ویکرام! بیا!
ژنرال گرگور، حقیقت داره؟ پیداش کردن؟
مقبره گمشده آتیلا هون؟
بله.
ویکرام، دنبالم بیا!
به عنوان وفادارترین مشاورم، شایسته است که کنارم باشی.
داخل اون سنگ، با جادو مهر و موم شده...
شمشیر مارس.
نیروش از خدای جنگ رومی‌هاست.
بله، دوست من.
با اون، تمام اروپا رو فتح می‌کنم،
و وادارشون می‌کنم
زیر پرچم چکش گرگور خدمت کنن.
بله. بله.
بله!
نه.
تو کتابداری.
نه، گرگور.
من *همون* کتابدارم.
اوه عزیزم.
قسم من به کتابخونه اینه که محافظت کنم
از اشیاء جادویی قدرتمند مثل اون شمشیر
در برابر افتادن به دست آدم‌های شرور.
پس چرا جلوی منو می‌گیری؟
اوه، قربان، با احترام، شما کاملاً شرورید.
من؟ شرور؟
مزخرفه.
من فقط می‌خوام صلح برقرار کنم
از طریق یک حکومت استبدادی مبتنی بر ترس و ارعاب وحشیانه.
شما هنوز متوجه نمی‌شید که چقدر شرورانه به نظر می‌رسه.
ویکرام؟ این چه جور جادوییه؟
سوسک هروس.
یه شیء کوچیک دیگه از کلکسیون کتابخونه.
ما در زمان یخ زدیم. اما وقتی تو گیر افتادی،
دستیار وفادارم دستم رو می‌گیره
و منو آزاد می‌کنه.
و ما شمشیر رو پس می‌گیریم و از دستت فرار می‌کنیم.
- همین الان‌ها. - ویکرام...
منو آزاد کن.
قسم می‌خورم، کتابخونه‌ات رو پیدا می‌کنم.
- منو آزاد کن. - گنج‌هاش رو می‌برم.
و نه فقط بر اروپا،
بر کل دنیا حکومت می‌کنم!
آزادم! کن!
آروم باش. همه چیز درست می‌شه.
بذار خودم رو معرفی کنم.
من جیکوب استون هستم.
لهجه‌ات. آمریکایی.
- آروم‌تر حرف می‌زنم. - ممنونم؟
گیج شدنت رو درک می‌کنم.
خب، شاید الان بیشتر گیج شده باشی.
بذار توضیح بدم.
- من کتابدارم. - من کتابدارم.
هی!
هی.
به آینده خوش اومدی، ویکرام چمبرلین.
توضیحش سخته.
پس، کتابدارهای امروزی...
کتابدارها؟ بیشتر از یکی؟
خب، یکی از اونا، کسی،
اون محاسبه کرد که من می‌تونم نجاتت بدم
از حباب زمان دقیقاً همین روز.
دقیقاً همین زمان.
- پس انجامش دادم. - آقای استون.
دیگه از این آینده شگفت‌انگیز چیزی بهم نگو.
مطمئنم داستان‌های شگفت‌انگیزی داری درباره اینکه چطور در این عصر طلایی
جنگ رو تموم کردید، قحطی رو شکست دادید،
و همه آدما بالاخره در هماهنگی زندگی می‌کنن.
درسته. تو قرن بیستم رو ندیدی.
خب، این قراره جالب باشه.
بله، اما من نباید هیچ پیش‌آگاهی از آینده داشته باشم
وقتی به زمان خودم برمی‌گردم.
- ویکرام... - من آقای چمبرلین هستم.
بیا ادب رو فراموش نکنیم.
نمی‌تونی برگردی.
اما باید برگردم. من به اینجا تعلق ندارم.
یه نفر منتظر منه.
ببین، سفر در زمان
خیلی خطرناکه
تو این خط زمانی، باشه؟
نمی‌دونی چند بار ما آخرالزمان رو متوقف کردیم
اونم به زور. تو برگردی،
هر چیزی رو عوض کنی، هر چیزی...
آخر دنیا می‌شه.
اما ابزارهای جادویی قدرتمندی هست
تو کتابخونه که می‌تونن کمکم کنن.
متاسفم، رفیق. واقعاً متاسفم.
ما الان قوانین داریم. می‌فهمی چی می‌گم؟
می‌دونم که تو دوره تو جادو هر کاری دلش می‌خواست می‌کرد،
اما، می‌دونی، ما تقریباً همیشه
تحت کنترل نگهش می‌داریم. یه تعادل ظریفه از...
دیگه پشت سرم نیستی، هستی؟
جنکینز. آره، گمش کردم!
می‌دونی ضمیمه کتابخونه‌اش کجا بود
اون موقع‌ها؟
امشب بیا کنسرت.
اما من قلعه نمی‌خوام.
ولی بهت ارث رسیده.
همه اینا مال توئه. تبریک می‌گم.
حالا اینجا، اینجا رو امضا کن، و اینجا رو پاراف کن.
لایسا با "ی". جالبه.
الان نمی‌تونم با این قضیه کنار بیام.
من خیلی سرم شلوغه با کارم.
نمی‌تونم просто به شهر اهداش کنم یا یه همچین چیزی؟
دکتر پاسکال، من تو مغازه کادویی کار می‌کنم.
