفم. -خب.
میمون، تو باید با کرانیوس تنها روبه‌رو شی.
ولی صبر کن، تو گفتی--
گفتم سه نفرتون باید با سخت‌ترین وظیفه روبه‌رو بشin.
و چی می‌تونه سخت‌تر باشه
از اینکه سرنوشتت رو به دست ضعیف‌ترین حلقه بذاری?
میمون، خیلی متأسفم.
واقعاً، خیلی متأسفم.
ساکت!
از حالا، اگه به قهرمانت اشاره کنی یا سرنخ بدی، مردود می‌شی.
"طومار دانش تو همین اتاقه.
اگه اشتباه بگیری، سرت می‌ترکه."
ام.
واو.
هوم.
پیداش کردم.
بگو.
می‌شه بخشید اگه فکر کنی طومار دانش واقعاً
همون طومار طلاکاریه،
چون دانش قیمتی‌ترین ثروته.
ولی کی می‌گه باهوش‌ترین ما نمی‌تونه ساده‌زیست باشه?
در حالی که طومار دانش می‌تونه این لوح سنگی باستانیه،
که نشون می‌ده دانش باستانیه و پایداره،
ولی از نظر فنی، یه سنگه، نه طومار.
و البته، میمون، که عاشق خودش شده،
طومار آینه رو انتخاب کرده،
بدون اینکه بدونه باید
بازتاب دانش خودش باشه.
ولی حتی دانش خودی نمی‌تونه تو خلأ وجود داشته باشه
و به محرک‌های خارجی وابسته‌ست...
آه، گمتم کردی?
ام?
ام-ام.
ام.
پس، طبیعیه که طومار واقعی دانش همون طومار خالیه،
چون دنیا هرج‌ومرجه و باید سرنوشت خودمون رو بنویسیم، البته.
و تو همون عمل نوشتنه که کشف می‌کنیم
حقیقت بدون تعصب قابل‌انتقاله.
دانش واقعی ضروری و بی‌شکله،
مثل فضای خالص تو صفحه سفید.
آه، چیزی انداختی. فکت.
آه، طومار رو بگیر، چون واقعاً شایستش شدی.
خب، چه لذت مطلقیه
که درخشش غیرقابل‌تصورم رو دیدin.
همه‌تون به‌خاطر دیدار با من باهوش‌تر شدin.
حالا، اگه ببخشin،
برای جلسه‌م تو شورا دیوها دیرم.
میمون، جلوشو بگیر.
آه. اول می‌خوای بشینم بیرون، و حالا می‌خوای کاری کنم?
هوم.
آه، آره. چقدر قابل‌ پیش‌بینی.
دمباهاتو می‌زنم، من جابه‌جا می‌شم، تو سنگین‌،
می‌افتی.
داسش برد داره،
ولی تو نزدیک جنگیز ضعیفه،
نه‌تنها قابل‌پیش‌بینی.
و تو، فقط یه انسان،
نیرویی نداری و اینجا جایی برات نیست.
جلوی راهم کنار برو، انسان.
-چطور می‌تونی؟ -چطور می‌تونی؟
می‌دونی، این که کل دنیا بهم اعتماد نداشته باشه یه چیز،
ولی تو هم?
شاید مورخا درست می‌گن. شاید همون‌قدر که می‌گن بده باشی.
می‌دونی، خوبه که دردم رو حس نمی‌کنم،
چون اگه نه، این درد داشت.
موفق باشی دفعه بعد.
ولی دفعه بعد نیست.
نه، فکر نکنم.
خب، موفق باشی برای هر چی بعدیه.
عالی بود، میمون.
شما بچه‌ها بی‌امیدin.
واقعاً فکر می‌کردin بذارم یه دیو با یه طومار مقدس از اینجا بره?
طوماری که انتخاب کرد طومار دانش نبود.
چی?
فکر کردin کرانیوس درست انتخاب کرد طومار خالی رو،
در حالی که فقط به‌خاطر این انتخابش کرد که خودشو باهوش‌ترین می‌دونست.
ولی فقط چون خوش‌تیپم نمی‌تونه یعنی باهوش نیستم.
چون گاهی زیبایی ظاهری بازتاب درخشش درونیه.
پس، طومار واقعی دانش واقعاً...
طومار آینه‌ست.
نه، اینجوری نیست.
همینه.
-ببخشید? -تو جلوی چشمامون مخفی شده بود،
فقط بهمون نشون می‌داد چه چیزی نیاز داشتیم
که خودمون حلش کنیم، حتی وقتی غیرممکن به نظر می‌رسید.
این طومار واقعی دانشه.
این جواب نهاییته?
نیاز نیست یادآوری کنم عواقب اشتباه رو.
حدس نیست.
پیداش کردم، طومار دانش!
جلوی من زانو بزنید،
چون من باهوش‌ترین موجود زنده تو کل جهان شناخته‌شده‌ام!
۵۰۰ سال پیش،
طومار از دودکشم افتاد.
تو چند قرن، مرا به ساخت این آرشیو الهام داد.
طومار بهم عمر طولانی داد
و دانش برای محافظتش.
حالا می‌تونم استراحت کنم...
با علم اینکه طومارم رو به شایسته واقعی می‌سپارم.
خب، این وحشتناک بود.
بیا، بریم.
صبر کن.
چیزیمو تقریباً فراموش کرده بودم. نپی!
گیاهم. سندی? گیاهم کجاست? سندی!
رو میز گذاشتی?
چطور می‌تونی این همه وقت رو میز بذاریش?
چون... همونی بود که نیاز داشت.
آه...
پس...
-بعداً کجا? -این راه.
فقط یه جهت تصادفی برای طومار مقدس بعدی انتخاب کردی?
خب، طومارارو به جهت‌های تصادفی پرت کردم،
فقط منطقیه که ما هم به یه جهت تصادفی بریم.
چرا از طومار دانش نمی‌پرسیم?
با اون همه تلاش، حداقل باید ازش استفاده کنیم.
ایده خوبیه.
بعداً کجا، تریپی‌تاکا?
طومار دانش، کجا طومار مقدس بعدی رو پیدا می‌کنیم?
آه. آه!
صبر کن، دوباره کجا بود، تریپی‌تاکا?
گفتم که.
این می‌شه داستان میمون که همه می‌شناسn.
پیدا کردن طومارهای مقدس،
بردن اونا به خدایان کوه‌های غربی،
بازگردوندن تعادل به جهان.
داستانمو می‌نویسی?
البته، ولی باید یه چیزی برام بکنی.
بهم ببخش که بهت اعتماد نکردم.
ولی اشتباه کردم کدوم طومار بود.
ولی درست گفتی کدوم نبود.
درست می‌گه.
فکر کنم آخرش معمای آرشیو رو حل کردم. هوم.
اینو بنویس.
گیاهم اونجا چطوره، سندی? یه کم خشک به نظر میاد.
پیگزی، واقعاً.
♪ خیلی قشنگی گیاهم ♪
♪ تو گلدونتی نشستی ♪
فکر کنم آخرش معمای آرشیو رو حل کردم. هوم.
اینو بنویس.
گیاهم اونجا چطوره، سندی؟ یه کم خشک به نظر میاد.
پیگزی، واقعاً.
♪ خیلی قشنگی گیاهم ♪
♪ تو گلدونتی نشستی ♪