بهم گفتن بیام و تو کارهای اداری بهت کمک کنم
چون انگلیسی بلدم.
- لطفاً هر دو رو پاراف کنید. - نمی‌تونم اینجا بمونم.
من یه عرضه اولیه عمومی بر اساس دکترام دارم.
اینا خیلی حروف پشت سر هم بود.
IPO، عرضه اولیه عمومی.
دارم برای یه شرکت سرمایه جمع می‌کنم
برای توسعه الگوریتم‌های پیش‌بینی چند بعدی
- با محاسبات کوانتومی. - فوق‌العاده‌ست.
هر چی بیشتر حرف می‌زنی، کمتر می‌فهمم.
حالا، بیا مدارک رو بررسی کنیم. تو زیرزمین هستن.
درسته، جاسوس‌های طیفی!
این کانر گرینه.
و امروز ثابت می‌کنیم
یکی از بزرگترین توطئه‌های تاریخ غیب‌گویی...
کتابخونه افسانه‌ای و کلکسیونش
از اشیاء جادویی واقعیه.
همین دیروز، دیدید که من اسناد رو نجات دادم
از آرشیو ملی در لندن.
این نقشه از دهه ۱۸۰۰ قویاً نشون می‌ده
یه ورودی به کتابخونه، که بهش می‌گفتن ضمیمه،
تو همین قلعه بوده.
و ما پیداش می‌کنیم.
رفته.
دسترسی من به کتابخونه رفته.
باید یه راهی باشه
که دوباره برش گردونم به این دنیا.
آره.
می‌تونم از جادوی چاه استفاده کنم.
برمی‌گردم پیشت، عشقم.
نه، نه، من ارائه رو انجام می‌دم.
خیلی چیز عجیبیه.
بهم یه قلعه ارث رسیده.
آره، تو صربستان.
مثل اینکه نمی‌تونم برای شرکتمون سرمایه پیدا کنم،
ولی یه قلعه دارم.
- صبر کن، می‌تونم این قلعه رو بفروشم؟ - این قلعه توئه.
هر کاری بخوای می‌تونی باهاش بکنی.
شاید تازه مشکلاتمون رو حل کرده باشم.
الو؟
آنتن ندارم.
خب، داری دنبال یه غریبه کامل می‌ری
به تاریکی مطلق، جدا از دنیای بالا
توسط تُن‌ها سنگ باستانی.
این اتفاق می‌افته.
عجیبه. ترکیب عجیبی از ادب و تهدید.
بیا دیگه. بیا دیگه.
پس می‌تونم 그냥 قلعه رو به دولت بفروشم؟
یا اینکه...
این چه...
این شوخیه؟
الو؟ الو؟
آها!
باشه. نه.
قرار بود اینجا یه کتابخونه جادویی باشه.
هی، ببخشید.
- وای، اون کیه؟ - تو کی هستی؟
تو کی هستی؟
آنیا. تو در آینده هستی.
چطوری؟
- تو کی هستی؟ - تو کی هستی؟
من ویکرام چمبرلین هستم،
و من کتابدارم.
و این کتابخونه‌ست.
تو!
نه، نه. تو شبیه آنیا هستی، ولی اون نیستی.
چشمات فرق دارن.
- آخ! آخ! - آخ!
شاید آنتن نداشته باشم، ولی دارم از همه اینا فیلم می‌گیرم.
همه فکر می‌کردن من دیوونه‌ام، ولی حق با من بود.
تو کتابداری، و این کتابخونه افسانه‌ایه.
نه، این ضمیمه منه. به کتابخونه وصله.
خود کتابخونه خارج از این دنیاست.
- یه جای دیگه، مثل، اه... - یه فضای فرا بعدی.
این اتاق ساخته نشده. در دو حالت کوانتومی بود،
هم همیشه اینجا بود و هم نبود.
و بعد تو اونا رو به یکی تبدیل کردی.
اما مقدار انرژی که لازم داره
- اون مثل... - جادو.
بله، جادو لازم داره.
چطوری از کتابخونه خبر داری؟
نه. نه، من میرم.
کانر گرین، مورخ،
آرشیویست، متخصص فرا طبیعی.
از آشناییت خوشوقتم.
به سنگ کرالویچ دست زدی؟
آره، خب، من و اون.
این دیوونه‌ست. این دیوونه‌ست.
تو! چطوری اتاق رو ظاهر کردی؟
لیزر؟ هولوگرام؟
خب، لمس تو روح درکاواک رو فرا خونده.
یه درکا-چی؟
- این خوب نیست. - گوش‌هات رو بپوشون.
اگر فریادش به اندازه کافی بلند بشه،
- ممکنه آلوده بشی. - آلوده؟
برو!
اشک. اشکه.
از این طرف.
یه درکاواک، هان؟
یه درکاواک!
تو یه درکاواک احضار کردی.
جدی؟ این دو نفر کین؟
آقای گرین، فکر کنم مورخه.
درکاواک؟
افسانه اسلاو جنوبی، یه روح گمشده شیطانی که بین زندگی و مرگ گیر کرده.
- جدی میگی؟ - و بر اساس مشاهدات هوشمندانه قبلیش،
یه جور دانشمنده.
دکتر لیسا پاسکال. چیزی به اسم
روح گمشده، دیو، یا جادو وجود نداره.
مطمئنی در این مورد؟
مطمئنم در این مورد؟ من ریاضیدانم،
مهندسم و فیزیکدانم، و با اطمینان کامل می‌تونم بگم
که چیزی به اسم یه ناشناخته،
ظاهراً منبع انرژی بی‌نهایت خارج از این دنیا وجود نداره.
آره خب، ما براش یه اسم داریم، دکتر.
- می‌خوای حدس بزنی چیه؟ - جادو.
من بهش نمی‌گم جادو.
- خیلی باحاله! - نه، باحال نیست.
باحال نیست. جادو هر کسی که ازش استفاده می‌کنه رو فاسد می‌کنه.
واسه همینه که وظیفه ماست که قفلش کنیم.
واسه همینه که از جادو استفاده نمی‌کنیم.
- ببخشید. و شما؟ - من کتابدارم.
فکر کردم اون کتابداره.
آره، مدل قدیمی‌تره.
فقط می‌دونستم که ضمیمه من رو باز می‌کنه.
آره، کرد. و حالا جادو داره تو خطوط لی می‌ریزه.
اشیاء دارن بیدار می‌شن.
جهنم، احتمالاً داره یه چیزای عجیبی می‌سازه
همین الان که داریم حرف می‌زنیم.
ببین، نمی‌دونی چه کارهایی کردیم
تا اولین بار این قدرت رو کنترل کنیم.
و حالا باید بقیه روز رو صرف کنم
تا سعی کنم قدرت رو دوباره خاموش کنم.
اونم اگه بتونم.
پس اون چیزی که برداشتیم
سنگ کرالویچ بود؟
مثل مارکو کرالویچ؟
اون سربازیه که سر درکاواک رو برید
و انداختش تو دریاچه.
عاشق اینم که داری اینو طوری میگی که انگار معنی داره.
ببین، تونستم بترسونمش و فراریش بدم، ولی برمی‌گرده.
وارد یه حالت نهفته می‌شه
تا انرژیش رو بازیابی کنه، ولی برمی‌گرده
و تا وقتی شما دو نفر نمیرید، متوقف نمی‌شه.
یه هیولا شکارمون می‌کنه. عالیه.
آقای استون، لطفاً، اینا همه تقصیر منه.
من چاه رو دوباره باز کردم.
بذار من درکاواک رو شکار کنم.
و تو می‌تونی به این قضیه رسیدگی کنی.
فکر کنم برای امروز اندازه کافی کار کردی.
من هنوزم یه کتابدارم، حتی اگه تو زمان خودم نباشم.
آره.
باشه.
موجود رو پیدا کن قبل از اینکه جون بگیره.
من اینجا کارم رو تموم می‌کنم و بهت ملحق می‌شم.
اونا رو با خودت ببر. ازشون محافظت کن.
تو از سال ۱۸۴۷ اومدی؟ این دیوونه‌ست.
باشه، قوانین جدید. سفر در زمان واقعیه.
اشک‌های موجود ما رو می‌رسونن
به محل استراحتش.
اوه.
اون یه آینه غیب‌بینی واقعیه؟
برو اونور، حیوون!
این فقط یه کامیونه.
و از این حیوون‌های کامیونی زیاد هست؟
نه، نه، نه، نه. حیوون نیست، یه ماشینه.
- اه، کالسکه بدون اسب. - آره.
اوه! اوه، این که حال نمی‌ده.
اسب‌ها بهترین قسمتش بودن. کی اسب دوست نداره؟
اون آینه غیب‌بینی چطوری کار می‌کنه؟
طیف بصری؟
- ردیابی انرژی؟ - جادو.
فکر کردم اجازه نداریم از جادو استفاده کنیم.
- ما اجازه نداریم. من اجازه دارم. - اما...
این فقط یه مرکز خریده، رفیق.
می‌دونی، پاساژ، مغازه‌ها، رستوران‌ها.
تو دوره خودت بازار داشتید، درسته؟
بله. هر چیزی که می‌شناختم، همه از بین رفته.
همه کسایی که می‌شناختم مردن.
اوه، ولی اون هنوز اینجاست.
این.
اینجاست که اولین بار دیدمش.
اوه!
هی.
گفت اینجا دیدتش. زنی که تو نقاشیه؟ آنیا؟
آره، شاید. می‌دونی چرا شبیه توئه؟
معذرت می‌خوام. باید یه کم آب مقدس می‌گرفتم.
باید حیوون رو فلج کنه.
این تنها راهیه که می‌تونیم بکشیمش.
پس تو یه ظرف داشتی
- که آب مقدس رو توش بریزی؟ - مجبور شدم کنیاکم رو فدا کنم،
- ولی ارزشش رو داره. - اولاً، آب مقدس
خواص جادویی نداره، و دوماً نباید
قصد کشتن یه ناشناخته
و احتمالاً ارزشمند رو داشته باشیم.
باید مطالعه‌اش کنیم.
هی، اونجایی.
- یه کتابدار دیگه؟ - من چارلی هستم.
من نگهبانشم.
ار... موجود.
چرا تمومش نکردی؟
اوضاع از دوره شما تغییر کرده، قربان.
سعی می‌کنیم هیچ موجود ناشناخته‌ای رو نکشیم مگر اینکه مجبور باشیم.
ممنونم. دستگیرش کنید، مطالعه‌اش کنید.
انرژی زیادی مصرف کرده.
دوباره استراحت می‌کنه تا جون بگیره.
باید وقتی ضعیفه پیداش کنیم.
یه نگهبان از طرف کتابخونه تعیین می‌شه
تا از کتابدارها در برابر همه تهدیدها محافظت کنه.
پرستار بچه. دایه. من هیچوقت به یکی نیاز نداشتم.
بله، پرونده‌ات رو خوندم، ویکرام چمبرلین.
متولد هند.
تحصیلکرده آکسفورد و سوربن. استخدام شده در ۱۸۳۲. به طرز بدنامی بی‌پروا.
- با اعتماد به نفس. شجاع. - مغرور.
علاقه‌مند به نوشیدنی و زن.
- خوش‌گذرون. - خیلی علاقه‌مند به استفاده از جادو
وقتی که باید قفلش می‌کردی.
باید یه موجود رو بگیرم. بیاین!
چارلی. پیداش کردی؟
بله، قربان. با موجود عجیب روبرو شدم.
فراریش دادم.
*داره به غیرنظامی‌ها حمله می‌کنه.*
باشه، اونا رو هم برگردون اینجا،
همراه ویکرام.
و، چارلی، خرابش نکن.
*ریسک بزرگی کردم که فرستادمت.*
تو کتابخونه، شانس دوم نادره.
تایید، قربان. ناامیدتون نمی‌کنم.
بیا دیگه، رفیق!
بچه‌ها.
خون انسان.
درکاواک داره یه انسان رو تسخیر می‌کنه.
و این، قربان،
دلیل اینه که دیگه هیولاها رو نمی‌کشیم.
پس قبلاً با یه درکاواک سر و کار داشتی؟
هیچوقت این افتخار رو نداشتم.
هوم-م، هوم، هوم، هوم.
آها، بله. اینجا.
خود درکاواک، طبق افسانه،
روح گمشده یه بچه غسل تعمید نشده است،
رها شده و تنها.
- چقدر غم‌انگیزه. - واسه همینه که بی‌پایان اشک می‌ریزه.
موجود بین غم و اندوه
و خشم قاتلانه، به شدت تنها، در نوسانه.
- خارج از زمان، خارج از مکان. - آشنا به نظر می‌رسه.
کتاب *موجودات شب* نیکلاس فلامل رو داری؟
اوه، ما هر کتابی که نوشته شده، شناخته شده، یا گمشده رو داریم.
- اون قفسه. - هر کتابی؟
جایی برای نگهداری هر...
صبر کن. فضای فرا بعدی،
- فضای ذخیره‌سازی بی‌نهایت. - بله، خانم.
ضمیمه اینجا راهی برای کتابداره
که به اون فضا دسترسی پیدا کنه. یه کتاب نام ببر.
مجموعه مقالات علمی ۱۹۰۵ انیشتین،
*سال معجزه.*
- امکان نداره. - بله، آقای گرین درست می‌گه.
فلامل جواب رو داره. اون روح گمشده، یه بچه بی‌گناه که حالا یه دیوه،
داخل سنگ کرالویچ ساکنه.
وقتی بهش دست زدیم، حتماً آزادش کردیم.
و حالا رفته بیرون و یه میزبان رو تسخیر کرده.
پس فقط باید بفهمیم میزبان انسانی کیه.
مشکلی نیست. فقط ۱.۵ میلیون آدم تو بلگراد هستن.
بیشتر از یه میلیون آدم تو بلگراد؟
حالا، سوابق باستانی نشون می‌ده که نفرین
تو دودمان‌ها جریان داشته.
ولی اگه تسخیره، چطور منطقی به نظر می‌رسه؟
شاید یه آسیب‌پذیری ژنتیکی به،
باورم نمی‌شه دارم اینو می‌گم،
ولی به تسخیر.
یه ژن مغلوب که نسل به نسل منتقل شده
که تو رو آسیب‌پذیر می‌کنه به این ماتریس انرژی
که شما بهش می‌گین روح.
چی؟ من نمی‌خوام جادو رو قبول کنم.
من می‌خوام علمش رو پیدا کنم.
شکلات علمیت رو تو کره بادوم زمینی جادویی ما بریزی.
دو تا طعم عالی.
کره بادوم زمینی؟ جالبه.
صبر کن، ولی قبلاً گفتی ممکنه آلوده بشم.
آها، بله. زوزه.
حالا، درکاواک‌ها نه با گاز گرفتن،
بلکه با پخش کردن دردشون، بدبختی‌شون،
از طریق صداشون تکثیر می‌شن.
نمی‌تونن تنهایی رو تحمل کنن.
و اگر زوزه به اندازه کافی بلند بشه،
قدرت کافی داره تا تو رو تغییر بده و تسخیر کنه.
آخرین گزارش مشاهده یه درکاواک
۱۲ سپتامبر ۱۸۶۲ بود،
تو یاگودینا کنار رودخونه بلیکا.
صبر کن، پس تو همینطوری از روی هوا می‌دونی
توطئه‌ها و موجودات عجیب و غریب رو؟
آره، درست مثل اینکه تو فیزیک و ریاضی بلدی.
فرقش اینه که من تو مهمونی‌ها آدم باحالیم.
پس روح با خیال راحت تو این ضمیمه قفل شده بود
تا اینکه یه نفر جادو رو برگردوند.
- هوم! - واقعاً نمی‌خوای
- بیخیال این قضیه بشی، نه؟ - نه.
آگهی‌های فوت در صربستان، ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۵.
سپتامبر ۱۸۶۲، فقط یه مورد فوت.
فقط چند روز بعد تو یاگودینا، یه نفر به اسم یاکیم لینچ.
فقط یه شجره‌نامه لازم داریم. ولی از کجا می‌تونم پیداش کنم؟
خانواده لینچ. یه نواده مستقیم از یاکیم،
که الان تو حومه بلگراد زندگی می‌کنه.
یه وب‌سایت شجره‌نامه است. شجره‌نامه و من.
بزن بریم.
پس تو یه کتابخونه بی‌نهایت رو این تخته شیشه‌ای داری؟
آره، با این تفاوت که این یکی پر از دروغه،
ویدیو گربه، و پورنوگرافی.
البته.
ویدیو چیه؟
این آدرس لینچه؟
مطمئنیم؟
هوم! اون واقعاً یه بچه گربه دوست‌داشتنیه.
شبیه یه فرقه است.
غیرعادی نیست که موجودات افسانه‌ای
مورد پرستش قرار بگیرن.
باید با احتیاط عمل کنیم.
دکتر پاسکال، آقای گرین، همینجا بمونید.
اون روی در چیه؟
نه، نمی‌تونه باشه.
چکش گرگور.
فرقه چکش گرگور اینجاست.
ژنرال بوگدان گرگور یه دیوونه بود.
دنبال اشیاء مخفی می‌گشت تا قدرت خودش رو بسازه.
جنگجویانش، فرقه چکش گرگور،
به دیدگاه اون برای سلطه بر جهان اختصاص داشتن.
اونا بی‌رحمن، به شدت مسلحن،
و تو هنرهای قتل و شکنجه آموزش دیدن.
تو گذشته باهاش درگیر شدی؟
من گرگور رو تو همون حباب زمان گیر انداختم
- که باهاش به اینجا سفر کردم. - پس تو بردی.
ولی فرقه‌اش هنوز زنده‌ست. پس در بهترین حالت مساوی.
بیا دو از سه بزنیم.
تو زمان من لباس فرم بهتری داشتن.
تو، دختر جوان.
تو چکش گرگور هستی یا نه؟
چکش گرگور.
خفن‌ترین گروه هوی متال تو کل صربستان!
هوو! من یه جورایی مدیرشونم.
متال بدی که سنگینه؟
- هوم... - اون لوگو رو از کجا آوردی؟
تو یه موزه قدیمی تو شهر دیدیمش.
باحال به نظر می‌رسید. خوشت میاد؟
- ما دنبال کسی به اسم لینچ می‌گردیم. - اون خواننده اصلی ماست.
جلوتر رفته.
امشب تو "جمجمه و فولاد" اجرا داریم.
بلندترین جشنواره سر تکون دادن و جیغ زدن
در تمام تاریخ خواهد بود. هوو!
دیر نکنید.
ساعت ۱۰ برای بینگو ما رو بیرون می‌کنن.
بیاین.
مهارت و زیرکی ما
قراره امتحان بشه.
باید آماده بشیم.
امشب، سرها می‌لرزن!
بهش می‌گی؟
نه. رو دور افتاده.
باید ذخیره آب مقدسمون رو
برای نبرد امشب پر کنیم.
چند تا قمقمه مشروب داری؟
باید بدونی که، من مرد فرهنگم،
شعر، ظرافت.
سه تا.
چارلی، دارم آماده می‌شم که بهت ملحق بشم.
فکر کنم بالاخره چاه رو مسدود کردم.
خطا تو بازی.
*تو برو.*
اینجا دستم بنده.
واقعاً از این قلعه متنفرم.
هی، وایسا!
چرا شماها جلوتر نمی‌رید؟
می‌خوام با کتابدار یه کلمه حرف بزنم.
می‌دونم عادت داری تنهایی کار کنی،
ولی امشب خطرناک می‌شه.
و اگه می‌خوایم اون دو نفر رو نجات بدیم،
من و تو باید مثل یه تیم کار کنیم.
من بدون هیچ نگهبانی زندگی طولانی و خوبی داشتم.
قرار بود یه نگهبان از تو محافظت کنه
در برابر هر تهدیدی، از جمله زیاده‌روی‌های خودت.
سه تا قمقمه به سختی...
دارم در مورد استفاده‌ات از جادو حرف می‌زنم.
همونطور که گفتم، پرونده‌ات رو خوندم.
تو خیلی با استفاده از اشیاء راحت هستی.
تو آرشیو، تو در واقع به عنوان یه کتابدار بد لیست شدی.
اوه، بد؟
اوه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. نه بد.
- بد شیطون. - واقعاً؟
همین امروز، تو آینه غیب‌بینی رو از کتابخونه برداشتی.
من فقط وقتی از جادو استفاده می‌کنم که واقعاً ضروری باشه.
هیچ عواقبی برام نداشته.
چطوره از یه حباب زمان استفاده کنی
که تو رو تقریباً ۲۰۰ سال به آینده برد؟
اون چطور برات تموم شد؟
ببین، اونطوری که در گذشته در مورد تو می‌نوشتن،
تو باهوشی، جذابی،
قهرمان، ورزشکار.
اما به عنوان نگهبانت،
وظیفه من اینه که تهدیدها برای کتابدار رو ارزیابی کنم،
و راستش رو بخوای، بزرگترین تهدید برای تو الان
درکاواک نیست.
بزرگترین تهدید برای تو، خودت هستی.
باورم نمی‌شه دارم پر می‌کنم
یه قمقمه پر از آب مقدس
برای جنگیدن با یه هیولا.
رویاها به حقیقت می‌پیوندن.
آره. خب، بعضی از ما دانشمندهای جدی هستیم.
هاروارد.
من تو هاروارد، کمبریج درس خوندم، ارشد رو تو اشتوتگارت گرفتم.
تاریخ. هم باستان و هم قرون وسطی.
و حالا ویدیوهای توطئه منتشر می‌کنی.
من تاریخ رو اندازه کافی مطالعه کردم. متون باستانی رو اندازه کافی خوندم.
الگوهایی دیدم، اشاره‌هایی به چیزهای عجیب
و مخفی، بارها و بارها.
خیلی بیشتر از اینکه تصادفی باشه. نگاهی به رازها.
یکی از اون سرنخ‌ها رو یکم زیادی دنبال کردم، و...
خب، دیگه اجازه نمی‌دن تدریس کنم.
ولی حقیقت حقیقته، و من ثابتش می‌کنم.
ولی تو چی؟
تو به همه اینا باور کردی. چرا؟
از تئوری آشوب چیزی می‌دونی؟
امم، ریاضی که برای درک رویدادهای تصادفی توسعه داده شده.
یه جورایی. بر اساس سه اصل اصلی توسعه داده شده.
جبر، فراکتالیته، و SCIC.
برای پیش‌بینی چیزهایی مثل آب و هوا عالیه،
ولی وقتی صحبت از زندگی می‌شه، کافی نیست.
چرا اصلاً باید سعی کنی زندگی رو پیش‌بینی کنی؟
چون پدر و مادرم مردن...
تو یه تصادف احمقانه،
و زندگیم به هم ریخت.
پس خودم رو غرق درس‌هام کردم،
خودم رو وقف حل کردن
ریاضی و علمی
تصادفی بودن رویدادهای زندگی‌مون کردم،
تا راهی پیدا کنم برای کنترل و پیش‌بینی آینده
تا بقیه بتونن در امان باشن.
ولی تحقیقاتم از نظر تکنولوژی به بن‌بست رسیده.
تو فکر می‌کنی جادو...
چیزی که همه شما بهش می‌گین جادو
فقط یه علمیه که ما هنوز نمی‌فهمیمش.
هی.
اگه بتونم اینو بفهمم و مطالعه کنم،
می‌تونه پیشرفتی باشه که همیشه آرزوش رو داشتم.
اون ریاضی توضیح می‌ده چرا یه نقاشی ۲۰۰ ساله از تو
تو یه کتابخونه جادویی هست؟
یه چیز غیرممکن در هر زمان.
این چه صداییه؟
بهش میگن موسیقی هوی متال.
طبق بروشور، این باید اجرای اول باشه.
و اون موسیقیه؟ با این حجم صدا؟
با استفاده از مبدل‌های الکترومغناطیسی تقویت شده.
سازها و حجم صدا تقویت شدن.
- این وحشتناکه. - خب، این گروه، حتماً.
ولی بعضی از هوی متال‌ها واقعاً کشنده‌ان.
نه، نه. منظورم اینه که، اگه گریه درکاواک
به اندازه کافی تقویت بشه، می‌تونه آلوده کنه
همه آدم‌های آسیب‌پذیر تو اون ساختمون رو.
نگهبان گفت قرار بود بیشتر از ۳۰۰ نفر امشب بیان.
پس این چطوری قراره کار کنه؟
اون مرده که صداش شبیه گربه‌ایه که تو مخلوط‌کن گیر کرده، لینچه.
پس بیا بدویم اونجا و آب رو بریزیم تو صورتش.
به همین سادگی نیست.
تو شکل انسانی، آب مقدس تأثیر کمی داره.
باید صبر کنیم تا تغییر شکل بده
- دوباره به درکاواک. - پس چی؟
باید منتظر ماه کامل یا یه همچین مزخرفاتی باشیم؟
اون مقید و نفرین شده تا هر کسی که بیدارش کرده رو بکشه.
و من معتقدم وقتی شما دو نفر رو ببینه،
هیولای درونش دوباره ظاهر می‌شه.
شماها رو به لینچ نشون می‌دیم، اون تبدیل به هیولا می‌شه،
و ما بهش یه دوش آب مقدس می‌دیم.
- صبر کن. - پس صبر کن.
ما طعمه هستیم؟
هی.
عصر بخیر.
شما، اه، وینسلو لینچ هستید؟
نواده یاکیم لینچ؟
لباس قشنگیه.
استیم‌پانک.
- من لی... - هی، هی، هی.
هیچکس بدون کارت اجازه نداره بیاد پشت صحنه، رفیق.
یا آبجو.
ما یه هدیه خیلی بزرگتر آوردیم.
شماها کی هستین؟
شرط می‌بندم خواهر احمقت اونا رو فرستاده.
صبر کن. تو یه خواهر داری؟
برید تو ون!
همه برید تو ون!
همه تو، تو، تو!
تو!
رفیق، یه چیزی انداختن.
اون ون مامانم بود، رفیق.
آب مقدس رو ریختیم! چرا کار نکرد؟
خب، آب مقدس...
یه چیزی رو بگیر!
برید تو آب‌روها!
من این تونل‌ها رو بلدم. دنبالم بیاین!
- پس چی کار می‌کنیم؟ - صبر می‌کنیم.
موجود بوی ما رو حس کرده. میاد.
ولی آب مقدس کار نمی‌کنه.
نه، ظاهراً نه.
اگه بتونیم حیوون رو اینجا خنثی کنیم،
می‌تونیم جون همه کسایی که تو کنسرت هستن رو نجات بدیم.
پس فقط می‌خوایم اینجا تو این تونل ترسناک منتظر بمونیم
برای یه موجودی که مجبوره ما رو بکشه
بدون هیچ راهی برای متوقف کردنش؟
خوبه. نه، نه. فقط می‌خواستم این نقشه رو قفل کنم.
هی، هی، هی، فکر کردم قراره خنثی‌اش کنیم.
آب مقدس کار نکرد.
باید باهاش طبق شرایط خودش بجنگیم.
بکش یا کشته شو.
ولی بعد دختره می‌میره، درسته؟
درکاواک فقط بدن تغییر شکل داده اون دختره.
این قسمت سخت کتابخونه‌ست.
باید از بقیه دنیا در برابر جادو محافظت کنیم.
نه. نه، نمی‌تونی بکشیش.
لایسا، اینجا بمون.
اگه شما دو نفر دیده بشید، روی شما تمرکز می‌کنه
و قبل از اینکه بتونیم متوقفش کنیم، می‌کشتتون.
چرا آب مقدس کار نکرد؟
اونوقت یه شانسی داشتیم.
نه. بیا فکر کنیم.
یه مشکله. بیا حلش کنیم.
چرا آب مقدس کار نکرد؟
جادو.
و هر چیزی که در مورد جادو دیدم نشون می‌ده
که قانون داره، پس بیا استنتاجشون کنیم.
آب مقدس قبلاً کار می‌کرد، درسته؟
طبق همه گزارش‌هایی که خوندم.
پس روش تقدیس آب مقدس رو عوض کردن؟
آب مقدس فقط آب لوله‌کشی تقدیس شده است.
پس آب اصلی کجاست؟
دریاچه ساوا، ولی اون تو سال ۱۹۶۷ وقتی سدها رو ساختن تشکیل شد.
- اینو چطوری می‌دونی؟
تاریخ اروپای شرقی. دو تا سد ساختن.
پس اون آب مثل آب رودخونه قدیمی نیست،
و از تصفیه‌خونه‌ها رد شده
- قبل از اینکه به شهر برسه. - که یعنی
آب مقدس اصلی با آب امروزی فرق داره.
و ما فقط باید آب محلی اصلی رو پیدا کنیم.
واقعاً تو سوابق نوشته که من کتابدار بدی بودم؟
یه جورایی ترکیبی بود. ولی راستش رو بخوای، منم همینطورم.
بزن بریم.
خب علمش رو دقیقاً توضیح بده.
بهترین حدس، درکاواک توسط مواد معدنی طبیعی
تو آب اصلی رودخونه‌ها فلج می‌شه،
و یه عدم تعادل شیمیایی روی پوست ایجاد می‌کنه
که سیستم عصبی‌اش رو مختل می‌کنه.
مواد معدنی طبیعی می‌تونن رو رسانایی تأثیر بذارن.
درکاواک به خاطر مقدار انرژی‌ای که
برای حفظ اون لازمه، فوق‌العاده حساسه، یا...
رسماً زیادی علم شد. فهمیدم.
باشه.
نه، صبر کن.
هر چی که این پدیده هست،
میزبانش یه دختر جوان و بی‌گناهه.
- لیاقت مردن رو نداره. - باید یه راه دیگه باشه.
متاسفم. نمی‌دونیم این چقدر طول می‌کشه.
- این شانس ماست. - لطفاً، لطفاً.
قرار بود یه جور نابغه باشی.
دختره رو نجات بده.
اشک.
خشم و اندوه.
اندوه از رها شدن.
یه بچه غسل تعمید نشده که برای همیشه گمشده، سرگردان.
اوه، اوه، اوه! ما... ما احمق بودیم!
صدها ساله که احمق بودیم.
می‌دونی من کی هستم؟
من کتابدارم.
و قدرت من از جادو نمیاد،
بلکه از دانش میاد.
و فکر می‌کنم یه کم از رنج تو خبر دارم.
میل تو به رفتن به خونه.
تنهایی.
و می‌دونم که تو اون اشک‌ها رو می‌ریزی
بعد از یه ابدیت درد.
هیچ چیز شرورانه‌ای در بچه‌ای که بودی وجود نداشت.
چون غسل تعمید نشده بودی، بهت داستان‌هایی گفتن،
فولکلور وحشتناک و نادرست، و تو...
تو باور کردی.
چیز بهتری نمی‌دونستی.
چطوری می‌تونستی؟
و این چیزی شد که تو شدی.
می‌تونیم همین الان همه چیز رو عوض کنیم.
به نام پدر،
پسر، و روح القدس،
من تو رو الان با اشک‌های خودت
و اندوهت غسل تعمید می‌دم.
دیگه گمشده نیستی.
این بدن رو ترک کن،
و برو به آرامش ابدی سزاوارت.
خب، پس بیا.
همیشه به پایان خوش نمی‌رسی.
هی.
چی رو از دست دادم؟
اون چیه؟
اون یه در جادوییه.
یه چیزی که جنکینز ساخته.
این در می‌تونه به هر در دیگه‌ای وصل بشه
هر جای دیگه دنیا برای تلپورت فوری.
این نسخه مینی رو برای من ساخته که اینجا استفاده کنم.
باشه. قوانین جدید.
تلپورت هم واقعیه.
- پس ما از جادو استفاده می‌کنیم. - کتابدارها از جادو استفاده نمی‌کنن.
ما یه کم از جادو استفاده می‌کنیم.
- جادو نه. - در جادویی.
جادوی کتابخونه. نه کتابدارها.
- ولی ما ازش استفاده می‌کنیم. - جادو نه!
یه کم جادو.
می‌بینی با چی سر و کار داشتم؟
پس، اه، ما چی؟
شما چی؟
خب، اینجاست که سخنرانی همیشگیم رو بهت می‌کنم.
ببین، فرقی نمی‌کنه به کی در مورد این بگی،
هیچکس باورت نمی‌کنه.
رفیق، کل زندگیم رو سعی کردم ثابت کنم جادو واقعیه.
- حالا فیلم هم دارم. - داری؟
- این دیگه خیلی ناراحت‌کننده بود. - آره.
- ویکرام اینجا... - پس الان دیگه با اسم کوچیک همدیگه رو صدا می‌زنیم؟
ویکرام برمی‌گرده به کتابخونه اصلی
تا روزهاش رو اونجا بگذرونه. شما دو نفر، می‌رید خونه.
من؟ من اینجا تو این ضمیمه گیر کردم تا این آشغال‌ها رو تمیز کنم.
وقتی جادو از چاه بیرون ریخت،
ممکنه تا هزاران مایل سفر کرده باشه.
نمی‌دونیم چند تا شیء
- ممکنه دوباره فعال شده باشن. - نمی‌تونم اجازه بدم.
تو آشغالی رو تمیز کنی که من تنها مسئول درست کردنشم.
- خب، وظیفه منه. - منم همینطور.
فراموش می‌کنی که من هم یه کتابدارم
که توسط کتابخونه انتخاب شدم، درست مثل تو.
لطفاً. مسئولیت من.
خب، اگه اون می‌مونه، پس منم می‌مونم.
شش ماه.
بهت شش ماه وقت می‌دم.
بعد از اون، ویکرام برمی‌گرده به کتابخونه اصلی.
چارلی، تو برمی‌گردی ارتش.
یه خبر فوری گرفتم که مومیایی‌ها زنده شدن
تو موزه تاریخ.
آماده بشید.
اوه، و...
سعی کنید نمیرید.
لعنت بهت، جونز!
اون چه کوفتیه؟
بیا. وسایلت رو برمی‌داریم.
ممنونم، لیسا.
برای یادآوری اینکه همدلی
بهترین ابزار یه کتابداره.
در مورد این نقاشی بهم می‌گی؟
اوه. تصادف.
نه بیشتر.
آره. الو؟ می‌دونم، می‌دونم.
الان دارم می‌رم فرودگاه.
- نه. - ببخشید؟
بالاخره رازی رو کشف کردم که دنبالش بودم،
رازی که به خاطرش شغلم رو خراب کردم، درسته.
و برام مهم نیست که نمی‌تونم به کسی بگم.
من هستم. و تو به من نیاز داری.
این مرد بزرگ اینجا تقریباً ۲۰۰ سال تاریخ رو از دست داده،
هم عادی و هم مخفی. من می‌تونم بهش بگم.
اون به من نیاز داره.
باید توسط کتابخونه دعوت بشی
- و نمی‌تونی همینطوری بیای... - چرا نه؟
و اون تو حل آخرین مشکلمون خیلی مهم بود.
می‌دونی چی؟
به سرمایه‌گذارها بگو یه پیشرفت جدیدی شده.
آره، نه. یه کشفی کردم که همه چیز رو عوض می‌کنه.
پس، مومیایی‌ها.
چی؟ چطوری ممکنه تحقیقاتم رو تموم کنم و علنیش کنم
وقتی که تازه بهم یه زمینه علمی جدید
رو نشون دادی که باید مطالعه کنم؟
فیزیک قوانین جدیدی داره. باید بشناسمشون.
درسته. پس، در مورد مومیایی‌ها،
خیلی گرد و خاکی‌ان، و بوی وحشتناکی می‌دن.
هی.
اوه...
اوه!
اوه.
رفیق!
تو اون مردی هستی که اسم گروهمون رو ازش گرفتیم.